4016 resultaten.
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
Geen filters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
722 -die breken deze avond stuk -
en ook wel trage meisjes die behagen,
het monster aan de horizon
is nauwelijks te bejagen.
Ik ben een woudloper,
Ik tel mijn sparren in jouw diepe bos
maar lunchen doe ik op een tra
daarna laat ik mijn dieren los,
gisteren nog was ik een eekhoorn,
vandaag ben ik jouw wulpse vos.…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
488 het gezicht bleef bij het lichaam
ook toen duisternis intrad
de avond viel ver voor de vroegte neer
zodat geen woord onbesproken bleef
met nauwelijks hoorbare fluistering
kon ik het ruisen van populieren horen
alsof mij werd verteld waar water en
kust tot branding samenvloeien
in het zand stond geschreven aan
wie deze woorden waren…
Wintergras
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
617 ze raken nooit uitgeteld
stilte wil een hoofdrol
in een huis dat blijft verhalen
een draaiboek dat niet liegt
ik heb het leven nu geleerd
ik zal het water blijven dragen
tot de avond binnenkruipt
morgen zullen er branden zijn
ik wil het wintergras zien groeien
ik zal ontsnappen aan de tijd
het moet me lukken om
de snaren van een harp te tellen…
WENKEN EN WEGEN
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 's Avonds of bij vermoeidheid
noodt het bed heerlijk
languit te liggen
in gedachten en slaap
wegzweven naar bevrijding
brengt het prettigste ogenblik
van heel het etmaal
bij het ontwaken
geeft de zalige legerstede
zegen of tegenzin
voor het snelle opstaan
stemmingen en boodschappen
van de geliefde slaapplaats
komen steeds…
Elke dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik mis mijn lief elke dag,
Vanaf ’t moment ik ontwaak,
Tot ik ’s avonds val in slaap.
Dan voel ik dat hevig verlangen
Samen met mijn lief te zijn,
Haar lippen te voelen op mijn.
Maar tant pis zij is er niet meer,
Mijn lief ging van mij heen,
Ongewild in ’t niets verdween.…
Gekoesterd geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
272 In de ochtend van mijn leven
Kwam ik mijn geluk tegen,
In de avond van mijn leven,
Verloor ik ’t geluk ik had.
In de zomer van miin leven,
Plukte ik ’t geluk, ’k van genoot,
Nu de winter nadert,
Wacht mij nog slechts de dood.…
Bewaar dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 De avond houdt van stil.
Geen stem. Alleen dat kijken.
Geen vraag. Alleen die adem.
Bewaar wat hier gebeurt,
en laat de nacht het stil bedekken.…
ALS JE SLECHT GESLAPEN HEBT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Als je slecht geslapen hebt
braakt de nacht je dag
je kraakt aan alle kanten
je geeuwt, je zucht verveelt, voel je mat, je bent het zat
al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang
de, je hele Godganselijke dag door
je voelt je een wrak
je hebt het gehad
en dat laatste is nou net niet waar
je hebt juist geen goede nachtrust…
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonheden van de dag
te beleven en er s avonds
mee rond…
Lenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
117 in de dingen die verdwijnen
zonder afscheid,
de klok vertelt mij dat niet,
ik kan alleen zorgvuldig omgaan
met wat nog in
mijn zakken zit,
een jas die stiller hangt,
de tuin die mij
langzamer herkent
en ik,
die steeds vaker achterom kijk
iedere dag blijft liggen
voor iemand hem komt ophalen
soms vergeet ik dat,
tot de avond…
"De droom"
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.120 Maar 's avonds in mijn dromen.
Als iedereen slaapt.
Zie ik mijn perfecte wereld.
Dat is waar "de droom" om gaat...…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 Een kraai vliegt langs
en krast
de kantjes van de dag
in avond af.
De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.…
Vroeger
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.171 Ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en jij weer bij mij zit…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 de avond valt,
de schemer streelt zacht
ze brengt me 'n zwoele nacht
mijn zomertuin en ik....…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Breng me morgen naar het strand
De laatste avond vertelt
haar verhalen,
geen herinneringen meer
Er is hier niets anders dan de wind.
De tocht stelpt het bloed
in mijn hand,
het ademhalen doet zeer
Schelpen zoeken een lege plek.
Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.…
lente
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.262 als het groen uit winterslaap ontwaakt
geluid de stilte overstemt
het licht de avond intrede doet
nog door voorjaars kou beklemd
lente trekt de mensen voort
in buiten zijn en bezig wezen
de stilte van de buurt verstoord
door zagende mannen en zingende mezen
geen seizoen zo fijn om aan te beginnen
als lente met al zijn pril geluk
alles…
Still one day to go .....
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
851 Wanneer waarheid eerlijk
de taal van vergeten
zal spreken schrijft
de leugen letters van
nooit
wanneer liefde alle
woorden ziet dansen
schreeuwt haat om
verloren kansen
ooit
wanneer de ochtend
een nieuwe dag voelt
verzwijgt de avond
de donkere nacht
nooit
zal morgen dan ooit
vandaag zien en gisteren
naar nooit verjagen .…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 Ik ben de avonden vergeten dat ik
doelloos rondliep om de stad.
Ik heb het altijd wel geweten
ik heb je altijd lief gehad.
De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide wij.…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om 't kind dat speelt en ademhaalt,
dat drentelt rond zijn moeder;
om 't vallen van de avond nu,
een vriend zijn broeders hoeder,
een glimlach naar Hierboven.
Om 't lied dat klinkt van over zee,
een steeds opnieuw beginnen;
om taal en teken, huid en haar,
om hier en nu beminnen -
een glimlach naar Hierboven…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 Ze weten het niet
dat ik 's avonds huil
totdat mijn tranen op zijn
en ik met rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 de avond is kalmte
een fontein van rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
het tocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.065 muziek op het tapijt
een verdwaalde kat
bij het vaal geschijn
van een heilige kaars
het is zes in de avond
en buiten het duister
de straten verlaten
is het niet beter
gewoon binnen te zijn
een oude man vergeten
waarom hij ooit begon
en zelfs werd verwekt
schrijft zijn memoires
op geleend papier
een latere dag wel eens
zal hij…
Weemoed
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
617 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 Maar toen hij 's avonds in de maan-
overgoten kerstetalage van zijn tuin
heenkeek over het poedersuikeren
gazon, de borstplaten vijver,
de marsepeinen beelden op hun
sokkels van fondant, knorde hij
voldaan: 'het kan niet anders
of de Schepper moet een bakker wezen'.
-------------------------------------
uit: 'Parmentier', jrg. 13, nr…