5388 resultaten.
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
XXV - nieuwe roering - 1917
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 innig als een schaduw
die bij de wortels slaapt
hoor ik bij de boom
navel muskusgeur
en witte rozen winden zich
rond een rotonde
zij wordt in oldenzaal
en niet in amsterdam vermoord
in het trapportaal
boomtoppen zwaaien
een jongen slaat de trommel
alles in de wind
naar de verdorden
waar mijn bloei schoon is geweest
verwijzen woorden…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een dag was geen dag
De nacht was er altijd
Het is de reis
Zegt iemand
Een reis naar niets
Een reis zonder monumenten
Geen bezienswaardigheden
Geen attracties
Zo leeg ook mijn hoofd
Een schaduw op haar gezicht
dat ik niet zie
Het werpt de grauwsluier van mij af
Toont alle schoonheid
die innerlijk verdampt was
Ik kan ze nu aanschouwen…
Lief mijn partner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Opnieuw verhuizen en kiezen
wat hij achterlaten kan
herinnering aan haar neemt hij mee
Behalve hij heeft niemand
daar iets aan en licht mee te dragen
tot de schaduwen doven
Hij verscheurt wat foto’s
hen kan hij niet meer verdragen
de Kringloop heeft daar niets mee
Het is het beste met een lichte koffer
te reizen, liefst met wieltjes…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…
De nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 de nacht
is een vriend
van mij
fluisterende gedachten
in verstilde uren
tere dromen
die pas verdwijnen
in het daglicht
verdriet omfloerst
door tranen
vindt troost
schaduwen
trekken zich terug
voor even
bestaat er
geen morgen
het beschermende
donker omsluit mij
en strekt zijn armen
naar mij uit
de nacht
is een…
Hete lome wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
555 Nu liet hij zijn blik
zwoel over mij heen glijden
lome hete wind
Soms is het te warm
vechten heeft dan echt geen zin
hete lome wind
Daar in de schaduw
als een vers gekoelde drank
wachtend op haar prooi
Met haar kalme blik
starend in onzichtbaar vuur
dat in ogen school…
piekt als hij thermiekt
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
2.013 de lucht draagt
als ik vlieg
de verte vraagt
bestemming
van mijn vlucht
de wind vertraagt
in koude vlagen
het glijden
piekt als
hij thermiekt
mijn schaduw
streelt de aarde
speelt licht en
donker uit als ik
mijn vleugels sluit
ik wil ontsnappen
verder gaan
voordat de sporen
van mijn stappen
zijn vergaan…
op klaarlichte dag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 tegenwoorden klinken met
witte wolken
die zwart lijken
in hun eigen schaduw
het vertrek dat stilstand opheft,
de opluistering alom
misschien komt het doordat
binnenlaten iets prijsgeeft
doordat buitensluiten de
adem beneemt
bloed geen kleur is
met de zon in de rug
zo schijnt het
zolang het dag is…
Zonder vocaal
netgedicht
5.0 met 70 stemmen
398 zij schoof wat
met schaduw
blokkeerde
invallend licht
om een pakkende
sfeer te creëren
voor de scene
waarbij een
uitgelicht figuur
contrasteerde
met de donkere
achtergrond
wij dachten
aan muziek
zonder vocaal
omdat de stem
al veel te
veel aandacht
heeft gekregen
van het pakket
lichaamstaal
dat zelfs met
alle techniek nog…
De nacht
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
769 Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond.
Nachtelijke stilte is een utopie,
De prijs van onze 24uurs economie.…
Mijn andere vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
403 Mijn andere vader
leer ik kennen
door op pad te gaan
met jou en overal
waar we zijn weet jij iets
over hem te vertellen
en zo zie ik
naast de herinneringen
mijzelf in andere spiegels
Er valt licht op trekken
die ik ken maar die nu
andere schaduwen lijken
te werpen in deze grot
van mijn gedachten, verlangend
naar de warmte van de…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Proberen is begrijpen hoe
de stille schaduw overbleef.…
Om licht te brengen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
832 Om licht te brengen in het duister
en schaduw van de laatste dood
verscheen een Kind, maar zonder luister,
en openbaarde 't morgenrood.
Om licht te brengen en wat vrede
te midden van de zwartste haat
verscheen een Kind vannacht, ja heden,
maar in armoedig feestgewaad.…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 In de doorkijk van het kalend groen
ziet de wandelaar tussen licht en schaduw,
het Schollebos opnieuw geboren worden
in elke nieuwe morgenstond.
En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Iedereen kent het boek over de koning
zijn macht, de raadsheren en het grote
paleis met al zijn binnentuinen
vol heerlijk geurende bloemen
maar ik beschrijf wat ik leerde
van ervaren mannen, Paardenkop
en Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
de god die in jouw schaduw leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
ik vind niets dan kaal gelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
ik vind niets dan jouw onbezonnen leegte
die mijn dansen opsluit in een kooi
mijn ogen zoeken de god die in jouw schaduw…
De geboorte van ruwe schaduw 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Of is het een silhouet,
Dat verrast,
Gebrek aan melk,
En honing.
Twijfelend doch vriendelijk,
Verleg loopgraven,
Wordt verliefd,
Begrijp niets.
Vervreemde romantiek,
Verkochte antiek,
En dan tot bloedens toe,
Mij toe te vallen.…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Later kwam de eerste schaduw.
Foto's werden donkerder van kleur.
Alsof de zon niet wilde schijnen.
Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.…
Umbra Stultitiae (Schaduw der dwaasheid)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
736 In Azië, in Europa, op elk modderig slagveld,
in de omgekeerde schaduw
van hun onrijpe ziel.
Door hun grote schuld.
Misschien wierp iemand van hen,
vlak voor zijn dood,
nog één laatste blik over de zee
om zachte woorden te fluisteren
tot zijn verwelkende moeder
als een gebed, gedragen door de wind.…
machteloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.736 schaduwen,
beelden,
kettingen van muren
naderen rondom je heen
verstikt door vretende assen
die kwellend in je dringen
ze werpen schuimgevoel neer,
druiperig en wurgend
je geraakt er niet meer uit
je wordt kleiner en kleiner
en dan
dan verdwijn je
verslonden in je pijn
maar nu,
nu zijn ze aan't spinnen
betuigd door eigen macht…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
Eeuwenoude traditie...
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
4.760 Zachte wervelingen in hemellicht,
engelenzang in zuivere tonen,
in samenspel met harpen en fluiten,
introduceren het kerstfeest,
verkondigen een tijd van verlossing,
in blijdschap, een geboorte,
van het kind van liefde en vrede,
een eeuwenoude traditie,
welke in wederkerige tegenstelling,
in schaduwen van hellevuur,
uit onbarmhartig geschut…
Mis je mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
2.285 lege stappen op het perron
een schaduw aan de horizon
wazig treingeel ergens ver
een hemelsblauwe ster
het doffe bonken van de trein
verstoord zijn mijn gedachten
alles is niet meer dan schijn
verweven in stille nachten
ver weg en toch dichtbij ben jij
en de trein rijdt langzaam voorbij
denk je nog aan mij
mis je mij…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
spiegel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.221 ik heb in de spiegel gekeken
in mijn hoofd mezelf gefotografeerd
aan het beeld getrokken, het gekeerd
en de schaduw weten te breken
in miljarden stukjes licht
deze dan weer gescheiden
of op andere plaatsen gericht
minuten kon ik het beeld berijden
vol hoop en valse edelheid
ik ben er zo diep in gedaald
dat ik niets meer heb behaald
dan…
Alleen hier
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.208 Door het verwaaide haar
vergaat het stof, gedachten
spoken steeds weer rond
dagen stromen voorbij
in onzeker weten waar
het denken telkens stokt
hier blijft de tijd staan
in de schaduw van een
lege plek, zonder naam
of woorden en alleen hier
speelt de wind een wrede troost…