1982 resultaten.
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Indien gij weet wat leven is en lijden,
en welk een zee van weedom in een traan ligt,
laat mij die holle weg in ’t woud vermijden,
verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt!
Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden,
een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.…
Mijn Ziel
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.998 Er is niets dat dit lijden
kan verstillen of verzachten
Moet knopen gaan doorsnijden
anders ga ik m'n ziel verkrachten.…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 Altijd kranig en zonder ene motie,
Van wat haar uit haar lijden verlossen kon.
Ze sprak daar zo gewoontjes over,
Alsof het iets was van alledag.
Niet dat het iemand wat kon schelen.
Verdwenen was die jeugdige lach.
Zo kwam ik haar onlangs weer tegen,
In de sneeuw, liggend op de grond.…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 voelt en ziet
van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust
bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen
om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten
om kloppen van een hart en de gehate vrijheidskreten
voor eeuwig met een schot door stilte te bevangen
vermoeide honden rusten onbewust van hevig lijden…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Oneindig als Zijn God-zijn was Zijn lijden :
Oneindig kan zich ’t moederhart verbreden,
En sterk om zelfs Gods doodstrijd meê te strijden,
zijt ge als vergodlijkt uit Zijn dood getreden.
--------------------------------------------------
Mater dolorosa: moeder der smarten
Edik: azijn
pietà: voostelling van Maria met een overleden Jezus…
Najaarsnacht
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.099 mensen lijden, en uwe englen slapen!…
Hoe zachtjes wiegt
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.563 Klaar lacht me toe vol liefdegloed,
En wat haar harte lijden moet,
Dat houdt ze stil voor mij verdoken.
Ach, engel, laat me biddend knielen,
Ik ben zo slecht, ‘k ben u niet waard!...
Zij: Wilt ge mijn geluk vernielen?
Wat min ik boven u op aard?…
Geluk een natuurlijke beloning
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 geluk genoemd, een beloning
getriggert door lichaamsdrugs
ik zag het bij m’n grootouders
op ‘t Groningse land in ‘t najaar
turf en aardappelen in de schuur
varken en moestuin ingemaakt
in avondschemer kijken ze met
vermoeide leden maar gelukkig
naar incidentele voorbijgangers
na gedane arbeid is ‘t goed rusten
die winter lijden…
Laatste reis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
686 De trein vertrekt
spoedig naar het einde
de mensen zijn
al half dood in kleden gezakt
honger heeft de meesten
al ernstig verzwakt
de wielen dreunen langzaam
de laatste reis begint
een vrouw beklemmend eenzaam
geeft wat warmte aan een kind
de ogen staren leegte
het leven ooit geleefd
is nu oneindig lijden
de vijand onbeleefd
de trein…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 De vrouw krijgt weeën:
kadetjes kauwen doet haar
plezierig lijden.
Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.…
OPA 85 JAAR
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.610 ik al missen
twee van mijn kinderen gingen mij voor
het leven van een kleinkind ging niet door
vrienden zijn of ziek of dood
het is lang geleden, dat ik genoot
steeds word ik treuriger en humeuriger
eigenlijk kan ik dit leven niet meer aan
vooruitzichten zijn mij totaal ontnomen
niemand is met mij begaan
een einde brengen aan mijn lijden…
LEES COR
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
687 Hij ziet het lijden
en sterven van alle leven
en ook van zichzelf.
Hij hoopt op hemel
van goddelijk genieten
voor ieder ander.
Hij wil jou volmaakt,
gelukkig, al voor je dood,
ook nu je dit leest.
Via computer
poogt hij je te bereiken
en lief te hebben.
Het is zoiets als
het uitgeven van boeken:
ieder kan lezen.…
het elfde gebod
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 het doet pijn en doet je goed maar leer van de lach, ook al doet het soms zeer
de weg van lijden kent ook een andere kant van het leven
het vrijen eten drinken ruiken proeven strelen meedelen vergeten
herinneren lopen rennen spelen vliegeren heten streven sterven en leven…
Hagenezen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
538 De Mos:
'Steeds weer moeten autochtone Hagenezen lijden onder de regels die de islam oplegt. Zij zitten met de ongewenste overlast van meeuwen en ander ongedierte.'…
Heel mijn leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.859 Mijn lief is blij, zij lacht en zingt
En schittert in de zonneschijn
Als zij zó héél mijn leven zingt
Kan nooit mijn leven lijden zijn.
Ja! zang en lachen duren kort
Als bloemen in de zomerdag;
De zomer sterft, de bloem verdort:
Zo sterft der mensen zang en lach.…
Achter de Waalkade
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Alleen door me te herleiden van lijden tot leiden.
Voor ieder, alles dat wacht op me
tot mij komt: bleef en blijf ik zacht.…
De klokkenluiders van Enkhuizen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 Mensen zieken, doelbewust
dag na dag en nacht na nacht
te beroven van hun rust
om gebruik uit vroeger tijden
slaapt u zelf dan nog gerust
of geniet u soms van lijden
Ja het zal je buur maar wezen
die elk kwartier met veel stampij
al zijn klokken luid laat luiden
wordt u zelf daarvan zo blij
Heeft het doel of een gewin
is het doordrijven…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Mijn lief is blij, zij lacht en zingt
En schittert in de zonneschijn;
Als zij zó héél mijn leven zingt
Kan nooit mijn leven lijden zijn.
Ja! zang en lachen duren kort
Als bloemen in de zomerdag;
De zomer sterft, de bloem verdort:
Zo sterft der mensen zang en lach.…
Mezelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Ik haat mezelf omdat ik
Geen film meer kan kijken
Geen boek meer kan lezen
Zonder naar jou uit te wijken
Ik haat mezelf omdat ik
Een kant moet kiezen
Moet ik ervoor gaan
Met de kans je te verliezen
Ik haat mezelf omdat ik
Terugdenk aan die mooie tijden
Waar ik jou nog niet zag staan
En niet zo erg hoefde te lijden
Ik haat mezelf omdat…
Niets heeft kunnen vermijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Niets heeft kunnen vermijden
dat in het begin van alle tijden
Adam en Eva niet voor bij de
gevolgen konden gaan; en het
lijden van alle tijden deel ging
uitmaken van het menselijke
bestaan. Sindsdien oogst de
mens meer dan eens de zure
appel van zijn bestaan; maar vindt
iedere man in zijn vrouw een reden
om verder te gaan.…
Zelfbevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Wie nimmer zal mijden wat hij als mens
moet lijden. Wie woorden van liefde
en trouw gelijkschakelt met woorden van
spijt en berouw; en zich naast vreugde
ook bitterheid niet bespaart, die zal
zichzelf kunnen bevrijden.
Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
Wie meedenkt over grenzen heen.…
Maskerade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het masker dat we dragen verbergt ‘t ware zijn
Maskeert de leugen en ellende en verdriet
De angst en pijn daarachter ziet de wereld niet
En houden we ons groot we zijn toch maar zo klein
Geen mens mag van onze zorg en lijden weten
Een ieder is koning op eigen terrein en huis
Draagt onder mantel van weelde zijn eigen kruis
En zou liefst elke…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen,
Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen:
Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.102 mensen lijden en uwe englen slapen!…
bevers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Ik zag twee bevers
de snorren gestrekt over de revers
de krul er in zoals in een kindervers
ze lepelden door het grote water
keuvelend over de grote meersen
waar je vroeger over kon heersen
maar ze waren nu drooggeperst
met gigantische dieselpompen
het ligt er nu vol
consumptie-ijs
en bijbehorend kindergekrijs
het heeft te lijden
onder…
Het theater
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
690 maximale te boeien
Laat de theatermakers
Hun geheim behouden
Hun blik
Hun open visie
Juist
In een verdeelde tijd
Achter hun gordijn
hebben de theatermakers
Een historisch
Komisch
En dramatisch
Licht op al het schijn
In het medialandschap van de actualiteit
Kan het theater
Door zijn
Neutraliteit
Ons van al onze meningen
En ons lijden…
Vaarwel, woorden...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik wil niet tussen God en mijzelf inkomen, niet
de draden onnodig verwarren, liever een instrument
blijven, geen zielsverlies lijden. Jullie zijn de
knoop in mijn maag, de deksel op mijn emoties.
Ik hoef niet langer als een engel de punt van
mijn vleugels in de zwarte inkt te dopen om mijn
onzichtbaarheid op te heffen.…
in tijden van verdriet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 in tijden van verdriet
elk jaar opnieuw
komen herinneringen
aan de gestreden strijd
voor vrijheid in vrede
die het verlies bracht
dat wij vandaag eren
waarom dan toch nog
is er altijd weer oorlog
om macht en bezit
om geloof of afkomst
over soort van liefde
tussen ons mensen
in het klein en groot
waarom lijden wij leven
dat wij…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 Het was een makkie bij de levenseindekliniek
het euthanasieverzoek werd direct ingewilligd
ze zouden morgen langs komen om 12 uur exact
dan zou ik uit mijn levenslijden verlost worden
ondraaglijk lijden een heel lang leven lang
aantoonbaar via christelijke hetero familie
invoelbaar consulterend door artsen, psychologen
Jean Fermate zou en…
Geschreven dialoog?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Dichten is liegen op een hoger plan,
wordt een heggenmus een zwaan
als dat in onschuld wel lijden kan
met de pen de kosmos raken, nu nog
met de middelvinger in de pap, trekt
daarmee een camouflerend laken over
het literaire landschap, onafhankelijk
op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie
zich van de feitelijkheid laat herkennen,…