3400 resultaten.
Wie je bent zeg je zelf ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 He, lachhart,
met je hart op de tong
struikelend over woorden
door hartstocht bevangen.
Wie je bent zeg je zelf,
dat mocht je willen man,
wat doen dan al die personen in jou
met jou en voor jou en na jou en tegen jou,
je vader, je moeder, je leraar, je buurman,
zij zeggen wat je moet zeggen
en jij bauwt ze na als een papegaai,
die overuren…
Een mens, die
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
740 Een mens, die zich bewust is
van de diepere lagen
in het denken en het voelen,
weloverwogen en met bezieling
communiceert
heeft een inspirerende en
positieve uitwerking
op een ander…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Als ik op een lentedag
mijn huisdeur zal openen
vloeit mijn gezicht over
daadkracht, getekend in
een gele zee van velden
van gisteren,in zoverre mijn
huidskleur die weelde kan
verdragen, stroomt de natuur
van onbegrepen zinnen over
mijn gelaat, onbehagen
schept een tijdloze adem van
onbegrip in half bereikte
doelen. Zien zonder…
test dummy
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
502 is het leven werkelijkheid
of houdt een hogere macht
mij steeds een ander plaatje voor
om te kijken hoe ik reageer
in een bepaalde situatie
regelmatig hoop ik het laatste…
hetzelfde
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
497 Hetzelfde
Arm of rijk?
Niemand is hetzelfde .
Niemand is gelijk .
Niemand wordt gepest .
En niemand wordt uitgezonderd.
Dat vind ik best.
Al word hij honderd.
Blank of zwart?
Niemand is hetzelfde.
Iedereen heeft een hart.
Iedereen zegt maar wat.
En niemand denkt na.
Er ontstaat een zwart gat.
Denk daar maar eens over na.
Bruin…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Verhul me met het duister,
liggend in een luie stoel,
verwacht dat sterren vallen,
buiten rukken koeien - in zwart
en wit - aan grassen voor die
kunnen gaan bloeden, traag
trekt de beek aan het sompige
bit van de horizon voor die
begint te gloeien, licht gericht
op mijn ongezoolde voeten.
Ik kwam raad te kort, koos
voor de samenloop…
ruimen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 ingevulde plaatjes
oude patronen
vergaan
klaar en afgedaan…
b om
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 aan b
omdat zij meekijkt
niets is
zoals het lijkt
geen blik zo rijk
zo diep en lang
zo slim maar o zo bang
jij begrijpt het
blake enzo
pope en dood
steeg en het rood
de zon en jeugd
mijn lichaam en ziel
staan bloot
maar nooit meer jong
zoals het ooit was
nooit meer terug
jij en ik kijken
soms even
om…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik wilde een keizer worden
in dit leven van dwergen,
maar ik kon de zachtheid
van de perzik niet vergeten
en bleef een heel jong kind.
Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.
Nu heb ik mijn voorhoofd…
me bewust
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
611 ik voel ‘m
hij staat er weer
al kloppend
aan m’ n deur
mijn eindigheid…
in cirkels
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
598 jij schrijft
je geschiedenis
al weer
ergens anders
terwijl ik hier
nog steeds
in cirkels
om me heen
loop te krabbelen…
Manke geest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Woorden die een uitweg vinden
door een manke geest
Het leven is geen feest,
wanneer de touwtjes trekken……
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Goed:
ik ben geen redelijk wezen.
Verloor mijn reden al
in ratio,
mijn ratio ook reddeloos verloren.
Mijn ogen storen
duisternis.
De herrie van mijn naaste buur,
heb ik nog het meeste lief.
Want hoezeer ik ween,
om bloemen in de knop gebroken,
ik heb haar zoetheid nooit geroken.
De klanken kan ik hier niet horen.
Vrienden, broeders…
Zeven joosten
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.437 Die nacht had ik zeven mooie hoofden
die ik naast mijn ene leven legde op de kast.
Ik deed het licht uit en de hoofden sliepen in.
Mijn romp speelde sjamaan in bed, de halsrib
rond en roodbeknoest, doorzinderd vlees
met aderen die schreeuwden. Mijn zeven mooie
hoofden in rust op rij. Ik verzorgde mij
zoals mijn moeder vroeger plantjes water gaf…
GEDACHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
762 Ik holde achter mijn gedachten aan
steeds verder raakte ik achter
mijn krachten begaven het
moedeloos lag ik langs de weg
nu onttrokken ze zich aan mijn waarneming
met mijn laatste krachten
stond ik op en begon te rennen
als een echte marathonspecialist
de kronkeling in de weg
gaf niet veel hoop
maar ik zag iets liggen
ik stopte en raapte…
achtergrond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
682 vaag zeurt een vraag
aftasten
sudderen
en pruttelen
op de achtergrond
daagt een antwoord…
pfff
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
668 zacht ademgeruis
doet haar voelen
tot in haar
tot in haar diepste zijn
het is waar
die lijn
breekt nooit af
wat is
wat was
dit blijft
tot waar
de tijd gaat
gaat de pijn
wie is er te laf
wie lijdt
om te beseffen
dat sommige lessen
nooit leren
huil niet om wat was
lach
glimlach
het is gebeurd
ook in de kilte
kleurt
de zon
alles…
Als ik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Ik vraag me wel eens af
waarom we zo verschillend zijn
het lijkt me juist zo ontzettend fijn
maar ja, dat is nu achteraf
als iedereen, dun of dik
zo leuk zou zijn als ik…
hard
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
801 koud
warm
het waait in de gang
wervelt langs
de trap omhoog
hoger
dan ik kan zien
het stormt nu
kan alleen maar volgen
in haar zwerm
ik laat me meedrijven
op de golven
koester de zon
en ga
kom
steeds dichter
dichter
bij die horizon
langzaam
op weg
naar het ultieme
einde…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 Het heeft niet aan de woorden gelegen
of aan de klank, het geluid van jouw stem
de melodie die klonk op een avond in de regen
de gierende remmen van een late natte tram
of dat je naast me stond, in een bushok
zonder bestemming, maar met een sigaret
ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok
belande die nacht alleen met jou in bed
toen je afscheid…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
Geheim
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.139 Zij spreekt de plinten toe, hoger kan niet meer.
Slechts hem die buigt, herkent zij weer.
Reuzen duldt zij niet. Wie groeit heeft ongelijk.
Ik zit, een wereld te laag. Met stoel en bed
als grens. Ik pas nog net. Bij koffie
volgt haar groot geheim: graag zou ze toch,
nu dat nog eenvoudig kan. Liefst recht omhoog.
Want, zo is haar beloofd, daar…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik klinken
als de boom die valt diep in het raadsel
van het lege bos, met woorden als noten
van glas, plisplassend op een lavameer.
vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik beschrijven
hoe de breuklijn zich in mij verdeelt, zich in mij
vermenigvuldigt in verzen van koud vuur, zich in golven
verkleedt…
rotsvast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
535 door mezelf heen
klim ik me
een weg omhoog
en kom aan
tot ver boven
m’ n eigen boomgrens
een steenbok klampt zich…
op mijn plaats
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
611 ben ik
op mijn
plaats
of
onderweg
juist
onderweg
ben ik
op mijn
plaats…
zoet en zuur
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
958 Als je weet
van elkaar,
over last en lust
van liefde en haat
zoet en het zuur
hoog bij laag.
als je elkaars
geheimen kent,
tot het diepst
van de ziel.
dan overwint liefde alles.…
Indianenboom
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
608 Achter pijn, zuid west
en droom gebogen
is er een eenling
in een boom gekropen
hij knijpt de wind
zijn ogen open
met droeve pijlen
in de ziel geschoten.…
Bollenveld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
517 Met blote voeten
in een bollenveld,
slijk onder de nagels
en kleine kiezels
tussen de tenen,
als steken in zijn hart.
Hij plande ooit een bloemenveld,
groot en kleurrijk,
werelds als de vuren
van Olympia tot Barcelona,
maar loopt vandaag,
als alle dagen,
met blote voeten in een modderig bollenveld.…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
Op een klein stationnetje….…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 De dag ijsbeert in kille regen,
marcheert over druilerige perrons
op een vroege, bleke zon gericht,
gedachten boemelen naar lege
horizons, passagiers tot niets
verplicht, lange stramme ijzers
en gevoelens smelten samen in
een optisch bedrog, uit synergie
een eigen doel beramen met de
losse eindjes in hun zog,
strakke teugels in luie…