inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

In het stof zult Gij bijten (2)

O god
wat valt aan de mens te helen
als hij zo is

waar uw schepping
het zicht in dag en nacht deed verdelen
of aan zijn aard, ongevraagd,
mij dus, de zwakte zocht toe te bedelen

ben ik de kroon op uw schepping
als mijn vel verdroogt
onder ooggeklepte mensen

en vrij als ik zie
dat wij door kwetsbaarheid
worden gedoogd
en de levensaderen
ten langen leste
raken uitgedroogd

ik, ontevreden?
met mijn rijkdom
mijn dit en dat,
en grenzeloos aanbeden word
neen, het leven heeft mij
overdadig bezat

groen is de schepping van het licht
zwart van de nacht
ook u leed even aan een depressie
met het rusten heeft u niet tot de zesde
maar tot de zevende dag gewacht

een haast menselijke omissie

Schrijver: julius dreyfsandt
Inzender: julius dreyfsandt zu schlamm, 7 dec. 2008


Geplaatst in de categorie: overig

4,6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 778

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
nonna
Datum:
7 dec. 2008
Dit klinkt als het Oratorium van Joseph Haydn.
Met zachte pizzicato´s gevolgd door een groot fortissimo,
klinkt dus als muziek in mijn oren!
Naam:
marije
Datum:
7 dec. 2008
Email:
maryama37hotmail.com
wat zeg je dat weer prachtig!
Hopelijk was die zevende dag niet een dag te lang. Misschien kunnen wij de dag en de nacht samenvoegen nu we langzaam wakker worden en die oogkleppen verdwijnen...
Naam:
annabel
Datum:
7 dec. 2008
Email:
justformeplanet.nl
Geweldig als je deze stemming zo kunt beschrijven!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)