4313 resultaten.
Dromen van 'n industrieel Hawaï
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
851 Woestijnen van wuivende winden
betokkelen z'n slaap
en verdwaasd klautert
hij aan wal
Op marmerwitte galerijen
van gekauwde steen
'n verlaten interesse
deint een machinaal aloha
doelloos op en neer
In 'n schicht van hebzucht
lanceerde hij fortuinlijk
'n ontspoorde industrie
en was weer een
illusie rijker
toen hij jammerlijk
werd…
Leegte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.181 Soms doorzien ze nu hun eigen spel,
Maar verwikkeld en verslaafd,
Blijven zij toch een stel,
En de "verstrikkingswet" gehandhaafd,
Zo leefden zij samen lang,
Lachend en weinig pratend,
De illusie werd erg wrang,
Toch gaan ze door... stilletjes elkaar verlatend.…
Mijn Zoon
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.273 Je moeder heeft me verlaten.
Me laten staan in de kou.
De tranen rollen over me wangen.
Ik wilde er altijd voor je zijn.
Ik heb alles voor je over.
Jou moeten missen doet me zoveel pijn.
Voor mij was je altijd mijn zoon.
Ook al was ik je echte vader niet.
Ik zal altijd van je blijven houden.
Ik heb nu alleen maar verdriet.…
Van die momenten
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.850 Soms zijn er van die momenten
dat ik liever niet aan jou denk
dan gaan er weer weken voorbij
dat ik geen aandacht aan jou schenk
Jij hebt mij immers verlaten
voor de vrouw van jouw dromen
ik heb jou werkelijk vervloekt
hoe kon het toch zo ver komen
Ik probeer mijn leven weer op te pakken
ik weet dat dat het beste voor mij is
maar soms…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…
Noordlander, bedankt!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
964 Nul komma nog wat procent
Van elke opgepompte cent
Blijft in het Noorden
Miljarden aan gas per jaar
Verlaten zonder een 'maar'
De miskende aarde
Er gaat niets boven ons Groningen
Maar in de Westelijke woningen
Wordt de klomp nog steeds bespot
------------------------------------------------------------
Geschreven naar aanleiding van…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer de ochtend uit de hemel valt
op mijn onbekend en verlaten…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
Navelstreng
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.931 Dit land verlaat ik
mijn geboorteland
ik ga een verder-weg
uit olifantsdracht
volslagen voldragen
schreeuwend om zoveel licht
en ruimte, ander leefklimaat
bevrijding van de navelstreng
die mij dreigt te verwurgen
vader/moederland
herinner mijn ontstaan
en warm verblijf tijdens
mijn rijpingsproces
ik ga nu, los
van wat mij bond
ik…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 de herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Jazeker,
Haleine verlaat mij niet.
--------------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 Toen was het de tijd
Gebruiken werden gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het…
Ik leef in een droom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.584 Ik wil je raken maar je verdwijnt in het niet
Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet
Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op
Ik wil hier weg
Ik wil dat het stopt
Ik wil je bij me hebben
Ik wil dat je me nooit verlaat
Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat
Ik hou van je ook al weet je het niet
Ik wil je in mijn armen sluiten
Ik wil…
NOCTURNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
985 zorgvuldig
om mijn kussen gevouwen
m'n hoofd vol warrige gedachten
in haar geur gelegd en het hielp
ik was niet langer eenzaam
de leemte van de nacht werd gevuld
met de herinnering aan het samenzijn
toen ik vanmorgen wakker werd
met het zout van m'n tranen
nog in de bedding van mijn wangen
wist ik die koude ledigheid
van het door jouw verlaten…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Ik droom mijn liefde blijer
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.165 Ik droom mijn liefde blijer,
dat ze niet schreie meer
bij elke ontgoocheling
en dat ik vreugd –en vriend- verlaten
toch voor de mensen van liefde zing.
Ik droom mijn liefde sterker,
dat ze niet zoeke meer
mijn eigen lieve gril:
ik droeg ze naar de heimweeharten
van dolers die niemand beminnen wil.…
Ik droom je maar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.196 Ik ken je niet, ik droom je maar
als ooit de nacht over deze stad zwijgt
zal je horen hoe ik me
voor jou verlaat.
Hoe ik uit mijn twijfels glijd,
mijn handen rood tot ridders sla
twee onbevlekte paarden vouw
en je zo, dwars door alle straten heen
naar m’n bed toe streel.…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
Enakskind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 Zij jaagt alle dagen
met beide armen wijd
en vangt bijna achteloos
meerdere levens verspreid
waar nachten woest spelen
met een zoekende zesde duivel
is haar gezichtje nochtans zacht
bijzonder wanneer zij lacht
soms aait ze haar hond
maar onverlicht verlaten
geeft zij weer gehoor
aan nog een laatste geest…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 Klaar-over
staat op een zebrapad
in het donkerste deel
van een verlaten stad.
Geen auto,
noch bromfiets,
dwalen daar nog in het duister.
Eenzame familie
blijft verdwaalt
daar
tussen groen en rood stoplicht.
“Beweeg me”,
hoort moeder vader zeggen.
Haar ogen links, dan rechts, gericht.…
de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 op een uitgestorven kruispunt
vliegt de vlinder tegen de wind in
in een leeg landschap
valt de mens uit de tijd
in een verlaten kamp
beoefent de man de deugd der traagheid
vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs:
houd me, houd me tegen het licht
in de nacht zoek ik naar de leeuw
die brult als ik slaap
wacht ik op de nachtvogel
die dingen…
Morgen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Ik weet niet aan welke kant de zon opkomt,
aan welke kant hij de wereld weer verlaat.
Ik weet niet of hij terugkomt,
mij in eenzaamheid achterlaat.
De nachten die ik alleen volbreng
daar waar ik me in je dromen meng
en ik wil dat je er nooit verdwijnt.…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…