2258 resultaten.
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 In glazen muren
wordt een fragiele en
kwetsbare ziel gevangen.
Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.
Tranen blijven vallen en
in een waas gehuld.
Op zoek naar evenwicht
lig ik in mezelf gekruld.…
Halve Marathon Egmond
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.903 het ging niet echt soepel
leek op hink-stap-sprong
honderd meter in de loop
dan weer aan de wandel
gevangen door de ademnood
ondanks zwak gestel
na twee uur
negenenvijftig minuten
vierenveertig tel
kwam deze kruk
juist op tijd
door het finishlint
strijd tegen de elementen
de zee het strand
het duin het zand
het was weer zwaar
ik was…
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 was hij maar een echte jongen
in volks- en vaders lied bezongen
en geen touwverlamd skelet
zelfs in de buik van Moby Dick
of hoe men dat gevang wil noemen
wou hij huilen, bloeden, verbloemen,
van vlees vervallen in dagdaags gehik...…
Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Houd mij in jouw diepten gevangen
Voer mij mee naar zonnige stranden.
Laat mij opgaan in wolken
jouw veelzijdigheid vertolken
rimpelloos glad zijn door de zon uitgedaagd
en ontstuimig kokend door de wind opgejaagd.
Breng mij ten slotte voor een langdurige rust
en ontspanning terug naar de kust.…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 Zij liggen rij aan rij de grijze zerken,
Omwonden met een band van dorrend lover;
Gevangen in des winters doffe tover
Slapen de wilgen en de bleke berken.
En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Natuur is voor tevredenen....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
735 hoorde gij om uw hoofd
slechts het gezoem
van bijen die de
vlinderstruik betasten
of snaterende eenden
die U op Uwen bank
uw courant lezend
al kwetterend verrasten
wat zingt gij lof op
grauwe klingerstraten
in steen geklonken
smerig grachtenwater
kende gij slechts
het Losserzand
met bruisend Dinkelwater
of luchten fijn als kant
gevangen…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 streelt
En ik zou willen dat jij degene was
Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen
En mijn pijn gemaskeert wordt door een grimas
Als woorden de pijn in mijn hart onrecht doen
En mijn woorden gericht zijn naar de zee
Als zij me geruststeld en ik wanhopig vraag:
Liefste, neem me mee
Als ik door mijn knieën ga
En gevangen…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.
Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Jack, zwarte schaap in de familie
is goudzoeker in de outback
bewijst zich zo in ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 je voelt je nu in
mijn web gevangen,
maar mijn liefde en aandacht,
raak je steeds meer kwijt...
Ooit kom je vast wel weer
bij zinnen,
en zul je merken, dat
het verlangen niet overgaat...
zul je trachten, mijn hart
weer terug te winnen..
maar sorry lief, dan ben je
écht te laat...
Véél te laat...…
Biesbosch V
gedicht
2.1 met 67 stemmen
16.891 Uur na uur van uit het leefnet
Seinen de gevangen vissen
Naar al hun soortgenoten
Hun ongelofelijk verhaal.
---------------------------
uit: 'Gedichten 1954-1983'.…
Een ochtend flirt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 maar toch al op jacht
hij lijkt nog jong en speels
hommels en bijen drinken gulzig
van de lavendel honing
de zon al wakker, schijnt stralend
op de tere vleugels van een vlinder
er zindert liefde in de lucht
haar warme lach
die is voor jou
ze heeft kuiltjes in haar wangen
haar kersenrode lippen
blazen een kushand
heb jij die al gevangen…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Gevangen in een kerker.
Een kerker met een put.
Ogen dicht.
Donnie op de wip
Alsof hij in Belfast is.
Het is de verbeelding maar.
Ja rozen hebben doorns.
Dat is geen nieuwigheid.
Toch heb ik ze tot bloedens toe gestreeld.
Het geluid van een rivier nabij.
Een andere maan lacht me toe.
Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.…
Wacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
812 Terwijl de Tour dit land gevangen houdt
en al wat wielen heeft zich koning waant
hoor ik de duiven door het open raam
hun roe-koe-koe telt in geen klassement
het alledaagse wordt hier weggefietst
soms begeleid door een bevlagde zot
die bij wil houden met zijn benenwerk
de karavaan die op pedalen trekt
een col, een plat, dit alles schiet…
zullen we
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.594 ja we gaan
en verdwenen allebei
in het grijs
- ‘t spoor bracht ons samen -
lieve ogen warmden
winter kou verdween
koffie met geklets
glimmende koontjes
- een schater lachte ons toe -
de verlate kok
bakte wat moois en lekkers
van het vers gesneden vlees
en net gevangen vis
- blikken wisselden met woorden -
tevreden tikte de…
wij
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.304 ik open me in al mijn zachtheid
omdat ik weet dat je er morgen niet meer bent
jij weet dat jouw overgave niet zal geven
waar we beiden in stilte op hopen
de brokstukken die uit jouw muur vallen
blokkeren het pad naar mijn hart
ik weet dat mijn liefde slechts bestaat
bij de gratie van onvervuld verlangen
zo houden wij elkaar gevangen…
Waar het hart vol van is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
632 Mijn hart is vol van
onuitgesproken woorden
toch verzamelen ze moed
om tot uitspraak te komen
de mooiste van hen allemaal
doorbreekt de stilte
spreekt mij met haar
roepnaam aan
zeg dichter
ik zit in je hart gevangen
voel je leegte en kou
ben met je begaan maar
je mond loopt niet meer
van mij over
je kunt niet zonder mij
schrijf…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Nu waart de nagedachtenis rond
om oude foto's, lege spiegels,
gevangen in bundels oud, gebroken licht.
De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…
Eloquente woordenstroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 eloquente schrijver
Alles behalve vreemd
Lees de Ontdekking van
de Hemel en ontdek zijn
Oeuvre ontstaan door ijver
In 't geheel aan de aarde
Ontleend
Verstandsmens als hij was
Ervan overtuigd de hemel
Zelf niet te ontdekken
Had hij bovendien geen
Enk'le empathie voor het
Onderdrukt' volk van Cuba
Met collega-schrijvers in 't
Gevang…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Al het gelovig licht wat toehapt
wordt vol verlangen, gevangen
en vervolgens in haar schaduw vertrapt.
Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen
wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan.
Zij kijkt hem diep, doordringend aan.
Zie haar, opnieuw, met opgeheven handen
wachtend, smachtend,
tot nieuw licht zal landen.…
Mijn Lindeboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 van mijn linde
die nieuwsgierig lonkten naar de zomer
hij wist al mijn diepgewortelde geheimen
dagelijks aan hem toevertrouwd
ook toen ik daar vastgebonden en alleen
het vuur mij hoog aan de schenen stond
en het geruis der bomen
mijn geschreeuw machteloos verstilde
hoe mij de glinstering van het leven
in kwinkslag werd ontstolen
gevangen…
Onblusbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
595 Jij hield mij in je greep gevangen.
Het deel van mij dat water was,
raakte ook flink aan de kook.
Ik wou dat jij het bed in dook.
Met mij dan naast jou, waterpas.
Ik zag dat jij van schrik verkrampte.
De pret was slechts van korte duur.
Omdat, door laaiend liefdesvuur,
zes tiende deel van mij verdampte.…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil
haar blik gaat in de verte staren
veel verder dan de keukenmuur
ze schudt haar hoofd, laat gas
opploffen, en zet de pannen
op het vuur
Ik ben pas vier
wat kan ik weten van wat
er in haar is
ik voel hoe onze grenzen
wijken
gevangen…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Leegte is gevangen binnen verstomde muren,
verlamde benen ontberen vaste grond,
seconden vertragen tot kwellende uren
en een vloeibare overdaad stolt terstond.
Stemmen gaan op
om de muren te slechten,
niet langer onverdroten
de tijd te bevechten.
De vlag kan in top,
de deur is voorgoed gesloten.…
Hoofdrol
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 Jij, mijn onbestaanbaar verlangen
houdt mijn humeur weemoedig gevangen
nu je weet hoe ik destijds begonnen ben
en de wildernis van mijn wortels verken
ben ik misschien de vijver
jij de schrijver die mij bevist
komt er een einde aan mijn ijver
in de hoofdrol die zich vergist
ik weet niet waar jij nu verblijft
doorzichtig in dit lijfsgedicht…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Het leven buiten de waas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik alleen zie het,
vrij van de kluisters maar gevangen in gedachten
onderga ik het leven,
een beproeving zonder beloning.
Ik zeul de lasten met mij mee,
gebukt onder het juk van de wereld,
zwarte waas.
Ik lach, ik denk, ik gedraag.
Zeul mee de alles verslindende leegte
Om hen het voor mij verlorene te laten bereiken.…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 De scherven in mijn leven
Brachten mij niet vaak geluk
Alles wat volmaakt kon zijn
Ging uiteraard weer stuk
In ieder heel klein lichtpuntje
Zag ik geen nieuw begin
Na weer een rot deceptie
Verloor ik de moed er in
Vol dagen dat het niet echt loopt
Gevangen in een nacht
Je bang bent
Soms wanhopig hoopt
Op iets dat op jou wacht
Verloren in…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Zolang jij eerlijk bent duurt het feest
jouw glimlach die valt tussen borsten
gevangen wordt op jouw onderbuik.
Ik wil uit jouw handen eten
het zoete water van jouw bron
jouw vingers op mijn naakt bestaan
en nu en vaak me aan jou overgeven
eb en vloed, licht uit de de zon…