3338 resultaten.
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis.…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
vier het verhaal - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.253 het leven is
als reizen in een boek
doorheen de bladeren
van dat wat al geschreven is
een roman ook
die je niet weggooien kunt
of dichtklappen wilt
noch teruggeven aan de uitgever
waar de jaren verjaren
doet verlangen naar meer
ons nieuwsgierig de vingers
de bladzijdes omslaan
het vervolg van de expeditie
de voleinding open nog…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
knalgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 we plukten paardenbloemen,
braken er de knoppen af en
legden ze langszij
de stelen trokken we in
smalle repen en weekten ze
tot kromgetrokken kleine krullen,
ongelijk maar wondermooi
een handvol kralen spiegelde geluk
aaneen gehaakt
door kleine vingers
vormden ze voor moeders dag
het mooiste wenscadeau
zo ging het toen
als dank een…
In blauw de hemel lacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
510 in woordloos formuleren
proberen gebaren
expressies te leren om
te zeggen wat ik denk
het zijn kleine wenken
van oog en handen
die met bloemen jou
mijn liefde schenken
vingers die
mij dialogisch
zacht strelen in het
helen van jouw blik
die mij herfst bracht
niet om te oogsten
maar het troosteloze
van een kille regendag
die enkel…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 ze kijken een beetje rond bij de ander
en het liefst bij iemand niet te bekwaam
ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 Wriemelende vingers die zich kruisen,
net of zij aaneengespijkerd zijn.
Ongerustheid maakt zich meester als
een vermanend beeld.
De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…
Vrijdagmiddaggebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 zij verheffen zich in
onaantastbare formaties
stapelen agressie na
uitgesproken te zijn
ongelijnd zwieren
woorden als denkbeeldig
eiland in de grote oceaan
zonder ooit te standen
tot hij zijn
wereldbeeld ontvouwt
vrouwen charismatisch
bindt in hun gezinssituatie
mannen simpel
om zijn vingers windt in
bevestiging van hun bestaan…
blauwzuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 de zon zoekt
zijn steile weg
naar boven
cassave brood
op het
open houtvuur
een vleug van
fijne prikkelende
brandlucht
op de akker
struikjes met
handvormig blad
haar smalle
vingers strijken
langs het blad
ze zijn tot elkaar
veroordeeld: gif
en voedsel ineen
geen boom beweegt
in de donkerte
van het woud
als…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik hak een gat om een gaatje
te vinden, er stroomt water
uit het beton, ik hak erin
tot ik niet meer kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen…
Dwarrelt nog jouw lach
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 er bloeiden
altijd bloemen
uit je vingers
handen droegen
een kleurrijk boeket
overgoten
met licht
uit je ogen koos
de natuur jou
als ideale set
in een choreografie
waarin de dood
op kousenvoeten
verscheen en leven ook
van bloemen verdween
zacht doofden kleuren
verschraalden geuren
van wat ook jouw
aanwezigheid was in de acte…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Bladloze bomen in een gure herfststorm
die als grote donkere grijphanden
wuiven naar de vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden…
Gekleurde nagels
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
419 je handen
waren zacht
vingers met
gekleurde nagels
een handtas met
curieuze ballast
boven dit alles
zweefde jouw lach
met een intensiteit
van hemelse kracht
realiteit gevangen met
liefde die blijft hangen
jij neuriede
altijd liedjes die
ik nooit verstond als
ik in aanbidding
gebiologeerd keek naar
je bewegende mond
jij voelde…
Energetisch
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
379 zacht klinken
je vingers zich
vast aan mijn
hand bij het
ontladen van
de spanning
in mijn hart
in energetisch
verbonden zijn
delen wij liefde en
het lijden van pijn
waarbij warmte
weldadig en
helend kan zijn
juist daar
zijn de banden
met leven omgeving
en bestaan in een
voortdurende
uitwisseling van
gegevens ontstaan
heerlijk…
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Naamloze liefde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jij hebt ze
betoverd
veroverd met
ogen en lach
maar jouw
entourage bracht
slechts een eerste
voorspel van liefde
vingers handen
en jouw armen
dirigeerden de
speelse dromen
die zij aan haar
stemmingen gaf
waarin aanbidders
naamloze liefde zagen
iedereen kent
mijn muze in
haar bewegen
dansen op kleur
in het haar even
raken…
De zere plek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 zij had haar
kleine emoties
en irritaties
zo goed verpakt
dat opsporen bijna
onmogelijk was
verblind door
schoonheid in
een subtiele actie
ontgaat je dan
de fractie waar het
eigenlijk om draait
zo heb ik
de vinger nooit
echt kunnen leggen
op een zere plek
door haar pleister
joh doe niet zo gek
pas als het niet lukte
door…
De schaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De schaal wiebelt
hypnotiserend licht
en donker op en neer
Tikjes van mijn nagel
De rand omlaag drukken
en langzaam de ronde volgen
Golven weerkaatsen de zon
Schommelend licht
Wiebelschaal
Met een stok sla ik trilstroom
in het brons, de houten tafel
en van mijn vinger naar mijn…
Algoritme
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
477 we hebben
de vingers gekruist
elkaar in de ogen
gekeken zijn daar
gebleven zonder
afscheid te nemen
ik heb jouw
energieën gevoeld
in een aura van liefde
de hemels bewoeld
in een respectvol
eindeloos genieten
wij zijn niet
voor elkaar geschapen
in samen slapen
kunnen wij als rolmodel
er iets heel fantastisch
van proberen te maken…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw
een zelfportret
met kromme
vingers…
Midzomers orgie
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
508 ik zag je vingers
komen tussen
geurende bloemen
in de volkleuren wei
wij waren toen
nog groener dan
onze dromen
toch zomerden wij
wij trioden met
zon als koesterend
speelkameraad
zij scheen zo heerlijk
en hij straalde maar
daar waar wij ons
samen overgaven aan
midzomers orgie
getint terugkijkend
gloeiden wij nog na
hadden elkaar…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 vingers spitsten
en je handen
wezen naar
wat jij met
weerlichtende
bliksem in
talloze kleuren
geschreven had
ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en…
Manga Baby
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De draak brengt me overal
over de kortste, de snelste
of de gulden middenweg
Ik zit lachend in haar nek
en ik wind de wereld om mijn vinger
Er verandert wat er verandert…
Jouw hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 je vingers met
dwarse streepjes
die kootjes dragen
nagels die nooit
hebben nagelaten
vuil te willen zijn
de lijnen in je hand
als markering van
spieren en gewrichten
de duim heeft een
oppositionele rol in
dit gevoelig geheel
ringen rond de
pols hebben hun
eigen verhalen over
het vele werk de
vermoeidheden in
buigen en barsten…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
567 Met mijn vingers
sorteer ik de letters,
één voor één.
Ongeduldig tast ik om mij heen.
Ik haat dit zoeken,
moe tot op het bot
Toch wil ik horen,
iedere letter komt aan bod.
Moeizaam vorm ik mijn woorden,
maak ze passend aan mijn gevoel.
Maar toch ontevreden,
verdrietig en stil.
Zo vind ik mijn woorden.…
Glitters en goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 ik zag
ons geluk
door mijn
vingers glijden
keek jou aan
voelde hoe
liefde zich
van ons los
zou snijden
als wij dat
zo lieten gaan
heb gebeden
met alle
emoties die
ik had zelfs
in de mythische
wereld kwam
jij op mijn pad
in jouw magisch
verschijnen
voelde ik de lijnen
sterker worden
die ons
langzaam
van wit naar
glitters…
Mijn hart op jouw tong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
555 Zal ik je schrijven
over jouw ogen, dat
ze mij neersloegen
en ik niet wil
maar niet anders kan
dan op jou wachten
jouw blik op mij
een woord tot mij
de topjes van jouw vingers
waarvan ik droom
en niet kan slapen
van angst en verlangen
zelfs verliefd
op dit gestamel
van mijn geluk…