Alle inzendingen over bos

3717 resultaten.

Sorteren op:

Dit ritselt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 665
dit gedicht ritselt ronkt en ruikt naar kuil cirkels door het gras trekt de tractor er achter verbergt het bos de stad als was zij er niet eens aren knikken heftig ja het geluid van werken betrapt me wielen raderen door het witte ritselland een kladblokje wappert op de weg naar Jelsum een klein jacht jakkert door de aarde als…
Jacob Bosma2 september 2007Lees meer >

Tijd gaat, jeugd blijft

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.000
waar wij eens speelden diefje met verlos beukennootjes deelden was toen een ongerept bos leven is een wonder kijk eens om je heen natuur wie kan er zonder het houdt velen op de been laat vreugdetranen vloeien schuif verdriet aan de kant zie kleine kinderen stoeien ouders lopen hand in hand leef, geniet en profiteer intens van ieder…
Stella1 november 2005Lees meer >

DSM IV-TR

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Zijn zenuwen gieren boos door de strot van wetenschap. Sissende statistieken sussen drijven brandslangen uit. Hij vlamt van ongeloof dat hem wordt geboden. Gemartelde zekerheden werpen hem vooruit. Het toekomstig Eden bijt zich in hem vast. Hij droomt van maagden die zijn vliezen breken.…

oma in verwachting

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.007
wolkt en kolkt, alles moet netjes voor haar Roodkapje komt aan kant gezet haar rimpeloogjes glinsteren weer dertig en nog jonger zingt het hart opnieuw die aloude deuntjes van feest voor de deur zit ze voldaan een verweerd pijpje in de tandeloze mond te wachten op de komst van wie ze enkel kent uit horen praten over ze is niet boos…

Jouw zachte delen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Zonder jou, kan ik niet men kan er evengoed voor pleiten dat ik mezelf in vier moet splijten als kwartslacht van mijn liefdeslied Ik schenk, te krassen door de kraaien warme kassen waar wouden planten gelukkig wormen door mijn restanten een tierig bos, dus laat maar maaien Slink, stink, rot mij onherkenbaar zwam en schimmel, kom bot welen…
WOLF13 juni 2004Lees meer >

Ik sloot mijn ogen en was in

gedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.910
Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

weg met de winter

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
ik heb het gehad met de kop van Jan Bos Niets is zo mooi als de dood van een sprinter daarom zeg ik; Weg met de winter! Maak een eind aan het niezen, geef de kou aan de Friezen Maar laat het dooien in Drenthe Weg met de winter, Lang Leve de Lente!…

een wereld zonder ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
je was hier pas en dacht de wereld vriendelijk voelde je als gast in een omgeving die verraste ze zagen uit de verte dat je een vreemde was geen vriendinnen had dat je je schaduw haastte ze hebben je alleen gelaten omdat je niet voor slijmen koos ze waren niet echt boos er was gewoon niets te bepraten stemmen irriteerden…

Wij kleuren ervan...

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.223
--------------------------------------- - Van der Vaart hervat groepstraining - Van Basten boos over tekst - Oranje traint in Duitsland etc. etc.. Bron: de Telegraaf…

Mijn handen

hartenkreet
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.022
Al laat je mijn hand soms even los, wanneer je boos of verdrietig bent. Mijn handen kunnen meer dan dit, je troosten op ieder moment. Liefde hoeft niet altijd mooi te zijn, maar jij hoort bij mij. Mijn handen zullen die van jou vinden, ik ben altijd nabij.…

Lente

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 693
De kleurenregen van groen, door de zon gegraveerd op het dak van dit bos. Het frisse en jonge, ieder jaar weer, zo wonderlijk ontsproten uit de zwaarbevochten bevrijding van de kilte van de kou. Weer verrukt van de zelfreinigende gedachten, in harmonie met het natuurlijke evenwicht.…

De laatste jaren begon je jezelf vragen te stellen

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.722
In ‘ t begin was je boos, dat veranderde stilaan in: “’t is nu zo, ik word oud”. We begrepen ’t niet goed, aanvaardden ’t met moeite, doch later volgde ons begrip. Je vroeg: “zijt ge gelukkig? – Ja?” “Dan ben ik dat ook”.…

de Avond

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 731
Als in het bos de nacht zijn eerste rechten claimt en het daglicht bij de laatste bomen al haastig afscheid neemt, als de allerlaatste zonnestralen over het water zweven, zo dat de nog steeds schitterende hemel hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
H.J.Breuren5 augustus 2009Lees meer >

Ontlopen ?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
Ontloop ik me, dan ontloop ik vele anderen, als een boom die ik zie zich vormt tot bos, in beken herken ik de spiegel van een jeugd in een gevalganiseerde zinken teil en in de voortgaande oceanen die ik zag, geen hand die zich daarin kon wassen van alle twijfels en nooit gekozen kansen, als hond die de druppels van zich schudt, blijven…
pama11 april 2010Lees meer >

Twee oudjes

poëzie
1.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.620
Zo gingen zij saâm, op hun krukskens geleund, Langs sappig groene blaren, Langs ’t bos, waar de merel zijn liedeke dreunt En kleurige vlinders waren. Heel langzaam… Zij spraken niet veel daarbij, Hij dacht: ’Alweer een jaartje; Daar had ik niet op gerekend!’ – En zij: ‘Een oud maar gelukkig paartje.’…

Nagoya kasteel

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Als een schip in de eeuwigheid verankerd Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer, Der wereld afgewend, hier onveranderd Het rijk van bos en water en weleer.…

Door de donkere nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Eind'lijk thuis het bos voorbij eind'lijk licht aan Ik ben blij!…

het ijzeren paard

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 656
"jeugdigheid is als een verzameld gedicht dat ongedateerd blijft" een koning keert terug uit donkere sprookjes en gelaten gezichten wie zou hem geschreven hebben verzilverd, in spinrag langs het pad van de wind ik zit tegenover hem de kachel verbrandt zijn woorden midden in het bos hij lacht zijn voeten vast in…

Een rijmpje voor Ella

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Ella, Ella, O bella bimba, volmaakt meisje, soms krijs je, maar niemand wordt boos, meestal slaap je als een roos. Ella, Ella, O bella bimba, nieuw mensenkind, fris als lentewind, helemaal zonder zorgen, heerlijk als paasmorgen.…

Wie niet hoor'n wil...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Om de aandacht van de agent te trekken Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit Daarop stoof de agent boos het bureau uit Zodat de man niet meer gasten zou wekken Het leek hem toch veiliger daar te pitten Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten … Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen…

De stille kracht in een moeder

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
Moeder leerde het ons al: nooit boos gaan slapen en goed afscheid nemen een dag kan zo opeens je laatste zijn Mattheüs sprak er in de Bijbel over als je iets met je broeder hebt maak het dan spoedig goed met hem zo nu en dan denk ik daar aan als in of om mij heen onenigheid ontstaat mag ik hetgeen wij van mijn moeder leerden…

Stellig

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Je weet wie ik ben Wat ik aan kan Mijn sterktes En mijn zwaktes Die ik bij mij draag als man Ik maak je blij En soms gelukkig Nooit boos of vol verdriet Al met al Stem ik tevreden Redenen tot klagen Geef ik je niet Ik ben graag bij je Heb je graag bij me Het voelt goed Op elk moment Na jaren vol Emotionele schraalte Is dit voor…
Hookie16 augustus 2012Lees meer >

Nevel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
losser, tot ze niet meer bestaan Geesten van bomen reiken naar mij Ze raken bijna mijn auto aan Het pantser waarin ik me nog verschuil- Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat Ik zoek mijn huis in dit vreemde bos…
Ciel Fermin16 oktober 2012Lees meer >

Van de wereld los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.429
We dwaalden in onmetelijkheid, verloren ons in 't Ughelse bos. Vrij richtingloos liepen we daar en maakten ons van de wereld los. God weet waar we in gedachten waren maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen was het dat wij onzichtbaar geleid de auto, onze verlossing weer zagen.…

een oud nummer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Bob Dylan zingt en ik denk aan vroeger de studentenflat de gezamenlijke keuken pinda's doppen en Risk spelen terwijl een enorme bui kwam opzetten vanaf het Amsterdamse Bos zagen we de dalende vliegtuigen en wat we ook zeiden we hielden niet op met praten nooit hadden we een idee ook maar kunnen hebben over waar we nu zitten…

herfstvrouw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
ik wandel door de herfst alsof hij van mij is een pad bezaaid met verloren zielen van de zomer een lage zon tekent lichtkegels in het bos ze wijzen een weg naar verder naar de vrouw die ik zou kunnen zijn een wintervrouw misschien die sneeuwkristallen knipt ijsparels rijgt in koele meren zwemt als alles anders had geweest…
jandeb11 december 2014Lees meer >

Wij sprokkelen samen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
we zijn gaan lopen ver van flitsen en knallen in de rust van het bos hebben gesproken over alles wat in het oude jaar is gebroken en laten dat los we sprokkelen samen tussen takken en mos structuren om verder te gaan de hemel is boven in vele geloven maar wij willen die nu al op aard niet na ons leven maar met nemen en geven…
wil melker1 januari 2015Lees meer >

Verloren dochter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar, Jij stoort je zo aan mij. Is het omdat je soms de waarheid niet aankan, Of is het om het persoontje mij. Je ziet de zaken soms zo anders, En wil ze soms niet zien, Vaak ga je dan goed kijken, Waarom dan niet bij mij.…
Jaqueline14 januari 2015Lees meer >

De lentefee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 834
Ze woont bij ons in de tuin, ze is altijd vrolijk en zelden boos. Ze loopt lieflijk door het gras, en strooit toverzaad in het rond. En zie al gauw, komen er bloemen uit de grond. Alle kleuren van de regenboog, je weet niet wat je ziet. En in de blauwe lucht, zingen vogels het hoogste lied.…