3717 resultaten.
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 dit gedicht ritselt
ronkt
en ruikt naar kuil
cirkels door het gras
trekt de tractor
er achter verbergt het bos de stad
als was zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als…
Tijd gaat, jeugd blijft
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.000 waar wij eens speelden
diefje met verlos
beukennootjes deelden
was toen een ongerept bos
leven is een wonder
kijk eens om je heen
natuur wie kan er zonder
het houdt velen op de been
laat vreugdetranen vloeien
schuif verdriet aan de kant
zie kleine kinderen stoeien
ouders lopen hand in hand
leef, geniet en profiteer
intens van ieder…
DSM IV-TR
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.552 Zijn zenuwen gieren boos
door de strot van wetenschap.
Sissende statistieken sussen
drijven brandslangen uit.
Hij vlamt van ongeloof
dat hem wordt geboden.
Gemartelde zekerheden
werpen hem vooruit.
Het toekomstig Eden
bijt zich in hem vast.
Hij droomt van maagden
die zijn vliezen breken.…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel kent
uit horen praten over
ze is niet boos…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
weg met de winter
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.362 ik heb het gehad met de kop van Jan Bos
Niets is zo mooi als de dood van een sprinter
daarom zeg ik;
Weg met de winter!
Maak een eind aan het niezen,
geef de kou aan de Friezen
Maar laat het dooien in Drenthe
Weg met de winter,
Lang Leve de Lente!…
Genezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.099 Hijgt nauwelijks ontluikend boos,
‘s Lijfs strelend zacht besluit.…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 je was hier pas en dacht
de wereld vriendelijk
voelde je als gast in
een omgeving die verraste
ze zagen uit de verte
dat je een vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden…
Wij kleuren ervan...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.223 ---------------------------------------
- Van der Vaart hervat groepstraining
- Van Basten boos over tekst
- Oranje traint in Duitsland etc. etc..
Bron: de Telegraaf…
Mijn handen
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.022 Al laat je mijn hand soms even los,
wanneer je boos of verdrietig bent.
Mijn handen kunnen meer dan dit,
je troosten op ieder moment.
Liefde hoeft niet altijd mooi te zijn,
maar jij hoort bij mij.
Mijn handen zullen die van jou vinden,
ik ben altijd nabij.…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.
Het frisse en jonge,
ieder jaar weer,
zo wonderlijk ontsproten
uit de zwaarbevochten bevrijding
van de kilte van de kou.
Weer verrukt van de
zelfreinigende gedachten,
in harmonie met het natuurlijke evenwicht.…
De laatste jaren begon je jezelf vragen te stellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.722 In ‘ t begin was je boos, dat veranderde stilaan in:
“’t is nu zo, ik word oud”.
We begrepen ’t niet goed, aanvaardden ’t met moeite,
doch later volgde ons begrip.
Je vroeg: “zijt ge gelukkig? – Ja?”
“Dan ben ik dat ook”.…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als in het bos de nacht
zijn eerste rechten claimt
en het daglicht bij de laatste bomen
al haastig afscheid neemt,
als de allerlaatste zonnestralen
over het water zweven,
zo dat de nog steeds schitterende hemel
hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
Twee oudjes
poëzie
1.1 met 7 stemmen
2.620 Zo gingen zij saâm, op hun krukskens geleund,
Langs sappig groene blaren,
Langs ’t bos, waar de merel zijn liedeke dreunt
En kleurige vlinders waren.
Heel langzaam… Zij spraken niet veel daarbij,
Hij dacht: ’Alweer een jaartje;
Daar had ik niet op gerekend!’ – En zij:
‘Een oud maar gelukkig paartje.’…
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
Een rijmpje voor Ella
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.662 Ella, Ella,
O bella bimba,
volmaakt meisje,
soms krijs je,
maar niemand wordt boos,
meestal slaap je als een roos.
Ella, Ella,
O bella bimba,
nieuw mensenkind,
fris als lentewind,
helemaal zonder zorgen,
heerlijk als paasmorgen.…
Wie niet hoor'n wil...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Om de aandacht van de agent te trekken
Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit
Daarop stoof de agent boos het bureau uit
Zodat de man niet meer gasten zou wekken
Het leek hem toch veiliger daar te pitten
Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten
… Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen…
De stille kracht in een moeder
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 Moeder leerde het ons al:
nooit boos gaan slapen
en goed afscheid nemen
een dag kan zo opeens
je laatste zijn
Mattheüs sprak er
in de Bijbel over
als je iets met je broeder hebt
maak het dan spoedig
goed met hem
zo nu en dan
denk ik daar aan
als in of om mij heen
onenigheid ontstaat
mag ik hetgeen wij
van mijn moeder leerden…
Stellig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Je weet wie ik ben
Wat ik aan kan
Mijn sterktes
En mijn zwaktes
Die ik bij mij draag als man
Ik maak je blij
En soms gelukkig
Nooit boos of vol verdriet
Al met al
Stem ik tevreden
Redenen tot klagen
Geef ik je niet
Ik ben graag bij je
Heb je graag bij me
Het voelt goed
Op elk moment
Na jaren vol
Emotionele schraalte
Is dit voor…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat
Ik zoek mijn huis in dit vreemde bos…
Van de wereld los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.429 We dwaalden in onmetelijkheid,
verloren ons in 't Ughelse bos.
Vrij richtingloos liepen we daar
en maakten ons van de wereld los.
God weet waar we in gedachten waren
maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen
was het dat wij onzichtbaar geleid
de auto, onze verlossing weer zagen.…
een oud nummer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Bob Dylan zingt
en ik denk aan vroeger
de studentenflat
de gezamenlijke keuken
pinda's doppen
en Risk spelen
terwijl een enorme
bui kwam opzetten vanaf
het Amsterdamse Bos
zagen we de dalende vliegtuigen
en wat we ook zeiden
we hielden niet op met praten
nooit hadden we een idee
ook maar kunnen hebben over
waar we nu zitten…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Verloren dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar,
Jij stoort je zo aan mij.
Is het omdat je soms de waarheid niet aankan,
Of is het om het persoontje mij.
Je ziet de zaken soms zo anders,
En wil ze soms niet zien,
Vaak ga je dan goed kijken,
Waarom dan niet bij mij.…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.…