Alle inzendingen

Vluchters verdrinken op weg naar de overkant -- van hun hoop, hun droom.

  prakkiseert denkt zich suf over leegte jong tijd laat hem koud hij is al geweest èn hij moet nog beginnen   men stelt veel vragen ondertussen gaat alles gewoon z’n gang   in zichzelf gekeerd verlangen overspannen verwachtingspatroon uitgangspunt onjuist het gaat om respe...

Ze zingt als de donkere duistervogel op de late middag van een vrijdag nu het gedicht weer van de lezer is probeert ze de energie te bevatten onder herfst en regenachtige twijfel in herinneringen opgesloten ligt er in de laatste zin als een klein geheim besloten even niets en dan sti...

Een deken van kou, weg is de zon, hij zakt langzaam achter de horizon. Terwijl bladeren dansen, één voor één, de winter gaat zijn intrede doen zo meteen. IJsbloemen bloeien voor het venster, zo fijn, terwijl de wereld zich hult in kristalhelder schijn. De douw knispert onder elke voetsta...

in de nacht fluisteren mijn dromen als therapeut van een schromende ziel die in beelden en symbolen vertaalt wat mijn brein wakker tot zich neemt als sterren hun verhalen fluisteren omarm ik de raadsels die het leven weeft ontvouwen zich mijn diepste gedachten die mij de draden in kennis on...

Angst voor de angst die heb ik niet Die ken ik wel, maar dan even Heel even Bang ben ik ook niet Ken ik wel, maar dan even Heel even Werk aan de winkel is geboden Velen wisten niet wat ze deden Heel even VOLT van 3 naar 2 zetels Dassen en Koekkoek nog in de kamer Heel lang Mijn e...

Ze wisselen in verstrikte tijd snavels en veren uit Gijzelen elkaars dromen kruipen over vloeren met scherven bezaaid Ze grijpen bloedige letters brengen zonder iets te begrijpen met fladderende vleugels En dichtgeschroeide ogen achterstevoren verhalen van zon naar aarde Een...

Op de set eet ik browniekruimels, in de film -- zit mijn mond vol stront.

Soms zeg ik niets En zwijg ik alleen maar Maar dat betekent niet Dat ik niets te zeggen heb Soms hoor je niets En luister je alleen maar Maar dat betekent niet Dat je niets te horen krijgt Want in de stilte Schuilt een diepe boodschap Die meer zegt dan woorden En meer raakt dan klanke...

jij hebt mij stuurloos gemaakt in de vaart van het leven jij en ik naast elkaar die samen zoveel liefde kunnen geven een wereld tegen en toch hebben we gas gegeven blind zijn we gegaan in het ondergaan van zon kruisten we land en baan maar draaiden nooit mijn handen heb ik gebond...

Het is wel handig als de architect Die bezig is de boel er te verbouwen “We gaan het anders doen” in blind vertrouwen Bij plannen voor het Binnenhof betrekt. Een goede raad in dezen tot besluit: Pleur eerst die achterkamertjes eruit.

Er werd een wedstrijd in troosten gehouden. Eén bracht een zondag mee met gregoriaans, een worgengel, een zoon van God en drie heel knappe jonge priesters. Een schip naar Paramaribo. Gezoen achter een sleutelgat. - Men geeuwde zeer voornaam en hij verloor. Eén bracht er mee: een kindertij...

Topzieke rups, in 't stijgen Van blad op blad, van steel op stam, Denkt ge eindlijk te verkrijgen Het veld van blauw, de witte vlam? Te hoog! Ge kunt niet keren! Hangende aan hoogste top, Geeft ge, in verdwaasd begeren, Nog eens u op. -------------------------------------- uit: De geti...

Witte room, gladgeschaafd, glanst op het huis in Meersel-Dreef, waar blije geruchten rondom de toog klinken, en drankkluchten baas en klant één doen zijn in stemmengedruis. Hier blijft herrie gemoedelijk en kuis. Oud vermaak mag menselijk brein verluchten: kinderlijk verleden bewaart zijn...

“Waarom ga je nooit ‘ns golfen met je baas ?” vraagt de eega van Piet, “Aha, zou jij graag spelen met iemand die veel bier naar binnen giet, die knoeit met de score, die de bal verlegt, die slaat met z’n stick en vieze dingen zegt, die fluit naar elke griet … Nou dat wil m’n baas u...

Probeer maar eens te zeilen met wind en stroom tegen Ik ben een steen een rots van van eenzaamheid Tegen betaling houdt iemand me vast als ik in bed lig te krijsen Ik heb pijn en ben alleen angst eet mijn ziel op De steen is het heelal ik ben een steen in de woestijn Toch groeit ...

dichten is een zwoegwoord het houdt me in een houdgreep niet wurgend maar lichtjes pijnlijk de vragen of het ooit gelezen wordt of het ooit geprezen wordt of het wel begrijpbaar is of het past in deze tijd of het raakt of net niet raakt of het voldoende literair is of het leidt naar vage...

Koekoek, koekoek Het is half acht Woensdag 22 november 2023 De dag verheft zich Ik hijs me uit m’n bed Ik voel de gruwelijke werkelijkheid Van onze parlementaire democratie Gebed in die Constitutionele Monarchie: Verkiezingsdag van 150 2e Kamerzetels Ik mag gaan stemmen Ik wil gaan st...

Het is vandaag een mer à boire je ne sais pas, je ne sais quoi wat ik vanmorgen kiezen moet dat weet ik nou nog niet Toujours la même, la même histoire 't Is weer hetzelfde lied, ik weet dat ik wel stemmen moet maar wilders wordt het niet! ...............................................

Landinwaarts vriest het op veel plaatsen licht op uitgebreide schaal bij weinig wind vormt nevel zich, laaghangende bewolking het duurt een tijd voordat het ochtendgrijs van kruitdamp na het vuurwerk van de flanken in roodgroenlinkse tint is opgelost Daarna vooral in 't westen ...

het verwaait als schuw licht dat de waarheid nooit zal openbaren stille woorden schreeuwen leugens van de daken worden niet gehoord toch gaat ieder gebukt onder de terreur van angst als bange wezels het de ander achterna is kringetje lopen zonder eind zonder horizon in toeko...

Gij zijt een bruut en absoluut genieter Van 't heerlijk Leven, waar het zich maar aanbood, Maar zoudt gij even willen worden schaamrood Omdat gij zijt bruut, absoluut verniet'ger Van al het echte dat naar u zich saamgooit Tot één groot mens-zijn, niet om te verdriet'gen Uw zwak,...

De grote roergangers van deze tijd, alle rimpels met zich dragend van de levenszee, vrezen geen verzet van de domoren van het verstand: ´wie denkt, denkt vroeg of laat wel met ons mee´. Maar wie met onvervalste wijsheid van een ongeschoolde en van droom en drift doortrilde hand de hemel aa...

Alsof het voor het eerst was in m’n leven, Goed voorbereid, door Kieskompas en zo, Vertrok ik strijdbaar naar het stembureau, Daar heeft een man mij een biljet gegeven. ‘Voila’, zei hij, ‘laat zien dat u het kunt,’ Maar in het hokje brak m’n potloodpunt.

Alleen jij, alles van jou, en mijn fantasie -- en mijn verlangen.

Wij allen zijn monaden Wij dansen op en neer Wij hinken heen en weer Op steeds andere paden Wij zijn bezielde vonken Op weg naar de mystiek Akasha De Kroniek Voorlopig vreugdedronken Wij vallen terug of stijgen Op weg naar het Niet Iets Naar Heelheid in het Niets Waar wij weer vorm ...

de uitgezakte gordijnen laten het vermoeide licht nauwelijks door in de schemerige kamer hangt de geur van pijn en verdriet het slapeloze omwoelde bed verbergt hongerige angsten als muggen wachtend op hun volgende maaltijd zodra het hoofd het kussen raakt rennen angstdromen in dool...

ik weet niet meer dat jij er niet was dat je nog niet bestond in de stilte van de nachthemel kan ik de aarde niet meer verdragen het kleine leven zal als de doden niet weerkeren rouwen kan ik niet in ijstijden is de lente een slechte leugen de winter eindigt niet je onschuld j...

Geen reacties bij het in elk opzicht geslaagde, m.i. toch alleszins chapeauwaardige (waar blijft het hoedje?) snelsonnet van Theo Danes van vandaag? Oké, dan maar gelijk er eentje door ondergetekende uitgeramd als netgedichtsnelsonnet ...gratis en voor niks... _____________________________...

Waarde woordengoochelaar waarheen toch leidt uw commentaar nog méér dan naar "mijn woord is waar"? laat dat maar achterwege want we kennen u wel, onderhand De toevoeging bij uw sonnet waar u voortdurend, strijk en zet uw eigen punt heeft rechtgezet vertoont zowaar een hoog...