3347 resultaten.
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,
met geweren klaar om te gebruiken,
zien de mensen angstig weg duiken.…
Vrijheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.412 Als mijn ledematen vrij konden zijn
als mijn verstarde lichaam ontspannen was
als een vlinder zwevend in de lucht
dan gingen mijn gedachten niet langer op de vlucht
Dan was ik vrij om te gaan
hoefde niet steeds stil te staan
bij wat eens normaal is geweest
Nu voel ik me gevangen
in iets waar ik niet wil zijn
In mijn hoofd droom ik dromen…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Als een grote vogel
vluchtte ze uit mijn armen
vloog ze naar de verten,
eindelijk uit haar kerker bevrijd.…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 neem de uren onder je vleugels
en laat de dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
in vlindersvleugelpracht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.736 ben jij de koningin
in vlindersvleugelpracht
die ik alle kleuren
van de hemel bracht
in paradijselijke nachten
nu zit je op de troon in
vervagend wonderschoon
en spreekt je negatieve
oordeel uit over dieren
met een andere huid
je toont rechtschapen
maar ook jouw lusten
kon je niet bewaken
eindeloze vluchten
lieten ons aan liefde…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Gebroken
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
1.902 Gebroken vleugels al na de eerste vlucht
Van het gevaar was ik mij niet beducht
Ik probeerde weer te vliegen na een lange tijd
En vloog naar de wolken zonder enige vorm van behoedzaamheid
Drijven op de wolken blijft altijd mijn droom
Met jou wil ik vliegen zonder enige schroom
Alleen moeten onze routes wel dezelfde zijn
De wolken zullen dan…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 Afstappen is een woord
gekleurd met de tijdloze schaamte
die doet vluchten naar een uitgang waar niets meer wacht.
Doorgaan is geloven en lijden
want de zon
brandt elke schaduw op de tijd die overblijft.…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.439 Wanneer hij neemt
de vlucht
naar morgen,
draagt hij u
en uw daden mee.
De toekomst
ligt ook open.
Want na vandaag
ga ik de toekomst
binnenlopen,
en elke dag opnieuw
is daar de strijd
van het moment
tot eens
de Nieuwe Dag begint.…
Met buitenlands accent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
813 een havik
dook je in mijn nek
medelijden was voor jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan het kussen van een zoen
draai eerst je kringen in de lucht
bekijk de situatie van die hoogte
voordat je met verliefde ogen in
de armen van een vreemde vlucht…
zong zon in de kristallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
829 ik zag je kijken
naar de sneeuw
ze vlokte wit en traag
je blik zong zon
in de kristallen
ze leken langzamer te vallen
uitgelaten volgden we
hun vlucht uit lucht
die lichter werd
we dwarrelden mee
in een zacht deinen en lieten
vlokjes op de hand verdwijnen
de wereld die verscheen
ontnam de kleur haar eigenschap
versmolt…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde angst waarvoor
ik vlucht…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van hooi
de eerste vogels
zijn al aan het vluchten…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
Denken contra gevoel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.025 Jan staat in het savannegras
ontwaart vaag een gele smoel
met aanzwellend angstgevoel
dissonant in zandgeel gewas
Hij denkt misschien 'n leeuw
de leeuw grijnst 'een denker'
haakt hem met zijn linker
als Jan vlucht in 'n schreeuw
Genen die onze ervaring beheren
waarschuwen voor gevaar
door onze gevoelens die ageren
Moraal van dit verhaal…
Gesproken toon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
692 Ween niet als dat
gestorven is,
haar schim op winden
zucht, naast de leeuwerik -
in volle vlucht -
in een oneindige klim, naar
een streepje licht,
ontrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam
haar vonken op mijn
hemel heeft gericht en
aan de hete as ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad
en geurend duizendschoon,
haar doolhof heeft…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s
op de vlucht…
Tierelantijnde en verfijnde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
522 klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was bij jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan het kussen van een zoen
draai eerst je kringen in de lucht
bekijk de situatie van die hoogte
voordat je met verliefde ogen in
de armen van een vreemde vlucht…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van hooi
de eerste vogels
gaan al vluchten…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 En mensen op de vlucht voor honger,
geweld en niet meer weten waar en hoe?
En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.…