2616 resultaten.
Opstapje
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.801 Waar regen me achterliet; een leeg perron
in middagmist de klok onberispelijk wijzend
naar een lange dag en de zwarte waas – als altijd –
uitwaaierend, me dronken meesleurend in zijn spoor.…
een edel dier
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
2.290 ze droomde ooit een paard te mogen zijn
met weelderige wapperende haren
bereden door de dapperste huzaren
zelfs zweep en sporen kregen haar niet klein
zij was een fiere furie vol venijn
die slechts met echte hengsten wilde paren
de zonen van de kudden der Tartaren
haar hoofdstel was bedekt met hermelijn
gedwee is zij de koets weer ingestegen…
Aan de liefste onbekende
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.292 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
die windlicht zijn vergaard
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.132 je stopte
want hij raakte je, de steen
je kon er niet langsheen
zijn oppervlak
weerkaatste heden, in groeven
nestelde verleden
kruimels tijd
die windlicht zijn vergaard
humus die weer aarde maakt
je hand volgt sporen
van de dood en weer herboren
worden, de opdracht onvoltooid
geen eeuwen weggegooid
in jaren hangt ervaren van het…
"Zoals we werkelijk zijn "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
638 Het menselijke gelaat, gespiegeld
in het aangezicht van een wereld
ruim gezaaid in sporen van geweld
plegen aan onszelf verraad.
Zonder zelfrespect hebben
onze maskers geen waarde
en door de tikken van de tijd
vervallen we tot meststof
voor deze aarde.…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 er liggen klodders op linnen
dikke streken met schaduwvlekjes
verspreid als over een ruwe wand
verf vangt stof
een vies vlies
het haakt in de plooien van een bruidskleed
de geslepen diamant die dof op haar borst hangt
een kam met wijde tanden
heeft een marmeren spoor getrokken.…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 als schaduwen achter een wit decor
verschijnen zwijgzaam ranke ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen…
Killing Fields
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
2.467 Over de groene velden
van een lang vergeten land
dolen duizend zielen
langs lege sporen karrenwielen
dolen de dwaze helden
met uitgestrekte hand
Over de groene velden
staart de dood mij aan
alsof de duizend zielen
mij dwingen te doen knielen
alsof de duizend helden
mij weerhouden weg te gaan
Over de groene velden
galmt de stilte voort…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij
sporen…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing is zijn droom
voor een meer beleefd beleven
de verte verhaalt van
een tram op twee sporen…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Nee en ja
gedicht
3.6 met 76 stemmen
17.740 Een ruzie vraagt twee meningen
een kus vier lippen
een lichaam vijf liter bloed
Om regen te maken. een boom
een huis, muziek, een droom
zijn meerdere elementen vereist
En in de sporen van schichtige dieren
rond een modderige drinkplaats
schitteren 's nachts ontelbare sterren
Voor iemand die slechts denkt
met één (en niet de ander)…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
Ik laat jou gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
952 Niet meer stoeien in de morgen
nooit meer dansen in de nacht
elke dag heeft een zwart randje
warmte wordt niet meer verwacht
Ook de zonnestralen lijden
schijnen zacht gebroken licht
willen duist're gloed omarmen
glans geven aan jouw gezicht
'n Rail van tranen door het leven
trekt een wissel op jouw geest
zelfs de sporen van de liefde…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 Zwart van de regen kleuren de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen…
de poppenkast die morgen heet
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
876 speel jij met mensen
in de poppenkast
die morgen heet
en dus de tijd vergeet
daar dansen creaturen
ook de touwtjes zijn fictief
hartenstelen in de toekomst
maakt je nog geen dief
tranen zat om
onschuld uit te wassen
blik vol arrogantie, leer
maar op jezelf te passen
je wist sporen van
de indruk die je maakt
klappen voelen niet…
verschimt tot je grief
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
795 je hebt mijn sporen
gelezen, mensen gezien
die iets om me geven, hun
woorden zijn houvast misschien
je las in mijn teksten
wat ik voelde en zag
ook uit de gekste in zinnen
van liefde, van ogen en lach
herkende jezelf in gevoel
en in beeld, ervaarde
hoe passie fluweelzacht
je ontvankelijk egootje streelt
jij laat je weer leiden
door…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.
De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
vergankelijkheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.136 onaantastbaar schijnend voor verval en dood
zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt
wellicht gebroken in het tijdsgewricht
eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt
een vast punt van duurzaam schijnend licht
licht, dat misschien al lang niet meer bestaat
want wat wij zien, ligt buiten ons bereik
geen kans dat dáár een mens ooit sporen…
kernkop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
656 verder
de leden van de veilige raad
vegen de mijnen, de deadline
als een zucht in hun nek
buitenlandse zaken wil tand om tand
de fout van gisteren is een haperende plaat
het schept een klimaat van mogen
want de valkuil van het verraad gaapt
zoeken naar verzoening
overzeese stemmen vormen een blok
maar de havik kiest een vertakt spoor…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 kater sliep in het koren
augustus, de boer verzilvert zijn oogst
halmen knakken onder het zwierend mes
een haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij liet een breed spoor…
een regenboog van tranen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.153 wiste mijn sporen langs het strand
zodat niemand zag dat ik daar liep
diepe gedachten denkend
in flarden zoutkoude mist
zweefden zoetgevooisde stemmen
zij herkenden mij als lege huls
schonken mij woede en verdriet
jaloezie en toch ook wat haat
vreugde, zelden uitgeblust
en lust en rust voor mij intens
gevoelens, maalstrom van genot…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 , jij geen lef
Hier sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier sta ik voor je
met meer hoop dan ik ooit dacht te hebben
Je kust me
Draaiende kolken onder mijn huid
wissen de sporen…
Hier is de grote verdwijntruc
gedicht
3.8 met 37 stemmen
10.289 Speel mee zonder spoor van begrip of van greep
op de machinerie.
Houdini de Tweede op de rand van zijn bed,
hoofd in handen - niet zijn eigen.
(Hoofd. Handen.)
Een man met een cape en een staf
doet of het niets is.
En zij, zij is weg. Opgegaan.…
sterren
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.482 De steen is gelegd
Het water volgt een ander spoor
Ik hunker naar je liefde
Maar weet het is voorbij
Wennen zal het nimmer
Het missen van je geur
Je hoofd op mijn schouder
Gevangen in jouw blik
Voort schrijdt de tijd
Nietsontziend en monotoon
Bladerend door mijn gedachten
De liefde langs mijn geestesoog
In mijn hart zit je
Dwaal je…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 De dodelijke angel in het spergebied
laat sporen na, ijskoud bloed,
en er zijn geen takken om het uit te wissen.…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten nog sporen…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
Onzichtbaar lot.
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
503 Op beslagen ramen verschijnt
nog de wasem van mijn stem,
nog één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
waarin schaduwen verschenen,
in aanwezigheid van mij, een tocht
uit geordende vensters verdwijnt,
teloorgang tussen avond en de nacht,
ontsnapt uit beider mond en aandacht,
benieuwd naar de bestemmingen die
mij…