2581 resultaten.
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Als jongeling gekomen
in het mekka van de kunst
ontmoet hij aan het hof van zijn mecenas,
Lorenzo de' Medici de Florence,
denkers, beeldend kunstenaars en schrijvers
Mannen van de geest, het geniale,
elk voor zich een uomo universale
hij beeldhouwde, ontwierp gebouwen,
wijdde zich aan poëzie
schilderen leerde hij pas later
hij bleef…
blootgeven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 op het unieke moment dat
- eigenschap van tijd -
nooit weer zal komen
voel jij de drang
- emotie zo je wilt -
tot het geven van uiting
aan dát, wat jóu bezielt
en je geeft jouw eigen vorm
aan dát, wat jij
- met woorden anders misschien -
wilt zeggen
tegen jezelf of
- die het zien, horen of voelen wil -
ieder ander
ze zijn deel van…
Van molensteen tot open graf
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
569 Routineus joggend door het lentegroen
staat daar, confronterend,
een reëel object...
Waar duidt dit op, wat geeft het aan?
Dat Jezus écht is opgestaan?
Niermeyer's 'Geometrische Tantra'
toont zijn heilzame werking:
dwars door alle structuren, gedachten,
moeizame totstandkomingen, feiten
valt hier het Licht als een verlossing -
inderdaad…
Gehandicapte levenskunstenaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
526 Ze vinden mij slordig, chaotisch
dat ik niets afmaak, dingen laat liggen
dat ik steeds aan iets nieuws begin
ook met praten van de hak op de tak
wel vermakelijk, leuk aan tafel
maar niet als basisgelijke, te gek
werd zelfs vaak prutser genoemd
wel een leuke visie, maar geen vorm
om over inhoud nog maar te zwijgen
maar ze, ‘hullie’ hebben…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
Abstract
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Het is best vaag soms
maar wel met volop kleuren
de betekenis
is vaak niet zo van belang
maar wel het gevoel erbij…
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur…
Ondoenlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Begrijpen, doen en loslaten,
wat niet kan worden begrepen.
Ontdoen wat niet kan worden gedaan.
Kunstenaars maken iets uit niets.
Levenskunstenaars genieten.
Spelen het spel dat leven heet,
hetgeen ze onbegrepen doen.
Wat ze goedbegrepen loslaten,
is voldoende welgedaan.
Het leven willen begrijpen
is ondoenlijk.…
schaapskooi Ter Haar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Drie oude boerderijen
bij elkaar
op een sfeervol plekje
staat daar
die ouden houten schuur
Sellingerstraat 19
zo bijzonder
waarom heb ik die
nooit eerder gezien ?
Ooit een schaapskooi
gevlochten wanden
met leem bestreken
balken uit 1630
hergebruikt in de 18de eeuw
zo had ik het niet bekeken
ik zie nu alleen nog op
tegen planken en…
zelfportret
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 tussen de keerkringen
in het felle gele licht
woedt bruut geweld
een handvol
rijstkorrels ruilen
voor een stuk papier
onder de tropenzon
kneed jij planten
en aarde tot verf
op inpakpapier de
schildering van je
bleke gezicht
omlijnd door donkere
tinten wat oorlog
met mensen doet…
Ode aan de levenskunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Wat mensen moeten doen is marginaal.
De hoofdzaken doen wij niet,
maar worden wel gedaan.
Schiepen wij ons eigen brein?
Pompen we ons eigen bloed?
Ons rest slechts bewustzijn,
en slechts een beetje doen.
Wat eten en wat drinken.
Enig organiseren.
Niet teveel.
Bewustzijn van schoonheid.
Scheppen van wonderen en liefde.
Van vertrouwen…
praten is niet nodig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een gedicht zijn
slechts wat woorden
op een rij gezet
goed overwogen
keurig gerangschikt
of als wild bouquet
herinneringen zijn
slechts wat beelden
flarden van geweest
ze kunnen overdonderen
maar ook verwonderen
als een pakkend gedicht die je leest
een wijze les
een warm hart
besef van tijd
verzwijgen is niet nodig
spreken…
Het oude boek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Een oud boek staat als een huis,
waarin een oude lezer wonen kan.
Waarin een overleden schrijver leeft.…
MONDRIAAN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 een huis is een rechthoek om de ruimte
het lichaam omkadert zichzelf
jouw leven een blauw stipje op het canvas
contrast tot de leegte eromheen
niet zonder reden juist daar geplaatst
waar het moet
zonder denken ziet het oog
soms een glimp
van de waarheid…
La Gréco, een ode
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 je zingt de
sterren van de
hemel vensters
gaan open
alles ademt licht
je zingt
zingt in harten
door muren
alles wat je
zingt is poëzie…
Ons project
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wie helpt ons de kunst verstaan?
Wie leert je worden wie je bent?
Wij zijn het zelf.
Wij zijn de acteurs.
Wij zijn de regisseurs,
van ons eigen levensspel.
Wie durven nog levenskunstenaars te zijn?
Wie durft zijn project nog uit te voeren?
Wie durft zijn eigen spel te spelen?
Wie durft nog, moedig eigenwijs,
zichzelf te zijn?…
Dali's kunDalini
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Met de rode verf smeert hij het heelal tot één geheel
Daarna spat hij er dikke klodders oranje tegenaan
Vervolgens schildert hij gele vlakken met zijn mond
En laat hij zich met groen helemaal gaan
Met de zeemeerminstaarten tipt hij de sterren blauw
Om uit te rusten in het indigo van amigo
Boeddha die eeuwig verlicht fontein is in violet…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Hoor jij ook de trage nijd die takt in de bomen?
Alleen een boom kan dit dulden.
Alleen jij kan dit lezen.
De dichter is de ekster op de galg
die schettert om hun kromming.
De andere treurt dat er mens is.
Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap,
het dansen, de myrte. De bedding kreunt
van geile bevaarbaarheid in de verte.
Maar de…
Ben ik bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 De vreemde mensen die ik ben,
zijn het zelden met me eens,
omdat ik anders denk.
De een wil steeds beter worden.
De ander wil blijven wie ik ben.
De een wil almaar verder reizen.
De ander moet terug naar huis.
De een wil gedichten schrijven,
die de ander al gelezen heeft.
Een en ander zijn mijn oude vijanden.
Wanneer ze mijn vrienden worden…
Kleine vocaaltjes
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 jij had
als kind al
de kleine
vocaaltjes
hoog zitten
je sprekende
ogen formuleerden
al heel jong
een tekst die
ons meenam
jij pakte als
kleine de
toehoorder in
met onschuld en
aanhankelijke liefde
pas later kreeg
jouw gezicht de
expressie van het
grote gebaar eigen
aan de mezzosopraan
juist in de
wat barokke
bewerkingen…
Stilleven
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.692 Als ik aan een natuurgedicht
denk worden mijn
oogleden loodzwaar. Overweeg
ik een stilleven dan bekruipt
mij de angst bekneld te raken
tussen een dode fazant en
een tinnen schaal. Pisbakken,
dansende letters, fietswielen,
uitgerangeerde flessenrekken –
kijk eens wat
Marcel Duchamp uit
zijn dokterstas haalt.
Twee keer daags…
Een Puttertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 een vogeltje
een kopje zo rood
vol toegedichte symboliek
op menig schilderij
verwijzend naar
Jezus z’n dood?
Of
legde Carel Fabritius
slechts de kleine schone
dingen die wij soms
over het hoofd zien
en ons toch omringen
aan de hand van
‘Het Puttertje’ bloot…
Den-ken lééft !
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Kennen dennen zichzelf?
Kunnen dennen denken?
Dennen denk-en van wel.
Een den denkt als den.
Natuurlijk! Uiteraard!
Dennen leven!
Zoals wij!
Weten mensen wel wie ze zijn?
Natuurlijk weten mensen dat!
Weten hoe grof dennen zijn.
Geleerden zijn verslaafden.
Ze denken dóór. Dat moet!
Helaas.
Biologen wéten wat leven is.
Waarom dennen…
Mysterieuze glimlach
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 Mona Lisa, grote diva
uit het verleden maar
ook van de toekomstige tijd.
Jouw glimlach is een mysterie.
Is als een verrassing tot in
de eeuwigheid.
Mona Lisa, grote diva
een schilderachtige Maria
zal je altijd zijn.
Jouw glimlach koestert het
verlangen bij al die mannen
die virtueel in jou gevangen
zijn.
Mona Lisa, grote diva
Eva…
Grootmeesters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Meesters maken meesterwerken.
Leerlingen experimenteren.
Leerlingen maken onnodige fouten.
Vaak knoeien ze maar wat,
vinden hun meesters.
Ze doen maar raak.
Grootmeesters zoeken leerlingen,
omdat je van kleinmeesters,
veel kunt leren.
De grootste fout van meesters is,
dat ze geen fouten durven maken.
Goede leerlingen durven veel.
Grootmeesters…
Het Mooiste Toneelstuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 sneeuwklokjes die met hun
onovertroffen klokkenspel
het voorjaar inluiden
krokussen die haar liefdevol
wakker weten te kussen
door hun lippen te ontsluiten
narcissen die zich
van al dat fraais maar wat
graag willen vergewissen
een gretige te vroege zwaluw
uit het verre warme zuiden
allen willen meedoen aan het leven
een ook de…
W. en S.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
679 Ik ben woordje Zo.
Dan zal jij wel Zus zijn.
Allebei onderdeel van iets groots.
Twee snippers van de waarheid.
Blijkbaar vullen, voelen wij elkaar aan:
we beginnen te spiegelen...
Zien elkaars trots
om te zijn wat we bedoelen.
Op te gaan in een groter geheel.
Van alle kanten joelen voor- en
tegenstanders: niet zómaar
krijgen we applaus…
indice
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 keizer Constantijn
heeft er geen hand in gehad
toen zijn wijsvinger
alias zijn teen
opdook in het Louvre
de bronzen vinger
terug uit het depot werd
perfect teruggezet
nu wijst Constantijn
naar puntjes op de i
in het Louvre of
hoort de antieke schat naar
Rome te wijzen
met de hervonden
bronzen vingerling?…
Poëtisch lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Bekoorlijk beeldend deelt de poëet
zijn vroede visie op het leven
zichzelf ontwikkelend tot profeet
met een edel eervol streven
waardoor de waarheid wordt gekliefd
in onverteerbaar wrange woorden
hij maakt zich daarmee niet geliefd
bij wie zijn boodschappen aanhoorden
niet alle poëten is ‘t gegeven
na ‘t werpen in de zilte zee
om zoals…