3511 resultaten.
Bezoek
gedicht
3.6 met 63 stemmen
22.034 De ramen groeiden dicht
Van vet en stof, geen zicht
Had hij nog op enig licht
Of schemering, een lichtgewicht
Werd hij, vel over been.
Een kapstok, zo ging hij heen.
Alleen en alleen en alleen.
Allang toen hij was heen -
Gegaan, ging plotseling de bel.
De buren riepen: Zie je wel,
Hij doet het toch, de bel!
En nu is hij niet thuis.…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 je was zoet, een roos
met dunne, sierlijke
hals
met onschuldige
tepels
en een verboden
handgebaar
in het verhaal van een stad
vol levende
dode bloemen
je was te jong
maar
jaren ver vooruit
voor het oude stof
van verleden geboorte
jouw raam opende
geen erbarmen
maar beet de
verminking
te rood belicht
in jaren…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 het lachen in de herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
De rupsband
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
773 De band is weer bij elkaar
muziek en de gevoelige snaar
sluit ramen en deuren
want het gaat weer gebeuren
decibel gaat door merg en been
gewoon de muziek
samen lopen we er doorheen
de noten zijn geen probleem
want het is ruig en hard
en de drank vloeit
moeiteloos
door de aderen heen
en de grappen worden steeds slapper
en de teksten steeds…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Gaudete
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
879 Velen wachten zonder weten,
zonder perspectief of doel,
maar er is een raam dat openstaat,
een deur die wordt ontsloten.
Laat ons jubelen en juichen
zoals de klaterende beken,
want er komt Iemand die redt,
een groot en wonderbaar teken.
Wachten duurt nog even
maar de nacht verdwijnt,
laat ons waakzaam leven
tot het Licht verschijnt.…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.
Mijn gevoel verloren.
Mijn zijden draadje doorgesneden.
Dood.…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 De nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het…
Zo breekbaar als je bent
netgedicht
4.9 met 13 stemmen
624 En zal de ramen sluiten.
En schrijf in stilte dit gedicht.
Ik maan de hond aan je voeten niet te hijgen.
En gebaar geruisloos de kinders buiten
dat zij geen speelgeluid meer mogen maken.…
vergeten kamer
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
655 kom, lief, kom in mijn zolderkamer
daar waar de geur
van onze liefde hangt
het zorgeloze zonlicht
door de schuine ramen
sprakeloos de kroongetuige was
waar stil de stoel wacht op jouw kleren
het bed op onze nacht
en ik bij jou gerust kon dromen
kom, vlei je hoofd tussen mijn handen
je dij tegen mijn vochtig haar
zoek met je mond mijn…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden
omvat zijn bede slechts haar naam
in spiegelschrift geschreven
achter de luiken van zijn raam…
Geweven lila zijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
655 Dunne vitrage
voor een open raam
die lage zonnestralen
ze zoog ze zwijgend op
ik zag de laatste vogels gaan en
windstil
sliep de tijd op donzen kussens
haar sjaal
geweven lila zijde
losjes op een vensterbank
drie oranje tulpen
jubelden geluidloos
uit een witte Jugendstil
om de poef waarop ze zat
dwarrelstof in het licht
als confetti…
Loodsboot
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
3.042 Het water bestuift de boeg
keert tot zijn oorsprong weer,
duizenden fijne druppels
achterlatend op het raam
vaart de stuurman even blind;
dan gekomen bij het grote schip,
schuurt langs het staal
de ladder langszij in de luwte,
behendig beklommen door de loods.…
Hoera!
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
899 De schooltas uit het raam, 'n zoen, 'n hug
Ze moesten haar zonodig nóg eens testen
Dat deden ze alleen om haar te pesten
Maar niemand krijgt die dame van haar stuk
Al werden er ook instinkers gevraagd;
De vlag in top, want Neelie is gesláágd!
----
Brussel.…
Zolang ik jou bij mij denk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
779 Ik kijk urenlang naar buiten
door een open raam
Doordat ik jou bij mij denk
zie ik je buiten staan
Dan verdwijnt opeens de stilte
die maakt plaats voor een geluid
vanuit binnen zoek ik je buiten
maar het huis kom ik niet meer uit
Ik heb jou hier niet nodig
niet om te houden van
Ik kijk gewoon naar buiten
of ik je daar altijd vinden kan…
Voor het gerecht
gedicht
3.2 met 21 stemmen
8.412 Een beetje vals neurie ik door het raam.
Zij versnijdt de tonijn, tomaat en scherpe ui.
Ik zit achter de witte piano en speel voor haar.
Zo helder kan niemand spreken.
Ze eet het hart van heimwee op en
toost maar rood op die halve vrijdagmiddag in de regen.
-------------------
uit: Raster, 2004.…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 ik heb het huis gezien
met voeten in het water
maar de kelder droog
ramen die veel
uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen
het vuur en warme zand
trekken naar binnen
ik adem diep en sluit de ramen…
Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand
dan tegen het raam plakte.
Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen,
aldus Eisenberg.
En voor lijmvlekken bestaat er aceton.…
Stervend ijzer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
641 er is geen ruis of regen
geen raam om tegen te leunen
het zou ook vreemd zijn
mezelf te horen liggen
in het geblazen zand
zonder te bewegen
een beetje dood beoefenen
ruiken aan het bederf, geen wierook
of wat afgeschaafd dennenhout
dat mij omgeeft in de dagelijkse
kledij van gewapend beton
schuifelend kent de dag mijn tijd
leert me…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
Wie niet hoor'n wil...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 te trekken
Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit
Daarop stoof de agent boos het bureau uit
Zodat de man niet meer gasten zou wekken
Het leek hem toch veiliger daar te pitten
Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten
… Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen een fiets door de ramen…
WOONSTEE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 De labium deur
Van het huis van tingelingeling
En belle bel
Gaat voorlopig niet meer open
Het trappetje is opgehaald
De ziel van het huis stak de sleutel
Aan een ring en die ring aan zijn riem
Daarbij, de deur klemde toch al vreselijk
Voor het raam hangen gordijnen
Van het merk Retina
Het huis heeft wat je noemt een schedeldak…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 Ik zie mijn opa daar nog hangen
In zijn rookstoel bij het raam
Zachtjes prevelt hij een naam
Zijn blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast…