5060 resultaten.
Hebt zoveel meer te geven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 je week
glimlachte als ik
niet naar je keek
je ogen vroegen meer
dan ik kon geven
schuchter
bood je mij je hart
de diepte
die ik voelde was
door kou verstard
je wist
je leventje compleet
koos voor harmonie
zwijgen bij problemen
beloftes had je serieus te nemen
je kwam
jezelf tegen
koos vrijheid in je leven
meer ruimte dan…
Depressie
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.362 Zelfs de dood lijkt te vermoeiend,
al lijkt het daarvoor niet te vroeg.
Leegte is niet leeg,
mat niet mat te zijn.
Alles wat je voelen moet,
doet alleen maar pijn.
Er is niets maar dan ook niets,
maar zelfs dat is nog teveel.
Leven lijkt op martelen,
en dat is ook mijn deel.
Moe zijn is niet moe,
boos zijn is niet boos.…
Geen haast
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.753 De morgenvogel opent mijn gemoed
met een zwierige zwaai
fluit het gazon zich ontvankelijk
naar de vroege ochtendmens.
De tranen rollen van het raam
het glas half doorzichtig
als benevelde gedachten
zich trachten te schikken
voor het ontbijt.…
scheppingsverhaal
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
1.644 ik heb jou lief
je sterrenogen
vroeg in de morgen
laat in de nacht
ik volg je naar binnen
om de dag te vergroten
in zoete drang en
alles om me heen
laat me jou strelen
het zicht van je dromen
een enkel woord
tussen de zinnen
waar alleen ik
languit mag liggen
in één ademzucht
van bewegend beminnen…
ZOMERMAAND
poëzie
3.3 met 20 stemmen
10.862 Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 Rond middernacht
vroegen we ons af.
Tegen het ochtendgloren
sloegen de kogels in
op de scheidslijn.
Angstvallig
hebben we onze stellingen
verlaten.
We trokken nieuwe muren op
van woordstenen gevoegd
met zwijgen.
En sloten onze schulp.…
In het rozenboogje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Glanzende parels
aan dauwketting
tussen de rozen
De kruisspin weeft
haar zijden boog
nog vroeg de dag
spiedt zij de
lichte vleugelslag
van elk insect
zij lokt haar prooi
in het zijden web
trekt met haar poot
`t insect in nood
zij slaat haar slag
Ochtendlicht breekt
in het dauwkristal
in kleurenprisma
spiegelt zich het al…
Nochtans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
789 gestudeerd
Ooftkunde
Je moet het maar doen
Met kunde
heb je ‘t al half gemaakt
Daarbij beweerde hij
dat pomerans
een bittere oranjeappel is
Ik streed dat niet af
in het Nederlands
Nochtans
biljarten heeft me altijd geboeid
Ik kon het niet goed
en dan stop je er mee
Maar pomerans is een dopje
op de biljartkeu
Dat wist ik zeker
Hij vroeg…
Nooit genoeg
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.667 morgen is gekomen
en gisteren zal zijn vergaan
dan ben ik met de zon vertrokken
dan ben ik ver bij jou vandaan
Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken
mijn arm 's nachts niet meer om je heen
het punt is gekomen je achter me te laten
vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen
Het is niet dat ik je er om haat
of omdat je er steeds om vroeg…
Betovering
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
730 Vroeg zich af:
Wie ben ik?
Een mens, verloren in de wereld,
homo sapiens zonder bestemming.
Darwin had zijn tanden gezet,
in de betovering van het leven:
Wie ben ik?
Als er een vraag was die
altijd zou moeten worden gesteld,
zou het dan zijn:
Wie ben ik?
Wankelende vragen,
Vergeten dagen.…
Verjaren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.611 de kalender was al vele jaren niet afgestoft
vergeling sloeg toe, niet alleen op het behang
op het raam tikte de tijd, een te lange tak
die had weten te ontsnappen probeerde het
steeds opnieuw
uiteindelijk opende ze de ramen waardoor de zon
haar ten dans vroeg
stilletjes kroop de prille lente naar binnen…
Fluisterend gewas
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.035 Hij vroeg haar
zijn Lathyrus
te bekijken.
Zijn stralende blik,
dat nodigend gebaar,
in zijn andere hand
een vaasje,
onweerstaanbaar.
Plukkend als toen
fluistert ze kussend:
Eventjes maar,
peultjes zijn immers
toch zo klaar.…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
Van de kaart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.121 Ik kan geen nieuwe landen meer ontdekken
En de zeeen drijven op allang bekend gebied
Ik zou nog kunnen pionieren tussen onbekende sterren
Maar daarvoor is het nog te vroeg
Columbus en Marco Polo
Vasco da Gama en James Cook
Ze hebben de hele wereld al in kaart gebracht
Een ontdekkingsreis naar hart en ziel ligt enkel mij voor de boeg…
Lieverd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.044 Je doet iets met me,
Iets waar ik niet om vroeg.
Je bent bijzonder,
Je mooie ogen en je lieve lach.
Je kijkt zo leuk,
Ik zie je voor me elke dag.
Misschien vind je het raar,
Maar ik kan niet meer zonder jou.
Daar is maar 1 reden voor,
Ik hou van jou.
Ik kan je niet vergeten,
Je vind je ontzettend lief.…
memoires
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
599 memoires
tegen haar benen aan ligt het eiland
zij mist de roeiboot waarin ze nog het meisje was
en een man haaien weg mocht schreeuwen
het geschenk van de blauwe zee
de schelpenketting die zijn eerste kus verborg
en onder het rijsttafelen met de buren
moeder die streng toekeek
en vroeg hoe jouw dag was net toen pappie
aan kwam lopen…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Vorst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
662 Zijn koningin, ook een
pad, ging samen met hem
op pad om padvinder te
worden, men zei dat zij
paddestoelen aten, maar
dat was lasterpraat en
behoorlijk dom, want
niemand vroeg hen
wat zij aten
want zij aten
namelijk Niets.…
Mijn hart vraagt...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
867 Jouw leven was er één van werken,
dat heel vroeg begon.
Je zei dan: "Kindje, ik kan niet altijd bij je blijven."
Je werkte toch voor mij.
Je had gelijk, ik wist het wel.
Zo ging ons hele leven met werk voorbij.
Ik heb alleen je foto nog,
ik kijk er daaglijks naar.
Vijftig jaar waren we samen,
hoeveel tijd was er voor mij?…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
Waterman
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
817 Een dronken zeeman in de kroeg
zei niets, toen iemand aan 'm vroeg:
'Heb jij een zeetong in je mond?'
Het leek, of hij hem niet verstond.
Hij had een fles in beide handen
met Amstel bier en Moezelwijn.
Z'n waterknieën deden pijn.
De zeeman, die geen antwoord gaf,
stond met één zeebeen in het graf
en met z'n mond vol watertanden.…
Energiezuinig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Maar toen een gast er eens naar
vroeg, sprak de waard goudeerlijk:
'Ik pest mijn keukenpersoneel,
dat raakt dan buiten zinnen.
Scheelt aan brandstof reuze veel,
ze kóken nu van binnen…!'…
Al Fajr
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Langgerekte klanken
door schaars verlichte straten
sterven in 't hete zand
van dit vroege ochtenduur
een stad ontwaakt
in eeuwenoude rituelen
drommen samen
in rijen met zovelen
buigen allen richting heiligdom
volgend de imaam
knielen neer en gaan weer staan
in aanbidding wederom…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Omdat ik niet wil,
maar vroeg of laat
toch drinken moet.…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Die dag vroeg je ook of ik misschien de naad
van je zwarte jas wilde dichten,
en door je kapotte zak kon ik erbij.
Met roze draad, nog op de machien, dichtte ik de gaten.
Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Had ik je toe moeten dekken, vroeg ze?
Hij kwam van de bank af,
drukte haar tegen zich aan
en fluisterde: ja, met jou!
En toen verstrengelden zij zich
en dekte zij hem tenslotte toe met zichzelf
als een brug over een kolkende rivier
waarvan de sluis geopend moest.…