Alle inzendingen over lijden

1982 resultaten.

Sorteren op:

De weg in 't woud

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.689
Indien gij weet wat leven is en lijden, en welk een zee van weedom in een traan ligt, laat mij die holle weg in ’t woud vermijden, verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt! Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden, een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.…
Helene Swarth10 augustus 2020Lees meer >

Mijn Ziel

hartenkreet
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Er is niets dat dit lijden kan verstillen of verzachten Moet knopen gaan doorsnijden anders ga ik m'n ziel verkrachten.…
Jantine22 april 2004Lees meer >

opgedragen aan een immer kranige dame

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.731
Altijd kranig en zonder ene motie, Van wat haar uit haar lijden verlossen kon. Ze sprak daar zo gewoontjes over, Alsof het iets was van alledag. Niet dat het iemand wat kon schelen. Verdwenen was die jeugdige lach. Zo kwam ik haar onlangs weer tegen, In de sneeuw, liggend op de grond.…

om

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
voelt en ziet van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten om kloppen van een hart en de gehate vrijheidskreten voor eeuwig met een schot door stilte te bevangen vermoeide honden rusten onbewust van hevig lijden…
graz28 mei 2004Lees meer >

MATER DOLOROSA

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.978
Oneindig als Zijn God-zijn was Zijn lijden : Oneindig kan zich ’t moederhart verbreden, En sterk om zelfs Gods doodstrijd meê te strijden, zijt ge als vergodlijkt uit Zijn dood getreden. -------------------------------------------------- Mater dolorosa: moeder der smarten Edik: azijn pietà: voostelling van Maria met een overleden Jezus…

Hoe zachtjes wiegt

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Klaar lacht me toe vol liefdegloed, En wat haar harte lijden moet, Dat houdt ze stil voor mij verdoken. Ach, engel, laat me biddend knielen, Ik ben zo slecht, ‘k ben u niet waard!... Zij: Wilt ge mijn geluk vernielen? Wat min ik boven u op aard?…

Geluk een natuurlijke beloning

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 941
geluk genoemd, een beloning getriggert door lichaamsdrugs ik zag het bij m’n grootouders op ‘t Groningse land in ‘t najaar turf en aardappelen in de schuur varken en moestuin ingemaakt in avondschemer kijken ze met vermoeide leden maar gelukkig naar incidentele voorbijgangers na gedane arbeid is ‘t goed rusten die winter lijden…

Laatste reis

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De trein vertrekt spoedig naar het einde de mensen zijn al half dood in kleden gezakt honger heeft de meesten al ernstig verzwakt de wielen dreunen langzaam de laatste reis begint een vrouw beklemmend eenzaam geeft wat warmte aan een kind de ogen staren leegte het leven ooit geleefd is nu oneindig lijden de vijand onbeleefd de trein…

WONDEREN IN DOOD GETIJ

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
De vrouw krijgt weeën: kadetjes kauwen doet haar plezierig lijden. Het meer brult, schuimt woest: zeilen, wimpel en vlag slaan één trillende maat. Voor het zwarte raam staat een elektrische kaars, gloeit sierlijk schokkend. In de winterwei liggen schapen knus bijeen, herkauwen druipnat.…

OPA 85 JAAR

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.610
ik al missen twee van mijn kinderen gingen mij voor het leven van een kleinkind ging niet door vrienden zijn of ziek of dood het is lang geleden, dat ik genoot steeds word ik treuriger en humeuriger eigenlijk kan ik dit leven niet meer aan vooruitzichten zijn mij totaal ontnomen niemand is met mij begaan een einde brengen aan mijn lijden…

LEES COR

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Hij ziet het lijden en sterven van alle leven en ook van zichzelf. Hij hoopt op hemel van goddelijk genieten voor ieder ander. Hij wil jou volmaakt, gelukkig, al voor je dood, ook nu je dit leest. Via computer poogt hij je te bereiken en lief te hebben. Het is zoiets als het uitgeven van boeken: ieder kan lezen.…

het elfde gebod

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
het doet pijn en doet je goed maar leer van de lach, ook al doet het soms zeer de weg van lijden kent ook een andere kant van het leven het vrijen eten drinken ruiken proeven strelen meedelen vergeten herinneren lopen rennen spelen vliegeren heten streven sterven en leven…

Hagenezen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
De Mos: 'Steeds weer moeten autochtone Hagenezen lijden onder de regels die de islam oplegt. Zij zitten met de ongewenste overlast van meeuwen en ander ongedierte.'…
trawant11 maart 2011Lees meer >

Heel mijn leven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Mijn lief is blij, zij lacht en zingt En schittert in de zonneschijn Als zij zó héél mijn leven zingt Kan nooit mijn leven lijden zijn. Ja! zang en lachen duren kort Als bloemen in de zomerdag; De zomer sterft, de bloem verdort: Zo sterft der mensen zang en lach.…

Achter de Waalkade

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Alleen door me te herleiden van lijden tot leiden. Voor ieder, alles dat wacht op me tot mij komt: bleef en blijf ik zacht.…
Petra Hermans24 februari 2013Lees meer >

De klokkenluiders van Enkhuizen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
Mensen zieken, doelbewust dag na dag en nacht na nacht te beroven van hun rust om gebruik uit vroeger tijden slaapt u zelf dan nog gerust of geniet u soms van lijden Ja het zal je buur maar wezen die elk kwartier met veel stampij al zijn klokken luid laat luiden wordt u zelf daarvan zo blij Heeft het doel of een gewin is het doordrijven…
frans schuit24 februari 2013Lees meer >

Mijn lief is blij

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Mijn lief is blij, zij lacht en zingt En schittert in de zonneschijn; Als zij zó héél mijn leven zingt Kan nooit mijn leven lijden zijn. Ja! zang en lachen duren kort Als bloemen in de zomerdag; De zomer sterft, de bloem verdort: Zo sterft der mensen zang en lach.…

Mezelf

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Ik haat mezelf omdat ik Geen film meer kan kijken Geen boek meer kan lezen Zonder naar jou uit te wijken Ik haat mezelf omdat ik Een kant moet kiezen Moet ik ervoor gaan Met de kans je te verliezen Ik haat mezelf omdat ik Terugdenk aan die mooie tijden Waar ik jou nog niet zag staan En niet zo erg hoefde te lijden Ik haat mezelf omdat…

Niets heeft kunnen vermijden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Niets heeft kunnen vermijden dat in het begin van alle tijden Adam en Eva niet voor bij de gevolgen konden gaan; en het lijden van alle tijden deel ging uitmaken van het menselijke bestaan. Sindsdien oogst de mens meer dan eens de zure appel van zijn bestaan; maar vindt iedere man in zijn vrouw een reden om verder te gaan.…

Zelfbevrijding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Wie nimmer zal mijden wat hij als mens moet lijden. Wie woorden van liefde en trouw gelijkschakelt met woorden van spijt en berouw; en zich naast vreugde ook bitterheid niet bespaart, die zal zichzelf kunnen bevrijden. Wie zijn leven als een reis aanvaardt. Wie meedenkt over grenzen heen.…

Maskerade

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Het masker dat we dragen verbergt ‘t ware zijn Maskeert de leugen en ellende en verdriet De angst en pijn daarachter ziet de wereld niet En houden we ons groot we zijn toch maar zo klein Geen mens mag van onze zorg en lijden weten Een ieder is koning op eigen terrein en huis Draagt onder mantel van weelde zijn eigen kruis En zou liefst elke…

Klink-dicht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.108
Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen, Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen: Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…

bevers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik zag twee bevers de snorren gestrekt over de revers de krul er in zoals in een kindervers ze lepelden door het grote water keuvelend over de grote meersen waar je vroeger over kon heersen maar ze waren nu drooggeperst met gigantische dieselpompen het ligt er nu vol consumptie-ijs en bijbehorend kindergekrijs het heeft te lijden onder…

Het theater

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
maximale te boeien Laat de theatermakers Hun geheim behouden Hun blik Hun open visie Juist In een verdeelde tijd Achter hun gordijn hebben de theatermakers Een historisch Komisch En dramatisch Licht op al het schijn In het medialandschap van de actualiteit Kan het theater Door zijn Neutraliteit Ons van al onze meningen En ons lijden…
ebba25 januari 2018Lees meer >

Vaarwel, woorden...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Ik wil niet tussen God en mijzelf inkomen, niet de draden onnodig verwarren, liever een instrument blijven, geen zielsverlies lijden. Jullie zijn de knoop in mijn maag, de deksel op mijn emoties. Ik hoef niet langer als een engel de punt van mijn vleugels in de zwarte inkt te dopen om mijn onzichtbaarheid op te heffen.…

in tijden van verdriet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
in tijden van verdriet elk jaar opnieuw komen herinneringen aan de gestreden strijd voor vrijheid in vrede die het verlies bracht dat wij vandaag eren waarom dan toch nog is er altijd weer oorlog om macht en bezit om geloof of afkomst over soort van liefde tussen ons mensen in het klein en groot waarom lijden wij leven dat wij…

Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
Het was een makkie bij de levenseindekliniek het euthanasieverzoek werd direct ingewilligd ze zouden morgen langs komen om 12 uur exact dan zou ik uit mijn levenslijden verlost worden ondraaglijk lijden een heel lang leven lang aantoonbaar via christelijke hetero familie invoelbaar consulterend door artsen, psychologen Jean Fermate zou en…

Geschreven dialoog?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
Dichten is liegen op een hoger plan, wordt een heggenmus een zwaan als dat in onschuld wel lijden kan met de pen de kosmos raken, nu nog met de middelvinger in de pap, trekt daarmee een camouflerend laken over het literaire landschap, onafhankelijk op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
Pama16 augustus 2019Lees meer >