Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

De Afrekening

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De Afrekening Het duinkonijn houdt niet van zee Ze heeft het land aan schuimende golven Het zoute water smaakt haar niet En spoelt haar sporen mee Met duizenden komen ze op een mooie dag Van achter de duinen naar de kwallen Ze vertrappen de holen en het gras En morsen brand, blik en glas Gestaag groeit het graven uit tot graf Holen worden…

vaderdag 2011

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
voor mij bleef hij een trouwe steun, een lichtend spoor, een lang gezochte schat, een bron van creativiteit van kracht en tederheid. op 't land was pa mijn houvast. in zee mijn reddingsboei. voor hem was ik nooit een last zelfs niet tijdens mijn turbulente puberale groei.…

Spookschepen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Spookschepen doemen dreigend op hun lokroep als vergane glorie de touwladders die ze toewerpen als moeilijk te negeren tentakels As van verbrande schepen verstrooid op het water vormt een macaber spoor naar een onbekend zwart gat In het duister klinkt het ruisen van het wilde water Het diepste wezen van de vis is zoeken naar stil…

stromen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.355
me door de vingers zoals een sterke stroom ontsnappen wil bij elke bocht of waterkant en nergens is een dam het laatste beeld van jou verdwijnt vloeit uit de palmen van mijn handen drijft weg naar onbereikbaarheid de richting keert zich van me af nog even kijk ik om en zoek de bron waaruit de onderstroom geboren is ik volg het gladde spoor…

MOOIE VROUW

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 797
de mooie vrouw groet dus herkent zij mij mijn beeld moet ergens in bepaalde vorm op haar harde schijf bestaan als we elkaar na een tijd weer zien zal ze mij in haar vinden ze draagt mij overal en altijd met zich mee en misschien, heel misschien komt deze enkele spore na lange tijd van overleving eens in dit mooie, zachte lijf tot leven…

Fragmenten

gedicht
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.087
De zomers waren droog, het koren dat niet eens mijn enkels haalde, de vruchten zonder vlees, waar die nu niet van aarde meer te scheiden hun netten vulden trok ik lange sporen door het zand.…
Michael Zeeman24 september 2022Lees meer >

Vaarwel mijn liefste!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Het was aan het eind van een dood spoor waar ik jou uiteindelijk verloor. Ik verzocht alle treinen die zouden komen harteloos, te laten razen over al onze dromen. Ik liet ze denderen, dwars over alles heen. Hoe jij ging en ik, uiteindelijk, geheel alleen.... uit jouw leven verdween.…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
De wind wist de sporen van de schepping uit, zaad wortelt zich tot boom waaruit de onbespoten appel viel, tweedeling van een vrucht in gelijke helften, wit of zwart gelijk gestemde monden, het klokhuis ging verloren.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Kerstleed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen zolang de kerstboom in de kamer staat en zoute tranen uit mijn ogen komen, die sporen trekken over mijn gelaat. Mijn droefenis is niet meer in te tomen, het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad. Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen zolang de kerstboom in de kamer staat.…

Hoofdgedachte

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Uit de wolken vielen sporen, bonte bloemen langs mijn raam. Meeuwen droegen het water, alles was grenzeloos in eb en vloed en de wind dreef de horizon verder af. Nu laat tijd me los, meer en meer, de grond nog zichtbaar. Maar ook mijn nest. Ik tast aan wederkeren, toegeworpen.…

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Sporen van oude strijd zitten nog in de hoed, maar teruggebracht tot de laatste, op onvaste voeten. Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei. Kijk de hyacint gaat als een geil beest uit de bol, zegt hij. Ik kijk.…

Kerstleed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen zodra de kerstboom in de kamer staat en warme tranen in mijn ogen komen, die sporen trekken over mijn gelaat. Mijn droefenis is niet meer in te tomen, het plaagt mij als een onontkoombaar kwaad. Ik voel de treurnis door mijn lichaam stromen zodra de kerstboom in de kamer staat.…

De Agressieve Trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
; wie zal nadat men de Conducteur heeft gemolesteerd, borg Staan als hij zijn verdere leven over Het spoor revalideert?…

Erica

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
Erica zocht ik aan oever,langs berm in het veld Ik vroeg het voorbijgangers vroeg het dieren in hun nest of hol Zij moesten aan mijn vragen wennen Ik bood hen geld haar -mede- te zoeken haar op te sporen Niets was me te dol zelfs advertenties in de bladen Zij kon me -in dit jaargetij- zo bekoren bij zon en 't blauw…

steeds die ene nacht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
geduldig breekt de avond door mijn laatste silhouet dat als hars zich vormt waarin de geest is gegoten tijd is niet aanwezig, het bed ver weg, doch mijn gelaat vertoont de resten van het laatste gesprek met de trede van het spoor nog aan mijn voeten iets in mij vergat te dromen, wellicht dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
elze17 januari 2016Lees meer >

Peaux en perk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Ging al na tweeëntwintig jaar ten gronde Zij, met hem spelend rond de pastorie Niet wetend van de dichters in hun wezen Werd veel te weinig om haar werk geprezen In haar van vaders kant melancholie Augusta, domineeskind en poëet Er was één woordje dat ze liever meed ‘Ik’ kom je in haar dichtwerk zelden tegen Haar taal vertoont geen spoor…

als in een dictee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ik kan het niet plaatsen, het gehucht dat in mij woont me geselt met lege kamers en onderverhuurde stallen, de straat verzonken in een diep gelegen spoor het voedt de woorden in mijn mond, beweegt als een kadaster uitgemeten van hoek naar hoek, de lens bespiedt mijn lichaam en leunt op het trefpunt waar het stigma lange zinnen schrijft…
elze9 april 2016Lees meer >

Mijn veulens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Alles wat geweest is heeft mijn tijd beweend, het scherpste bit verminderde mijn greep achter wapperende manen en in de beugels van de onbedwingbare veulens van vermetelheid, aangelijnd in strak gelid, gaf ik ze de sporen van tegenstrijdigheid, ruimte om te smoren in een tijdstraf van ruimhartigheid bestijg ik opnieuw de beugels…
Pama1 januari 2017Lees meer >

Opeens word je Opa en Oma

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Onze harten kloppen door De liefde wordt doorgegeven Elke voetje vindt een nieuw spoor De rode draad opnieuw geweven.…

spinnen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Geen haar op hun poten denkt eraan om een andere weg te kiezen, nee, ze kiezen precies hetzelfde spoor, tot ze pardoes weer tegen die hindernis aanlopen en weer een eind achteruit rollebollen.…

Vlieland

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.675
Daar waar ik nooit jouw naam vergat Met sporen op het schelpenpad De boerenglop, het droge wad En rozenbottelwegen Daar vond ik wat ik nodig had Veel meer nog hier, dan in de stad Een stilte, die de zee verbrak Naakt in de zon gelegen Waar zeilboot met de vogels gaat Mijn hart voor jou steeds over slaat Waar lichtjes waken, 's avonds laat…

Trekvogelen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
De hersenen boven mijn mond laten me op tijd eten twee uitlopers sporen voedsel op en zo is het uit de hand gelopen De ogen lieten de handen lopen naar de oneetbare wereld, en lieten ze extra kamers bouwen om spullen te bewaren Ook ik ging lopen en van tijd tot tijd terug trekvogelen naar vroeger mijn vrienden en familie waar mijn…
Zywa12 september 2019Lees meer >

geen raad - het kwaad heerst -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
weet me geen raad met al die oppervlakkigheden die worden uitgestrooid als een gemoduleerd zinsnede die geëtaleerd wordt als een op zich zwaar voren trekkende machinerie die door de sporen ploegt van een heroïsche onbesproken verleden diepgang is een verlokkend woord om het drijfvermogen te doorgronden waar zelfs het zwaarste fundament…
elze17 juni 2022Lees meer >

Een druggerelateerde lach

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 533
aan de roze wolk waren rechte lijnen vreemd een lach klaterde al snel zijn vrolijke druppels in de kringloop van de natuur nog geen spoor van rechthoek blok of andere stop pas later na jaren verfijnen is de creativiteit op dan swingt stampt en springt de goegemeente in de toegewezen evenementen een weinig verheffend bewegingsbeeld…
wil melker22 oktober 2022Lees meer >

De middelmaat

netgedicht
5.0 met 609 stemmen aantal keer bekeken 462
dom beoordelingen staan bol of krom synthese van wat zij te zeggen hebben kunnen we helaas niet geven is enkel op het lijf geschreven ieder is regelmatig door de stofkam gejaagd consultatie- bureaus hebben daar echt werk van gemaakt significante verschillen hadden appeltjes te schillen met calamiteiten tegen gaan of op dood spoor…
wil melker25 augustus 2023Lees meer >

Gulden mêlee

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 472
krieken van de dag Nog voor de allereerste zonnestralen Reik ik hals uit naar goud der dageraad En doe ik kond in 't uur der morgenstond Van 't rijk der chaos die mij zal belagen En mijn gemoed zal kwellen met zijn vragen Doch voor haar ziel haar zoeklicht op mij richt Ontwaken gouden stoffen in de mijne En put ik uit haar vermiljoenen sporen…
Maxim6 december 2023Lees meer >

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Krekenbrekershoofd, na de inktzeeletters op het niets — behalve sporen van de strijd, wat blijft er dan nog over? Klankenhamermuurbreker, gewrocht in tijdshand — hoe durf jij, ontisch stof, hier nog in vrede te zingen? Je horizon druipt van pijn!…

Dikke touwen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 301
Het sterven snoeit weer de dikke touwen, laat een spoor van de barre winter na; Ze lamenteert nu, ik bij hem weg ga, met de gasten gaat ze nog niet trouwen. Zijn adem gleed langs tafels en banken; Erbarmde zich om zijn verslagen mond; In gitzwart katoen liep hij in het rond, Op weg naar de linde met haar ranken.…

" De 10 geboden van de indianen" Levensfilosofie dat de indianenvriend Dirk Jozef Soenen dierbaar was, nagelaten

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Geniet van de reis van het leven, maar laat geen sporen na.…
arensoog29 januari 2026Lees meer >

Het gewicht van de veer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Hij wacht niet op de echo van de hal, maar trekt een spoor naar helder, open denken. De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag, wanneer het juiste woord de stilte splijt. Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten; slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…