26999 resultaten.
vaarwel
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
4.703 Jij was toen Groot
En ik werd steeds kleiner toen ik groter werd
Boven was ik bang
En onveilig
Niet alleen in de deuren zaten gaten
Toen
Zo ook
In mijn hoofd
En mijn lichaam
Liever was
Ik er toen niet
Geweten heb ik
Verder ga ik
Anders door het leven
Afstand is verleden tijd in mijn leven
Rouwen mag jij doen
Wanneer je aan…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Maar toen de deur
van het huis der dromen
zich achter ons sloot
en wij naakt en wereldvreemd
in de realiteit belandden
ervoeren wij
dat er niet veel meer was
dat ons nog bond.
Wankelend waren wij geworden.
Twee,
door het leven kromgegroeide bomen.
Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
Stilte voor de storm
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.046 Het is letterlijk stilte
voor de storm
spookachtige straten
bijna verlaten
op een enkeling na
optimist of niet in staat
vastgelopen
in meters file
motoren oververhit
vingers trommelen
chaos en paniek
wachtend op het oog
angst zweet
voor de monsterlijke kracht
deuren en ramen
dicht gespijkerd
lijdelijk wachtend
tot de tornado losbarst…
conform eigen wetten
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.737 hier wordt gedanst
hier wordt gesjanst
maar wel naar eigen regels
hier duldt men geen vlegels
die knuppelen in het hoenderhok
dan gooit men de deur dicht
kippen vluchten in tomen naar hun stok
voor vreemde vogels nog niet gezwicht
een ei leggen
wil nog niet zeggen
dat je kan broeden
kakelend wil men hier verhoeden
doch deze snoeshaan…
Het afscheid echt
hartenkreet
3.6 met 41 stemmen
3.496 Je riep ons bijeen
Wetend wat wij nu weten
Ondanks je zwakte
Gaf je kracht
Zonder woorden
Neem je afscheid
De man met de zeis
Lonkend bij de deur
In je ogen je verhaal
Hunkerend om los te laten
Ik lees de pijn
Voor ons, niet voor jezelf
Dan de zin
Gevreesd, altijd te vroeg
‘Wil het bezoek afscheid nemen’
En ditmaal is het afscheid…
Liefde
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.103 Kus me
niet wakker wanneer
de deur sluiting vindt
mijn ogen willen liever blind zijn
voor de leugen in jouw tederheid
Ik weet daarbuiten huist een leven
verhoopt gelukkig
met kleine meisjes en
een hoofd vol sprookjesboeken
Dus blijf
niet langer in dit land
van duizend en één nacht
maar wees hun prins
niet mijn kikker…
Schouders zijn fragiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
805 soms reikt een
hand vakantie aan
opent deuren die
steeds stroever gaan
de rugzak weer
te zwaar beladen
in al die maanden
opgehoopt geknoopt
in goed vertrouwen
licht gestrikt met touwen
die toch rafelen
als hun tijd verloopt
schoon de ballast
je schouders zijn fragiel
kies vrijheid en wat liefde
neem voor alles nu de tijd…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
op tenen gemaakt
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
698 ik
kijk
omhoog
en omlaag
om de leugen te vinden,
de ontrouw die de waarheid draagt
boven de deur en zo naar je voeten
maar de afstand, uitgestrekt
in een huis vol gangen,
gooit woorden
vele malen
los
elke vlakte
wordt vochtig en ruw
uitgesproken, de onomkeerbaarheid
ik kan falen
en uit het raam springen
maar het noodlot is…
Wonen in broekland
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
709 Het peil is stabiel
en de geur
en de dampen
de dood
verwekt lichte walging
is eeuwig
als wroeging
die leven bewijst
als een last
zuur scheidt zich af
uit vochtiger delen
en etst teveel grijs
in dit drama
diep en te breed
als een gang
Broekland bewijst zich
zompig
als spijt
als deuren
knarsend
vallen
in sloten.…
zusje
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.805 Toch moest je ons al achterlaten
En de deur van het hiernamaals open doen.
Zoveel nog te ontdekken.
Je stond nog zo kort in het leven.
En toch moest je je al terugtrekken
om zo op te geven.
Je had je leven net op orde
en niet meer die wanorde.
Waarom is dit gebeurd?
Het heeft onze harten verscheurd!…
de balans van dood en leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
872 in de dof holle nacht
hoorde ik vaag hoorbaar
het rinkelende gekras
in de balans van dood en leven
zilveren sterren geflonker
afgewisseld in ijle broosheid
bonte bergen in bouwval
in het donkere grensland
schimmen roerden zich
in de bevroren winter adem
die stroomde tussen de kier
van de deur van leven en dood…
Dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
714 wist ik genoeg om op te staan
vond de deur, hij klemde niet
zoveel goud viel zwaar
maar stukken lichter
dan wat ik binnen achterliet
---------------------------------------
www.sdevaan.punt.nl…
Ik ken je niet
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
4.657 Ik ken je niet
maar wie kent elkaar wel
want zeg eens eerlijk
bent je ook zo snel
om de deur uit te lopen.
Ik ken je niet
maar dat maakt niets uit
als we elkaar maar verstaan
dan is dit contact prima
zonder geluid.
Ik ken je niet
jij mij evenmin
ons stoort het niet
dus tot de volgende zin.…
hellingproef
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.005 de deur staat op een kiertje
het kind in mij
kruipt er kirrend doorheen
mijn treintje doet spontaan mee
frank en vrij ontdekkend
de nog zuiverheid van het leven
zoekend en dwalend
in alles wat in handbereik ligt
het treintje legt heel wat af
hobbelend over het vloerkleed
soms neemt het de hellingproef
en die zul je nog wel eens moeten…
Ontknoping
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.698 Vluchtig tabee glipt schielijk
langs de dichtgeslagen deur;
ijlt door de kamer;
vlecht zich luchtig
in vaders grijns.
Diens aanbevolen knoop
knoopt zich in verse
dovemansoren.
Uitgeknepen
ontknoopt vader
zich uit overhemd en das,
hij heeft zich al, al te lang
geleden,
gebonden.…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
ROOS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Aan deur
of raam
dorpel of drempel
Onder ons
zijn halve woorden
genoeg
Je hoeft slechts
met een oog te wenken
knipperen zou zelfs volstaan
Het antwoord
waarom ik
nog niet vroeg
Daarom...
wil ik je
deze roos schenken.…
Vogelvlucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.827 Zouden de meeuwen
Met hun kleine oogjes
Al hebben geweten
Dat wij de boot genomen
Vakantie gevierd
Op de boot terug
Foto's genomen
Poster gemaakt
Op de deur geplakt
En telkens vele oogjes
Die kijken hoe wij naar binnen gaan
En weer naar buiten
Weten dat jij snel dood gaat…
Het loopt, zoals het gaat.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Verzakken, bouwvallig
worden, vage scheuren,
voorspellen erger,
gebladderde verf op
geweerde deuren, diepe
nerven van beloften,
waarop de tijd mijn
oneindigheid laat sterven.…
de gast
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
495 angst
ze is er
ze is thuis
bij iemand die de deur nu sluit
na de aangename reis
de laatste lampen uit
ze knarst
tot aan het open raam, het lege bos
en daalt
naast de eigenaar gelegen
in een bed van kraakbeen
stil als huid
ze barst
en koude lijm, een dringend gif
tast langs het schild, de blote hemel
als de doodsklaroen…
twijfel
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.442 Alles wordt stopgezet
De deur vergrendeld
Ongeloof werd op de
Voorgrond geschoven
Onbegrip als een juk ervaren
Waarom…..…
Onder aan een trap
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
634 Deur open gesmeten.
Stukken uit de muur geslagen.
Een oude muur, ooit taaier dan de taaiste dagen.
Vandaag uit elkaar getrokken.
Onder aan een trap.…
De zomer voorbij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.100 hij heeft zich neergevlijd voor mijn deur
bode van weekblaadjes en vogelvoer
lamplicht verzilvert het trage spoor
van een huisdier, op weg naar morgen
aan ragfijne draadjes hangt het leven
van een kantklossende koorddanseres
en wind die in vlagen zijn plagen stoot
veegt onverdroten mijn straatje schoon
gehuld in getijdenjas van jaren…
Raad eens
gedicht
2.1 met 109 stemmen
29.158 Hij zet zijn schoen
tussen de deur. Die kunt u laten staan
zegt hij aan wie hem vraagt wat hij
komt doen.…
Buitenwijk en binnenstad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
633 de groene longen van de stad
de standaard blond
die je als kind
al aangemeten was
toch trekt
als een magneet
de binnenstad
de bohemiéns
en het gemengd publiek
de vrolijkheid en de muziek
het uitgaan
in de kleine uurtjes is
spannender dan koffie bij de buurtjes
het trekt en stoot weer af
de buitenwijk en binnenstad
mijn deuren…
utopie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 Met de snelheid van licht
overdonderd
slaat hij in een zwarte dag
Maar ik open deur en
van violengeuren
En achter een ieder
Een zonnelach
Dus beklim ik mijn berg verscholen
Achter nevelige mist
En stort me in pieken en dalen
Als een ware alpinist
dan wordt ik wakker verwarmd
Door het morgenrood
In staat van euforie
Overspoeld door geluk…
VOOR EEUWIG DOOD
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
795 Het traliehek
de ijzeren deur
de doffe klank
de muffe lucht
het gedempte licht
de stofjesdans
het turen naar
het denken aan
schuldgevoel en spijt
de hersenschim
de jaren door
dag in
dag uit
èèn daad
èèn stap verkeerd
niet hij alleen
ook het kleine wicht
begraven in het kille zand
voor eeuwig dood
een moordenaar in nood…
Lekker rustig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Iedereen slaapt
Duttende planten
De maan die gaapt
Sterren als diamanten
Tongen liggen stil
Monden gesnoerd
Duif in zijn til
Paden onaangeroerd
Bloemknoppen dicht
Deuren gesloten
Zorgeloos gezicht
Aangemeerde boten
Kaarsen opgebrand
Discussies onverhit
Door stilte overmand
Lekker rustig is dit….…