Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
aan het einde van niets moet het zicht zijn geboren zonder daglicht immers loopt men alleszins verloren naarstig, tot matig talmen uit nood, wederkerig wellicht of verblind door vurig aanschijn zo intens dat letters nagloeien de zee het duister oplicht eeuwig zou anders tijdloos zijn daarom vat ik niets te licht op Wie kan zich vertillen…

Nestelde wind een lentekind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
je zwaaide witte handen wierp me een rode glimlach toe uit je gebruind gezicht in je ogen danste zomerblauw een warme zon en in je haar nestelde wind een lentekind de branding kabbelde als toen sloeg in groene golfjes over spatte op het strand wit schuim nog op je hand…

Vanaf het duin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Golven breken stuk geliefden vinden elkaar zandkorrels breken los in oneindige tijd ronddolend Wolken gaan en komen geliefden kussen elkaar gebroken hout schuurt splitsers blijven achter Duinen keren het water geliefden trotseren stormen eb en vloed markeren de tijd sporen van de dood achter latend…

Kadunk!

snelsonnet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Mijn woonplaats ligt niet bijster ver van zee Dus hebben we hier nogal last van meeuwen Ze laven zich aan afval en ze schreeuwen En droppen witte flatsen naar benee Geen pretje als dat op je valt. Ofschoon; Het is nog altijd beter dan een drone…

Icarus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels golven beuken op ons in voeten worden nat de wind blaast jouw sjaaltje op Het zand zo heet onder ons de zetel uitgeplooid de parasol open gevouwen boven jouw hoofd Ogen vallen dicht armen voelen licht benen gevlekt voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal De goden zijn met ons vandaag…

Een golvende intimiteit

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
je bent gekust door strand en land met een golvende intimiteit als rotsen jou blokkeren ondergraaf je hun granieten superioriteit vloeit in eb en vloedbeweging meegaand naar een eindeloze openheid waar water mist en wolken elkaar bevolken zonder onderscheid…

Harmonieus

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Het zacht klingelend geluid van oesterschelpen dicht tegen elkaar hangend de wind speels vangend, doet mijn ogen sluiten en raakt een snaar Ik ruik weer even de zilte zee in mijn tuin Heb een stukje van haar mee genomen Een schat vanaf het wad, nu slingerend verbonden tussen druivenrank en bes Een pareltje op zich…
Sanne29 juli 2014Lees meer >

Onbewoond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
in mijn koffer neem ik eilanden, kinderjaren en een schepje mee uit de poriën tussen korrels waarschuwt een stem voor twee ga niet te ver in zee, blijf dicht bij de schaduw van het duin volg de lijnen van geheugen zie de palm, de vlag in de kruin aflandig waait de tranendood naar de horizon van het oog een weidse zucht tot verlaten…
Iniduo31 juli 2014Lees meer >

Golvenbreuk.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
De zee buldert, haar golven beuken woest op golfbrekers tot ze openbreekt in haar miljarden tranen zoekend naar de rust tussen de warmte van zonbeschenen zandkorrels op het strand terwijl de wind een treurmelodie fluistert in de holten van verloren schelpen...…
katty9 september 2014Lees meer >

Strand

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.559
Waar de zee nog dun is als een pink rollen strandlopertjes als biljartballen over het laken van het water, overrompeld soms door zeeschuim.…

Duinen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
duinen Opgetrokken uit blank zand Gestreeld door zijn hand Waardoor hij mag struinen Waarheen de heuvel leidt Volledig in perfecte harmonie Met haar heuvelige evenknie Door deze tweeling verleid Handen als golven hoog De duinen intens overspoelend Elke zandkorrel liefkozend voelend Slechts duintoppen nog droog Aangetrokken door zijn zee…

De branding breekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Het buldert als de branding breekt Het zand zuigt waar ik sta Dan glijdt het water glinsterend weg De branding achterna Het blauwe open watervlak Zo nieuw en toch zo oud Het ademt golvend op en neer Is met zichzelf vertrouwd Ik geef het eb het oude mee Al mijn versteend getob En rustig neemt de zee het aan Het water neemt het op Ik…

De golfslag sterft

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is wanneer ik op het strand loop - daar waar zand en water elkaar raken = en de golfslag rond mijn voeten sterft dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta de grond die mij eerst stevig droeg lijkt verdronken te verspoelen en aan draagkracht te verliezen onder mijn aarzelende stap maar dan zie ik de lijnen voor me…leidend naar de einder…
sacrajewa13 december 2014Lees meer >

Grensgebied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Je vertelt soms in mijn dromen over een horizon die lacht naar toekomst in ons bed een schip de oceaan maar erg ver zullen we niet komen er is geen ontsnappen aan de waan van de dag de nacht en de maan we komen niet verder dan het grensgebied van dromen lachen ons suf om retoriek van onze zelfreflectie bekijken…
mobar14 december 2014Lees meer >

Kuift wit op vale zeeën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
is niet geïmponeerd en gooit meer golven op het vuur de man heeft blijkbaar nooit geleerd dat elementen winnen op den duur ik zie hem mopperend gaan nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan verbeten in zijn onterechte woede hij weet dat zij niets zal vergoeden…
wil melker29 september 2009Lees meer >

Opspattend wit

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
je raakt ik voel je trek en deining jij wilt me terug als voor de scheiding je sist en rolt het schuimtapijt zacht neergevlijd heel langzaam voor me uit ik vlucht en zie een meeuw opspattend wit een felle schreeuw tegen de blauwe lucht jij bent voor mij de branding ik duik alleen te diep er is geen zachte landing een bodem…
wil melker21 september 2009Lees meer >

Met niets om het lijf

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 605
handen draalden vingers wilden namen schrijven in los zand maar de wind vertaalde hun verblijf met niets om het lijf wiste sporen van elkaars kortstondige zo passievol bekoren het strand na eb en vloed voelde als opnieuw geboren…
wil melker30 augustus 2009Lees meer >

Liefdevolle ogen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik sluit mijn ogen, droom weg in een wereld van verlangen. Kijk ik je aan, wonderschoon gedaante gehuld in zeeën van zout. Ik verdrink in je blauwe ogen, drenkeling in een hemelse oceaan. Drijf ik rond, hopend nimmer gered te worden. Ik ben verloren, bevangen door je warme blik. Liefde…

De wereld leeft

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
De wind van zee De zoute lucht De zon schijnt Water verdampt Een wolk verschijnt De wolk raakt vol Regen valt de natuur bloeit Door water val De zon gaat schijnen De wolk verdwijnt De wolk verdampt De maan komt op De zon verdwijnt Het is nacht De wereld rust De wereld slaapt Tot de zon weer schijnt En hij ontwaakt De wereld…

Valentijn 2015

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Mijn lief is de duinpan gericht op de zon zo warm en intiem ze houdt je uit de wind Mijn lief is het zandstrand grenzeloos open gekerfd door de zee ze maakt elke dag nieuw Mijn lief is de branding bruisend aanwezig met pracht en ook kracht ze neemt iedereen mee Mijn lief is de oerzee onmetelijk diep bron van het leven van zichzelf…
Hans Wierenga14 februari 2015Lees meer >

Bultrug

snelsonnet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
Na één dag werd de bultrug al gemist, De bultenaar was zo te zien vertrokken. Was Quasimodo zich een bult geschrokken? Dat moet maar eens goed worden uitgevist. Door voor de soort zo fnuikende gebruiken Begrijp ik dat zo ’n vis gaat onderduiken.…
Wim Overweg19 februari 2015Lees meer >

Het lied van de zomer

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
een handje vol zwart geel gebekt floot uit zijn nest in het tederste groen het hoogste lied van de zomer woest sprong de hond zijn tanden gewit naar de slapende kat en beet in de staart van de zonnende dromer we liepen met vrienden bepakt en bezakt in het heetst van de stad over zinderende wegen door zand naar het goudgele strand achter…
wil melker16 augustus 2009Lees meer >

Er dauwde iets van spijt

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 707
de bloemen in je ogen was ik even kwijt de felle zon scheen ze te doven er dauwde iets van spijt zonder woorden zijn we naar de zee gegaan de koelte van de golven heeft ons goed gedaan de bloemen in je ogen bloeiden weer het blauw van schelpen op het strand…
wil melker8 augustus 2009Lees meer >

REISLUST

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Zoekend danst de bij op en neer, boven golven van sterke branding!…

De verte afstand wordt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
ik kan je niet bekijken je met niemand vergelijken maar hoor je stem in het ruisen van de branding in je tekst kom mee naar zee waar ik mezelf verliezen kan de verte afstand wordt en ik je namen schrijf met zand kus je lippen in het zout van samen drogen opgetogen in het waterspel de golven breken veel te snel we dromen zon en kleden…

Wie we waren (en wat we werden)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
als kind droegen wij zeeën aan land in dunne emmers wij bouwden kastelen met water en bloed en drukten gaten in muren van zand van ramen en deuren wisten wij niet dan kwamen de golven luid en ongrijpbaar liepen wij weg op magere benen wij vluchtten naar later naar morgen en beter vonden huizen met winddichte luiken gingen naar…

Avondnevel

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.173
Ze was zo stil, zo zonderling, Die zee, waar niets bewoog. O, die zwarte, grillige heuvelkust, Die met haar brede lijn, Scheidde de blinkende nevelrust Van 't gloeiende karmijn! Want boven de donkere landen Stond vuurrood de hemel te branden Met onheilspellende schijn.…

Het boek van verleden

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 811
in grijs kleurde zee het verhaal van je leven traag rolden golven je zinnen al brekend op strand woorden verwaterden stroomden als letters over los zand ik pakte je hand we zagen het land en hebben het boek van verleden gesloten…

Onverwacht genoegen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
De kleurengloed was fascinerend en melancholiek, met een sfeervolle schitterende apotheose. Kitesurfers brachten prachtige beelden op je netvlies. Dansend op de golven maakten ze er echt een show van. Mooi is het als je dat langs de kustlijn mag observeren. Het was niet te voorzien, maar het werd een ware happening.…
Dick Voogd7 oktober 2020Lees meer >

In berijpte duinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
zag de mist van gisteren in berijpte duinen waar de hond kon struinen en niets vergeet er was geschoond in groen onkruiden rozen terug gesnoeid tot waar de winter met lente heeft gestoeid ik weet je kleuren smaak nog alle geuren van ons zomers samenzijn de rijp ontdooide in de zon jij bent waar alles om begon…
wil melker3 januari 2009Lees meer >