2616 resultaten.
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 voor mij bleef hij een trouwe steun,
een lichtend spoor,
een lang gezochte schat,
een bron van creativiteit
van kracht en tederheid.
op 't land was pa
mijn houvast.
in zee
mijn reddingsboei.
voor hem was ik nooit een last
zelfs niet
tijdens mijn turbulente puberale groei.…
Spookschepen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
583 Spookschepen doemen dreigend op
hun lokroep als vergane glorie
de touwladders die ze toewerpen
als moeilijk te negeren tentakels
As van verbrande schepen
verstrooid op het water
vormt een macaber spoor
naar een onbekend zwart gat
In het duister
klinkt het ruisen
van het wilde water
Het diepste wezen van de vis
is zoeken naar stil…
stromen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.355 me door de vingers zoals
een sterke stroom ontsnappen wil
bij elke bocht of waterkant
en nergens is een dam
het laatste beeld van jou verdwijnt
vloeit uit de palmen van mijn handen
drijft weg naar onbereikbaarheid
de richting keert zich van me af
nog even kijk ik om en zoek de bron
waaruit de onderstroom geboren is
ik volg het gladde spoor…
MOOIE VROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 de mooie vrouw groet
dus herkent zij mij
mijn beeld moet ergens
in bepaalde vorm
op haar harde schijf bestaan
als we elkaar na een tijd weer zien
zal ze mij in haar vinden
ze draagt mij overal
en altijd met zich mee
en misschien, heel misschien
komt deze enkele spore
na lange tijd van overleving
eens in dit mooie, zachte lijf tot leven…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Vaarwel mijn liefste!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.077 Het was aan het eind van een dood spoor
waar ik jou uiteindelijk verloor.
Ik verzocht alle treinen die zouden komen
harteloos, te laten razen over al onze dromen.
Ik liet ze denderen, dwars over alles heen.
Hoe jij ging en ik, uiteindelijk,
geheel alleen....
uit jouw leven verdween.…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
Kerstleed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat
en zoute tranen uit mijn ogen komen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zolang de kerstboom in de kamer staat.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Uit de wolken vielen sporen,
bonte bloemen langs mijn raam.
Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
Oude mannen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.163 Sporen van oude strijd zitten nog
in de hoed, maar teruggebracht
tot de laatste, op onvaste voeten.
Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin,
de hele tafel staat in bloei.
Kijk de hyacint gaat als een geil
beest uit de bol, zegt hij.
Ik kijk.…
Kerstleed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat
en warme tranen in mijn ogen komen,
die sporen trekken over mijn gelaat.
Mijn droefenis is niet meer in te tomen,
het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad.
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen
zodra de kerstboom in de kamer staat.…
De Agressieve Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 ; wie zal nadat men de
Conducteur heeft gemolesteerd, borg
Staan als hij zijn verdere leven over
Het spoor revalideert?…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Erica
zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw…
steeds die ene nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
424 geduldig breekt de avond
door mijn laatste silhouet
dat als hars zich vormt
waarin de geest is gegoten
tijd is niet aanwezig, het bed
ver weg, doch mijn gelaat vertoont
de resten van het laatste gesprek
met de trede van het spoor nog aan mijn voeten
iets in mij vergat te dromen, wellicht
dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
Peaux en perk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Ging al na tweeëntwintig jaar ten gronde
Zij, met hem spelend rond de pastorie
Niet wetend van de dichters in hun wezen
Werd veel te weinig om haar werk geprezen
In haar van vaders kant melancholie
Augusta, domineeskind en poëet
Er was één woordje dat ze liever meed
‘Ik’ kom je in haar dichtwerk zelden tegen
Haar taal vertoont geen spoor…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Alles wat geweest is heeft mijn
tijd beweend, het scherpste
bit verminderde mijn greep achter
wapperende manen en in de beugels
van de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels…
Opeens word je Opa en Oma
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.018 Onze harten kloppen door
De liefde wordt doorgegeven
Elke voetje vindt een nieuw spoor
De rode draad opnieuw geweven.…
spinnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Geen haar op hun poten denkt eraan
om een andere weg te kiezen,
nee, ze kiezen precies hetzelfde spoor,
tot ze pardoes weer tegen die hindernis aanlopen
en weer een eind achteruit rollebollen.…
Vlieland
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.675 Daar waar ik nooit jouw naam vergat
Met sporen op het schelpenpad
De boerenglop, het droge wad
En rozenbottelwegen
Daar vond ik wat ik nodig had
Veel meer nog hier, dan in de stad
Een stilte, die de zee verbrak
Naakt in de zon gelegen
Waar zeilboot met de vogels gaat
Mijn hart voor jou steeds over slaat
Waar lichtjes waken, 's avonds laat…
Trekvogelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 De hersenen boven mijn mond
laten me op tijd eten
twee uitlopers sporen
voedsel op en zo is het
uit de hand gelopen
De ogen lieten de handen lopen
naar de oneetbare wereld, en
lieten ze extra kamers bouwen
om spullen te bewaren
Ook ik ging lopen
en van tijd tot tijd terug
trekvogelen naar vroeger
mijn vrienden en familie
waar mijn…
geen raad - het kwaad heerst -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 weet me geen raad met
al die oppervlakkigheden
die worden uitgestrooid
als een gemoduleerd
zinsnede die geëtaleerd
wordt als een op zich
zwaar voren trekkende
machinerie die door
de sporen ploegt
van een heroïsche
onbesproken verleden
diepgang is een verlokkend
woord om het drijfvermogen
te doorgronden waar zelfs
het zwaarste fundament…
Een druggerelateerde lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 aan de roze
wolk waren
rechte lijnen vreemd
een lach klaterde
al snel zijn
vrolijke druppels
in de kringloop
van de natuur
nog geen spoor
van rechthoek
blok of andere stop
pas later na jaren
verfijnen is de
creativiteit op
dan swingt stampt en
springt de goegemeente
in de toegewezen
evenementen
een weinig
verheffend
bewegingsbeeld…
De middelmaat
netgedicht
5.0 met 609 stemmen
462 dom
beoordelingen
staan bol of krom
synthese van wat
zij te zeggen hebben
kunnen we helaas
niet geven is enkel
op het lijf geschreven
ieder is regelmatig
door de stofkam
gejaagd consultatie-
bureaus hebben daar
echt werk van gemaakt
significante verschillen
hadden appeltjes te
schillen met calamiteiten
tegen gaan of op dood
spoor…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 krieken van de dag
Nog voor de allereerste zonnestralen
Reik ik hals uit naar goud der dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen
met zijn vragen
Doch voor haar ziel haar zoeklicht op mij richt
Ontwaken gouden stoffen in de mijne
En put ik uit haar vermiljoenen sporen…
Golfdenker over Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Krekenbrekershoofd,
na de inktzeeletters op het niets —
behalve sporen van de strijd,
wat blijft er dan nog over?
Klankenhamermuurbreker,
gewrocht in tijdshand —
hoe durf jij, ontisch stof,
hier nog in vrede te zingen?
Je horizon druipt van pijn!…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Het sterven snoeit weer de dikke touwen,
laat een spoor van de barre winter na;
Ze lamenteert nu, ik bij hem weg ga,
met de gasten gaat ze nog niet trouwen.
Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.…
" De 10 geboden van de indianen" Levensfilosofie dat de indianenvriend Dirk Jozef Soenen dierbaar was, nagelaten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 Geniet van de reis van het leven,
maar laat geen sporen na.…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Hij wacht niet op de echo van de hal,
maar trekt een spoor naar helder, open denken.
De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag,
wanneer het juiste woord de stilte splijt.
Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten;
slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…