Alle inzendingen over herinnering van afsc

34187 resultaten.

Sorteren op:

Flarden uit mijn jeugd

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.664
In een portiek van vroeger op het Europaplein blijkt alles nu er zo vroeg, oud te zijn Maar op één bij drie hoog achter de bel staat nu Van de Laar in sier met krul en bogen Herkenbaar, het gordijn blauw, de bruin gelakte deur en uit de bus het touwtje ook de geur Jij en ik we speelden met tijd en jeugd in huizen op een…

Winterslaap.

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.040
In het duister verandert eb in vloed, ontstaat een stromende rivier bestaande uit zoute tranen In gedachten verdwaal ik door mijn web gesponnen met de striemen van mijn hart Pijnlijke herinneringen ontwaken uit hun winterslaap.…
kaoutar19 april 2004Lees meer >

je weet het later pas

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Pas als de zon onder gaat begint er iets te leven armpjes en beentjes gaan toch is dat slechts voor even de maan en sterren lijken lief maar het zoeklicht is wel hard want het heeft je zo gepakt ongewassen, en je haartjes verward fluisterend krijs je om eten dat wat je wilt en er niet is angst in alle ogen die je ziet je weet niet, maar…

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

ik zie het steels bewegen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
ik zie wat vage vormen bouwsels zonder naam een hand wenkt me te komen wijst me waar te gaan ik loop de jaren terug de stenen zijn versleten het pad ben ik vergeten voel ogen in mijn rug muren zijn gebroken kleuren zijn verfletst zacht fluisteren de spoken die mijn jeugd hebben verpest slinkse blikken, het steels bewegen om me heen…

Het afscheid voorbij

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt donkere leegte opstijgt uit koude klei het gezang mijner kind'ren verstomd denk dan nog eens aan mij Als de lente in jouw lichaam herleeft als vlijtige liesjes op een rij die jij gezwind en dartel water geeft denk dan nog eens aan mij Als de open haard gezelligheid dicteert het warme 'ons'-gevoel…

Verlangen naar vervlogen tijden

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Flarden, herinneringen doen pijn deze winter zal anders zijn. Waarom zal ik het mijden, dit stil verlangen naar vervlogen tijden ? Jij zult me geen liefde meer schenken, misschien zul je vanavond nog even aan me denken.…

Dozen

gedicht
3.2 met 68 stemmen aantal keer bekeken 29.864
Omdat je in de oorlog altijd hoorde van voor de oorlog, hoe argeloos ze waren, ben ik nu heel voorzichtig. Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in de vorm van zelfverwijt; weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden…

want

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 24.106
ook van wie je het niet meer ziet, het nooit meer zult weten hoe het was, uit de resten van plooien en rondingen, het skelet van polsen en enkels, dons en slijmvliezen, woorden en zwijgen, uit alles wat er over is, het gewone, blijft alleen de vreemde zekerheid van dat meisje dat er niet meer is. ----------------------------------…
Rutger Kopland27 september 2023Lees meer >

Op de hoek

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Kou kruipt langs mijn mouw omhoog En grijpt me bij mijn nek Versteend sta ‘k in mijn jas op straat De tegels, de stoep, het hek Hier was het, waar hij mij greep Hij hield mij in zijn macht De kilte, angst, mijn hart Mijn lippen, witte streep Ik was zo klein, begreep het niet Ik hield mijn adem in Zijn jas was vies, zijn handen hard ‘k…
Sofie18 december 2003Lees meer >

Van deze plaats af kan ik alles horen

gedicht
3.6 met 71 stemmen aantal keer bekeken 30.755
Van deze plaats af kan ik alles horen. Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden. Ik hoor dat er kinderen worden geboren. Steeds hoor ik kinderen geboren worden. De kamer vult zich met geluid. Ik hoor het roesten van het slot. Ik hoor het rotten van het fruit. Steeds hoor ik hoe het fruit verrot. Ik kan alleen maar luisteren en…

Terugblik

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Zo veel als de bomen en hun begroeide takken mij wisten te vertellen van deze waarheid; zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen die hun enthousiaste lach even lieten zien in de middens van hun bloei, toch vers blijvend in de warmte der herinnering…
Vera23 december 2003Lees meer >

Sonnet

gedicht
3.4 met 101 stemmen aantal keer bekeken 78.084
Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein, Als kind heb ik daar namelijk gewoond. Aan vader hand zijn zoon te zijn, Op moeders schoot te zijn beloond Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga, De vrieskou in mijn jas laat dringen, Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen, Terwijl ik roerloos in de deurpost sta Om thuis te komen. En zo…

een zaterdag voor moederdag

hartenkreet
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.799
hand het samen onderweg beleven of dwalend door herinnerland alweer zo lang of kort geleden voelt zo eenzaam, mijlen ver die kille afstand tot elkaar nooit samen onderweg beleven nu zij voorgoed is heengegaan zul jij haar nooit meer zien zoals ze werk’lijk was maar wèl het beeld dat je nog wilt ervaren zo blijft zij in herinnering…

Hier aan het strand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.094
Ik voel de wind van een herinnering de sterren die over ons waakten slechts het ruisen van de golven onze lippen die elkaar zachtjes raakten En plots klapte de hemel wijd open het werd helder licht bij volle maan onze zielen smolten vurig samen we zouden elkaar nooit meer laten gaan Maar na jaren van tropische hitte bereikte hels onweer…
Ruud Brouwer19 februari 2004Lees meer >

Stamtafel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.611
De herinnering is van de gezichten te lezen, je kleine zwaktes zijn moeiteloos vergeven. Aan deze tafel blijf je tijdloos in leven: voor de dode dichter wordt naar je graf verwezen.…

Gisteren had ik al spijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
een kamer met uitzicht ramen vol groen de weg als een film mensen met honden een rustig plantsoen je kijkt langs je tranen een mistiger beeld de donkere huizen zeil en plavuizen op straat werd gespeeld in meubels en dozen het leven van toen de oogst van gedachten van jarenlang wachten van hopen en doen een kamer met uitzicht…
wil melker17 januari 2006Lees meer >

wakkert in een constant dromen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
sereen zijn lichaamsdelen om je heen geordend in ontspannen in Godsnaam bid je laat de slaap me vangen weer is er die stip zwarter dan de nacht die langzaam groter wordt zich door de muren boort die jij hebt opgetrokken je ademt zacht maar voelt je al verkracht door wat er nu gebeuren gaat totaal buiten je macht je wakkert…
wil melker20 januari 2006Lees meer >

je schaterlach is snerpend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
hooghartig is je blik je schaterlach is snerpend echo's rollen van de trap schaters sterven lachend af daal maar naar de hellepoort ik open hem voordat de stank je smoort en werp een blik in het woeste vuur zij krijsen hard venijn en koude spot om de lange duur herkenbaar zijn ze nog als tijdloos smeulend wangedrocht hun…
wil melker21 januari 2006Lees meer >

heb je zon beloofd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
ik heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet weer energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan je angsten vallen anders aan ga met de zon naar…
wil melker23 januari 2006Lees meer >

Wie schrijft twee

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De geuren van de gardenia voortdurend bloemen wat minder in de droge tijd zo rook het toen, de wegen de straten en de pleinen in het midden een waringinboom na een regenbui ontdekte wat ik zocht, dat loste op onmerkbaar aan de randen ik zoek iets nieuws verlies wat ik gevonden heb zet dingen op een rij wat meer moeite kost alsof de…

morgen voorbij is gegaan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 719
warmte in blikken vingers die schikken in elkaar draaien handen die aaien en van vandaag even schrikken haar uit je ogen speels zijn de vlagen die lokken verleidelijk langs je hoofd laten jagen beteugel mijn storm ik zal bedaren boei met je liefde mijn handen en kus de gevaren tot we de tijden vergeten niet meer weten…
wil melker10 februari 2006Lees meer >

zomerslaap in vijfkwartsmaat

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.060
wankel was en zwijgend standhield hou je sterk ook in deze tijd waar religie dreigt om elke hoek en alles neemt van wie verzwakt, droom me na, in deze korte nacht ben ik je indachtig, zelfs even jou "het zweet op mijn slapen is voor morgen, zo heb ik zout om te verlangen" slaap nu een diepe slaap die nooit bestaat maar de herinnering…
werelt11 februari 2006Lees meer >

kind voor een raam

gedicht
3.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 23.349
Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein. Zo ben ik ook geweest, al zag ik langere treinen over de lijn glijden uit de opening van de dag. Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel met héél klein vingertje de wielen van andere dingen, zo snel als zielen. ---------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1976.…
Pierre Kemp11 november 2021Lees meer >

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen

gedicht
3.3 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.444
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen, twee bleke schimmen die naar elkaar toe negen in het witte licht van een lantaarn. Aan hun geluk te zien kon ik nog niet geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd. Een groot verdriet bedroefde mij omdat ik wist hoe het zou verdergaan. Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had. Hij lachte…
Hagar Peeters26 februari 2006Lees meer >

Een kind

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.950
huilt een kind het geluid zo iel nog begint een eigen spel en verfrommeld de verharde plooien van verbetenheid Dan danst met luister de ontwaakte variatie van het grote plan dat zich ontvouwde in de verborgen hoeken van onzichtbaarheid Ontdaan van de barsten in mijn vermoeide huid ontplooit een vergeten glimlach en dwaalt herinnering…

Opa

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.884
In het portaal hing de duffelse jas Van Opa zwart en zwaar en hard Hij werd al stoffig maar hij was Waar Opa hem gehangen had Hij was warm maar ook zo somber saai Heel anders dan mijn Opa meestal toonde Samen met mijn Opa maakte ik lawaai Ik herinner mij de laatste blik toen hij nog bij ons woonde Voordat hij daar spierwit en lijkbleek lag…

stak lente in je haar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
in het zachte groenblauw van je ogen las ik weer eenzaamheid hoorde woorden zonder praten het rotgevoel dat steeds uit vroeger overblijft we kozen voor een eigen wereld buiten iedere werkelijkheid omdat onze prille liefde nog moest groeien in de dagrealiteit samen zochten we de wegen in elkaar verstaan kwamen we de hemel tegen…

terug-ogenblik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 665
de verwondering op haar gelaat schittert en straalt en verhaalt over die verre tijd, lang geleden, toen hij nog zelf het kleinste zag herinnering aan gelukkig zijn met schijnbaar onbelangrijk de minieme stukjes van de puzzel liefst zonder handleiding gebracht vreugde na die creatieve seconde waarin wat stuk was tot leven kwam dankzij gebroken…

dag Pa

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.671
van lieverlee verbleekt de tijd je broze blik en lijf doven de laatste woorden die je sprak sluimert je pet aan de kapstok verdwijnt de leegte uit je stoel toch klinkt er genoeg in ieder mens die van jou hield alsof je nog aanwezig bent in alles wat je achterliet…