4147 resultaten.
Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw
poëzie
3.4 met 20 stemmen
3.284 Hij ziet en kent mijn zonde en vergeeft
Ze zeventig maal zeven maal en meer.
Hij wil niet, dat mijn ziele sterft maar leeft.
O, wonderbare goedheid van de Heer,
Die naar zo moedeloos een ziel nog vraagt,
Die alle dingen, en ook mij verdraagt.…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
Ypenburg
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
710 de dreiging is passé, de vrede won
het westen heeft geen oostenwind te duchten
lawaaierige vogels staakten vluchten
hun landingsbaan werd los- en laadperron
de nieuwe tijd kent andere geruchten
het monotone heien is bon ton
de voertaal is een zwierig bouwjargon
er groeit een prille wijk met laaglandluchten
een hof van Eden zonder wrange…
Zij is 's zomers een bewaarplaats
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.083 Maar meestal leeg en altijd onverlicht
kent zij dan toch haar moment van
vrolijkheid.
Soms gaat de telefoon maar
onbekommerd over:
er wordt getoverd
in die onbemande cel.
---------------------------------------------------
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
Zelf
gedicht
3.8 met 21 stemmen
9.995 Verward door mijn spiegelbeeld
zie ik foto's steeds met mijn scheiding verkeerd
en weet, wie mij kent ziet een ander gezicht.
Geen mens hoort de klank van mijn eigen stem
en wat ik zeg blijft het armzalig verslag
van het binnengesprek dat ik eindeloos voer,
en ik herken mij niet in het tegenwoord.…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen kon zo platgeslagen
en metaalmoe als tien cent
ben ik maar van de tap af
zwart schaap geworden
dat ‘r wolwaarde niet kent…
Dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
868 Wie kent mij echt, durft mij vertellen
wat ik weet en toch niet helder krijg?
Een boterkoek, een paardenvijg,
een speelgoedtram, een broodtrommel,
een hemel vol van mist
en niet-gedroogde tranen.
Enkele bloemen:chrysanten en anemonen,
maar veel liever zonnebloemen en rode rozen...…
"Ongewenst"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.428 Je kent het wel,
E-mails van een onbekende vriend,
die maar al te graag,
wat geld aan je verdient.
Hij prijst speciale pilletjes aan,
wonderen worden beloofd,
dat wij het niet willen,
ziet hij over ’t hoofd.
Die berichten zijn ongewenst,
je verwijdert ze keer op keer,
maar ze verschijnen
helaas telkens weer.…
Adem je toekomst in
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
733 is niets perfect, is er geen garantie
maar navigeer je
het hart weet
leef je, leef je in de wereld
pak je de trein van het leven
stappen mensen op
en stappen mensen af
volgen hun hart
de dag zal altijd duren
in het ritme van dag en nacht
adem je toekomst in
stroomt de hartfontein door
verbonden aan liefde
want het hart weet, kent…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 zoek de eigen weg
zei ik nog
tegen jou of mijzelf
(het is toch om het even
over wie het gaat)
straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Ook de riool van een verdoemd
dichter kent zijn uitwegen !…
Kwijt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.050 als jij jezelf kent
laat het zien aan de anderen
je moet niet naast je schoenen lopen,
je moet stevig staan.
je moet niet op geluk gaan hopen,
je moet er gewoon voor gaan…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens die
onze ego’s feilloos kent…
Ik blijf van je houden
hartenkreet
4.0 met 34 stemmen
3.620 bezorgt je slapeloze nachten
want ergens diep verscholen
blijf je steeds naar liefde smachten
En je wilt het blijven delen
want het is zo heel dichtbij
een mooier woord bestaat er niet
en jij wilt het delen met mij
En ik, ik blijf van je houden
jij, die mij zo dierbaar bent
liefde, het woord van mij voor jou
die mij zo heel goed kent…
Absoute
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.230 het doek is gevallen
de laatste akte
speelt zich af
buiten het aanschijn
van vreemden
zonder enig licht
nog wat resterende stuipen
toegedicht aan ontheemden
geblinddoekt op planken
tastend op weg
moe van spoorloos kruipen
soms is applaus
door zwijgzaamheid omhuld
het kent begrip op afstand
zogezegd monddood kil
de zaal…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
Een nieuwe start
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 Mijn hart, huilt en kent geen rust
schreeuwt om hulp, liefde en om raad
iemand die me de brand van binnen blust
weet jij wat er zo in mijn leven omgaat?…
Ziel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zachtaardig natuurlijk, ze kent geen echte
woede en is mooi als een rode roos, zon-
der slechtheid, fijn geurend, betoverend-…
Mezelf kwijt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Want nu is er niemand die mij echt kent.…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Ambachtelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 Het stille woud kent
een vreemde vloer
er heerst een zonderlinge gewichtloosheid
alle seizoenen worden samengeperst
in die sobere kleur
van vergankelijkheid
Voordat het licht verspringt
naar de tint van de oorsprong
vloeit alles bijeen
de doden hebben hun mantels
breed uitgespreid
de snit verwijst nog naar de drager
oogappels…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken
het heeft gebietst, gezadeld in zijn eigen
octrooi hecht het bloed niet langer aan het leven
het spectrum kent…
Iemand
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.986 die weet hoe kwetsbaar je bent
en je verlangen naar warmte en liefde kent.
Iemand........
die naast je wil staan door stormen heen.
Die iemand ben jij mijn lieve vriend
door jou voel ik me zo rijk
en nimmer meer alleen.…
Een ongeoefend refrein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 er zal geen leegte blijven
in de stilte zal er hoop te vinden zijn
rond het aller-diepst verlangen
zal misschien een twijfel hangen
schaduwen zullen dansen
met het overwonnen licht
boomtakken zullen kraken
toch, de rustende vogel zingt
hij zal niet in verwarring raken
maar kent de storm die zwicht
voor de zon, die zonder schroom…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
Verken eerst mijn duisternis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.023 Ga mee zodat jij ook de zijde kent
die pijnlijk is, jou niet zal bekoren,
geef dan pas aan of jij er voor mij bent.
[een dizain als interpretatie van een krijttekening van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
Feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.447 Feestdagen zijn weer voorbij
Gezelligheid kent geen tijd
Besef van dagen ben ik kwijt!
Familie, vrienden lekker eten
Jaarwisseling met flap en bollen
Knallend het nieuwe jaar in rollen
Kerstboom weer uit huis
Engel in doos, kerstmuziek weer klaar
We hebben het gehad, althans weer voor een jaar!…
de aderlating van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 gestage woorden verpakt in een sober
collectief, het is de late schemer
die zich uitstrekt alsof het ontwaken
een herrijzenis is
geraapte stenen doen geen kwaad
de mantel kraagt aan de warmte van het
lichaam het gebiedt het leven de tijd
te herzien en de illusie om dromen waar te
nemen is het bont van de laatste vos
een late bloei kent…