2724 resultaten.
De commercie
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.041 Nee, ik laat mij niet langer leiden
Spaar mij het opgedrongen gevoel
Laat mij mijn gevoelens het in verlangen
Lieg niet agressief meedogenloos in mijn smoel
Ik wil liefhebben haar die ik bemin
Gevormd met al die vleselijke facetten
Gevormd rondborstig in omvattend geheel
Zij mijn liefde bevredigd mijn tederheid ten deel
Geen plagiaat van…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
Stroming
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 Klimmend tot grote hoogten met beleid,
In de psyche van mijn persoonlijkheid,
Wordt het landschap leger,
Kalmte omarmt me teder,
De inzichten die naar binnen willen,
Bouwen druk op en doen de ventielen trillen,
Laat de wijsheid maar naar beneden stromen,
Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen,
De stroming is voelbaar in mijn…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 ik lag
in het gras
aan de voet
van de boom
te luisteren toen
jij in tedere
omarming zacht
tegen haar fluisterde
je vingers haar
groeven in de
bast volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou…
zwanenmeer
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.455 Versje voor een Danseresje
Op het rimpelloze water
Strijken zacht twee zwanen neer
Dat weerspiegelt even later
hun sneeuwwit verenkleedje weer
Aan de oever van het meer
Staart een meisje naar het paar
In haar hoofd weerklinkt een wijsje
Wind speelt met haar lange haar
Zie hun lange slanke hals
Draaien in een teder strelen
Sierlijk in…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Ik ken het antwoord niet, kan enkel maar verhopen
dat velen vinden wat ze zoeken, niet verloren lopen,
en dat er tederheid in overvloed
het hart van velen leven doet.…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 Wat kan dat zijn, die dwaasheid die
mijn ziel zo kwelt dat nergens nog een
plaats gevonden wordt om rustig en teder
adem te halen, te danken voor het leven, ook
in deze herfst met duizend mooie kleuren.
De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Samen dansend
naar een beminnende plek
Vol tederheid en smacht
Hier in deze vermoeide wereld
Ergens
tussen de ruimte en tijd van vannacht
Dansend naar de zon
Geen donker, geen vrees
enkel licht en puurheid wacht op ons
Dans
en beweeg naar de zon…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 ( voor Hans Lodeizen )
Een jongeman, zo teder en fragiel, ademde
zijn korte leven de poëzie in en uit als
een eeuwigheid. Er bloeiden rode rozen uit
zijn rode mond en gele en roze, vooral roze.…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Onder hun huid van teder craquelé
staan zij hun leden langzaam te bewegen
Zij zeggen niets en houden niets verzwegen
en lopen willig met zichzelve mee.
Zij speuren naar het langgerekte dromen,
dat altijd in hun neusgaten vibreert.
Zij hebben van de mensen niets geleerd
en daarom is het licht in hen volkomen.…
Die indringende blik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.400 Die warmte, tederheid en geborgenheid
De bekommering om mijn gezondheid.
De zalige knuffel en het speelse kusje, zomaar
Een paradijs op aarde toverde je voor me met attent gebaar.
Je behandelde me als een prinsesje uit 1001 nacht.
Lief, ik mis je, de pijn brandt en wordt niet verzacht.
Ik... mis je.…
Vurige knabbels
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.521 glimpgewijs
strelende vingers
volgen
in nachtelijke uurtjes
donker
waar hartstocht vurig
brandt
liefdeshonger
dorstig
op melkwitte huid
een licht dat schijnt
op zachte blossen
van allereerste schaamte
in warm bloedigheid
liefde o liefde
bekent kleur
in vurige knabbels
maar nog vurigere krabbels
in houden van
speelse tederheid…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
MIDAS DEKKERS
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.639 De vogels hebben last van hun hormonen
Om die reden verheffen zij hun stem
Beweert de grote bioloog met klem
Hoewel ze ijl nog zijn de bladerkronen
Ik zou wel in zijn tuintje willen wonen
Waarin de geur van hyacint en brem
Apen en beren die ik teder tem
Terwijl ik high word van zijn feromonen
Ik ben verliefd geworden op zijn boeken
De Larf…
ALEXANDRE JOLLIEN (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Achter een etensbak vol droom en nukken
Zoals een hond achter oud brood, aan stukken
Gescheurd door een bazin vol ratelslangen
Je wezen valt niet te definiëren
Te snel verliest de mens zich in het lijden
Hij dient echter in wie hij is te wonen
Hij heeft het volste recht te jeremiëren
Moet bitterheid toestaan en niet vermijden
Wil zich de tederheid…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.…
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Ze wachten op de warmte van de zon
om blij hun kleur te laten zien, hun pracht en
tederheid. Maar kunnen wij nog wachten? Waarom
moet alles toch zo vlug, zo druk en zo gepland, hoe
kan het toch dat wij niet leven als het licht dat
komt en gaat, dat tijden kent en rusten laat?…
Liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.116 wisselende seizoenen
cupido is er vaak
op een onverwacht moment
of je wordt door fonteinen vol
gelukzaligheid verwend
doch ook wat in liefde
wordt gegoten
blijkt vaak een droom
of is onwerkelijk verwachten
met lege woorden
als versleten schoenen
en stilte die onenigheid
langzaam moet verzachten
*
maar tederheid…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Werd de Liefde eens geknakt in haar tedere knop,
Tot haar blaren verwelkten en vielen,
Geen genegenheids-zon wekt haar leven weer op,
Want maar eens bloeit de lente der zielen.…
Tijdcyclus(3)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
667 Tijd, tijd
talmend groter
Cyclische spijt
met cynische boter
Oh vuur
onblusbaar in lengte en breedte
menig uur in duur
meer eeuwig dan alle vrede
Gebroken in geile geeuwen
Tedere tirannie van trots
Kwijning van koldervreemden
Irreële ijzersteen maakt interkots
Bladen zorgen
beroemen zich op een dag
Doch parabels zijn er voor morgen…
Beleefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Net als de dauw zo 's morgens op het gras
wou ik dat onze liefde ook altijd zo was
als de morgenzon,warm en teder strelend
zo voel ik me als jij dan bij me bent.
Jij, bent als een tornado, druk, vol leven
met alles kan ik steeds bij jou terecht
een teken hoe 't ook anders soms kan gaan
het is iets, waar ik nog te lang voor vecht.…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het modder bad
om op mijn moderne bed
tijdloos terug te komen
nat en verlegen
door de zilte tederheid…
Negeren heeft geen zin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
765 dimensies klappen uit
vertellen door de tijd
hoe jij en ik
vaak haat en nijd
verstrengeld zijn
in tedere omhelzing
ontken het maakt niets uit
het woord de zin
de kleur en geur
het is al vastgelegd
toeval heeft ons niet gered
negeren heeft geen zin
wel afstand nemen van
een explosief begin
wij hebben
tegen alle weten in
ons laatste…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
Big Brother Cruelty
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ogen vermijden ogen en beeldschermen verlammen
de humaniteit, de tederheid en de oprechtheid.
Alle intimiteit wordt in kerkers opgesloten,
aanrakingen zijn opeens taboe en het uitkammen
van doorgeschoten wreedheden is leeggegoten.…
moeke
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
484 legt mij zachtjes neer
in een dons van zoete dromen
ze streelt haar vingers op mijn wang
voor tranen die gaan komen
"ik mis je moeke", zeg ik dan
maar ik zie je in de bloemen
ik hoor je in de wolken
die telkens jouw naam vernoemen
ik dwaal in warme nevels
waar ik jouw schaduw vind
droom en zweef nog verder weg
in de schoot van een tedere…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…