7971 resultaten.
DEEP GELOVIG
snelsonnet
4.2 met 20 stemmen
1.400 Wil men misschien dat Hij bij hen die kijken
met harde hand straft achter elke gulp?
Maar zou God van zo’n film nou echt niet slapen?
Hij heeft toch zelf die vreemde keel geschapen?…
's Ochtends
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.125 Enorm lief vind ik je
liggend in het ochtendlicht
Nog warm van slaap en liefde
en je haar in je gezicht
Ik wist al, je wordt wakker
van mijn warmte en mijn lijf
Maar je streelt me door mijn haren
en terwijl ik naar je kijk
Pak je mijn hand en kruip je
dicht tegen me aan
Twee mensen verstrengeld
achter het slaapkamerraam…
achterdeur
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
949 Een achterdeur is wat ik zoek
een deur om even weg te gaan
Waar is die deur die ik zoek
om even weg te zijn van dit bestaan
Achter die deur wil ik even alleen zijn
samen met mijn gedachten over jou
Misschien verbindt die deur wel een lijn
met de achterdeur van jou....…
Jij
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.574 Het kan een last zijn
Jezelf zo te moeten "dragen"
Het is de schrik van ieder mens
Maar achter elk persoon en zijn onzekerheid
Zit iets moois, waar je niet om hoeft te vragen
Verander niet voor die ander
Ook die draagt wat met zich mee
Probeer gewoon wat van jezelf te zijn
Want dat kun jij alleen!…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Stervende goden
laten hun tempels achter
zoals schaaldieren hun huis.
In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Voorbij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.111 Ach,
Alles gaat voorbij
en komt achter de rug
Terecht,
zo rekt een leven zich
naar de hemel en weer t'rug
en dan blijkt mettertijd
in wat de geest vergaarde,
de onzin juist van waarde
De sprookjes kosten strijd
en wereldvreemd verlangen
mondt uit in nieuwigheid!…
Drenkeling
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.071 Ik was aan boord op je schip
Geweldige koersen gevaren
Maar opeens had je besloten
Om me achter te laten
Ik dreef op zee
Bedwelmend in je golven
Tranen niet zichtbaar
Door zeewater bedolven
Al happend naar adem
Spoelde ik aan op land
Jij was de horizon al voorbij
Al in een andere haven gestrand…
In het moment
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.350 heden ten dage
met name
in de huidige gedachte
heerst de stilte
achter aangeslagen ramen
diepte beheert
de tijd die duurt
of lijkt verten
te hebben ingehuurd
met een woord
dat toekomst
heden en verleden vult
en als het waren
mijn zinnen
levenslang omhult…
ontgroeien
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
627 ze nemen elkander mee
zonder aanraking,
stijgen boven de horizon
tot achter hen
een nieuwe diepere
verrukking zacht pronkt.…
Hup Nederland hup
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 Schermend achter de muizenissen
die ons leven verstoren
is het nieuws telkens weer
de handicap in mijn ogen
recessies, bonussen en weglopende
bestuurders, dit zijn onvruchtbare
gronden waar de goeie wil
nooit geteeld zal worden
dit Nederland lijkt een
cactus paradijs op een eens
zo vruchtbare bodem…
Terrashangers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
463 ik zal moeten opschikken
achter de krakkemikkige tafel
zonder bierviltje onder een poot
met een gemoed van jewelste
zit ze ineens bovenop op me
ik zon hier vaak: zegt ze knipogend
je hangt hier vaak: zeg ik
ze giechelt het terras zowat omver
als ik weg wil wring ik mij heen…
Onze nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.184 Is dit een gedachte of werkelijkheid,
we komen er achter in onze tijd.…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan
achter…
de ontmoeting
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
612 met ‘t oog op vermeer
naar den haag getogen
zijn meisje parelt prominent
en mysterieus in het maurits
haar oorbel is beroemder
dan de man in ’t torentje
langer dan drie eeuwen
heeft ze op mij gewacht
verrast dat ik achter haar sta
we hebben nog een hele dag…
Bezoek aan Riga 1972 (T.S.)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.215 je had een dam gebouwd
je waande je veilig
hij verdween - onttroond -
van de aardbodem
jij bleef achter je dam
toen zocht en vond je hem
ruw, achteloos bedolven onder zwarte aarde
daar sta je - ongekroond -
een bosje bloemen bungelt
hulpeloos in je koude handen…
We kunnen ons leven niet plannen...
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.146 Niets is zeker, geen cijfers of beelden,
geen glimlach achter de ruit,
maar hoop kan ons dragen, hij voert ons
door duisternis naar licht,
naar steeds weer een nieuwe morgen.
Voor M. die vandaag slecht nieuws kreeg.…
Verwarring.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.251 Sporen laten ze achter
van verdriet lang geleden.
Tranen rollen over mijn wang
voel ze komen laat ze gaan.…
Een heerlijke morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 De waterlelie rust nog dicht
achter de uitgelopen beuk.
Straks zal de bloem
zich glorieus ontvouwen
ik zal me kleden om
dit wonder van dichtbij
te aanschouwen.…
Transparant Nederland
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 We hebben 't geheim van 't Noordeinde
en het geheim van het Torentje
en verder is alles, alles openbaar
te maken, te verkrijgen, te bemachtigen
tot achter de gesloten prive-deuren
van onze Nederlandse bevolking
Leve transparant Nederland
weg privicy, ga aan de kant!!!…
?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
896 Een vraagteken achter mijn vraag.
Geen antwoord!?
Zo blijft mijn vraag onbeantwoord.
Net zoals onbeantwoorde liefde,
maar wel liefde!
Misschien wederzijds,
mischien ook niet.
Wie zal het zeggen?
Alleen wij 2, en zelfs wij niet.
Maar het blijft liefde,
onbeantwoorde liefde!.…
Puzzel stuk
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
844 Ademloos
in het ochtendgloren
de herfstgeuren
in de nacht
sloeg de wind
tranen
uit geschreven woorden
tegen daken
en
gesloten ramen
enkel
nog wat
druipende
bloemblaadjes
staan
als stille getuigen
herken ik mezelve
van schaduw
ontbloot
achter
het venster
met
vragende ogen…
Pauzestand
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Weet je nog wel wat je voelt
achter die façade van gedachten
die je dwingen om verder te gaan
terwijl het eigenlijk niet meer kan
Waar is het knopje in je hoofd
om even alles stil te zetten
verwarring in de pauzestand
alle gedachten op stand-by
wachtend tot je weer wat voelt…
Playback
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.555 Een stem, een voetstap, de wijze
waarop het haar naar achteren wordt geschud.
Herkend en voorbij.
Een brief. Gisteren gepost,
vandaag bezorgd.
Daartussen kan heel wat gebeurd zijn.
------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…
Het zwaard van Damocles
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het wiebelt,
zwaait heen en weer,
‘Damocles’ zwaard
hangt aan een zijden draad,
maar ze stapt door,
het beweegt,
ze wandelt onverstoorbaar,
in haar gang het zwaard
als een schaduw
achter zich aan wetend,
slechts een verkeerde beweging
en het dendert naar beneden.
Maar vooralsnog,
hangt het er
het zal haar worst zijn.…
Eigen vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De kruin open als een bloemkelk
de huid die naadloos aansluit
op het drumvel van het heelal
draagt de huivering van verre
langs de ruggengraat
van de melkweg
een supernova barst extase
en achter deze façade
onbegrijpelijk
het brandgat van de schepping
het doorgronden te gronde
aan eigen vuur.…
vriend
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
542 je zit verstopt
onder rotskleed en een koude dag
ligt de vaste tred van toen
ik zie schoonheid bloeien
zwijgzaamheid
verkleurt gevouwen handen
hun palmen schuilen in
verdriet
achter zorgen scheurt de maandkalender
uit jouw schrijverszucht wat woorden
die je
achterliet…
De velden, bossen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.351 De velden, bossen, dorp en stad
Zijn achter mij: de zee
Is voor me en lokt en troost mij wat
Van wat mij 't land misdeê.
Zij ruist, zij lokt ; zij trekt, zij deint,
Zij murmelt: mee, kom mee,
En als uw voet op 't land u pijnt
Wees dan een golf in zee.…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
De eerste horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Achter de eerste horizon
In de baarmoeder
Van alle tijd
Waar het donker
Diepte geeft en rust -
Heerst een intens gevoel
Van veiligheid zonder angst en nijd
Bestaan geen gemiste kansen
En ontbreekt ook de spijt
Niebert, 28 juni 2012…
lucht in mijn wit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
513 huppelt een wolkenrei
achter de zon voorbij
heen op en neer weer
zomerbries heeft vrij spel
reikkijk verlangend
maar laat ze
etherische wolktoefjes
bewonen mijn kopij
spelen op papier
weer op en heen neer
ik sluit het venster
laat ze maar…