12490 resultaten.
Voor mijn herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Voor de laatste keer,
ga ik jouw werkplaats binnen.
Het is er koud.
Vroeger brandde er het kacheltje,
nu staat het er stoffig en oud.
Het ruikt er naar ijzer.
Jouw favoriete materiaal.
Overal ligt roestig slijpsel,
de staalborstel ligt nog klaar.
Ik snuif de geur op... jouw geur.
Je stofjas hangt nog aan de kant.
In de zakken een handvol…
De reus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Toen ik klein was leek mijn
vader als een reus zo groot
en als hij ging vertellen
kroop ik op zijn schoot.
Dan was hij politieman, bij de
brandweer of piloot, was in het
leger, politicus, ja,
voor mij was hij héél groot!
Ook was hij knap en sterk,
zo wilde ik ook later zijn..
Maar nu ik op die leeftijd ben
is mijn vader opeens klein…
Ruzie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
731 De ergste pijn na een ruzie
gaat vaak allang niet meer
om de oorzaak of het feit
maar dat je niet kunt zeggen
dat het je spijt…
Onze kinderen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
789 Vandaag moeten onze kinderen
leren omgaan met geweld
want alles wordt uitgebreid
op school, tv en in de krant
vermeld.
Hun vrijheid komt al in gevaar
en ook hun rechten, daar
moeten zij nu al om leren
vechten.
Aanslagen bij de vleet het
is niet meer weg te wuiven
en ik zie het kind in het kind
verschuiven..
Opeens zijn ze volwassen…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
Mama
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.077 Té goed was je voor je kinderen
Het ging je ook nooit hinderen.
Onze zware boekentassen sjouwen, het vieruurtje stond steeds gereed
Mama en oma waar je - moest - van houden
Zo wijs onderlegd ook gewoon Liefde.
Wat bracht je ons bij
Even genoeg voor mij.....…
Begroetingsceremonie......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Hallo pijn, hallo angst, hallo schuld
daar zijn jullie dus!
Welkom verlatingsangst!
Welkom faalangst!
Welkom doodsangst!
Is dit jullie volle omvang en zwaarte?
Goed, dan weet ik dat
Jullie zijn met z'n drieën, zie ik
Ik wil graag met jullie kennismaken
Dit voel ik dus bij het afscheid, Elisabeth
Is dit alles?
Dat moet ik wel zeker weten…
Smikkelen (haiku)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
772 de zon deelt warmte
zoetsappige energie
ik gris handenvol…
Ongeacht het jaar
snelsonnet
3.3 met 7 stemmen
800 Gelukkig, goed, geweldig en gezond.
Die wensen werden wereldwijd ontvangen.
Hoe meer cliché , hoe sterker het verlangen
te vinden wat je onvoldoende vond.
Tot je gewaarwordt dat wij voor elkaar
het licht vertolken, ongeacht het jaar.…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Lieve Maan daar hoog in de lucht
Jij brengt bij mij soms een zucht
Jij brengt mij licht in de duisternis
Samen met de sterren in die grote nis
Dan denk ik aan al die lieve mensen
Die ik moest laten gaan en te wensen
Nog een keer naast ze te staan
Maar in de stilte van mijn hart hebben zij hun bestaan.
In de stilte van de nacht lieve maan…
Dierbaar( tanka)
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
662 jij bent mij dierbaar
o, vriend van alle mensen
ik zal je missen
je woorden en mooie lach
beter kon ik nooit... wensen!…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ik ben een trouwe kameraad verloren,
wanneer nodig was hij altijd bij de hand,
in zijn inkt werd menig gedicht geboren:
op het papier bleef hij de heer van stand.
Zijn vulinktpotje blijft ontheemd achter,
zij zal zijn grote dorst nooit meer lessen.
Verdwenen van de poëet de stille wachter
van zijn woord. Ooit slepen wij de messen
sonnetten…
1 april in en met de Jordaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Ik ben zo in m’n noppie
Ik ben zo reuzeblij en gil:
“De Jordaan dat is mijn moppie”
Maar niet alleen op 1 april
Maar alle dagen van het jaar
(h)echt alle dagen van mijn leven!…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Een zachte bries fluistert je naam,
voor altijd draagt ze de melodie van dit lied,
diep raakt het mijn hart, ik voel me zo eenzaam,
omdat je zo een leegte achter liet.
Hoe bewogen was je korte leven,
zo jong toen je het thuisnest verliet,
er was nog zoveel te beleven,
maar de draagkracht van je vleugels was er niet.
Mijn hart kent geen lente…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Als diepe trechters van een vulkaan,
waren je mooie groene ogen.
Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan,
nooit hebben zij gelogen.
Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven…
AAN DE HAND VAN DE LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
660 Wie door het hoogste is verkozen
en zich door het hart laat voeren
draagt in z'n ziel de kleur van rozen
die slechts het reine kan ontroeren
Wie door het hoogst is aangezocht
en zich niet van zijn weglaat trekken
maakt in de schaduw vaak z'n stille tocht
zal niettemin zijn weg met lief bedekken
Wie door het hoogst is aangesproken,…
Ik en de tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
593 Mij kon niets gebeuren,
zo dacht ik vroeger —
onkwetsbaar als de zon,
die nooit haar licht zou doven.
Maar zie mij nu,
veertig jaar verder:
elke stap een afkooksel,
van wat ooit vanzelf ging.
De spieren takelen traag,
de knieën kraken herinneringen,
het lichaam schrijft verhalen
die de geest niet hoeft te horen.
Toch glimlach ik nog…
460
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 Vierhonderdzestig stappen heb ik nu gezet,
Ik heb de koers bepaald en de bakens verzet.
Emily keek toe vanop de zijlijn,
en zag hoe ik groeide, zo dapper en fijn.
Ik tel de dagen, de mijlen, de moed,
vierhonderdzestig keer voelde het goed.
Zij gaf me de pen, maar ik schreef het verhaal,
in mijn eigen ritme en mijn eigen taal.
Ik sta hier…
Het kunstwerk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 zal volgen uit wil
inzicht en techniek
de blik van de maker
blijft hangen in perfectie
materialen liggen open
ruw, zacht breekbaar-
wachtend op richting
tot het moment komt
waarop denken te
strak wordt
dan begint het echte werk
niet meer in toevoegen
maar juist in loslaten
niet in aanscherpen
maar in ruimte geven
de gedachten…
Op die dag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
243 Op de dag dat Gij zult zijn
alles in allen
zal ik kunnen liefhebben
wie ik nu niet aankan
wie ik nu niet ken.
Op de dag dat Gij zult zijn
alles in allen
zal ik onbeschut staan en
geheeld, en onverdeeld
wie ik nu net ben.
Op die dag zal ik weten
wat ik nu vermoed,
op die dag zult Gij heten
vreugde, overvloed.
Op die dag zal ik zwijgen…
Inner criticus pt. 2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
17 Altijd aanwezig, in gedachten bij mij.
Vaak is ze somber en zelden maar blij.
Ze heeft me geleerd om kritisch te zijn,
is erg perfectionistisch en dat is soms fijn,
maar het laat weinig ruimte voor het maken van fouten,
en die stem die werkt vaak ook erg benauwend.…
gewillig gevangen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.718 Krachtige klauwen doorklieven mijn ziel
mijn lichaam, gedachten vol van vuur
Proevend van vrijheid via mijn ogen
lippen, blos en hunkering
Slagen snijden tegen mijn borst
stekende pijnen vol van leven
Stompen verschrikkelijk., verrukkelijk binnen
Mijn heupen, hals en hunkering
Ik ben gewillig gevangen
gedachten beperkt binnen zoete…
Obsessie
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.713 Terwijl ik dicht bij jou ben en zachtjes met je praat
Dringt zich ineens het idee op, waardoor het niet meer gaat
Ik wil zo graag weer samen leven, luisteren naar een lied
Maar de gedachte houdt het tegen, genieten kan ik niet
Ik probeer het idee te bestrijden, de gedachte tegen te gaan
Maar hoe meer ik vecht ertegen, hoe meer het door blijft…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 waar ik kijk
zie ik herinnering
de tafel ligt ermee bezaaid
restanten van gedachten
een schrale troost
wat harde woorden
vaak emotieloos
in een keer weggemaaid
wij waren een beginneling
wind waait stevig
muizenissen weg
zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.742 Maar niemand is hetzelfde, niemand snapt je gedachten.
Op een persoon net als jij kan je lang gaan wachten.
Ik zeg nu het woord net als een gedachte.
Alleen,
met niets om zich heen...…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…
Einde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 geef
En dat,als ze me daarboven komen claimen
Tegen hen zeggen dat ik wachtend op hen verder leef
Kan ik alle goede dingen op aarde achterlaten
Maar ze wel een plek geven in mijn gedachten
En de slechte dingen op deze wereld niet langer meer haten
Zodat ik deze pijnen voor mezelf kan verzachten
Deze gedachten komen soms voorbij
En soms…
Van der Laan, "The People's Mayor"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
622 bij hem
en dan ook in gedachten bij hen
in gedachten bij hem en hen die gaan sterven
die de vervolmaking van het leven mogen ervaren
als het baren van een kind maar dan in omgekeerde richting
"Ik hoor mijn moeders stem"
sprak wijlen Gerard Reve in een gedicht
die stem gaat Eberhard nu ook horen
en zal niet gericht zijn aan dovenmansoren…
Fantaserend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 In mijn gedachten heb ik weer gewandeld
over de dijk langs het water van de rivier
met aan mijn linkerkant de uiterwaarden
en rechts van mij de bomen in het bos
genietend van de schepen die daar voeren
en de wind die zorgde voor een frisse blos.…