2152 resultaten.
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 In de nog te spelen tijd is alles nog te winnen,
blijven levens open en letterlijk onvoltooid.…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Van witgoud is de zon
en nog heel zwak
aan kracht en licht
tracht zij bij pozen
het grijze wolkendek te doorbreken
om langzaamaan
meer warmte en leven te winnen.…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Door de schaduwen
in mijn rugzak
besta ik in alleen in
mobiliteit, al was het
maar voor even, de dorst
gelest uit geleende tijd
voortgestuwd en aangevuld
met andere levens blijft hij
mijn vriendin, bezwangerd het
gemoed van aanzwellende golven
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet winnen wil, heeft bij
voorbaat al verloren…
De keerzijde?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
353 Als we winnen zullen
we alles versieren en
delen in alles wat fleurig
is, dreinen liederen
door de ether, gaan we
nog lange niet naar huis,
staat in de hoogste stand
van nationale geluksmeter.…
Epstein, nep, ‘nepstein’ en Groningen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
427 nep
geen 'nepstein', gewoon Epstein
mijn vriendje Jeffrey van vroeger
hofleverancier van ‘poessies’
Donald voelt zich
niet als een kat in het nauw
verzint wel weer iets, wat
om af te leiden van het verleiden van vroeger
van heel, heel jonge ‘poessies’
blik op de toekomst, pikkie vooruit
Trump wil Groningen kopen
voor het nog te winnen…
De verliefde dichter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 De dichter is in zijn lied het hand-in-hand al voorbij,
vindt echter zijn teerbeminde nog niet aan zijn zij,
denkt wel haar hart uiteindelijk te kunnen winnen.
Nee, een verliefde dichter raak je niet snel kwijt,
zijn liefde, zijn verzen, alles benut hij in zijn strijd,
om zijn hartendief eindelijk te mogen beminnen.…
En elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 Wat kunnen we samen winnen,
wanneer we samen zoeken?
Wat kunnen we verliezen,
wanneer we verdwalen?
Het wonder van al wat leeft.
Het geluk van samen leven.
De waarheid.
De liefde.
En elkaar.…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Misschien was er zelfs nog wat tijd te winnen:
de wijzers een uur vooruit, de winter eerder weggedaan.
Het jaar doormidden, de zon zal even niet meer ondergaan.
Laat ons lichtjes zweven door de nacht
en naadloos opgaan in de ochtendpracht.
Het is weer zomer, het najaar nog ver hiervandaan……
Le temps discontinu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
447 Kortom, een ongezonde, ondemocratische ontwikkeling
die riekt naar goedkoop bejag
in het winnen van zieltjes...
Sta op, auteur
der continuï Tijd,
laat u kennen!…
GELUKKIG HEB IK 'N ALIBI, M'N DOCHTER, M'N 'ALLESSIE', M'N MEISSIE!!
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
815 ik een alibi
en laat mij zodoende niet uit
over die diepe duistere conflicten
in Oost-Europa of het MIdden-Oosten
dus niet hoe ik erover dacht, denk en voel
want ik heb gelukkig een alibi::
Giulia, mijn dochter van 18
Mijn alibi, mijn 'allessie', mijn meissie
meervoudig zwaar gehandicapt
door natuurgeweld in haar hoofd
een niet te winnen…
Stream of consciousness
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
567 heldinnen
heroën die je zelf ook mag verzinnen
gebonden werken, klein gedrukt,
op linnen
voorzien van een ex libris beeld van binnen
voor hen die de tragediespelen minnen
een enkeling, en dan nog hooguit zelden
Archaïsch erfgoed laat zich best ontginnen
als gymnasiasten er toch aan beginnen
Juist nu valt daar een wereld mee te winnen…
Wijsneus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 En noemt dát winnen.…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Alleen,
dat jij mij aankijkt
en ik zo niet hoef te winnen
om te mogen bestaan.
Misschien is liefde daarom
de enige plaats
waar verdwijnen
even wordt uitgesteld.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Dit zout grieft mijn ziel en wonden,
in deze ijskoude doortocht heb ik rijkdom niet gevonden,
maar gestrand in dit afschuwelijk mooie sneeuwblinde land,
waar het warme denken van onze harten,
al bloedend in onze matrozen en stuurlui is gestold,
in een duister zonder einder,
waar slechts de angst voor ijsberen het land heerwaarts heeft verbrand…
Sint Nicolaas en de drie kinderen
gedicht
2.6 met 245 stemmen
37.160 Tien stopte hij ze bout na bout
als varkens in een vat met zout.
Sint-Nicolaas passeerde daar,
het was precies na zeven jaar.
Bij 't slachterhuisje streek hij neer:
'Hebt u voor mij een bed meneer?…
Vreemde shuttles
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
674 De shuttles deden plotseling heel raar
Ze wilden graag hun eigen leven leiden
Probeerden liefst het racket te vermijden
De dames keken er verwonderd naar
Wij wilden graag opzettelijk verliezen
Dat is gelukt...we pakken onze biezen…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 Ze huilden daardoor zoute tranen
en daardoor is de zee zo zout
je kunt daar op de tranen varen
het is een poel van jammerhout
Zo is de ketting weer gesloten
lees verder maar weer het begin
ik heb vanzelf dus ook besloten
herhalen heeft hierna geen zin…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Een duik in de golven
in 't zout van de zee
nemen mijn sores
en van alles nu mee
Zwemmen naar de einder
geen begin en
geen eind
Terug naar de kust
kom ik gerust
overeind
De zon gaat nu onder
aan 't eind van de zee
Schittert haar stralen
mee in de zee
't woelige water
van 't deinen nooit moe
intrigeert mij oneindig
word van…
Stuurloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Zout drupt langs het voorhoofd.
Een geniepige kever wandelt door mijn gewrichten
Knipt er de elastiekjes door.
Doorzichtig als opgewreven glas
Sta ik hier te vergaan
Nooit was een kramp zo vredig.…
Wanhoop
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.216 Zwarte wolken bedekken de zon,
Alle warmte wordt vervangen door kou en regen,
Mezelf afvragend waar het precies begon,
Kan ik er echt niet langer tegen,
Ik zit met mijn handen voor mijn ogen,
Te huilen als een weerloos kind,
Terwijl ik bedenk dat ik mijn hart heb bedrogen,
Luister ik naar de woeste wind,
Met nog zoute tranen op mijn gezicht,…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend
De oude scheepsbel blijft
aan drijvend masthout ongeklonken
Nu onze liefde is verdronken
bijten de zoute…
MIJNHEER, MEVROUW
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.966 Je hebt er geen idee van
wat ik allemaal moet slikken
gele, witte of zelfs roze pillen
maar het zijn vooral de dokterskritieken
die me op mijn maag blijven liggen
ik drinkt volgens de regel wel matig
maar wat te regelmatig
zoet en zout is uit de mode
of wil je liever een trombose
ja, zo praten ze, meneer
als toemaatje krijg je
heel…
Ik ben van de buiten
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.141 Ik zout en ik zaaie
Ik eg en ik ploeg
Ik mest en ik maaie
Ik zweet en ik zwoeg,
Ik klets op de kluiten
En glets op de moer.
Ik ben van de buiten
Ik ben van de boer!
En hebben de zeisens
Gezinderenzind
De mallende meisens
De wagens gepint;
Dan zit ik te fluiten
Van boven op 't voer:
Ik ben van de buiten,
Ik ben van de boer!…
haar jurk met schelpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
623 het was op een zondagnamiddag
deuren spraken niet, ramen lieten
de zeewind met wapperend gelaat
binnen, het zout aan de kozijnen
zij las tegen het licht in, haar ogen
weerkaatsten in de bladwijzer en
haar rechterarm stak in het haar, ik
omhelsde ze onder haar borsten
fluisterde achter haar oor,- heerlijk
om even aan het lelleke te proeven…
Het elfde gebod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Mijn ruis raast
richting horizon
waar de regenboog
klaroenklanken
kleurt
het blazoen tekent
nu nog de kim
terwijl die andere
einder verzuipt
in dronken zinnen
rest mij alleen
nog de kater
een blik op zeeen
van gedachten
danst door eb en vloed
terwijl het zilte
zout zwelgt in
hoge golven
smacht ik naar
een…
rode peper
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.178 ik versneed jou op wak hout
streek sap en snippers
langs ogen en lippen
te koud na jouw grage storm
ik vermaal jou in de vijzel van morgen
vermengd met azijn, suiker, zout
ik smeer jou onder de oksel
het schroeit en wekt de klieren
een rode roes in grijze kwabben
het ontwent trager dan ik wens
mijn tong smeult van gisteren
je zit…
ik heb nooit
gedicht
3.6 met 23 stemmen
11.506 Ik heb nooit naar iets anders getracht dan dit:
het zacht maken van stenen
het vuur maken uit water
het regen maken uit dorst
ondertussen beet de kou mij
was de zon een dag vol wespen
was het brood zout of zoet
en de nacht zwart naar behoren
of wit van onwetendheid
soms verwarde ik mij met mijn schaduw
zoals men het woord met het woord…
PLEIN DER WONDEREN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
898 Pinokkio hing houterig in de kramen
Bomvol met allerhande souveniertjes
Die wij, op hoop van zegen zijnde Kniertjes,
Maar wat graag voor de kinderen meenamen
We keken door getinte brillenglazen
En knepen onze oogleden tot kiertjes
Omdat het zout als bijterige miertjes
Op onze arme oogbollen bleef azen
Pisa vormde een schril contrast met…
mijn gebroken armen
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.082 troosten kan ik
slechts met woorden
maar besef terdege
dat zij de zee er niet
van kan weerhouden
oud zout in jouw wonden te legen
de spiegel van de dag
zo ogenschijnlijk alledaags
legt de leegte bloot
het scheurt het hart in stukken
maakt van de pijn
in de ogen gewag
ziet helen alsmaar mislukken
waar geen leven is,
daar verschijnt…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 neen, je hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute…