1726 resultaten.
‘t wahre Evangelium; ‘n zondeloos Gebed
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
494 uit dein Hartz schenken wil
probier erst maal in eigene Woorden
‘n Zin aan dit Leben te geben
voor du weder die verruckte Non-Spraak
der schmoetzige Mannetjes gedreven nakwaakt
de Facten der Geschiedenis zijn gebuchstaafd terug te lezen
(daar hoef je in wezen geen Gymnasiast voor te zijn;-)
en als du ‘n weinig na kannst denken, hebst du nergens…
Corrigerende tik
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
442 Nadat zij weer een aanval hadden gedaan,
op ingezonden zinnen die nergens op zouden slaan,
mogen zij dit snel weer vergeten.
Dat is beter;
zij hoeven jullie niet per se
met huid & haar op te vreten.
Een gedicht zou artistiek kunnen,
nee, moeten (!)…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 lang
o wonder van het wakkere woud waar bomen broos en biddend beginnen te bloeien
in bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist
gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs en goud en groen
opdat wij mensen zouden mijmeren en beminnen innig in plaats van breken
hij droomt den droom der dwaalweeg die nergens…
In the year 2525
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
914 vijfentwintigvijfentwintig
de mens nog als primaat op aarde leeft
dat man en vrouw en kind het overleeft
dan zullen ze vast weten, neem ik aan
dat niemand in 't jaar 3535
de waarheid hoeft te zeggen of ontkennen
want alles wat je doet en denkt en zegt
zit in de pil die je hebt klaargelegd
In het jaar 4545
heb je geen ogen nodig en geen tanden
want nergens…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 tussen verdwijnen
en zijn
dus leggen wij wat
zachtheid op barsten
van bestaan,
alsof verdriet zal wijken
wanneer wij fluisterend
slaan
en alles wat verzwegen
wordt verdwijnt niet
uit de tijd,
het blijft in kamers
hangen waar nog
de echo schrijdt
in ogen zonder
richting,
in handen zonder huid
in dromen die zich
openen, maar nergens…
Hart verdwaald in Spanje
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.287 Mooi weer
Ik vind je niet en Ik mis je zo
Sevilla, heerlijk bruisende stad
Wirwar van straatjes
Zapaterias en bars, rebajas overal
Bezoek die ene bar, die steeds dezelfde blijft
Oloroso nergens beter
Estremadura, Extremadura
Extra-mooi, Extra-ruig
Als groot tapijt uitgestrekt
Om elke zonnestraal te vangen
Je zilveren levensader doorkruist…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Ze gaan, ‘lijk zwervers, altijd door
langs dageraad, en avondrood;
ze vinden nergens ’t eigen huis
dan in de dood.
------------------------------
uit: Schaduw (1928)…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 door wanhoop voortgedreven
Bij het Zuidlaardermeer gewend de instabiele steven
Hij kwam na rijp beraad tot de slotsom
Nooit komt ik die Berend Botje heet weerom
Zo is hij eeuwig en altoos blijven dolen
En wist zich steeds bekwaam verscholen
Te houden voor de kiene stamverwant
Die hem wou behouden voor het noorderland
Dus als uw doel is nergens…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 Is er een plaats
waar de leegte
mij slechts
de ruimte laat
Breng me daar
en vertel me
blijf ik staan
...als de regen en de zee
niet meer op mijn klippen slaan
Als mijn ziel niet wordt gedreven
door de wind
Als de hemel en de aarde
mij niet zeggen waar te staan
Als ik nergens om mij heen nog
houvast vind
Is er een plaats
waar de stilte…
Tocht langs het meer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
618 Ik bezoek ‘t graf
van ‘n voorouder, tijd als afstand nergens
zo duidelijk als staande aan graven van
mensen die we hebben gekend.…
Zij zeggen
poëzie
1.8 met 9 stemmen
3.004 zeggen zij: 't stof dat de wind verwaaide
Is nergens meer, of overal verspreid.
't Herleeft? 0 ja! In gras en kruid en bloemen,
En sterft opnieuw, en wisselt eeuwig af ...
De geest? Wat is die geest, waarop wij roemen?
Een denkbeeld!... Hoor hen niet! maar plant het kruis op 't graf.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Ons voeten stootten donkre vormen
Als vreemd gedierte op witte grond,
En angst-ontroering kwam bestormen
Ons hart dat nergens uitweg vond.
Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Ze glijden slechts als schaduwen langs muren,
nergens heen.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Verrast door mijn invoelbaar spel
Dat eindeloos verweven
En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde…
Prof.dr. Janus Hortus Botanicus (proza)
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
777 Dáár en nergens anders was de symbiose,
één zijn met alles, nog een feit.
Wij verlangen ons hele leven naar de terugkeer
in dit aards paradijs; het vruchtwater van het verleden.
Toen de Schepper zei: er zij licht, was het met het geluk
afgelopen en worstelend kwamen we ter wereld.…
Lucy in the Sky
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 titel)
(3)
Follow her down to a bridge near a fountain
where rockinghorse people eat marshmallow pies
everyone smiles as you drift past the flowers
that grow so incredibly high
(3)
Ze leidt je omlaag naar een brug met fonteinen
waar mensen die deinen met cake in hun mond
glimlachen als je de bloemen voorbijglijdt,
zo hoog als je nergens…
Het Niet-bestaan van Vrijgevochten Liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 .
--------------------------------
@Albert:
Et voilà collega-dichter Albert
Uw commentaar is weer geheel in lijn
Met dat wat wij reeds lang van u gewend zijn
Een veel te pretentieus filofestijn
Vol definities van het objectieve
Doch nergens lees ik iets
van 't subjectieve
Beleven van wat Albert dan verstaat
Onder hetgeen voor agapè…
Herakles #3
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
403 *
Als Almelose Heraclesfanaat
ben ik me in diens mythen gaan verdiepen
hoe sinds zijn jeugd bij hem de hazen liepen
als royal, half gemengd met godenzaad
hij is naar niemands evenbeeld geschapen
zijn dna bepaalt nochtans
zijn lot
als hem iets overkomt - hij is
geen god
moet hij zichzelf als held
zien op te rapen
ze horen nergens…
Zusje van me
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
1.869 uiteenvalt
ze dwarrelt nog, maar wordt al snel een dof stuk as
mijn kleine zus, eens was jij ook een mooie vlinder
die net zo plotseling als deze niet meer was
je bent al zolang weg, dat ‘k niet zou moeten missen
maar juist het tegendeel is waar; ik mis je zeer
hoe kon ik mij daarin zo gruwelijk vergissen
waar kan ik zoeken, want ik vind je nergens…
Door bomen en in huis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
820 Dan had ik wind en maan hier niet beschreven,
ze waren nergens; niet in huis, niet door de bomen.…
SPOTLIED OP DE VRIJE VROUWEN
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.595 vrouwenbende
't Is de derde soort geslacht
't Zijn geen mannen, 't zijn geen vrouwen
't Is geen vlees en 't is geen vis
Wie met zo'n model gaat trouwen
trouwt met zijn begrafenis
trouwt met zijn begrafenis
Een vrije vrouw draagt korte rokken
dat je haast haar knieën ziet
Kijk ze langs de straten sjokken
Kuiten heeft de stumper niet
Nergens…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Dag 3
heb me gelukkig beheerst,
Geen ondoordachte acties gemaakt,
ondanks mijn hart vol emoties,
heb ik gelukkig een brein die over me waakt,
ik wil gewoon niet dat ik je verlies,
Iedereen maakt fouten in het leven,
Maar het vergt iemand groots om alles te vergeven,
Boosheid is nergens goed voor,
niet alleen zelf breng je het leven negatief…
Vallen en weer opstaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
734 In ‘t land van niemand
Kent niemand iemand
Ben ‘k niet alleen meer
Kan ik zijn wie ik wil zijn
‘t Is een nieuwe wereld
Tussen hier en nergens
Overal en ergens
Waar de sterren stralend zijn
Golven als huizen hoog
Waters als dalen diep
Nemen me mee en delen de mysteries van het Al
Krabben wijzen de weg
Kennen geen klok of tijd…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Nergens een afbeelding van al die kleintjes te zien. Gisteren (16 juli) zag ik er weer eentje, pinknagelgroot , helemaal alleen – een nakomertje, of ongelukje?
In mijn vorige dorp zag ik eens een trek van allemaal krabbetjes – vermoedelijk op weg naar de brede sloten, en van daaruit naar het nog een stuk verderop gelegen meer.…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Ik hoefde nergens heen.
Ik mocht daar staan,
je oma zijn.
Het verdriet om jou
bracht ook mijn jongen dichterbij.
Ik miste jullie allebei,
ieder op een eigen plek
in hetzelfde hart.
Nu worden jullie namen
uitgesproken.
Soms met tranen,
soms gewoon,
tussen de dingen van de dag.…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Nergens is er een détailbewijs van de nakende lente. Enkel de algemene adem.
De jongen die blaast in een mondharmonika! De wind van de stroom.
Over de stad, het land in. De kleine dorpen schommelend. Over de bergen!
Broedergroet aan het volk van over de grenzen!
De wind van onze haven die al de volkeren verfrist.…
De Rotterdamse beurs
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.503 men niet roken
Roken is daar onbekend
Wordt er toch eens opgestoken
Dan verschijnt de president
De president maakt je een standje
En de man heeft groot gelijk
Daarna geeft ie je een handje
Of hij lacht 's vriendelijk
Op de beurs mag men niet zingen
Niemand tapt een vuile mop
Of vertelt gemene dingen
Op de beurs gaat dat niet op
Nergens…
Dag van de componist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 Wat als het nergens op iets lijkt
of overal op niets
bijvoorbeeld kikvorsgorgelbraak
of trommelvliezenscheurend krijsen piepen janken borrelpraat
der sociobabbelende armetierig zwalpend hosgekleun en kiekendieven kwetterende snuivend luie duivenmelkers
in saamgedrongen kroegverband
met jonge klare in de kelen
van de armen en de rijken?…
De kunst van het rijpen - van harte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Er zijn dagen romig en mild,
met een lach die nergens heen hoeft te gaan.
Een tafel, een gesprek, een arm om je heen -
en het besef: hier mag ik bestaan.
Maar het leven kan ook pittig zijn,
scherp, kruidig, onverwacht.
Dan proef je de smaak van moeilijke tijden,
van zorgen die je klein en stil maken kunnen.…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 In de stad waar straten fluisteren
en mensen soms te stil worden,
liep zij -
met een hart dat groter klonk
dan welke raadszaal ooit bevatte.
Ze raapte schaduwen op,
blies er zachtjes licht in
en noemde dat geen werk,
maar plicht,
of gewoon: menselijkheid.
Ze kende de gebaren
van gebroken handen,
hoorde het trillen
van stemmen die niemand…