2287 resultaten.
VERDRIET, stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 van een diep verborgen verdriet, onkunde of
niet te bevatten (on)menselijkheid
wat je niet onder woorden kan brengen
omdat het niet onder woorden is te brengen,
laat staan uit te spreken, te vertolken!…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Op weg naar zee passeer ik luchtkastelen
en woningen zonder bewoners
vervallen oude huizen die als losse hulzen
na het treffen in het landschap liggen
de daken bieden geen beschutting meer
gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 We liepen wat
bij Delft en Overschie
langs paadjes
tussen knusse huisjes
vol snuisterijen
en verborgen ongeluk
in de verte de snelweg
door het water in de mist
was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.893 Ik zag de koele stroom verborgen wenken:
de Lethe, dacht ik, dooft het laatste licht,
maar verzen zijn onsterflijke geschenken.
---------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten 1938-1988 (1990).…
De toekomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 Niemand weet wat ons te wachten staat
De toekomst is voor ons mensen verborgen
En ons leven is niet altijd zonder zorgen
We maken ons zorgen over milieu en klimaat.
De toekomst, geen sterveling die het weet
Ons leven hier op aarde duurt maar even
We weten niet hoeveel jaren ons zijn gegeven
Hoelang we mogen leven op deze planeet.…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 In de dageraad ligt het geheim
niet meer verborgen in de dauw
op het gras. Een lichtstraal boven bomen.
Een klank breekt een schaal. Muziek.
Tussen hoge varens het glinsteren
van zilver.
Een dwarsfluit kleeft aan de lippen
van een dansend kind dat gul met klanken
strooit van een lied.…
Ondanks de hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
504 ik heb mijn boekje
met markers gelezen
waarin ik de belangrijkste
stappen uit mijn
leven heb beschreven
het bleek een
wandeling te zijn
waarin nauwelijks
van gebaande paden
werd afgeweken
een schijnbaar
ordentelijk leven
tot ik jou ontmoette
jij mij de schatten
van het leven liet zien
verborgen onder
spinrag van jaren
grijs in…
Loof de Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Loof de Heer die alles geschapen heeft
En nog elke dag voor ons wil zorgen
Hij kent ons, voor Hem is niets verborgen
Hij blijf betrokken met alles wat leeft.
Loof de Heer, Hij regeert bij dag en nacht
De zon als lichtbron heeft Hij in Zijn hand
Tot in eeuwigheid blijft Zijn liefde in stand
Hij houdt steeds over ons getrouw de wacht.…
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Waarom heb ik niets gezien
van dat verdriet verborgen
in jouw ogen? Oh, waarom
ging aan mij voorbij,
die wenkende vraag om
warmte tot aan de morgen?
Waarom heb ik niet gedacht
aan jouw gebrek aan kracht
verdronken in onvermogen?
Oh, waarom ging aan mij
voorbij een waarachtige
nacht te hard om hem
te gedogen?…
Heer, U doorgrondt en kent mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Elk woord dat ik uitspreek kent U al
Niets is voor Uw aangezicht verborgen
U kent ten volle mijn verdriet en zorgen
U Heer, mijn God, Koning van ’t heelal.
U blijft elke dag met mij verbonden
En bent bij mij, voor mij, achter mij
U, mijn God, gaat mij nooit voorbij
Ik kan Uw liefde niet doorgronden.…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar
weliswaar de ene rechts, de ander links
in het midden verbonden door een rits
met mijn rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 twee eksters verborgen in het lover
kijken me schuin en sinister aan
zo van " jij hier zomaar te zitten
en er moet nog zoveel worden gedaan"
Verrekt toch die kleptomane vogels
hebben dit keer het gelijk aan hun kant
dus zet ik mij weer in beweging
en kuier door slijk en door zand.…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 van aardse waarheden, waaraan
niet aan te ontkomen valt, het
markeert de meridianen van het
hart naar de ziel, as van het tijdswiel
van de wieg naar gene zijde,
belooft het ons voorgehouden paradijs,
met een ongeschreven handleiding
in de handpalm van een levensreis ,
vraag blijft, wie gaat er met je mee,
naar het nu nog verborgene…
Hun allerlaatste trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
659 wat dagen geleden
een zonnetje
op mijn begrafenis
maar er schijnt
niets op mijn benen
nu ik hier lig
ik ben afgelegd
wordt dadelijk
afgedekt
met ieders
bloem naar keuze
stil zullen zij
langs mij gaan
ik ken ze allemaal
door over te gaan
heb ik tal van
inzichten verworven
eenieder heeft wel
iets in de diepte van
zijn hart verborgen…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 geuren prikkelden
stemmen rumoerden
jij zat daar aan
het tafeltje in een
zee van stille rust
zacht kabbelden
woorden over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn
lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier
plots vlaagde de wind
kwamen uniformen…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 geld voor
alternatief vervoer, omdat ik
mij in de rekening had verteld
overweeg de kansen in een
spiegeling van onmacht
op het bevingerde glas,
als laatst betast door lipstick
soms te vol om leeg te raken
na de laatste slok volgt nog een
diepere plas, waarin het genot
door bijwerking bittert,
de bijsluiter anders belicht
verborgen…
Essentie als concept?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Waaruit de essentie in
de ware aard doorklinkt als
bombastisch hoorngeschal,
verlegd het wegen in de daad
- kracht van de taal en legt
de kwetsbaarheid van de
verborgen nuance bloot.…
Subversief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Ze zouden je weerga moeten kennen, maar schuil
houd je die het liefst onder een pseudoniem
in het verborgene. Daar waar je je geborgen weet.…
Orgelpijpen,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Verborgen stemmen in
boomtoppen, orgelpijpen
in de storm, gewogen in
het ritmisch krakend riet
het huilen van de wind
als wolven van dit seizoen
zich niet foppen laten door
mee te spelen met zijn
onbestemde instrumenten
van het fluitend griend,
wat voor buitenlieden
als concertzaal dient,
bij de woeligste plas
recipieert het…
KRANS VAN LICHT
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
481 de mens vindt
zichzelf zo groots
zo machtig zo krachtig
reist naar de Maan
en op korte termijn
gaan we zeker naar Mars
hij kan zoveel
en denkt zo groot
maar virussen zo klein
zullen hem altijd overvallen
even de baas zijn
ooit hadden we de
Spaanse Mexicaanse
en de vogelgriep
MERS HIV EBOLA SARS
ze verborgen de dood
in het geniep…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte wortels
verborgen…
Het Levend Water
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
588 Hoe heb ik de aders gevonden
die sinds eeuwen hier zijn verborgen
en blijvend met de ziel verbonden
goud glanzend in de witte morgen?…
ONGEMERKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Dit schier verborgen, tere gebeuren
spreekt eeuwig over de almacht van de Heer.
Hij mag heimelijk oordelen en keuren.
Zijn schouwen en denken dalen zacht neer,
gaan door de wereld als verstilde geuren,
vaak door niemand begrepen: de grootste eer!…
Grijze Luchten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
387 heb de hemel schoongeveegd
het grijze dat zo grauwe verwijderd
en heb dat heldere open blauwe
dat zoveel positiefs geeft
gevraagd schenk ons
weer hoop en vertrouwen
dat blauwe met zo af en toe
van die dromerige witte schapenwolkjes
met de in hun buik verborgen wollige dromen
ook al is het maar heel even
toch weten ze hele jonge en oude…
WAKEN ZONDER OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Nuchter het daagse werk doen, loon beuren,
bewust dat Jezus' komst zeker maar stil
wacht als verborgen, alles helende pil.
Kunnen mensen elkaars geloof keuren?
De terugkeer van onze Heer op aarde,
waarbij recht en genade zullen klinken,
onderzoekt ieders wezen en waarde.
Moge naastenliefde in rust opblinken.…
Rusland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Rusland, stille besneeuwde vlaktes
Rusland, op uw vlaktes huilen wolven in eenzaamheid
Rusland, een vrouw in barensnood
Rusland, om haar heen de verwoesting door geweld
Rusland, wij moeders huilen in eenzame stilte
Rusland, uw leider regeert de leugen
Rusland, verborgen voor uw moeders en haar kinderen
leeft uw president in ongekende luxe
Rusland…
Vloeiende vlam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 verborgen woorden
dansen
achter mijn zinnen
a-ritmisch
als in een staat van
sint vitus;
beeldend,
vervagend
vuur,
ongrijpbare vlam
die niet verteert,
maar omlijnt
wat ik nog niet vatten kan -
zou het dat
ik misschien laten moet,
mezelf in het beeld
mag draaien, dansen
buiten adem,
geen lucht meer,
maar niet opgebrand,…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die woekert op het erf
de ochtendzon
verwelkomt geen haan
de kippen zijn geslacht
de toekomst verschuilt zich niet
waar het leven zich verborgen…
Golvend samengaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 neem me mee
naar de ruimte
van de zee en
hun zilte luchten
waarin wind en
water in golvend
samengaan hun
bestaan uitrollen
jouw helder
verenwit
geeft een
schitterend
tegenlicht als
jij scheert over
opspattend schuim
en ik verborgen zit
wij raken aan
water en duinenrand
waar stukjes strand
met riet en groene
helm zijn beplant…
LOF EN KRACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
372 Het kleine ogenblik verwijst steeds weer
naar verborgen daad, die nooit wil lauwen,
maar de ziel sterkt tot 's Vaders eer.…