26999 resultaten.
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
't Nieuwjaar! Och! 't Is altijd 't oude
poëzie
4.0 met 2 stemmen
5.637 't is altijd 't oude:
zitten beven van de koude;
dan, deur slijk en moze gaan;
later, in de zonne braên;
als het zwijn zit in de kuipe,
't keerske brandt al in de puipe;
en, van zo de winter fluit,
't keerske is dood, en 't jaar is uit!
---------------------------------
uit: Jaarkrans (1893)…
Echoden hun zelfkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 het machtige koor
zong met bazuinen
een bloedstollende finale
maar in krochten
en spelonken dansten
dissonanten al hun valse toon
in het verwaaien
verdraaide de harmonie
woorden klonken niet meer synchroon
echoden hun zelfkant
zonder de glitter en glamour
van kerk en orkest
zij hebben de deuren geopend
de elitaire veste verlaten…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 een storm van feitenrelaas,
die van roerend mee eens
de kraters van acne,
open deur, zonnevlekken
maskeren, Men Moet.…
Jij schetst mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
510 Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom
waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt
in het inspiratieloze niets
op weg naar jou door de deur
als een boot zonder haven
waar zal ik zijn
als jij mijn zwijgen schetst
aan de andere kant van verlangen
alleen in de sereniteit
van een eenzame zomernacht
jouw naam op mijn wolkenraam…
Spinsels in onze kop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Deuren vallen in het slot.
Hakken zinken in het zand.
Ramen worden ruw gesloten.
Wanneer we weinig verwachten,
worden we zelden teleurgesteld.
Een frisse storm steekt op.
Hersenpannen worden geopend.
Spinsels waaien uit onze kop.…
Openen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De zware deur
zou je willen
openen
ontsluiten
Binnen kunnen
gaan
na een handdruk
kus,omarmen
Een ruiker
in cellofaan
bied je
-vriendelijk- aan
Je wilt je
kunnen verwarmen
aan de haard
want buiten
heeft zon
je
in de steek
gelaten
Je wilt
bijpraten
al is het maar
over koetjes en kalfjes
Halfjes....…
Als ze leest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Als ze leest neem ik afstand
en kijk ik door kieren van deuren
naar haar neusvleugels en wimpers
die zich nauwelijks verroeren
het omslaan van de bladen, er is geen ritme
we streven naar gave roerloosheid.…
afgedankt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
501 Bij ons in de straat daar staat een leren bank
Die wordt waarschijnlijk afgedankt
De gemeente die komt hem straks halen
En hij staat daar stilletjes te balen
Hij voelt zich alleen en berooid
Ze hebben hem de deur uitgegooid
Op naar de pers, daar wordt hij in elkaar gedrukt
Zijn diensten bewezen dat is wel gelukt
Nooit wil iemand meer…
woorden voor Hasan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 in den Haag
woont een man
een man van
veel woorden
zijn muren behangt
hij met vragen:
wie klopt op de deur?
waar is je paspoort?…
Bamboeblad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
563 Het ritselen van de bamboe
door het open raam
stelt mijn gedachten op hun gemak
het paard verlangt naar suikerriet
ik wens jasmijnthee met jou
Bamboes blad
Die ritsel van die bamboes
deur die oop venster
stel my gedagtes op hul gemak
Die perd verlang na suikerriet
ek wens jasmyn tee met u…
Vast bezit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Sluit mij in een cel
Met getralied venster
Uitziend op een blinde muur
Sla mijn handen in boeien
Sluit mijn voeten in een blok
En de deur met vele grendels
Gesel mijn lichaam met een stok
Maar nooit zal men mijn brein
Mijn gevoel en mijn denken
Kunnen vangen in een kooi
Hoe men ook van mij denkt
Mijn mening blijft altijd vrij
Want mijn…
Nazomer
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.120 Vaag drijft door de open deur
De bleke avondwind
Een bitter kille geur -
Alsof de herfst begint.
Vaag, als een vallend blad,
Daalt door mijn lege geest
Herinnering aan wat
Wel eenmaal is geweest.
't Is of mijn hart verstomt
En of ik stil verga,
't Is of de herfst al komt -
Hij komt weldra - weldra!…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 O ja, het leven
meer dan welkom
elke regendruppel
schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 het is gekomen
en gegaan, min of meer
we wilden weten
van de hoed en de rand
alsnog luisteren naar stilte
wijken in verstand
nevel en hoogwater
we moesten tijd rekken
beleggen in geheugen
om verleden te vergeten
op de gang naar een deur
een zucht zonder gezicht
het gesloten boek, terwijl
niemand zich kon herinneren…
Uit eigenzinnige bron
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 Het hiaat in de communicatie
blijft zich moedeloos herhalen
in deze woordloze gebaren
in broze kalmte broeit stilte
op nieuwe geheimzinnigheid
om open deuren te sluiten
nieuwe wegen te vinden
er groeit een pril verlangen
door diepe rust gevonden
om de stilte te verfraaien
uit eigenzinnige bron
nieuwe sereniteit in de nacht.…
VOORJAAR
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 het voorjaar klopt op
de deur van jonge lente
ik ben er klaar voor
de lente kriebelt
op de rug van het voorjaar
want daar zit de jeuk
behoedzaam schuiven
sneeuwklokjes en krokussen
winter voor zich uit
dappere kopjes
tarten de verlate vorst
maak dat je wegkomt
vliegjes vragen in
het nog prille voorjaarslicht
elkaar weer ten dans…
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Stukjes huis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
450 ik wist dat
als de luiken
door het eerste
licht en warmte
de nacht
ontsluitten
zij langzaam in
opengaan de wereld
toestemming
gaven om
voorzichtig binnen
te dringen
daar waar alle
deuren kierden om
met stukjes huis
de kamers in
aparte stijl te
kunnen versieren
een warme
meegaandheid
vroeg om vriendelijke
bevestiging
van deze…
Hagelslag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 Het even wordt al snel een uur
Ik let er niet meer op
Ik ontwaak hier in een leven
Dat ikzelf niet koos
Mijn hand mijn hart en een ziel
De koelkast die slaat aan
Wie ben ik dan die ademhaalt
Met hagelslag op brood
Een deur valt dicht met sleutels
Die ik hoor
Een stofzuiger op de gang
Een mens die niest
Zo gaat het alsmaar door…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 een vlucht zwanen
tekent witte
wieken in de zwaarte
van de lucht
eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart…
Laatste januaridonderdag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
465 Ruim anderhalf jaar voor de fatale crash in the Twin Towers had een select gezelschap uit Vlaander- en Nederland, bestaande uit allerhande poëten van diverse pluimage, zich ontfermd over de dreigende teloorgang van het al dan niet rijmende rederijkersvers,
om zich vervolgens unaniem uit te spreken voor het initiatief om jaarlijks gedurende één volle…
Thieme ziet het zootje aan
snelsonnet
4.7 met 7 stemmen
660 Vijf kamerzetels is beslist een feest
voor dieren en hun onbetwiste helden!
Marianne, laat je kloeke woede gelden;
de Kamer is nog nooit zo’n zoo geweest:
Tig hanen, slangen, ezels overal,
een witte haai, wat wezels en een kwal.…
Verloren ritueel II
gedicht
1.8 met 36 stemmen
18.009 vroeg voorjaar breekt zich het hoofd
over de torens
duiven staren zich wezenloos op de stigmata
ze schijten op het kruis
in het hoge voorportaal ruikt het
naar gecastreerde heiligen
nu verbind me neem me mee nu
vleugels raken de deuren
als je opstaat
-------------------------------------------
Dit gedicht van Albertina Soepboer…
glooiend meisje
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
6.875 Als ik nou eens op je deur klop?
Of mij met woorden inspan?
Het zal er wel nooit van komen,
Je ziet mijn echte 'ik' niet staan.
Misschien tot Valentijn dromen,
of je toch echt achternagaan?…