Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

Bezoek

gedicht
3.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 22.034
De ramen groeiden dicht Van vet en stof, geen zicht Had hij nog op enig licht Of schemering, een lichtgewicht Werd hij, vel over been. Een kapstok, zo ging hij heen. Alleen en alleen en alleen. Allang toen hij was heen - Gegaan, ging plotseling de bel. De buren riepen: Zie je wel, Hij doet het toch, de bel! En nu is hij niet thuis.…

duindromend in vergetelheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
weg van bomen die steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in grondverzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de…
wil melker20 februari 2006Lees meer >

Wijde stappen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.238
kijk, mijn kind ik nam je hand dag in dag uit je gouden krullen waaierden langs de lente de maan zo hoog boven vuren vleugels vlinders deinden door ‘t open raam en doorheen het zingen van de eerste vogel het beminnen nu, in witte kragen, glijdt zacht en krachtig naar de zomer hoe mooi het lied, het bruidsgezang ik…

één dollar

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.461
je was zoet, een roos met dunne, sierlijke hals met onschuldige tepels en een verboden handgebaar in het verhaal van een stad vol levende dode bloemen je was te jong maar jaren ver vooruit voor het oude stof van verleden geboorte jouw raam opende geen erbarmen maar beet de verminking te rood belicht in jaren…

lachen in de herfst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
het lachen in de herfst verleerd bijna vergeten dat het er was als mossig groen en vochtige aarde dat leven doet jouw hand op de mijne de kinderen in de bladeren wervelwindje van leven een zomaar zondagmiddag en nu nu ze groot en bijna weg zijn vallen de bladeren weer slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam van waar ik je lopen…
wim euser9 oktober 2008Lees meer >

Conservatorium

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.838
De ramen van het conservatorium staan wijd open daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens de vleugel jammert en klaagt In het park scheren zwaluwen het gras oogsten lucht en insecten Hoe te leven? Voor wat?…

De rupsband

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
De band is weer bij elkaar muziek en de gevoelige snaar sluit ramen en deuren want het gaat weer gebeuren decibel gaat door merg en been gewoon de muziek samen lopen we er doorheen de noten zijn geen probleem want het is ruig en hard en de drank vloeit moeiteloos door de aderen heen en de grappen worden steeds slapper en de teksten steeds…

Aanblik

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.458
Horen dat er wolken zoemen, een zucht omhoog klimt, het raam nog open want zomerdag - weten hoe de huid weer plots zo glad. ----------------------------- uit: 'Alles gaande', 2001.…
Frans Budé6 februari 2019Lees meer >

Gaudete

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 879
Velen wachten zonder weten, zonder perspectief of doel, maar er is een raam dat openstaat, een deur die wordt ontsloten. Laat ons jubelen en juichen zoals de klaterende beken, want er komt Iemand die redt, een groot en wonderbaar teken. Wachten duurt nog even maar de nacht verdwijnt, laat ons waakzaam leven tot het Licht verschijnt.…
Adeleyd14 december 2008Lees meer >

Een ijzeren glimp en niets meer.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.182
De ramen van mijn ziel laten leegte zien. Mijn leven verscheurd. Mijn gevoel verloren. Mijn zijden draadje doorgesneden. Dood.…
Orangina9 februari 2009Lees meer >

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
De nacht duurt in mij zoals de uren telkens slaan en het licht dat spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het…
elze11 februari 2009Lees meer >

Zo breekbaar als je bent

netgedicht
4.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 624
En zal de ramen sluiten. En schrijf in stilte dit gedicht. Ik maan de hond aan je voeten niet te hijgen. En gebaar geruisloos de kinders buiten dat zij geen speelgeluid meer mogen maken.…

vergeten kamer

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 655
kom, lief, kom in mijn zolderkamer daar waar de geur van onze liefde hangt het zorgeloze zonlicht door de schuine ramen sprakeloos de kroongetuige was waar stil de stoel wacht op jouw kleren het bed op onze nacht en ik bij jou gerust kon dromen kom, vlei je hoofd tussen mijn handen je dij tegen mijn vochtig haar zoek met je mond mijn…
annabel23 juni 2009Lees meer >

waar zijn de meeuwen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 731
ik was even, in het vluchtige van tijd, compleet zoals een glimlach en een bijzondere plek, waardig aan het leven nederig aan de dood even was ik een gezicht tussen sleutelbloemen en volmaakte ramen een lichte zin in zonneglans, in water van weggegleden zeeën verbonden door het begeren nu draag ik het gemis, vele dagen…

Venita

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.169
op het terras van schelpengruis een man door zwart gedragen wordt zichtbaar tegen het blauw van loze adem en diepe rouw die het dagend licht vertragen uit zijn brieven vallen wonden als losse blaadjes uit het leven door zijn verre kind gebonden omvat zijn bede slechts haar naam in spiegelschrift geschreven achter de luiken van zijn raam…
Hanny30 september 2009Lees meer >

Geweven lila zijde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Dunne vitrage voor een open raam die lage zonnestralen ze zoog ze zwijgend op ik zag de laatste vogels gaan en windstil sliep de tijd op donzen kussens haar sjaal geweven lila zijde losjes op een vensterbank drie oranje tulpen jubelden geluidloos uit een witte Jugendstil om de poef waarop ze zat dwarrelstof in het licht als confetti…
Wim Boeser1 november 2009Lees meer >

Loodsboot

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.042
Het water bestuift de boeg keert tot zijn oorsprong weer, duizenden fijne druppels achterlatend op het raam vaart de stuurman even blind; dan gekomen bij het grote schip, schuurt langs het staal de ladder langszij in de luwte, behendig beklommen door de loods.…

Hoera!

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 899
De schooltas uit het raam, 'n zoen, 'n hug Ze moesten haar zonodig nóg eens testen Dat deden ze alleen om haar te pesten Maar niemand krijgt die dame van haar stuk Al werden er ook instinkers gevraagd; De vlag in top, want Neelie is gesláágd! ---- Brussel.…
trawant19 januari 2010Lees meer >

Zolang ik jou bij mij denk

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
Ik kijk urenlang naar buiten door een open raam Doordat ik jou bij mij denk zie ik je buiten staan Dan verdwijnt opeens de stilte die maakt plaats voor een geluid vanuit binnen zoek ik je buiten maar het huis kom ik niet meer uit Ik heb jou hier niet nodig niet om te houden van Ik kijk gewoon naar buiten of ik je daar altijd vinden kan…

Voor het gerecht

gedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.412
Een beetje vals neurie ik door het raam. Zij versnijdt de tonijn, tomaat en scherpe ui. Ik zit achter de witte piano en speel voor haar. Zo helder kan niemand spreken. Ze eet het hart van heimwee op en toost maar rood op die halve vrijdagmiddag in de regen. ------------------- uit: Raster, 2004.…

Op dwars gelegde latten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb het huis gezien met voeten in het water maar de kelder droog ramen die veel uitzicht geven een grote tuin vol leven vloeren blinken van generaties stappen op dwars gelegde latten in lichte plekken op behang groeit de familiestamboom al zo lang de trap is sleets kreunt en steunt de tijd uit het verleden op zolder galmt…

najaar 2010

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
dagen worden moeilijk wakker nu de kinderen weer elke dag vertrekken alles weer terugvalt in het strakke uurpatroon en september de schooljeugd een uniform aantrekt om ze in't gareel te houden de kleuren van de zomer kruipen in de bomen voorbij de lange trage dagen het vuur en warme zand trekken naar binnen ik adem diep en sluit de ramen…
rietvr21 september 2010Lees meer >

Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand dan tegen het raam plakte. Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen, aldus Eisenberg. En voor lijmvlekken bestaat er aceton.…
Annelies12 januari 2011Lees meer >

Stervend ijzer

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
er is geen ruis of regen geen raam om tegen te leunen het zou ook vreemd zijn mezelf te horen liggen in het geblazen zand zonder te bewegen een beetje dood beoefenen ruiken aan het bederf, geen wierook of wat afgeschaafd dennenhout dat mij omgeeft in de dagelijkse kledij van gewapend beton schuifelend kent de dag mijn tijd leert me…
elze30 maart 2011Lees meer >

Stille straat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Er woont nog één man in de glazen stad achter zwart-witte ramen In stegen dwarrelt stof leegte vult ruimtes alles is verlaten wat een mens ooit begon Hij gebruikt oude woorden uit geheime kelders voor wat eens nieuws was Voetstappen van eertijds zitten hem op de hielen stilstaan als enig wapen vluchten als offensief Hij woont…

Weemoedige dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt, Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad, Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd, Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat, Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes, Zie´t kanaal dat…

SPOEDIG VERHUIZEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Vier mensen staan voor hun aanstaande woning broer en zus bespeuren achter het grote raam vage zwevende dievenvingers die blij verleden stelen verlatenheid driftig wenken leegte vergroten de verwilderde tuin blaast beiden honingadem tegemoet waarin verzwakt bijengezoem de stem laat horen van arbeidende vrijheid uitzien naar daagse…
Han Messie10 augustus 2011Lees meer >

Wie niet hoor'n wil...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
te trekken Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit Daarop stoof de agent boos het bureau uit Zodat de man niet meer gasten zou wekken Het leek hem toch veiliger daar te pitten Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten … Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen een fiets door de ramen…

WOONSTEE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
De labium deur Van het huis van tingelingeling En belle bel Gaat voorlopig niet meer open Het trappetje is opgehaald De ziel van het huis stak de sleutel Aan een ring en die ring aan zijn riem Daarbij, de deur klemde toch al vreselijk Voor het raam hangen gordijnen Van het merk Retina Het huis heeft wat je noemt een schedeldak…

Lichtheid van het bestaan

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Ik zie mijn opa daar nog hangen In zijn rookstoel bij het raam Zachtjes prevelt hij een naam Zijn blik verhult een groot verlangen De scheurkalender aan de muur Verhaalt een spreuk en bijbelwoord Dat als dagelijks slotakkoord Weerklinkt in ‘t vroege avonduur Ik hoor de gangklok soms nog slaan Als ik stil zit weg te dromen in een haast…