2413 resultaten.
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 Nee, spreek niet van de winter -
het wordt nacht - de winter wacht wel
want de tijd beweegt zich
zonder haast nu
van ons af.
Kom, sluit je ogen en vergeet
voor even alle storm, de kou
en laat het donker aan voorbije dagen
en laat de zon aan wat niet meer zal zijn.
Ik open de gordijnen.…
overbrugging
netgedicht
3.5 met 52 stemmen
3.083 het is al lang geleden
je zou haast zeggen
in een gedachteloos verleden
dat ik naar jou schreef
ze waren koud, die korte zinnen
gekrast met aangelengde inkt
ik heb het nabij zijn gemeden
kruiste de degens vanbinnen
heb zodoende de eigenliefde verlinkt
leve de republiek schreeuwde ik
tegen het laatste kladblokvelletje
van goor uitziend…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 Haast teder beroert hij de knoppen
elke nieuwe morgen weer gevangen in
het web van zinderend verlangen naar
letters die zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd…
Nikki
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.275 mijn idool woont in Rooi
een meiske met allure
langharig blond met
een dijk van een stem
over haar lijntje nog maar
te zwijgen;
"daor kunde ge eindeloos naor ture"
bij druilerig weer
in de kiosk op de markt
wordt zij door het volk toegejuicht
de burgervader,
zeer goed geluimd,
doet de loftrompet haast
eindeloos schetteren
waarna…
Laat mij nog éénmaal...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.792 nu er geen lief meer wezen,
Geen arm zich om mijn hals bewegen zal:
Maar ik heb haast: mijn trekken worden stroef,
Als in de koû des doods, mijn armen vrezen
In beven, hangende op hun laatste val.…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 nacht onvrij
met ogen hol die al hun pracht
verloren waren in een nacht
toen dromen van de Lorelei
gezogen werden door de klei
en gedempt door brute kracht
verdronken in de Slapersgracht
Zonder maanlicht dreef in tij
die nacht nog een boot voorbij
van Astaroth van nummer acht
die zijn droom had opgebracht
en met ogen rood en blij
zich haastte…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 Koeien kijken in de wei
Schaapachtig naar mij in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar 't is even zwaar
De trein is weer voorbij gevlogen
Dat ging weer goed, 't gaat altijd goed
Het station wacht rustig, maar op z'n best
Geen enkele haast…
Ausutjevagge (Lappland)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
671 Een smelleken jakkert voorbij
alles in het teken
van de tomeloze haast
van de korte poolzomer.
Zij zal jong sterven
want zelfs in de zoetste wind
voelt zij de ijskoude aanraking
van het grote ijs
grommend, knarsend, knerpend
geduldig wachtend
op een nieuwe lange koude.…
ontwricht gezin
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
900 Snel sta ik op en haast me naar beneden.
De tijd die dringt om nog even te spelen.
Hoi die pap en een dikke knuffel.
We spelen ons spel, wie is er hier de buffel?
Maar dan het afscheid, ogen vol met tranen.
de wereld grimmig en ontzettend mat,
weerklinkt zijn stem in mijn hoofd
Pap ik vind jouw de allerliefste schat.…
Niet aan de beurt
hartenkreet
1.6 met 19 stemmen
2.553 De dood had niet echt haast,
en het leven was geduldig.
Een operatie zou je helpen,
voor ieder totaal onverwacht.
Dat zou ons bloedend hart stelpen,
wat ons weer vreugde bracht.
Een tweede kans zo lijkt het nu
waarop wij steeds bleven hopen.
Ik weet het zeker straks kunt u,
weer lekker gezond rondlopen.…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 De stoelen zijn haast allemaal bezet.
De captain kondigt door de speakers aan:
'Dit is een korte mededeling slechts.
't Is niet m'n doel om nu paniek te zaaien.
De linkervleugel staat in lichterlaaie,
wat óók 't geval is met de vleugel rechts.
U ziet het uit de hoogte niet zo best:
de boot - een gele stip - lijkt niet zo groot.…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Hij droeg een paraplu steeds
bij zich in elk seizoen
Maar zelfs als 't goot, vergat hij
Dat hij 't ding op moest doen
Zodat hij als hij thuiskwam
Haast in zijn kleren zwom
Wat zijn die knappe mensen
Soms ezelachtig dom…
de Slag bij Swammerdam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 van de Vergulde Vingerhoed,
het slagveld met lede ogen
en ervaar in mijn gemoed
zwaar mededogen met
de verminkte krijgers,
alom zwaar gehavend ,
door sabels en kogels beboet
een geschrei van verre
snijdt mij door het hart
ik spoed mij naar de plek
en tref daar mijn lief
al stervende van smart
met pijnscheuten in haar lijf
zij zakt haast…
eeuwnacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.452 Zij kwam even logeren, bleef een lang half jaar
totdat ik haast stikte in mijn diepste angst
van wat kan en moet ik straks zonder haar
Tot ik niet goed wist voor wie ik het bangst
was als die logeerpartij over zou gaan
We hadden ons lief, want we hadden elkaar
gevangen in woorden als nooit zonder jou
wij waren geen twee meer maar deel van…
Ouderlijk gezag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
657 Toch werd de kennismaking almaar nader:
de man bezocht Monique haast elke dag.
Het was zover, dat hij er mocht logeren.
Hij kon 't gezag der ouders niet goed uitstaan
en moest helaas Monique in bed ontberen.
Al werd getolereerd, dat Hendrik váák kwam,
ze mocht niet met 'm slapen en niet uitgaan.…
In het stof zult Gij bijten (2)
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.136 met mijn rijkdom
mijn dit en dat,
en grenzeloos aanbeden word
neen, het leven heeft mij
overdadig bezat
groen is de schepping van het licht
zwart van de nacht
ook u leed even aan een depressie
met het rusten heeft u niet tot de zesde
maar tot de zevende dag gewacht
een haast menselijke omissie…
obama
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
698 Een vereeuwigde glimlach die je haast kan horen.
Is nu bij Madame Toussauds te zien.
Dubbelgangers nu zeker meer dan tien.
Je zal nu maar bij DE 44 Presidenten van de VS horen.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren de vrijheid
Niet meer onderdrukt
Niemand bemerkt de gewonden
Niemand bedenkt de dood
En toch vallen er doden
Door mortier of kanon
Er lijkt geen haast…
Op zoek naar huis
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
725 Een soldaat die met de buffels danst
En tegelijkertijd, haast vederlicht,
Met geweer en bruut gezicht
op mensenharten mikt,
terwijl hij over liefde dicht.
Tussen bloederig schervengeweld
alleen op zoek naar huis.…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
- Favorieten -
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
982 theelepels proeven het amandel extract,
zonder de inhoud te rangschikken
favorieten in een helft van het hart,
haast een halfvloeibaar mengsel,
openbaar toevoegen het cakebeslag,
dat weinig stabiliteit heeft of te luchtig is
zonder volledigheid te willen nastreven.…
- Tot onder de huid -
netgedicht
3.8 met 42 stemmen
619 vragen verplaatsen zich onder de huid door,
als een lokale weggesmolten verdoving,
durven niet te storen onder het huidoppervlak,
groeien haast uit tot gekanker
...als het al veel te laat is.…
WACHTENDE BRUID
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.408 Daar droomt een prinses, mint de schoonste meisjeswens,
rust haast al honderd jaar tussen rozenwanden.
Raakt het verblijdende leven haar ooit weer?…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
Versmolten lijven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Dansten en reisden de wereld rond
Onze laatste kus
Onze eerste keer
Onze laatste adem
Ons samenzijn
Nooit meer
Onze lijven versmolten jaren tot één
Onze erotiek haast verheven tot kunst
Onze laatste kus
Onze laatste adem
Onze laatste keer
Echt' liefde in
Een mum
Van tijd tot iets dat daarop lijkt verworden
Echt' liefde werd verdwaalde…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder zijn lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden…
Jagen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Alles lijkt zo snel te gaan
Ik kan er niet aan wennen
Vroeger bleef ik overal staan
Tegenwoordig moet ik rennen
Jagen om op tijd te komen
Haasten om op tijd te gaan
Waar is toch die tijd gebleven
Toen we nog in eenvoud leefden
Zonder stress er tegenaan
Tegenwoordig word je meegezogen
In die golf van onze tijd
Die jou zonder mededogen
Leegzuigt…
Oudere heer spreekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 Niks is wat het lijkt, daar ben
ik achter gekomen toen ik groot werd, het groot
zijn vraagt een hoop verantwoordelijkheid en
Een haast onmenselijke geestelijke kracht
-dat geldt voor mij- naar omstandigheden maak
ik het goed, ik heb mezelf nog niet opgeknoopt,
dat spreekt voor mij, vind ik.…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden, nog even
of veel langer
dan de oude kleuren, haast…
Thans door banken mist
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
528 voelt in wezen kalm
het doorweekt tedere voeten
als een slaap zomerzee
van kalmte durend
ik word overmand door beelden
wat was
wat is
wat komt
een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land
voor elk vertrouwd dier
langs het maïsveld
langs de laagwei
van nabij hoor ik dieren lopen
van eigen klank
in een betovering van mistbanken
ik haast…