2313 resultaten.
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 mijn hart is groot
zo groot, er zitten allemaal
kamers in
met gordijnen voor de ramen
en boekenkasten vol,
bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik…
OVERVAL IN DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Er werd gestreden, dit met wapengekletter
schoten klonken door deze donkere nacht
De donker geklede gozer scheen een etter
die in donker de oude man had opgewacht
Het werd een knokpartij op leven en dood
dan leek de oudere aan de winnende hand
Daarna de slechterik, tot zelfs in een sloot
de ander duwde hem onder tot de overkant
Geen van…
Dichter worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Zal ik mijn slot ontsluiten?
Geloof ik in mijn angsten?
Geloof in tijd en jaren?
Open wil ik worden en geloven.
In liefde die ware liefde zoekt.
Waarin we geboren worden.
Waarheen we samen gaan.
Geloven doe ik in vandaag.
In jou. In wij. In ons.…
Jannes van der Wal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Jannes
die liet zich echter niet vermurwen tot
gebeuzel, bleef zichzelf tot aan het slot
en dwong zo juist respect af door gehannes
Zo won hij slag na slag des mensen harten,
zo puur, begaafd en kleurrijk was er geen
en veel te vroeg sprak hij tot ons: ‘Salut fans!…
VOORBIJE MACHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Veilig woont de gewezen Duitse keizer
in Huis Doorn, zijn fraai en gerieflijk Slot.
Nauw ontkomen aan een angstwekkend lot
van rechtspraak heeft hij hier een toekomstwijzer.…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Toen ik tot slot met bonkend hoofd,
insectgewijs de trap opkroop,
baldadig naar de lakens sloop
was ik numb en aangenaam verdoofd..
Jij kijkt me met beloken ogen aan
zo groen zelfs op dit middernachtelijk uur
blijf je mijn rustpunt, mijn anker, mijn cesuur
mijn zomerwijn, mijn mirre, mijn dagelijkse graan.…
Frans wie?
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
437 Vandaag heeft ons aller Nico Noorman zich verwaardigd - zij het met enige vertraging op de lijn, hetgeen allemaal zeer te begrijpen is en te tolereren en gedogen, het is per slot van rekening allemaal opgeborreld tijdens het schoonste en meest mysterieuze schouwspel dat de zon hem kan bieden, als een middernachtelijk wakend oog - om ons te trakteren…
Black friday
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Thuis even uitgewerkt, strikje d'r omheen, et voilà...moi aussi un sonnet à grande vitesse in elkaar gefranst
______________________________
Nu, op Black Friday, stel ik Simons voor
- Om 't woord Decembermoord
maar te vermijden -
De Sint met roetveegpieten te verblijden
Daar is per slot dat kinderfeestje voor
En komt hij volgend jaar aan…
Griezelmomenten
netgedicht
1.1 met 40 stemmen
400 iets anders
veranderd in de
altijd vaste regelmaat
verkeerde schoenen
en gym vandaag dus
snel de schoenen
wisselen hoe kan een
mens zich zo vergissen
terug gaan kostte tijd
was geen optie alles
opnieuw hielp niet echt
apart meegenomen kon
aantekening voorkomen
ongenoegen werkte
de hele dag tot het
donker van de nacht
alles sloot…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 In mijn hoofd zijn heel veel kamers
Enkele deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan…
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 poppenhoek
echt meisjesgedoe
vrijwel nooit
samen de scholen
hielden de groepen
gescheiden pas in de
hogere klassen van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna toch
weer liever voetballen
of vlotje varen in de
nabijgelegen sloot…
DE VERSNELLER
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 De oude schicht van heer Bommel
rijdt plotseling harder
dan alle sportauto 's
dankzij een klein toestel
door professor Prlwytzkofsky
uitgevonden
de vernuftige doos
jaagt op Slot Bommelstein
het huishouden op
vernielt mooie vloerkleden
de stad Rommeldam
is vol radeloze burgers
die verrast worden
door een boze wervelwind…
EENVOUDIG VERSLAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 Slot Bommelstein wordt door een tovenaar
verkleind tot een kasteel van het schaakspel.
Heer Bommel en zijn vriend bereiken snel
´s Konings paleis, ontmoeten daar misbaar.
De man der magie maakt van vorst en dienaar,
ook onze twee helden, een poppenstel.
Op het speelbord davert een fikse rel:
hoveling, raadsheer en paard twisten zwaar.…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Niet over koude tenen klagen,
maar vrolijk
op de gladde ijzers wagen
op dicht gevroren
sloot en vaart,
niet op alle slakjes
zout gaan strooien,
maar scheppen
witte mannen met een bezem
en oranje neus.
Straks dansen wij weer
tussen bollenvelden
met vlinder en bij
zien wij weer de groene velden
maakt het voorjaar
ons weer blij.…
Blauwalg in het paarsblauw Al
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
520 in Rome lang voor Lelystad
uit Zuiderzeese klei gestampt
een na de oorlogs wederopbouw
kemphaanvrijplaats werd, een gat
waar grutto's en de wilde gans,
die na de laatste afsluitdijk
lang voor de watersnipnoodramp,
hun tabernakels opgeslagen
hadden ter voorkoming dat
de blauwe zwanen van de stad
er zouden landen op het dak
waar sloten…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 Je ogen sloten langzaam,
verdriet ontwaakte.
De stilte brak niet —
zij groeide, zij woog,
tot alles in mij wist:
de hamer van onrecht
had ons beide geraakt.…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Heer Bommel verlaat met zijn oude schicht
het knusse, vertrouwde Slot Bommelstein.
Wat de aanstaande bestemming mag zijn,
hij trotseert het barre winteraangezicht.
Kraaien houden hun ogen op hem gericht,
zitten ineengekrompen vol zielenpijn
in een boom, berooid door vriezend venijn,
wiens takken zuchten onder sneeuwgewicht.…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 De val was diep; stilte sloot alle wegen af.
Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.
Mijn wortels zochten blind hun weg,
groeven zich dieper in het harde gesteente,
hongerig naar verborgen bronnen.…
Beschimmeld brood
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.013 De deur afwerend
met een stalen slot gesloten
was de dag,
dat ik daar voor je stond.
Grimmige grendels hadden alles
stevig vast versloten
verbitterd verscholen was de
voor mij vijandige grond
waar elke blijdschap
steeds bleek uitgesloten
daar men geen licht,
slechts schemerduister vond.…
HET ZIEKE KNAAPJE
poëzie
3.5 met 15 stemmen
2.972 Maar eindlijk, op een zomernacht,
Sloot hij de handjes saam',
En fluisterde zo smekend zacht
Zijns Heilands dierbre naam.
Hij bad zo vurig en zo lang:
‘Och Heer! nu wordt mij al te bang:
Och Here Jezus! kan het zijn,
Verlos mij uit mijn pijn!’…
DIA'S
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.771 Kind in korte broek op draaihek bij weiland,
kijkt vol ontzag gemengd met bewondering
naar vingervlugheid van melkknecht Arie,
- loopt tussen koeienvlaaien, druk op zoek
naar uitsteekbare madeliefjes, bouwt dammen
in sloten, een hol van stropakken in kapschuur,
- maakt schrikbeweging aan hengel van
badmeester, jankend geluid na val met…
Leidsman
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 weg zoekt in dit leven zal
ik jouw leidsman zijn
in de jaren die komen gaan
schenk ik je geen zakdoek
maar droog tranen met onze
prachtige herinneringen
nooit zul jij mij meer begrijpen
dan nu, de laatste dagen van
verlies, deze woorden geschreven
vanuit een bloedend hart
openen misschien die
ene deur, waar onsterfelijk
geen sloten…
For ever Young
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
989 We waren eeuwig jong
met stormen in onze harten
onsterfelijke drang en dorst
naar avontuur en bergen hoog
de nachten lang de dagen kort
het vuur van ongetemde harten
Niets was heilig in de sixties
we braken muren tot het ochtend werd
beklonken de saamhorigheid
geen sloten op de deuren
men was een vriend of bondgenoot
kruiken met dromen…
het leven is algemeen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
966 tellen bollen
de vrouwen hebben
dikke buiken ze krijgen
kinderen zij zwoegen
hun getijden rond
in het voorjaar
bloeien ze op
als hun tulpen
tenminste bloeien
en hun bollen
zich vermenigvuldigen
telkenmale zoals een
beetje tulp betaamt
zij vieren hun pasen
zien de lente op hun land
de eenden met kleine
eendjes zwemmen in hun sloot…
de tafeltennisster
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.310 schuift serveert gratuit
slaat vaak terug hoewel -
veelal mis bij snel spel
smashen - nee, geheel niet
top back spin met ‘t bat
de bal scheert over ‘t net
tot - als het meezit - heel vet
een geteld punt wordt gezet
oh, oh, oh dat ’n
tafeltennisster toch zo
scheef schuin ballen klutst
dat ze alle kans verprutst
om tot slot alles…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Het slot begeeft en open gaat de poort.
En vlees dat eerst zo kuis verborgen was.
Wordt gretig door wat witte wijn gesmoord.…
French Kiss
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.557 De nacht die duurde
tot 's morgens vroeg
voordat ik mijn ogen sloot.
Nu lig ik hier
en denk aan jou
gevoelens zijn bekend.
Wat morgen komt
dat zien we wel
als jij maar bij me bent.…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel
lichaam, hand, oog
verliezen al hun kracht
het is niet de dood
die hier ons wacht -
het is de leegte
en het niets,
een verder dan de
dood -
want die is slechts
een deur, die
zwaaiend openzwiept
en met een zacht
geruis weer
terug in het slot…
Weiliedje (1916)
poëzie
3.8 met 46 stemmen
4.021 Des uchtends zweeft naakt in een damp
Een kind over halmen en sloten,
Die blozen van 't licht zijner lamp,
Als rozen door regen begoten.
Ten middag ligt lui op zijn zij
Een knaap naast zijn rundren en schapen,
Hij blaast op een scheile schalmeî,
Waar 't vee en de wolken bij slapen.…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…