Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Mag ik uw woorden lenen?

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De dichter zei: ‘je ogen glanzen grijs en blauw. Mijn woorden hoef je niet, ik leen ze graag van jou.’…

Ware liefde

gedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 29.502
De zevende - wat weten wij van onze naasten en van mij of waarom ik zo akelig veel hield van een propje grijs fluweel Ik ben geen reus meer en de doos die naast de stapel boeken staat is ook al sinds een hele poos terug in zijn oud formaat. ----------------------- uit: 'Verzameld Werk'.…
Leo Vroman5 augustus 2019Lees meer >

Mijmeren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Vandaag was je weer jarig Je zou pas 69 zijn En nog steeds niet grijs We zouden samen buffelen In regen, zon of ijs Samen lekker kankeren Op alles wat ons stoort Voor alles wel een oplossing Zoals het eigenlijk hoort Samen onderuit gezakt Te staren naar de buis Stilletjes genietend Van je zoontjes mooie huis Je leven had nog steeds veel…

Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.672
Toch, zijn ook soms opeens niet over mij Drie teedre zaligheden bij elkaar, Terwijl in het gewone nauwlijks één Zich uit het grijs bestaan verheffen kan?…

6811 BJ Armhem

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
ademloos nederzeeg Electric acts zijn alleen nog in de Dixons te vinden Hashdampen worden reuksicktlos verwalmd door Ici Paris Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop Johnny, waar is toch je geest gebleven Die is wel erg ver van deze plaats gewaaid Het plein is grauw en grijs…

Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Ying en yang samengesmolten, zwart en wit ontpopt tot grijs. Mijn tovenaar, mijn magisch kompas. Meester genaamd anoniem, zuiver als een vlam. Ogen wijd open, zichtbaar gesloten, allesziend, zonder zicht. Weerspiegeld in de spiegel, bekendheid opgeëist. Ben ik beiden of ben ik jou? Ben ik de middenweg, het compromis?…

Mijn vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21.780
Een bosje grijs haar steekt haast aantrekkelijk boven de dekens uit.…
Wim Hofman31 oktober 2012Lees meer >

zondagmiddag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
zon verwarmt het stadion volgestroomd met levendige gesprekken de behaaglijke geur van sigaretten warm aangeschurkt tegen jassen het uitvoerig betoog van tabak de hemel welft genegen over de opkomst van spelers na de eerste helft is er een tegenslag een wolk legt het veld naar een grijs vlak veroordelingen van de tribune het spel wordt…

legende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
om steun: “ik leun op jou” zei ze, “maak me de vrouw van een sterke man en ik zal dan mijn offer dragen, zolang als ik dat kan” in antwoord op haar vragen zwichtte de maan en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind dat zij zou baren was niet voor de zigeunerin het werd een zoon voor de maan wit was zijn huid en zijn ogen van glas grijs…

Zolang de muze wil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Twee tinten grijs, donker en licht, vervagende horizon. Golven breken, schuim spat uiteen op blokken basalt. Het is alsof de grauwsluier oplost in nieuwe vergezichten. Ik leg mijn potlood neer en ook de oude dichter typt niet meer, hij blaast uit, dooft de vlam, rookt een sigaret.…

Roze bloesems van mei

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt nu ziet alles somber, triest en grauw of ik mei in een depressie aanschouw de wolken zijn veel te vaal en grijs hangen zwaar van stofhagel en ijs en waar de ijsheiligen gaan wonen gaan zij het lentekleed niet langer tooien d’ ijzige wind zal in die jonge…

De crematie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Er zijn torenhoge wolken met grijs en blauwwit rest hier de vraag: wat vertelt mijn hart deze dag waarop afscheid nemen voorgoed nog even mag. Wat vertellen de wolken die ook iets van R.I.P. vertolken.…

duiven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
langs de zuidrand van de bergketen kleurt de tijd eerst blauw, dan grijs boven de 3d-geprinte wolken leeft de fabelvogel zoogt zijn jongen als een vleermuis wordt 1.500 jaar doet dan een dutje en leeft nog eens 1.500 jaar zijn vaste gesprekspartner is koning Salomo zij spreken over filosofie bijvoorbeeld of een duif vrede brengt voor…

Een wereld in kleur

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
een andere kleur kan het donker dat zo somber is veranderen in licht zwart verandert in het stralende rood van een roos mooi als een gedicht grijs wordt het blauw van de lucht met kleine schapenwolkjes op een warme zomerdag zonnegeel en oranje heerlijk op het strand waar je in de verte de kabbelende zee zag grasgroen zijn de…

VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Was ik vooral grijs, was ik te grauw? Was ik een nare kwast, een waardeloos penceel? Heb ik het palet aan levenskleuren overgeslagen? Was ik een te stil leven of juist een te uitbundig? Was ik een schilderij, een portret? Een aangenaam of onaangenaam portret?…

De vonk van inspiratie

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
En weleens, wanneer de wereld grijs en moe lijkt, wanneer woorden zich verschuilen in de mist, dan is inspiratie geen storm, maar een zachte bries die je hoofd optilt en je ogen opent; een ongekende fluistering die je herinnert aan wat je altijd al wist.…
CB5 februari 2025Lees meer >

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Zilte golven gaan wortels drijven op de wind hoop vaart naar morgen De kade kromp tot een dunne streep grijs, terwijl het hout onder hun voeten zuchtte. Ze droegen geen koffers, enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden. De oceaan is een bijbel vol blanco bladzijden, waarin de wind met ruwe letters schrijft.…
CB7 februari 2026Lees meer >

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
Stille reiger staat beeldhouwwerk in grijs en blauw wacht op de rimpel De wereld stroomt in hem binnen als zachte prikkels, gekleurd door zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.…
CB16 februari 2026Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
Uit schoorstenen stijgt een trage warmte op, een stroom die zich zonder haast mengt met het grijs. In het samenvallen van ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht. De dunne nevel houdt de wijde wereld op armlengte, maar laat toch genoeg door om verder te gaan.…
CB15 april 2026Lees meer >

Pinkfloydiaans

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 110
Denkend aan vijf maal vijf honderd poëmen zie ik sedert niet eens vijftien maanden geleden pioniers erudiet van de tongriem gesneden onvermoeibaar olympische hoogten betreden het luchtruim verkennend al strooiend met namen van de ouden die voorgingen uit een grijs en vervlogen eeuwenoud verleden in sturm und drang het forum…

Nieuwe weg

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.937
.- Grijs was de gestorven straat, Waar stierf ons vriendschap, midden mist; Maar zijn afscheidstap klonk laat Nog in mijn hart, zo'n klare klank. Heel fris was het in mij, wijl wij beiden Beter elkaar begrepen dan in dwaze illuzietijden.…

confrontatie

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.352
In een stralend grijs gebied, overlapt werkelijkheid fantasie. In een centrifuge om haar middelpunt, kijk ik verschrikt naar de zon. Misselijkheid en ademnood, ik houd het voor gezien. Het tempo stijgt, ook de zon verdwijnt. Haar oogleden zakken, als wolken voor de zon. Haar euforische krachten, tillen me troostend van de grond.…
Erik25 december 2002Lees meer >

11 september 2001

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.019
het vuur brandde en bouwstenen werden puinstenen en blauw werd grijs en wandelen werd wegrennen en onaantastbaarheid werd onmacht en helpen werd heengaan en mijn vertrouwen werd onzekerheid ze stapelden de stenen het blauw kwam weer bloot het rennen remde af de onmacht keerde om de omgekomenen kwamen onderaards het vuur was uit…
imka17 september 2002Lees meer >

het derde kind

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
ze is de tachtig ruim gepasseerd, en nu toch wit en broos geworden, de moeder van vijf kinderen, geboren uit een vorige eeuw van sterke, onafhankelijke vrouwen, ze tennist, zwemt en fietst en ontbijt alleen, iedere morgen hij zou nu bijna negentig zijn, is slechts grijs en broos geworden, de vader van vijf kinderen, deze man uit een vroeger…
Tjoke2 augustus 2007Lees meer >

Stilte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Ik wil de stilte zien en schiet een mooie plaat met groen, grijs en witten zie ‘k niet waar stilte staat. Ik wil de stilte ruiken en zoek een stinkend spoor bij walging, mufheid en odeur dringt stilte niet tot me door mijn tong… mijn oor… mijn vinger… mijn oog… mijn neus… wijst mij de weg.…
tjilp28 mei 2007Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Het is grauw en grijs. Regen druppels tikken zachtjes tegen de ruit. Het is Doodse stilte, ik zie van alles leven maar zonder geluid. Ik zie je wel praten maar je woorden zijn alleen maar geruis, Gemengde gevoelens gaan door mijn lichaam heen. Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.…

Sinaasappel

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.653
kleine bochten kleine stappen Rennen/ik heb gerend hijgend de vuisten gebald in de zakken van mijn parka nooit ben ik ontkomen aan de kou Van een sinaasappel op de markt gekocht (Albert Cuyp - de naam van een schilder) heb ik mijn troost/mijn trots gemaakt Opboksend tegen de grauwe wind heb ik mijn sinaasappel geheven tegen het grijs…

ZOMERONWEER

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 526
Fel en grijs, met scherpe gouden randen, trekken wolken langs het loden uitspansel, en de kleine, dappere gespikkelde lijster - sommigen noemen deze vogel de regenroeper - is hoog opgeklommen naar de zwiepende top van een zilvergrijze, jonge berk, dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig, zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek, intens…
Tjoke24 juli 2009Lees meer >

Kinderen van Amstetten

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 839
Wat is normaal…ooit in een grijs verleden heeft ze het geweten. Ze hoort het meisje huilen…Ze voelt álles en niets voor dit kind Ze is haar moeder en tegelijk haar zus Haar vader, tegelijk haar opa Hoe moeten ze verder leven? Ze vraagt het zonder woorden aan de vrouw in de spiegel.…
fairouz8 september 2009Lees meer >

Mijn vaders oorlogsdagboeken

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Ik lees, je bent alleen weggegaan, niet op eigen wil noch kracht, ver bij het vaderland vandaan, door grijs/zwart opgebracht. Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent een haas door niemand gered, Rogier, Fransoos als celgenoot kent, wat echt converseren belet.…