4084 resultaten.
zwijgend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
719 laatst liep ik
tussen witte stenen
ze droegen namen en
hier en daar een ster
maar ook kwamen er
naamloze witte
indrukken voorbij
voor hen neem ik vandaag
een extra stil
moment
ik vraag me af
wie hen heeft gekend
of zelfs nog mist
van deze aarde weggewist
en klankloos opgetekend
in de zwijgende curven
van een wreed verleden
in…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Winternacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Winternacht is als bevroren sneeuwpop
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
verdwaalt in de witte wintertuin
tussen weelde van intense liefde
onder het maanblad op een steen
de nacht is als sterren voor het kerstfeest
nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw
de adem van een droomwereld
eindelijk op weg naar…
Geloven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
499 De rotsvaste overtuiging
als gebeiteld in steen.…
6.6 Km op Bach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ogen schijnbaar onbewogen
plengt mijn lichaam
bij iedere stap en iedere noot
een druppel
En laaft daarmee telkens
volstrekt ademloos
de bodem van mijn verlangen
Onder dit muzieklandschap
lijken alle bomen en elke steen
daar voor de eeuwigheid
Ooit hoop ik jou alhier te vinden
op Fellini's strand
voor een laatste ronde
en een…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
Thuisloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
bij het graf van Albert Camus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
919 (Lourmarin 23-05-2005)
een sober graf
voor een schrijver
die wist dat de dood
slechts een punt is
achter het leven
tussen de stenen
een briefje in het duits
van een bewonderaar
die verslag doet
van een ontdekking
naar aanleiding
van des schrijvers werk...…
Zomerdag
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.755 De kat krabt de zon omlaag
Kijk dan toch hoe zij dat doet
voor mij die in de schaduw zit
wonderen in een oogwenk bedenkt
want ik schrijf de stenen tafelen vol
Binnenkort gooit god ze naar je kop
ik ruim de scherven wel op
Zij zoekt haar plaats op mijn schoot
draait zich behaaglijk rond
tot een warme ronde plek
Zij mist alleen nog mijn hand…
Ik wou dat ik Herman Finkers was!
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.819 Niet tussen mensen, niet alleen
Hetzelfde maar toch anders
Ongevoelig maar niet van steen
Niet het kruis, het hart of anker
Zwarte schaap en Populair
Extreem en ook behouden
Elegant en ordinair
Kerngezond en iets verkouden
Ik ben niet zwart en ook niet wit
Echt was het maar zo simpel
Ik ben een Idol maar ik mis een hit
Gezakt met vlag…
Geoloog De Luc in Groningen (1778)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.744 In het vuur staakt de groei
Van de hoefsplijters
Ze wachten hun tijd af
De stenen.
Zo weinig vlees
En bloed.…
voor altijd de jouwe..
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.869 Al hou ik van jou als van geen een,
is ons huwelijk net als steen,
is mijn hart jou toevertrouwd,
toch liep het eventjes heel fout..
Wilde niet dat het gebeurde,
Maar was totaal out of control,
Voor hem was het wel serieus,
voor mij meer voor de lol..
Had spijt als haren op mijn hoofd,
hoe kwam ik hier nu bij..…
Elkaar zien
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.141 Ik zag jouw hemel en jij zag de mijne;
ze zouden beide vol met sterren staan
boven de bergen die al eeuwen vragen
of steen ook transparant kan zijn.…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.847 Pas nadat ik jou met grove steek
en vaste hand heb dichtgenaaid
mag je gaan, de buik vol stenen
en Spaanse pepers voor de dorst
Op de rand van de put een emmer
met een bodempje water, je duikt
worstelt en komt boven, zuipt je vol
aan hectoliters tijdelijk geluk
Je boert, haalt adem en zinkt voor-
goed naar de bodem van het stuk…
fossiel van een paard
gedicht
3.0 met 45 stemmen
17.652 Dreef hij maar voorbij met ongelooflijke
snelheid schreef hij zich in steen.
---------------------------------
uit: 'Nomade nabij oase', 2001.…
belfort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
725 linnen ligt hier klaar in hallen
onder de schatkamer van het belfort
een leeuw van steen klimt steil
tegen een houten spits op
ooit door de schicht getroffen
treden wentelen naar de top
op het balkon boven de poort
leest een wachter de wet voor
de klok bakent de dag af
als de toorts dooft
of zweept het feest op
als ze heilig bloed…
Straatjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
624 je vraagt me soms de weg
naar een straat die niet bestaat
eentje zonder einders
en verwijt me dan nors
mijn stad niet te kennen
morgen ga ik muren kopen
en neem je met me mee
wat eten en wat drank
opdat ik je ter plaatse laat
met wat stenen om je heen
misschien geef ik nog wat lengte
voor een aanloop lang genoeg
dat je hoofd genoeg kan…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
Dag vader-dag
netgedicht
3.0 met 94 stemmen
12.708 In het spoor van de tijd
lopen herinneringen
hand in hand met de kiezels
van een verloren jeugd
Uitgehouwen staat jouw naam
in de marmeren steen, scherp
doch geslepen kijken levenloze
letters mij aan, verwonderd
lees ik reeds begraven tijd
In dorre grond dorsten plantjes
naar leven, spookachtig verlicht
door een kaars, smelten voor…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
Haar mozaïek
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
675 zij legt
geen steen
haar mozaïek
is transparant
zij kleurt het glas
in samen kijken
danst sprankelend in
licht zonder enig vergelijken
daar waar wij zwoegen
steeds de fundamenten voegen
hecht zij haar geur en droogt
haar kleuren in een warme zon
jij bent het licht
nooit zijn jouw patronen
ooit gezwicht voor dwang
jij transparant…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de belofte
van vochtig groen op een stenen…
Muisdagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
637 gezeten op zijn geliefde muurtje
schudt hij de muisdagen van zich af
zoals een hond de neten
wolken verjaagt hij spelenderwijs
ademt klanken langs zijn lippen
daagt het leven voor zich uit
tieren zal hij, zoals groene mossen
zich niet voegen naar de stenen
maar groeien in wildverband
hij stopt zijn wereld in de binnenzak
stroopt de mouwen…
bij het graf van Albert Camus (te Lourmarin)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
556 een sober graf voor een schrijver
die heel goed wist dat de dood
een punt was achter het leven
tussen stenen vinden we een briefje
een Duitse bewonderaar doet verslag
van zijn ontdekking naar aanleiding
van des schrijvers literaire werk
hij schrijft dat hij in de winter
de warmte heeft ontdekt van de zomer
hetgeen toch maar bewijst dat…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…