4012 resultaten.
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 Zomertijd
maar d' wereld is 't winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen…
Ik wil je houden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 het leven lachen laten, glunderen
als het even kan; als het ziek-zijn
naar een achtergrond verdwijnt;
het lijden kwijnt in jouw bijzijn,
sterren vallen in het niet, de zon
als tweederangs bron van warmte,
de zinnen vliegen uit de bocht…
en toch
zou ik liegen
als ik niet zou zeggen:
ik wil je houden.…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
Oude schilder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
324 Tijdens een leefbare droom
met als zielgewichten
wind, maan en sterren
filosofeerde hij ijverig
over de kleine genoegens
van zijn werkzame leven
alsof hij de vitale kwast
nog in zijn oude hand had
gedreven en onbevreesd onderweg
naar het doek dat spoedig zou vallen
naast de bomen die hij had geschilderd
voor het drama van het wilgenwoud…
Baudetteren, het woord van 2020
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Baudetteren:
te vroeg pieken
om te pakken wat
uiteindelijk niet
wordt gepikt!
Baudetteren gaat de van Dale halen
en wordt het woord van 2020!…
Storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
823 Kleuren op tilt -als een dans in een feestjurk,
jacht op de liefde door levensblij kind -
vallen na werveling neer op het grasveld,
juist op de plek waar het spel net begon.
De regen plenst, maakt eind aan ’t dolle feest,
verzopen baljurk rest als lege luchtballon.…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 Zwarte leegte
koude eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend…
sterrenhemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.383 het is een bewolkte nacht
en ik zie sterretjes om me heen
ze vallen steeds uit de lucht
ik ben al door mijn wensen heen
overal zijn fonkelende lichtjes
die groter of kleiner worden
hemellichamen die veranderen
en nieuwe constellaties vormen
Cassiopeia blijkt Maagd te zijn
Ram neemt de gedaante van Leeuw aan
dansende sterren in de…
En het einde is de dood...
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.174 De zon staat laag
in een zwakke schemering
in de lucht overheersen
oranje en zwart
Straks zal de duisternis
als een deken op je vallen
je zucht nog even
je laatste leven
Ik vecht tegen het bonzen
van mijn hart
de prikkende tranen
achter mijn ogen
Blijf!
Blijf alsjeblieft bij me!…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O! wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven,
mijn daden, mijn spreken, mijn denken vergeven -
en leer mij hoe ik sterven zal.…
Erfenis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.108 Al vele kasten opgeschoond
en weldra zal nu blijken
of al het kuisen wordt beloond
met opgespoorde lijken
Ze vallen krakend uit het hout
en tuimelen op de planken
al is ‘t gebeente eeuwenoud
ze staan op om te bedanken
Want ook een lijkje in een kast
- ‘t is nauwelijks te verstaan –
wil eindelijk weer herleven
heeft genoeg van de verleden…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Blikkend door de donkere nacht
vallen sneeuwvlokken langzaam
in alle rust
als gedachten op hun plaats.
Ik voel de koelte op mijn huid
als strelende vingers die mij raken
betoveren zij de wereld
in en om mij heen.…
Woorden buitelen als stenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.085 Woorden buitelen en vallen stil
en ademen doorheen de ruimte.…
Slecht Gebonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.030 Tussen mijn collectie boeken
heb ik pockets staan
van Achterberg tot Zwagerman
een genot voor oog en hand
maar Mulder en Rostelli
raak ik liever niet aan
ze vallen uiteen als vermicelli.…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Eenzaam in duister
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.063 Zij vallen en springen omhoog en hun zingen,
melodisch en zacht,
is vreugd om te horen in dromen verloren
in windstille nacht.
Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonker
blinkt hoog in de lucht,
maar 'k hoor onder 't dolen muziek van violen
in 't regengerucht.…
In de weilanden zie ik het groen
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.099 De vlokken die zo maar vallen
in het voorbij gaan van de auto's
draai ik in gedachten nog wat rondjes
terwijl ik simpelweg stil zit.
Turend over witte strepen
die het zwarte asfalt verdelen
over dat alles maar mag stroken
in liefde en met elkaar.…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 Schreeuwend tegen een muur
die nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende vorst
vallen…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om 't kind dat speelt en ademhaalt,
dat drentelt rond zijn moeder;
om 't vallen van de avond nu,
een vriend zijn broeders hoeder,
een glimlach naar Hierboven.
Om 't lied dat klinkt van over zee,
een steeds opnieuw beginnen;
om taal en teken, huid en haar,
om hier en nu beminnen -
een glimlach naar Hierboven…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
gebroken vleugels
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.954 Ze vallen rondom
maar ik grijp ze niet
waarom niet ?
Ik weet niet hoe het moet
Weet ik het niet of..
durf ik niet.
Zwaar als van steen zijn mijn vleugels.
traag openen ze zichzelf
om dan te breken tegen de tralies.…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 rood schemeren
de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 Op mijn rug, liggend
tekenen vingertoppen
letters in de lucht, vallen woorden
als kastanjes naar beneden.
Ik vang ze, verslind ze
vermaal ze tot een stroom van zand
vluchtig zand, dwalend in de wind.
In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…