34187 resultaten.
Flarden uit mijn jeugd
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
5.664 In een portiek van vroeger
op het Europaplein
blijkt alles nu
er zo vroeg,
oud te
zijn
Maar
op één
bij drie hoog
achter de bel
staat nu Van de Laar
in sier met krul en bogen
Herkenbaar, het gordijn blauw,
de bruin gelakte deur
en uit de bus
het touwtje
ook de
geur
Jij
en ik
we speelden
met tijd en jeugd
in huizen op een…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
je weet het later pas
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.035 Pas als de zon onder gaat
begint er iets te leven
armpjes en beentjes gaan
toch is dat slechts voor even
de maan en sterren lijken lief
maar het zoeklicht is wel hard
want het heeft je zo gepakt
ongewassen, en je haartjes verward
fluisterend krijs je om eten
dat wat je wilt en er niet is
angst in alle ogen die je ziet
je weet niet, maar…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van voor de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden…
want
gedicht
3.2 met 28 stemmen
24.106 ook van wie je het niet
meer ziet, het nooit meer
zult weten hoe het was,
uit de resten van plooien
en rondingen, het skelet
van polsen en enkels, dons
en slijmvliezen, woorden
en zwijgen, uit alles wat
er over is, het gewone,
blijft alleen de vreemde
zekerheid van dat meisje
dat er niet meer is.
----------------------------------…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.084 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam, mijlen ver
die kille afstand tot elkaar
nooit samen onderweg beleven
nu zij voorgoed is heengegaan
zul jij haar nooit meer zien
zoals ze werk’lijk was
maar wèl het beeld
dat je nog wilt ervaren
zo blijft zij in herinnering…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Stamtafel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.611 De herinnering is van de gezichten te lezen,
je kleine zwaktes zijn moeiteloos vergeven.
Aan deze tafel blijf je tijdloos in leven:
voor de dode dichter wordt naar je graf verwezen.…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 De geuren van de gardenia
voortdurend bloemen
wat minder in de droge tijd
zo rook het toen, de wegen
de straten en de pleinen
in het midden een waringinboom
na een regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in deze tijd waar
religie dreigt om elke hoek en alles
neemt van wie verzwakt, droom me na,
in deze korte nacht ben ik je indachtig,
zelfs even jou
"het zweet op mijn slapen is voor morgen,
zo heb ik zout om te verlangen"
slaap nu
een diepe slaap
die nooit bestaat maar de herinnering…
kind voor een raam
gedicht
3.6 met 42 stemmen
23.349 Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein.
Zo ben ik ook geweest, al zag
ik langere treinen over de lijn
glijden uit de opening van de dag.
Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel
met héél klein vingertje de wielen
van andere dingen, zo snel
als zielen.
----------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
gedicht
3.3 met 73 stemmen
26.444 Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.
Aan hun geluk te zien kon ik nog niet
geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.
Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.
Hij lachte…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide huid
ontplooit een vergeten glimlach
en dwaalt herinnering…
Opa
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.884 In het portaal hing de duffelse jas
Van Opa zwart en zwaar en hard
Hij werd al stoffig maar hij was
Waar Opa hem gehangen had
Hij was warm maar ook zo somber saai
Heel anders dan mijn Opa meestal toonde
Samen met mijn Opa maakte ik lawaai
Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde
Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 in het zachte
groenblauw van je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
dag Pa
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.671 van lieverlee verbleekt
de tijd je broze blik en lijf
doven de laatste woorden
die je sprak
sluimert je pet aan de kapstok
verdwijnt de leegte uit je stoel
toch klinkt er genoeg in ieder
mens die van jou hield
alsof je nog aanwezig bent
in alles wat je achterliet…