Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

Kindje

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.973
Straks, als ge zult sluimren, kind dat ik zo geerne zie, dàn misschien zal ik u zoenen, lijk men kust een relikwie. ------------------------------------------ uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Alice Nahon9 augustus 2026Lees meer >

Op zee

gedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.202
Wij, naar de einder toe, onze ogen geduldig over het water, de kust verlangen die ons reikt. -------------------------------------------------------- uit: 'De trein loopt prachtig binnen' (2003)…
Frans Bude1 augustus 2026Lees meer >

Be The Ocean

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.987
"Flinke Jongen" fluister jij fluweelzacht door de wind "Be The Ocean" nodigt het Water mij neurieënd uit “Be The Ocean” die mijn Zinnen, nog verdronken, lipzacht te voorschijn kust. “Be The Ocean” “Be The Ocean”…

Levenspuzzel

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.481
beseffen liefst elke dag Dat je met zoveel mooie stukjes jezelf gelukkig prijzen mag Iedere ervaring is een stukje en wordt in de puzzel bijgelegd Alles wat je met iemand meemaakt en wat je tegen diegeen zegt Het leggen van het laatste stukje zijn we onszelf helaas niet bewust Dat stukje wordt pas bijgelegd als je geliefde je ter afscheid kust…
JP29 juli 2007Lees meer >

Ter uitnodiging

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.556
De zwanen varen traagzaam langs de kusten, Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon, maar God woont hier met zijn papieren kroon, en deze rust is een volmaakt berusten. Ik zend u dit sonnet met een tros druiven, onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.…

Neem me mee; een paar schrammen verder weg.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Misschien is het allemaal een illusie; is het gewoon dromerig weer en wacht alles me op; daar op de kust, met zijn eeuwige witte stranden en klinken we onder het naïeve blauw op het verzuipen van onze verlopen affecten. Wij hebben onze plicht gepleegd; de moord van onze silhouetten. Het heeft ons veel zorgen gebaard.…

oergrond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
langs het spoor van mollen, die rul en kruidig hun sterke sporen trekken, door de malse, verse grond verdord eikenblad ontmoet nu een vroege kastanje, de gazige libelle tekent silhouetten, gevleugeld als papier is zij, ze fluistert de wind blauwglanzend ijs versmelt de pool, gletsjers breken het spectrum van bruisende stromen, de zon kust…
Tjoke16 september 2007Lees meer >

Verstrengeld

hartenkreet
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Ik kruip tegen je aan Rusteloos maar blij Na maanden van stilte Ben jij terug bij mij Ik kruip tegen je aan Jij praat en hebt spijt Hebt me vaak gemist Was jezelf even kwijt Ik kruip tegen je aan Teder hou je mij beet Kust mijn warme hals Zoals je vroeger deed Ik kruip tegen je aan In de hitte van je huid Zachtjes ruist je adem…
car24 oktober 2007Lees meer >

blijheid tintelde van pijn

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 950
scheen voor even door de bomen een vleug herinnering van beelden die versluimeren de herfst op een wandeling we aten chocola in letters je was zo zacht en smolt omdat je in mijn armen lag ik proefde je op smaak was feest in zachte tonen je opende met handen en je geest ons kerst was samenzijn in het vuurwerk van nieuwjaar kusten…
wil melker30 december 2005Lees meer >

Elke dag een beetje afscheid ( dementie)

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.148
spiegel voelt de rimpels van zijn eigen gezicht knippert eventjes met zijn ogen en houdt ze daarna stijf dicht Je kijkt naar zijn trillende handen en ziet, zijn trouwring is te groot in je gedachten hoor je weer de woorden elkaar trouw zijn tot in de dood 't Is elke dag een beetje afscheid nemen en elke keer doet het steeds meer pijn je kust…
Moeke4 augustus 2008Lees meer >

Walcheren bij avond

gedicht
3.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 41.200
De lage lichten van de kust beloven meer dan je kunt zien. Een visser staat met zijn lantaarn aan in zee. Het silhouet van een geluidloos schip wordt neergezet tegen de einder en verschuift. Met regelmaat van enkele seconden zwaait een armvol licht vanaf de vuurtoren over ons heen.…
Johanna kruit18 december 2024Lees meer >

Op 't land

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.096
Na we de onzen zegend kusten, En de zorg in sluimer susten, Zou mij de avond met u lusten, Stil bij de opgeklommen maan, En ik wilde eens met u rusten, Ginder, waar die kruisen staan.…

Vroeger en nu

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wanneer je vroeger schaafplekken opliep bij het buiten spelen tranen met tuiten huilde van de pijn was er altijd weer de moeder, die het weg kuste want ze zou er altijd zijn Als je vroeger iets te laat was, zodat vader bromde foute meid zei ons moeder altijd laat maar, ze is eigenlijk altijd op tijd.…
an terlouw26 november 2007Lees meer >

Jouw troostende handen

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Jouw troostende handen drogen de tranen op mijn wangen je kust mijn ogen en fluistert, het komt goed ach we weten het beiden beter worden zal het niet mijn hand in de jouwe een hoopvolle glimlach de morgen tegemoet neem me nog even in je armen laat me voelen ruiken proeven van de liefde tussen ons jouw huid tegen de mijne zweetdruppels…

boeren bruiloft

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.446
bruid innig gekust ruzie nog gesust kapers op de kust geen nacht meer rust. 1979.…
J.J.v.Verre7 februari 2008Lees meer >

Engel

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.857
nacht tussen vallende sterren....zó'n pracht doodstil niets te horen even voelde ik me verloren totdat zij kwam en me bij de hand nam onder haar vleugels veilig geborgen bevrijd van alle zorgen fluistert ze iets en vanuit het niets een hemelse streling....zo zacht ze lacht als betoverd val ik in diepe rust merk niet meer dat ze me kust…
Job28 december 2003Lees meer >

Harten twee

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Ze streelt z'n borst, terwijl ze 'm teder kust en waant zich nu verbonden voor het leven, maar och, wat duurt volmaakt geluk toch even, want tastend wordt ze eensklaps ongerust. Ze staakt het strelen, want ze voelt z'n hart: z'n hartslag blijkt het dubbele van de hare! Ze is geschokt en reageert verward.…
Aubrey17 februari 2004Lees meer >

Binnenvuren

gedicht
2.7 met 258 stemmen aantal keer bekeken 160.208
eigen klacht: 'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht ik was niet schitterend maar doodgewoon op wijsheid in mijn hart heb ik vergeefs gewacht nu hef ik dus mijn handen niet om loon maar leg mijn oogst neer, simpel en gering en buig het hoofd, en vind mijn eerste rust in overgave aan de schemering waarin het dovend licht de diepe schaduw kust…

DE ZALIGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.363
In diepe stoelen liggen zij te rusten, De zaligen, die elkaar gelukkig kusten, De toekomstlozen; heel hun leven was Een dringen naar de voorgeweten uren, Waar alles eensklaps in vergeten is; ‘t Verwaait nadat het stukgereten is Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen, Deze vervaarlijk stille…

Schepen in de nacht

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Als stille schepen in de nacht gingen ze aan mijn kust voorbij als schimmen langs de horizon zo onbereikbaar als 't maar kon, maar ogenschijnlijk zo nabij. Komt er een schip alsnog in zicht, dan vind ik uit een ver verschiet weer vriendschap over golven heen en sta aan zee niet meer alleen en meld het in mijn scheepsbericht.…
Porter30 september 2008Lees meer >

hittegolf

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 836
smog drijft door augustus het ozonalarm is een lijzige radiostem de kemphaan van de wetstraat ijlt naar een azuren kust hij werpt een opblaasdolfijn naar een schuimkop fabriekspoorten knarsen dicht de pens van de dokter suddert in Toscane de wijnboer plukt haastig zijn ranken kaal de Rijn bereikt haar laagste peil een dijk scheurt in de…
Wim Veen12 augustus 2006Lees meer >

vinken en vrouwen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 874
vinken zijn als vrouwen een internationaal verschijnsel veeltallig bij de trek overal stuwing aan de kusten krek dezelfde lokroep herhaald en helder 'pink' ook 'wiet' en 'tsjwit' maar in vlucht en trek een zacht 'tjuub-tjuub' zij zingen hun hoogste lied met de oogjes zo lief geloken in hunne met lakens afgedekte kooi 'tsitsitsitsitsitsitsi-tjoe-ie-ò…

Eiland rond een droom

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
Zeven werelddromen lang zwierf jij in dwaze gedachten in een onbegonnen rugzak verstopte jij jouw enig hart tezamen sliepen wij druilerige nachten gekoesterd in droombuien uit met vreemde gedachten liepen wij langs kusten van het eiland, onze voeten bewogen in het rulle zand het strand leek eindeloos, getogen tussen onvolkomen en verpozen…
mobar27 januari 2009Lees meer >

Andere tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Doffe dreunen in de nacht Getuigen van verre kanonnen Die vuurspuwend hun braaksel afleveren Op de eindeloze kust Schreeuwende mannen Gehaast door het zand Ontwijkend de fluitende kogels Uit een rode vuurmond In de bunkers rijst het stof Het zicht onttrekkend En klinken schoenen door het duister Op weg naar de dood Dorpen vieren…

Zee der liefde

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Lichaam en geest totaal doorwoeld Word ik wakker met een kater Op een ver strand vol schelpen Uit balans door de koude kermis Lijkt niemand me te kunnen helpen Voel ik alleen maar droefenis Op zilt zand en in het duister Krabbel ik met moeite overeind Hou even stil terwijl ik luister En speur naarstig naar iets dat schijnt Aan de kust…
Frank3 augustus 2009Lees meer >

“Inner child“

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Winden om haar slapen, haar hoofd baadt in glanzend licht en in de schoot van wilde zwanen, haar ongetemde ritme - in houten klos met zwierig touw -, schrijft cirkels in de hemelboog, ze kust in tegenwind de dieren, drijft ze aan tot goede daden, in relatie tot de schoonheid van haar wezen, in haar zelf gevonden, zich niet bewust van…
pama16 augustus 2009Lees meer >

Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.094
De edele vrouw kust hem op het achterhoofd, alsof het een donkere prins betreft. Het kleurrijke innerlijk van de vogelziel wordt herkend en zo zien wij hoe Pablo wist dat de bron om liefde smeekt, dat de kern van kunst een gedaante heeft, die door velen veracht wordt. Inkeer is de grootste weg naar schoonheid.…

Wolk

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 685
De herfst had een mooie bloem voor jou in petto, speelde ik vakantie-indiaan in bruine bonen aan de kust groeide mijn baard op hete kolen, liepen we zeezoekend, mistvindend vertrokken we, slapend verdwenen we langzaam als een kleine zon in de zee verlangden we postzegels en lange brieven vanaf de maan liepen we in beleefde dinsdagen…
mobar11 november 2009Lees meer >

Vervloekte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
De zwarte heksen dansten van vreugde rond zijn prijsgegeven lichaam, demonische krijsstemmen weergalmden door de zwaar verduisterde nacht en de opperheks, zijn zuster, kuste zijn bevroren ballen.…