3457 resultaten.
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Overal muren en ramen. Mensen lopen door de straten.
Er is een kerk, waarin geloof werd scherpgesteld.
En al die huizen! Naar verluidt
trekken jongens zich er af
en staan er meisjes naakt onder de douche.…
In stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Ik hoor de dingen praten
maar iets zeggen doen ze niet,
hier in de stilte tussen
muren, de geluidloosheid
van een bestaan.
Gillen zou ik soms, ware het niet
dat ik ook buren heb,
zij praten ook.
Niemand woont hier, behalve
bed, tafel, stoel en bank,
in de tv wonen heel veel mensen
het is daar erg druk.…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 pookten woorden tot een brei,
slechten muren,
totdat wij,
in minder meer,
geworden zijn.
-
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.
Ontbloot van alles keerden wij,
de nacht in ons.
Oprecht,
zo echt,
sterkte groots het fundament.
Er is geen waarheid,
in een stelling.
Er is geen goed,
nog is,
iets slecht..…
Eén hartslag verwijderd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een losmaking nog verhinderd
door een begrenzende muur die
geen ruimte biedt aan de passie
van een hartstochtelijk vuur.
Eén hartslag verwijderd van het
eerste plan. Waar wat eens werd
bedorven zich nog herstellen kan.
Een herstelling van de open ramen
en deuren. De doorzonkamers die in
warmte naar een frisheid geuren.…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
Transparant leeg glas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Transparant tekent het licht
door de geslepen scherpte
haar enorme portret in prisma
als schilderij tegen de muur.
Iedere ontmoeting bij schemering
levert jouw glansrijke souvenir
waar ik gevoelens kan verwarmen
met ons gesprek bij het eeuwige vuur.…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog verkeken
Nu mijn muur…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord dicht gaten
in de muur…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Of neem dan verlaten huizen,
een oog dat valt op behangpapier,
gekruld door tijd en tochtige kieren
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen
langzaam leeg, in de schemering
zingt een late merel van opgeven.…
Veelheden hoe
gedicht
4.0 met 7 stemmen
3.601 Een half petje kip,
een popotamus hip,
twee muisjes vleer
vier hanen weer,
acht beelden voor,
zestien kijkjes door,
tweeëndertig vliegjes vuur,
vierenzestig kastjes muur,
honderd achtentwintig fouten druk,
een kippetje tuk?…
Migratie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 Vroeger bouwden we muren.
Nu bewaken we de Middellandse Zee.…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in de
binnenkant van mijn ziel
allengs slecht ik
de hoge muren…
microgestalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 De wereld lijkt steeds kleiner
te worden, alvorens enig ander
mijn vingers druppelen naar de einder
ik trek een lijn om de tafel om
het beletselteken, het zet zich
ontspoort oneindig, het kluwen
kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf
ik schoffel door mijn schrijfsels
noch betrek ik de druilende muren
het is is niet hetgeen het is als een…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 weinig monden praten mij aan
hersenspinsels vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee…
Nachtbraken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Zoveel nacht
En zoveel duister
Vage beelden
Om mij heen
Ik lig hier stil
Denk na en luister
Minuten smelten
Één voor één
Onwaarschijnlijk
Is de stilte
Vreemde tekens
Op de muur
De slaap blijft weg
Ik dwaal in het donker
Zo verstrijkt
Er weer een uur
Nog steeds veel nacht
Omringt door duister
Nog steeds geen
Dromen, slaap of rust…
Het eerste mislukte begin
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.913 Ze hebben de muur bezet,
de zolder gegijzeld,
het dak vermoord
en het raam dichtgetimmerd.
Ze dwongen het balkon
zijn planten
op de stoep te gooien
en zelfmoord
te plegen.
Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 ik ben omgeven door populieren
en in mij stroomt een rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel…
Misbruik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
483 Je doorbrak mijn jarenlang opgebouwde muur
Omdat ik dacht dat je om me gaf
Met je lieve woorden en cadeaus nam je men vertrouwen
Daarna brak je alles af
Eerst gaf je me terug zelfvertrouwen
Dan misbruikte je me zonder dat ik het besefte
Jaren later kwam ik tot de conclusie
Dat jou vriendschap niet meer was dan een illusie
Nu probeer…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen…
En dan nog een keer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Halverwege kwebbel kwebbel
ik plagerig om je klein te krijgen
en dan opnieuw
je groot te likken en het genot
uit te smeren, gemengd
met het avondlicht
de wieken aan het plafond
de lange gordijnen, het geel
van de muren en de twee dikke
fauteuils van groenbruine aarde
Er zweeft een warme zucht over
ons zweet van bevrediging
en dan…
Poëzieweek 2022 van 27 januari t/m 2 februari
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Poëzie is het huis waar ik wil wonen
Waar mooie gedichten zorgen voor 't dak eraf
Aangename poëzie zorgt voor de fundamenten
Nadenkpoëzie vormen dan de muren
De humorpoëzie isoleert
Elk gedicht over KUNST is vereerd
Deze week vol fantasie, lees, lees, koop en lees ik
Poëzie
Schrijf ik vaak als amateur, soms als poëet
Denk ik: 'Is dit…
NAGELSALON
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 vooral de vingertoppen
kneden strelen insmeren
met welriekende zalven
vele geuren komen samen
tot één aangename smaak
die de zinnen licht verdooft
naar een wereld brengt
waar wensen en betaling
zonder zorgen feest vieren
in een pretpaleis
warme koffiedamp
dringt in begerige neuzen
wekt nabije toekomst
met meer mannen
binnen deze muren…
In andermans gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,
slechts echo’s die allengs verzwakken
en in de muren opgeslorpt,
het huis met diepe pijn vervullen zullen.…
Herfstgezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ik zag je in
een fladderend
openwaaiende jas
de hoek omgaan
het leek alsof
je schaduw als
een lichte plek
op het trottoir
bleef staan
nog hoorde ik
het tikken van
je hakken in een
geluid dat aan
de muren van
huizen leek te
blijven plakken
jij die frank en vrij
in het jeugdig fris
met lange doel
gerichte passen
straten vulden…
Bewegen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
514 Let goed op om haar te zien
haar te horen: de minimale taal
En al wat koppig ongeschreven
ongezegd verder leeft achter muren
Drijvend op weg naar de dood
denkt men: daar zal de haven wel zijn
De taal drenkeling klemt zich wenend
aan wat ramptoeristen vast
Altijd in de hoge vlucht van hoop
om betekenis te scheppen
Zij graaft voor…