5107 resultaten.
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 wat als je adem reikt
tot aan het slotakkoord
je hart haar kloppen
zoekt in de doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen,…
[ Ik heb mijn buik vol ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik heb mijn buik vol
plannen, het is ongezond –
ik moet gaan baren.…
langzaam sluiert mist
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
897 de zon is weg
de helderheid verdwenen
nevels stijgen op
in kilte langs je benen
voelt klamheid komen
nog heb je zicht
maar langzaam sluiert
mist de wereld dicht
geluiden zijn
niet meer te duiden
verstikkend is de stilte
om je heen gewikkeld
kou vertraagt
maar onversaagd
sprankt hoop
heel diep van binnen
ik wist dat je het…
ik schuur tegen muren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.529 ik schuur tegen muren
die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
door gebrek aan intimiteit
vervellen is geen herstellen…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 In de herfstregen,
Waar iedereen aan me trekt
En het, als een zegen
Grote tranen lekt
Is er een verschil, tussen wat is en wat kan zijn
Maar alles in het leven
Loopt in een zigzaglijn
Van boven naar beneden
Van links naar rechts en andersom
En toch is er geen reden,
Waarom…
als de ramen zijn gesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
789 gaan boeien
de kamer is te klein
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans verkleint
als de ramen zijn gesloten
ik wil wel met je praten
maar je mag niets voor me zijn
ik ben te vaak verlaten
als je me aanraakt doet het pijn
zo gauw ik weg bent heb ik spijt
dat ik niet langer bent gebleven
ik wilde je nog zoveel geven
maar angst…
soms zijn ze stil daarboven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.828 er huilt iets op de gang
treden kraken gisteren
geritsel achter het behang
in hoeken hoor ik knisperen
ik ben niet bang en sluit
mijn ogen, wat hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ik verplaats me in de
parels die schitteren
in de kruising van je
lendenen, mijn vingers
toveren kreetjes die zacht
gesmoord het ritme bepalen
van mijn hand, kus me
kus me waar de nacht
is ingedaald en gedaanten
me omsluiten daar het duister
hun domein van de waarheid is
kus me liefste, laten we
het spel voortzetten - nu
kan het nog…
die handen heb ik pas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
697 mijn blik bevat
ineens veel minder ik
er is een vreemde
door mij heen gegaan
ik zag lachen
om verdriet
met ogen die
geen ander ziet
mijn geest heb
ik nog vrij
het lichaam is
niet meer van mij
vaak ben ik bang
dat zij me gaat verlaten
mijn hoofd zal haten
omdat ze me niet kent
mijn stappen dwalen
gedachten malen
ik ben vergeten…
je glimlacht raadsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
693 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan…
Waar alles mee begint
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
507 Mijn leven over boeken
Een ander over koeken
Duisternis in mijn hart
Alles wordt zwart
Weinig geleerd veel gelezen
Ik zou verdrietig moeten wezen
Ben bang, sta niet op
Anders krijg ik op mijn kop
'Niet naar de bieb, weg ermee!
Anders verdink je in de zee!'
Ja, denk ik luidop
Ik recht mijn nek en kijk op
Ik verdrink in woorden en zinnen…
De vegetariër
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Een tobber is hij
een bleekselderij
tussen de blozende carnivoren
een uitgedroogde pruim
tussen de sappige koteletten
angstig prikkend in het groen
altijd verdacht op een slavink…
schreeuw maar
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
970 je hebt de muren
weer hoog opgetrokken
het goud van tralies
slaat zwart uit
de open ruimte kan
je niet meer lokken
je cel weerkaatst
zelfs geen geluid
schreeuw maar
zonder woorden
jank je tranenloos
verdriet
alleen zijn pleegt
zijn eigen moorden
er is niemand
die het ziet…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 ogen
kuste je rode lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen
de linden in het gras
de sprietjes waren korter
dan ik dacht, angst…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Donder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
457 Weer een donderslag.
Gezichtje nog wat dieper
in mijn jas gedrukt.…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 vuurt zijn warmte in de
gelederen waar mijn ziel
zich dacht te huisvesten
zij is even weg, kerstmarkt
het alleen zijn is iets magisch, zwarte
magie - althans voor mij - schaduwen
van ‘ t verleden paren met de stille
wezens die in mijn hoofd kaatsen
met merkwaardige bewegingen
het voedt de herbelevingen
en uiten zich met de vale
angst…
Tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Tranen zo dichtbij
maar komen toch niet.
Tranen van onmacht,
vermoeidheid, verdriet.
Wil zo graag verder
weer stapjes vooruit,
maar steeds weer die muur
waar ik telkens op stuit.
Ied'reen wil helpen
doet moeite voor mij
en toch op het laatst
doe 'k een stapje opzij.
Vlucht in het denken,
want dat is bekend.
Kan alleen voelen
in…
Herbeleving
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
530 Onweersdreunen riepen je uit bed,
je was beneden gaan zitten
en staarde in het nachtelijk duister,
je had de fles voor je op tafel gezet.
Zo kon je het noodweer beter verdragen
verklaarde je, maar ik wist
dat je de flitsen en donderslagen
beleefde als granaatinslagen.
En dat je nu vergeefs probeerde,
gehuld in een nevel van ouwe klare,…
Veilig thuis
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
384 jij hebt
de wereld
zien vluchten
uit angst voor
besmette luchten
koos voor
een veilig thuis
beheersbaar
geen entree enkel
op media way
toch kroop
het alleen
zijn vaak op
ze belden toch
knelde die strop
er is wat vrijheid
maar ze pakken te veel
maken jou bang om
met vaart te leven
is dat alles wel waard…
grote oren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
521 er waren tijden
van onder mijn bed
van gedempte stemmen
voor alleen grote oren
woorden met betekenis
maar niet voor nu
voor later als je
je maten groter zijn
ijzige kou
in bloedhete nachten
steeds moest ik
namen krassen
reizen die steeds
waren ingepland
maar toch
weer geannuleerd
nu ben ik de kijker
denker en mijzelf…
In de greep van...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
608 bijvoorbeeld controleren
En niet gewoon één keer
Nee, dat moet veel vaker
Soms honderd keer of meer
Hij gaat ook naar anderen
En heeft het razend druk
Ze zien hem liever gaan dan komen
Maar hebben zelden dat geluk
Hij heeft ook veel familie
Die gaan overal mee naartoe
Om de mensen steeds te pesten
Daarvoor zijn ze nooit te moe
Ze heten Angst…
Steeds gevaarlijker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
388 zacht maar
indringend
duwden vlaagjes
wind tegen
haar rug met een
niet aflatende druk
kleine uitschieters
gaven een alertheid
die zij niet kenden
omdat er geen
massa zichtbaar was
om kracht te traceren
uit bomen struiken
en omgeving kwamen
alternatieve reacties
die samen voor
ongekend spannende
momenten zorgden
zijn power…
Was fobisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij lette
altijd op
mijn stappen
maar in een
gelijk ritme
kwamen wij nooit
hoewel als ik
mijn lengtes
regelde dan
paradeerden
wij wel tikje
kunstmatig
even schikken
was er van
jouw kant
niet bij
jij kon dat
helemaal niet
dat moeten
benauwde jou
het bewegen
door een ander
te laten regelen
was fobisch…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 donkerende
lucht waar druppels
aan takken groeiden
en vielen zonder regen
een klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar
ik ging sneller lopen
door opkomende angst…
Geen kunstje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 ik donsde
kleurde zacht
de liefste vormen
geurde verleidelijk
naar knuffelbeest
zat altijd
in je tas op een
gepaste plaats
niet direct in
zicht maar toch
bijdehand als
het echt nodig was
in uithalen met
scherpe punten en
wat pepperspray
ja mij neem
je niet zo mee
tegen een bakkie
thee zeg ik ook
vaak geen nee
maar geen…
Rekentoets
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
651 Je ziet hoe goed het met Europa gaat,
De bank verzamelt oude schuldpapieren
En kan een nieuwe toren financieren,
Het woedend volk staat achter prikkeldraad.
Maar wat me van die cijferaars verbaast:
Hun rekenwerk zat er één vierde naast.…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 hij wilde per se hier blijven
wat de regels verboden
die systemen bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 (een poëtische beschouwing)
Ze kamt haar glimlach in het ochtendlicht,
strijkt kreukels glad in spiegelzacht decor,
en fluistert zacht: “Kijk mij, vergeet mij niet…”
maar wat ze toont, is slechts de buitenkant.
Ze bouwt een huis van glanzend zelfvertoon,
met woorden als behang van groot vertoon,
doch in de muren schuilt de stille vrees
dat…