Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Hebt zoveel meer te geven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
je week glimlachte als ik niet naar je keek je ogen vroegen meer dan ik kon geven schuchter bood je mij je hart de diepte die ik voelde was door kou verstard je wist je leventje compleet koos voor harmonie zwijgen bij problemen beloftes had je serieus te nemen je kwam jezelf tegen koos vrijheid in je leven meer ruimte dan…
wil melker28 december 2006Lees meer >

Depressie

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.362
Zelfs de dood lijkt te vermoeiend, al lijkt het daarvoor niet te vroeg. Leegte is niet leeg, mat niet mat te zijn. Alles wat je voelen moet, doet alleen maar pijn. Er is niets maar dan ook niets, maar zelfs dat is nog teveel. Leven lijkt op martelen, en dat is ook mijn deel. Moe zijn is niet moe, boos zijn is niet boos.…
WvdH29 januari 2008Lees meer >

Geen haast

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.753
De morgenvogel opent mijn gemoed met een zwierige zwaai fluit het gazon zich ontvankelijk naar de vroege ochtendmens. De tranen rollen van het raam het glas half doorzichtig als benevelde gedachten zich trachten te schikken voor het ontbijt.…

scheppingsverhaal

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.644
ik heb jou lief je sterrenogen vroeg in de morgen laat in de nacht ik volg je naar binnen om de dag te vergroten in zoete drang en alles om me heen laat me jou strelen het zicht van je dromen een enkel woord tussen de zinnen waar alleen ik languit mag liggen in één ademzucht van bewegend beminnen…

ZOMERMAAND

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.862
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok: Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…

Verslagen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
Rond middernacht vroegen we ons af. Tegen het ochtendgloren sloegen de kogels in op de scheidslijn. Angstvallig hebben we onze stellingen verlaten. We trokken nieuwe muren op van woordstenen gevoegd met zwijgen. En sloten onze schulp.…
Rina van Dijk14 augustus 2006Lees meer >

In het rozenboogje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Glanzende parels aan dauwketting tussen de rozen De kruisspin weeft haar zijden boog nog vroeg de dag spiedt zij de lichte vleugelslag van elk insect zij lokt haar prooi in het zijden web trekt met haar poot `t insect in nood zij slaat haar slag Ochtendlicht breekt in het dauwkristal in kleurenprisma spiegelt zich het al…

Nochtans

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
gestudeerd Ooftkunde Je moet het maar doen Met kunde heb je ‘t al half gemaakt Daarbij beweerde hij dat pomerans een bittere oranjeappel is Ik streed dat niet af in het Nederlands Nochtans biljarten heeft me altijd geboeid Ik kon het niet goed en dan stop je er mee Maar pomerans is een dopje op de biljartkeu Dat wist ik zeker Hij vroeg…

Nooit genoeg

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.667
morgen is gekomen en gisteren zal zijn vergaan dan ben ik met de zon vertrokken dan ben ik ver bij jou vandaan Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken mijn arm 's nachts niet meer om je heen het punt is gekomen je achter me te laten vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen Het is niet dat ik je er om haat of omdat je er steeds om vroeg…
lin b24 oktober 2006Lees meer >

Betovering

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 730
Vroeg zich af: Wie ben ik? Een mens, verloren in de wereld, homo sapiens zonder bestemming. Darwin had zijn tanden gezet, in de betovering van het leven: Wie ben ik? Als er een vraag was die altijd zou moeten worden gesteld, zou het dan zijn: Wie ben ik? Wankelende vragen, Vergeten dagen.…

Verjaren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.611
de kalender was al vele jaren niet afgestoft vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang op het raam tikte de tijd, een te lange tak die had weten te ontsnappen probeerde het steeds opnieuw uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon haar ten dans vroeg stilletjes kroop de prille lente naar binnen…

Fluisterend gewas

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Hij vroeg haar zijn Lathyrus te bekijken. Zijn stralende blik, dat nodigend gebaar, in zijn andere hand een vaasje, onweerstaanbaar. Plukkend als toen fluistert ze kussend: Eventjes maar, peultjes zijn immers toch zo klaar.…

Lente is kortstondig

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
onze lijven maken schemeringen in het ongebonden leven dat rafelt om gewoontes en erwten uit het blik het bestek halfzijdig en tweedelig met de scherpte gericht naar de klok brengt in het druipend licht een ode aan het kind dat wordt verwacht een niemandsdalletje onthult de waarheid en nestelt in deze lente al vroeg in de hoogste toppen…
elze22 maart 2010Lees meer >

kleur van mijn dag

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.156
wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij ik keek en zag oranje rood warm als onstuimig verlangen zich badend in een zonnig vleugje geel hongerig naar lijf en liefde wat is de kleur van mijn dag vraag ik vandaag aan mij terwijl in late schemering een leisteengrijs vermoeden opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…

Van de kaart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.121
Ik kan geen nieuwe landen meer ontdekken En de zeeen drijven op allang bekend gebied Ik zou nog kunnen pionieren tussen onbekende sterren Maar daarvoor is het nog te vroeg Columbus en Marco Polo Vasco da Gama en James Cook Ze hebben de hele wereld al in kaart gebracht Een ontdekkingsreis naar hart en ziel ligt enkel mij voor de boeg…

Lieverd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Je doet iets met me, Iets waar ik niet om vroeg. Je bent bijzonder, Je mooie ogen en je lieve lach. Je kijkt zo leuk, Ik zie je voor me elke dag. Misschien vind je het raar, Maar ik kan niet meer zonder jou. Daar is maar 1 reden voor, Ik hou van jou. Ik kan je niet vergeten, Je vind je ontzettend lief.…

memoires

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
memoires tegen haar benen aan ligt het eiland zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was en een man haaien weg mocht schreeuwen het geschenk van de blauwe zee de schelpenketting die zijn eerste kus verborg en onder het rijsttafelen met de buren moeder die streng toekeek en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie aan kwam lopen…
amanda malinka30 september 2010Lees meer >

Noorderlicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 791
Onder de jachtige wolken sprong de wind voorbij, een roofdier zonder hol, koud en onvruchtbaar uit het noorden, het verborg haar aangezicht gevoed door beide borsten, het vroeg de tol in winterlicht, een herinnering die binnendrijft alsof er geen hoop meer was op een schuilplaats voor geluk, de onrust jagend in een wolvenpak door…
pama29 oktober 2010Lees meer >

* Julia *

netgedicht
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.819
uit de echo van de schepping is opnieuw blinkend goud geboren en nog wel in de lente door de vroege adem van het eerste jaargetij op een namiddag waarin de glans van groen ons in warme zonnestralen verlicht doet bekoren zij is de zevende in de rij; een rijkdom aan schatten deze waarneembare tederheid is op onze aardse wijze…

Vorst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Zijn koningin, ook een pad, ging samen met hem op pad om padvinder te worden, men zei dat zij paddestoelen aten, maar dat was lasterpraat en behoorlijk dom, want niemand vroeg hen wat zij aten want zij aten namelijk Niets.…

Mijn hart vraagt...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Jouw leven was er één van werken, dat heel vroeg begon. Je zei dan: "Kindje, ik kan niet altijd bij je blijven." Je werkte toch voor mij. Je had gelijk, ik wist het wel. Zo ging ons hele leven met werk voorbij. Ik heb alleen je foto nog, ik kijk er daaglijks naar. Vijftig jaar waren we samen, hoeveel tijd was er voor mij?…
Antje24 juni 2011Lees meer >

MEEUW

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
De roep van de meeuw om zijns gelijke scheert vroeg over het water zijn kop geheven op de wind zijn roep onbeantwoord alles stil en toch zo veel later vlijt zich het water langs het schip aan lij als hij neerstrijkt op de mast voel ik zijn vrijheid dan sta ik op de boeg en haal het anker voor de tros we gaan weer los…

Waterman

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
Een dronken zeeman in de kroeg zei niets, toen iemand aan 'm vroeg: 'Heb jij een zeetong in je mond?' Het leek, of hij hem niet verstond. Hij had een fles in beide handen met Amstel bier en Moezelwijn. Z'n waterknieën deden pijn. De zeeman, die geen antwoord gaf, stond met één zeebeen in het graf en met z'n mond vol watertanden.…
Aubrey26 september 2011Lees meer >

Energiezuinig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 719
Maar toen een gast er eens naar vroeg, sprak de waard goudeerlijk: 'Ik pest mijn keukenpersoneel, dat raakt dan buiten zinnen. Scheelt aan brandstof reuze veel, ze kóken nu van binnen…!'…
Ger Belmer18 februari 2012Lees meer >

Al Fajr

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Langgerekte klanken door schaars verlichte straten sterven in 't hete zand van dit vroege ochtenduur een stad ontwaakt in eeuwenoude rituelen drommen samen in rijen met zovelen buigen allen richting heiligdom volgend de imaam knielen neer en gaan weer staan in aanbidding wederom…

Het brakke water

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Omdat ik niet wil, maar vroeg of laat toch drinken moet.…
Iniduo28 juli 2012Lees meer >

in het licht

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
de vogels ze zijn me lief ik voel wat ze mij zeggen willen zo vroeg in de ochtend en omdat het nu nog donker is omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen zonder het evenwicht te verliezen wil ik vliegen in het licht dat zal groeien in de regen tussen vleugels en vinnen op de zomer van jouw mond in wel meer dan duizend vluchten…

niemand neemt de tijd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ver weg in de staalblauwe lucht zingt een lied een deerne schoon als ochtendnevel danst in vroege sterren, haar vederlichte rokken ruiken kruidig en handen met passie onherkenbaar verkeer raast versnellend onheilspellend een wisse dood tegemoet, maar niemand neemt de tijd om ook maar ergens bij stil te staan…
Fred13 oktober 2014Lees meer >

De raadselen van het alledaagse 2

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Die dag vroeg je ook of ik misschien de naad van je zwarte jas wilde dichten, en door je kapotte zak kon ik erbij. Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten. Je verbaasde je over het vlotte herstel en bedankte me blij bij 't verlaten en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Ralameimaar30 januari 2015Lees meer >

Brug

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Had ik je toe moeten dekken, vroeg ze? Hij kwam van de bank af, drukte haar tegen zich aan en fluisterde: ja, met jou! En toen verstrengelden zij zich en dekte zij hem tenslotte toe met zichzelf als een brug over een kolkende rivier waarvan de sluis geopend moest.…