1726 resultaten.
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Misschien is het een zinloos
ritueel — maar o, zo menselijk van aard. Wat
is oneindigheid als we dit samen kunnen voelen, delen, zien?
Een ogenblik, nauwelijks gewicht, en toch voldoende voor het hele bestaan.…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 En o, wat is het menselijk
om toe te geven aan die roep.
Maar niet het voelen is zonde.
Het zondige schuilt
in het botvieren,
het breken van bruggen
omdat je hart in brand stond.
De ware kracht is
niet de vuist,
maar de adem ertussen.
Niet het bord dat breekt,
maar de stilte die je kiest
als je hand omhoog wil gaan.…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Als we straks de herfst uit onze aderen snijden,
de winter verdrijven uit het menselijk bloed.
Als er een onafgebroken lente gloort,
een felle, kille stroom
die weigert te vertragen.…
Van filosoferen kun je leren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
177 Rondom het wereld gebeuren en dat doet pijn
De gevolgen groot en dan is het weg met de gein
Terwijl we met elkaar mens hadden kunnen zijn
Maar niets hier op aarde heeft eeuwigheidswaarde
Hier beneden is het niet wat ons kan bekoren
In het hart gezaaid van wie Hem toebehoren
In een eeuwig durende woonplaats zonder
De aardse zorg om het menselijk…
BIJENKORF STOPT MET ETALAGE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
21 die deuren met glazen raampjes
Zo alles zetten dat het opviel
En goed verkocht mocht worden
Ik fantaseerde er feestelijk en uitdossend op los
Dus ik droomde van de LDS, de Lagere Detailhandels School
Maar neen, neen het moest de MULO worden
Anders zou ik homofiel worden en werkeloos in 2026
Zij, de gezinsbeslissers, hadden zo'n
Menselijke…
Millenniumnacht Akkrum
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
646 Het kind staat sterretjes te branden
en neemt slissend door tekort aan tanden
de plaats in van degene
die de donkerste der drie wijzen was.
Ik op mijn beurt zie er met mijn ruwe handen uit
als de ideale timmerman.
Met schapen staan we oog in oog en een os is vast niet ver
zodat deze kerststal alleen nog maar op Jezus wacht.…
En wat dan?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.263 genadeshot loodste jou
naar het hemelrijk terug
iets wat wij niet meteen zagen
door de brokstukken verblind
door de vele magische momenten
verbijsterd
zoals dat kerkhof in Oudenaarde
waarop jij de liefde bedreef
het grootste genot op aarde
met als schijnbare tegenpool
le grand mort
de schapen grazen rondom jouw graf
maar er is gras tekort…
ELANDSGRACHT, Amsterdam, Gedichtendag 28 jan 2016
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
509 's Ochtends lang genoeg voor MORGENROOD,
's Avonds niet tekort voor AVONDROOD.
Jij gaat mettertijd mee met de moderniteit.
Van voorheen waterig midden naar versteend tapijt.
Jouw Westenwinden woeien en waaien van Oud-West naar Johnny's Plein
Jouw bomen vielen bij bosjes, maar kregen jouw longen en ons niet klein.…
wie ben ik?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.308 gelijkmoedig, glimlachend, trots
als iemand, gewend te winnen
ben ik werkelijk
wat andere mij zeggen
of ben ik slechts
wat ik weet van mijzelf
onrustig, verlangend, ziek,
als een vogel in een kooi
smachtend naar levensadem
als of iemand mijn keel wurgt
hangerend naar kleuren, bloemen
naar vogelstemmen
dorstend naar goede woorden
naar menselijk…
IN MEMORIAM
gedicht
4.2 met 51 stemmen
32.698 Het was een herfst als nu: de herfsten keren,
Maar niet de harten, na hun korte dag;
Wij stonden, wreed van menselijk begeren,
In de ademloze kamer, waar hij lag.
En voor altijd is dit mij bijgebleven:
Hoe zeer veel stiller dood dan slapen is;
Dat het een daaglijks wonder is, te leven,
En elk ontwaken een herrijzenis.…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 wil je
Elke beweging
Geeft vertrouwen
Het rimpelende water
Voelt behaaglijk aan je buik
Je hoort het ruisen van de takken
De lucht en de vogels
Je ziet de golven en de vissen
In het heldere water
De man aan de kant zie je beter
Ogen maken contact
Bij elke stap zie je meer details
Je bouwt bruggen van woorden
De andere kant komt menselijk…
Vervulling
gedicht
3.2 met 43 stemmen
15.678 Het was de tijd van ongebreideld menselijk en esthetisch genot aan het grootste wat we kenden. Ik zinspeel op enkele groten, Bach, Beethoven, Rodin, en noem Rembrandt bij naam; die staan voor velen, en voor het vele dat mij en anderen overrompelde.…
Turina!
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
810 Mooie Spanjaard, geselt genadeloos oren, hart
en gevoel met zijn heftige ritmes, klanken, tonen,
die veel dieper en scherper doordringen
dan de oorspronkelijke, echte menselijke ziel
zou kunnen verdragen of zelfs wensen
Turina! Wat een schoonheid van tonen, klanken, ritmes!…
beste allemaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
4.079 samenwerken alsof het nooit anders is geweest
en voor de gewapende strijd eindelijk eens doof
dan gaan er maanden voorbij en steken stormen op
Amerikaanse burgers krijgen de volle laag
verbijsterd en machteloos kijken we toe
en niemand weet wat morgen komt, dat is de vraag
het gedrag van de aarde maar ook het weer
bepaalt in grote mate het menselijk…
Een blijde boodschap
netgedicht
4.3 met 62 stemmen
3.821 het onvoorstelbare
het zijn, naar mijn beste weten
twee mensen die op biologische wijze
van elkaar zijn bezeten
en veelal na de inspannende uitspatting
onwillekeurig zijn opgelucht
en als onzichtbaar wordt besloten
tot een hechting, gericht op meer
is het voor hem voorbij met het boemelen
zo vreten zij zich nu vol
tot één menselijk…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Milieuaantasting in water onvoorbereid,
stervend door menselijke activiteiten,
stil verwijt.
Stil verwijt,
aan veiligheid van mens en milieu,
Olieramp, olieland, vervuilde plekjes.
Een oliestrand die niemand troost.
Verantwoordelijkheid morgen..
zomaar in de grote zee geloosd.…
Edele jonkvrouwe
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.090 Ik wil mijn riddersnuit in je haren begraven,
bedek me met je wilde manen, ontdoe je van je
schitterende jonkvrouwentenue, weg met die
zinloze menselijke kledij, laten we elkaar
op een middeleeuwse plek dierlijk naakt
en in het diepste geheim, het liefdevolle
met het erotische vermengend, benaderen en
vol te lang ingehouden passie 100%…
Kort en krachtig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.250 Het menselijke onrecht verbleekte.…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De momenten waarin we,
mensen, knielden, en
vasthielden .. vol twijfel, angst
en onzekerheid:
het waren de momenten
waarin we wegliepen met gebogen hoofd,
schouders laag en voorovergebogen, rug gekromd
het was het mooist
het waren momenten vol
lieflijk menselijke vertwijfeling ...…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 stervensmoe gegoten
in renaissancestijl
aan de edele rand van edentuin
mijn grote poëzie-engel, vervolledigd stilleven
blauw licht, ornament van puur arduin
ook engelen moeten af en toe rusten
'k voel verscheurd het verdriet in mij
mensen, zeggen op het juiste ogenblik
het goede niet
normale mensen, lijk jij en ik
vertellen elk een menselijk…
Eén dag zonder...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 Eén dag zonder
de aanwezigheid,
de permanente bescherming
van jou, Babaji
zal mij doen
herinneren wat het is
om gewoon mens te zijn
en al de mensen te kunnen
vergeven in hun menselijkheid.…
De draaideur der natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 Golven zo hoog als huizen
die alles deden vergruizen
die golven bedolven met grote kracht
de witte stranden van smaragd
Geen mens was tegen hen bestand
wie, oh wie had hierin toch de hand
is dit de draaideur der natuur
wars van enige menselijke dressuur
Moeten wij mensen steeds weer leren
de natuur als grootmacht te accepteren
geen…
Guernica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Baande zich vurig een weg over menselijke
ledematen. Op de dag dat de vrijheid van de mensheid
werd geroofd. Vlammen verschroeiden de hogere idealen.
Op de dag dat niet meer in de vrede werd geloofd.
Een onnatuurlijk licht wierp zijn schijnsel op
een afschuw die de werkelijkheid verstoorde;
en niet door een mens viel te verwoorden.…
Boom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 Kruishout, huis, meubel, pulp, sculptuur
Wieg en kist voor na de dood
Elke herfst sterft je blad en iedere lente
Herrijst het; een magische resurrectie
Niet alleen in sprookjes spreek je maar
Ook tot hem die zich voor je opent
Fameus om je jaarringen ben je, reus,
Diep geworteld ben je benijdenswaardig
Voor de wankele, tragische, menselijke…
Ik neem ook u mee in de kamers van mijn lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 Ik uit hen zo hier, bracht u ooit weg met warme woorden
om dagelijks net als toen nog samen steeds op te staan
ook zo menselijk intens uw liefde bewaar zonder bezwaar.…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 waarin hij droomde
modelleerde hij zijn eigen beeld,
perfecte spiegel in alles wat zich deelt
lichtjaren later opgedragen
door de visioenen die hij
zond, om zijn spoor te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn ook die engelen heen,
die zich toonden toen de zon nog
scheen in de vleugels om ons op
vreugde en verdriet in een menselijk…
de regelfabriek
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
408 onze zucht naar beheersbaarheid
in overtuiging van maakbaarheid
vermorzelt juist daarmee precies
wat menselijke maat nodig heeft
van wetten, regels en protocollen
is het zorgsysteem grote fabrikant
het remt creativiteit blokkerend
het vermogen zelf te denken stil
met kokervisie van beheerszucht
blindeert het zicht op verbinding
met wat…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 vreugde was
hangt nu dood geschreeuwde stilte
harten staan stil of slaan op hol
angst trekt van gezichten nu maskers
de kerstmarkt bedoeld als plek van licht
wordt ineens extreem zwarter dan zwart
door het kille doen en de koude gedachte
van blinde haat en onverdraagzaamheid
in die turbulente chaos van as en pijn
zoeken mensen naar wat menselijk…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 Ze raapte schaduwen op,
blies er zachtjes licht in
en noemde dat geen werk,
maar plicht,
of gewoon: menselijkheid.
Ze kende de gebaren
van gebroken handen,
hoorde het trillen
van stemmen die niemand meer geloofde,
en ging zitten,
gewoon naast hen,
tot hun adem weer durfde.
Ze vocht niet om gelijk,
maar om recht.…
Inedia bonedia breatharia
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
363 Inedia het kwakzalverig
zogenaamd kwikzilverig
vermogen der lunatische herfstkorstmosnauten
heeft in kringen der vrijzinnig hervormde pranagelovigen
een revolutionaire wending genomen
onhoorbaar zacht fluisterend wordt beweerd dat het menselijk vermogen om,
ook onder de zeespiegel,
zonder voedsel te leven
hetgeen niet tot het rijk…