2904 resultaten.
Getekend beeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 Mijn vingers tekenen jou
Op je roze huid in witte lijnen,
Die langzaam verdwijnen
Wijl ik versmelt met jou.
D’eens getekende gekende vormen
Vormen een eertijds beeld
Van ’n oude foto, vergeeld,
Verdwenen in eer gewoede stormen.…
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
359 Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent dan in niets verdwenen,
Gans weg uit mijn zicht,
Ging uit mijn wensdroom henen.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 Zonnestralen zetten jouw huid
In ’n oogverblindende glans,
’n Glans die alles doet verdwijnen….
Jouw hete kussen
Branden vurig
Op mijn koortsige lippen….
De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven
kind en dier tezamen hier
in het flikkerende schijnen
vonden in het wilde avontuur
wat in bossen zou verdwijnen…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
213 ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons naar de top
de ochtend breekt aan
kou en schaduw verdwijnen…
Spoorslag
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
686 De Fyra Amsterdam blijft dapper rijden
Maar doet dat straks voorzien van nieuwe naam
NS beklaagt zich luid ‘Abject! Infaam!’
En gaat voor geld en oplossingen strijden
De praatpaal wordt straks van zijn taak ontlast
Ik weet wel een traject waar-ie nog past…
Volle maansmagie – 8-
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 O -vervolg- O
De nooduitgang leidt naar een rustig plein
waar het bonte gezelschap zich verzamelt
Zij haalt haar bezem tevoorschijn
-Volg ons maar naar de anderen
Een vreemdsoortige sliert stijgt op, snel verdwijnend
-Hoogste tijd voor nog een feestje
-Ja en morgen de finishing touch
Ze kijken naar de snel naderende maan
waarvandaan de…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Het water dat verdampt, het stijgt op naar boven, wolken verschijnen, wolken verdwijnen.
Het wordt dag, het wordt nacht.
De zon zien we schijnen, achter wolken weer verdwijnen, het wordt
Donker het is nacht.
We zijn gezond, we zijn ziek, binnen een dag hebben we griep.
We voelen liefde, we voelen haat.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Jouw stralende lach
Doet wolken verdrijven
En in jouw mooie ogen
Zou ik wel willen blijven
Bij jou voel ik me veilig
Gevaar komt niet bij jou
En dat is ook de rede
Daarom ben ik je trouw
Bij jou is altijd vrede
Nooit een bittere strijd
En daarom blijf ik bij je
Bij je voor altijd
Jouw stralende lach
Laat oorlogen verdwijnen
En in…
Kuikenhof
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
701 in het uitgestrekte gapend gat van holle gijs
Uw lot hing aan een stikstofdraad
van moederlief plas ouwehand
na 't voorjaar zult u ras verdwijnen
in 't elysée van nsc
en paddepoel van bbb!…
(M)aantrekkingskracht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.139 Zodra de zon weer aan de horizon
boven de zee zal verschijnen
terwijl de dageraad wacht
zal deze diamanten spiegel zonder pardon
als een Fata Morgana verdwijnen
tot de volgende heldere nacht.…
Kriebels
hartenkreet
3.2 met 37 stemmen
2.431 verder te gaan
Hier kon ik echt niet omheen
en wilde dit evenmin
Zo een mooie en lieve vrouw
geeft het leven weer zin
Sta weer fluitend op uit bed
voel kriebels in mijn buik
Hoor ineens weer de vogels
de bloemen die ik weer ruik
Verliefdheid is weer terug
gelijk met jouw verschijnen
Ik hoop dat het lang mag duren
en nooit meer zal verdwijnen…
rankte de twijg
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
753 ik proefde je wijn
zag de stronken verleden
stond op de grond
waar je wortelt in heden
je pakte de zon
in bloedrood verdwijnen
rankte de twijg
liet bloemen verschijnen
je druifde wat bleek
maar de zomer was heet
je droeg vol dankzij
de krenters hun beet
geplukt en ontveld
wordt de oogst nu geteld
ze flessen het vat na de
rust…
Troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het doet me pijn als jij je sluit
Ik doe mijn best en meer
Zoveel meer, onzichtbaar veel
Het gaat verloren in hectiek
Maar draag met liefde graag mijn deel
Toch zal het stoppen
Ooit verdwijnen
Neem ik mij steeds vaker voor
Na weer een huilbui
Zachte troost
Ondanks dat draait alles door…
Afscheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.918 Ik kan geen afscheid nemen van je
er kan geen knopje zomaar uit worden gezet
je blijft toch altijd bestaan in mij
niets kan zomaar verdwijnen uit me
een zucht is niet genoeg om het gevoel
weg te laten waaien
geen gedicht is goed genoeg om de grootste
kracht van de liefde te beschrijven
om het afscheid normaal te laten verlopen
het is moeilijk…
De deur gewezen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.801 Mijn herinneringen verdwijnen
ze lossen op in de haat.
En ik weet, ik weet
waar ze staat.
Tik tik tik
Hetgeen wat leeft ben ik
Wegen worden oude bekenden
slepend rond de benen,
wenen om diegene
die mijn leven vreemd wendde.
Haar ideeën dwalen,
ze bereiken niets te vroeg.
En ik spreek, ik spreek
nooit genoeg.…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
MOOIE VLINDER
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.486 Je dwarrelt nog zo vrolijk rond
en zoekt jezelf een plekje
ik zie je soms verdwijnen
in een bloeiend leeuwenbekje.
Ook nu het wat kouder wordt
dwarrel jij nog rustig rond
en als ik jou zie fladderen
verschijnt er een lach om m'n mond.…
Zonder jou
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.864 Laat de zon weer schijnen
Zodat ik weer kan leven
Mijn wereld kan gaan stralen
En ik weer liefde kan geven
Laat de regen verdwijnen
Mist oplossen in helderheid
Donker veranderen in licht
Op weg naar een betere tijd
Laat de nacht voorbijgaan
Vervuld van mooie dromen
Wakker en uitgerust
Zodat nieuwe energie kan stromen
Laat me meevoeren…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
VLAAMS BELANG
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.451 Drie eeuwen na hun verdwijning uit het oosten van België zijn in die contreien opnieuw enkele lynxen gezien, de katachtige roofdieren met de bijzondere oorpluimpjes...…
Ik kom zo..
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.639 Of zal je in het vuur verdwijnen?
Waarom moet mijn leven voort?
Ik wil je vergezellen,
bij je zijn in alle eeuwigheid.
Ik hou van je..voor altijd
en geef voor jou mijn sterfelijkheid..…
GEEN BDD
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
590 Ik zie een vrouw met onderkin verschijnen
Wie is dat, krijs ik naar mijn spiegelbeeld
Haar huid is perkamentachtig vergeeld
Waarom wil ze niet uit het zicht verdwijnen?
En dan, moet je ze zien, die diepe lijnen
Die groeven en die bruinachtige vlekken
Laten we alle spiegels gaan bedekken
Wat doen geraniums in mijn kozijnen?…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar schaduw wordt vermoord
in de herrie tussen stemmen
licht glijdt zoevend langs de muren
verschijnen en verdwijnen…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 langzaam loop ik leeg
gedachten verdwijnen
als ik de zwaarte van
mijn gevoelens weeg
zij zijn omrand met
gekartelde lijnen
wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de wind streelt door mijn haren
Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed…