3533 resultaten.
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 we zijn met
volle zon vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Verlangen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.503 De sprakeloze schoonheid
van jouw kust
bedwelmt mij
Laat me geen rust
Oh mocht ik stranden
op jouw strand
Mijn vormen drukken
in jouw zand
Mijn warmte voelen
in jouw hand
Verdrinken in je
peilloos blauwe ogen
Ontstijgen aan het heden
jouw knisperend pad betreden
Het is mij niet gegeven
De feiten van het leven
onthouden mij…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
Lege pen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.357 Haar lippen zwijgen letters
van nooit gesproken zinnen
fluisterend ademt zij namen
in de onbeschreven lucht
Haar pen, zo ongeduldig
schrijft het pad naar het einde
traag loopt de gitzwarte inkt
op haar allerlaatste benen
Het sierlijke handschrift verandert
heel langzaam in letters van druk
woorden van wanhoop en weemoed
vullen de laatste…
de vader
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.220 ze is nu twaalf, ik zie mijn dochter groeien
en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid
nog even en ik ben die dame kwijt
soms kun je wijzers van de klok verfoeien
ze wil nog wel eens met haar vader stoeien
maar dat is weldra ook verleden tijd
het pad heb ik met liefde geplaveid
ik mag mij met haar stappen niet bemoeien
zo onvermijdbaar…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 De straat is nat, de lucht is vol van regen
het licht weerkaatst zich op mijn glimmend pad
in elke winkelruit kom ik mij tegen
alsof men mij daar zomaar over had...…
gepest
hartenkreet
4.1 met 67 stemmen
3.996 Pas zoveel jaren later
toen je wegen andere paden kruisten
begon je te beseffen dat de geest
altijd sterker is dan de vuisten.…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan,
voorbij de bergen aan de horizon,
onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon,
Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan,
dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot,
laat me los, alsjeblieft laat me gaan,
ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 Een lege doos vol holle woorden
waarin het heel zachtjes huilt
om al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 op veler lippen
ligt nog zijn naam
de faam erbij hoort
niet, is overroepen
maar hij luistert niet
hij is toch verder gegaan
in de stilte van voorbij
klinkt zijn aarzelende stap
terwijl hij onverdroten zoekt
naar het noorden van dit pad
alles is hem onbekend, nieuw
en een beetje beangstigend
hij was een jongen die
een man is kunnen worden…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je glooide
zonnebloemgeel
in heuvels omzoomd met
het groen van struweel
je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 Het pad dat jij verlicht
is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 regenvlagen
die al jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig waterorgel
nu voel ik jou seizoensverraden
en loop je deerlijk uit de pas
met je pleinen en je paden…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich ginds een opgaand pad…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
Samen gaan
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.002 Laten we gaan
Een andere weg inslaan
Samen hier weg van lopen
Het steile het pad van de hoop
omhooggekropen
Uitgeput ten einde raad aangekomen
op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt
De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet
worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht
Liefde is ook werken, elkaar over…
mijn dagen als hond
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
572 het zij aan zij lopen het was het
dragen van de eindigheid op een
drafje, God kan niet sneller meer
verdragen op deze technologische
paden, Hij vreest het eind van zijn
dagen de straatplaveien gevlochten
mensen vaag in hun onbestemdheid
van lange dagen en bevruchting onder
de tegels, mijn hond en ik ingebeeld
hij behoedt me niet van het…
Vijver, juwelen waterkom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.477 Vijver, juwelen waterkom
vijver der liefste, waar rondom
de paden onzer lopen
met slingeringen en verknopen
van hun gedachteloze gangen,
Vijver der liefste, waarin hangen
de waterlelies, boven drijven
en ingeschreven cirkels schrijven,
Vijver der liefste, helderheid
die maar op éne, op éne beidt;
de hemel is er in en…
Ik blaas de pluizen leeg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 ik ben erin gestapt
je schoenen maken blaren
op het verkeerde pad
zocht je schaduw
om het licht te kennen
wilde bij je zijn
zag teveel
om snel aan je te wennen
verwarde nu en virtueel
ik wil weer spelen
met je in de
wereld van je hoofd
wil de toekomst
delen met een hart
dat mij gelooft
jij kleurt de hemel
met een blauwe veeg…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.…
Minder mens
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.615 Gevraagd aan Christus,
Gevraagd aan Mohammed,
Gevraagd aan Boeddha,
De weg van de verlichte paden,
In moeras hebben ze me allen laten baden!
Gezocht een teken uit de hemel,
Enkel van muggen heeft het gewemeld,
Vandaag heb ik mezelf tot God verheven,
Nemend een leven vol dromen die zijn verdwenen!…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ik wil niet sterven
nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ik wil niet sterven nu de bladeren
op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
Tom - Tom
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
1.389 Ik ben je geheugen
je houvast op Zn tijd
Neem veel voor lief
ben altijd toegewijd
Ik ben je zekerheid
in onzekere tijden
Kus je tranen weg
zal je angst bevrijden
Ik ben je stilte je lach
de arm om je heen
Hart vol met liefde
en toch soms alleen
Ik ben het rechte pad
tom tom van je leven
Je nachten vol passie
steeds weer verweven…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…