3472 resultaten.
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar geur
die nu al uit begint te doven
ik wil nog in een zin geloven
mijn twijfelende hart klopt in mineur
en ik zeg vloekend een gebed…
Een hele bijzondere dame
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
904 Gillian is een hele bijzondere dame want
zij woont namelijk in Prinsessenland
daar eten ze geen spruitjes of gewone pap
maar drinken ze iedere dag prinsessensap
zijn papa en mama Koning en Koningin
hebben prinsessen het hier altijd naar de zin
dat is waar de zon voor altijd schijnt
en de regen wolkenloos verdwijnt
de plek waar wij je altijd…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
Wat ik het meest lief had ( P. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 In dit leven, van Petra Hermans,
met haar willige zin.…
het ultieme niets
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
643 je kunt met de mooiste woorden proberen
het ultieme gedicht te schrijven
maar nog voordat je een eerste zin hebt
bedacht weet je dat het onbegonnen werk is
wat de dichters ook schrijven en hoe goed ze
het bedoelen het blijft slechts wegwerppoëzie
de één zal het geschrift misschien
een poos bewaren in de la van het dressoir
terwijl de…
Waarom zou ik...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 hij schrijft geen enkele zin en toch
mijn evenknie
het is weleens goed dat een schrijver
weet dat de geest ook afhankelijk is
buiten de eigen wil om, want bezieling
als sleutelfiguur is de spil
zie dit schrijven vooral als uitdaging
of hier nog iets van mijzelf in zit
een eigenschap van gedrevenheid
die met ongeduld de boel omspit
vergeet…
Lentekriebels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Het beeld van jou reist mee in mijn gedachten
terwijl je mij kriebels bezorgt in mijn buik
met wangen die bij avondrood op je wachten
nu ik mijn gevoelens voor jou ontluik
Het is mijn zin die zinnen schrijft
door een gevoel wat steeds in mij blijft
Jij bent de mooiste lentebloem die ontspruit
In mijn dromen ben jij mijn bruid
Ik…
Zo’n beetje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.078 Beetje bie beetje wordt t stil en
dwaars tegen zin en verstaand
zol k mit verdoezeln willen
in dook aan wotterkaant.
Beetje bie beetje wordt t stil in
de regen op t Hogelaand.
--------------------
Wizzelbörg (2009)…
Als het bloed niet stolt,
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Ieder waarde werd een ding,
iedere zin die ons toekwam
in zandkorrels opgegaan, toen
de vloed onverhoeds aanviel
ieder woord dat werd gewogen
ontoegankelijk,
tot eigen gebied verklaart
elk verzwegen woord,
als het bloed niet stolt
en de klank zich niet bewust
wordt in het zwijgen,
hult zich in kwetsbaarheid.…
Jij geloofde echt in boven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
804 ik heb de graven bezocht
urnen vastgehouden van hen
die mij hun dood toevertrouwden
in afscheid nemen
hadden wij het steeds over leven
het samen delen van tijd
de herinneringen zijn gekomen
heftiger dan ooit
terwijl jij hier ligt te dromen
in het jullie missen
ben ik gaan gissen naar
de zin van bestaan en weer gaan
ik weet dat jij…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Het bleken jouw komma’s
na elke gebroken zin
die de punt deed vrezen.
Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.
Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…
hijskraan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 Daar staat een hoge hijskraan
Hij heeft niet zo'n leuke baan
Wel een heel mooi uitzicht
Zijn blik is over de stad gericht
Zijn hele leven in hitte en kou
Meestal op een grote bouw
Zijn hele leven erg zwaar tillen
Dat zou ikzelf nooit willen
Nooit zal je aan hem merken
Dat hij geen zin heeft om te werken
Maar soms dan wordt het hem…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 'k Ben niet meer die
ik was, hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat…
De reden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 gebreid
daar onwijsheid lang gelee teloorging
in woelige nachten, waarin geweld
ongezien kan toeslaan
zijn de kreten om hulp oorverdovend
de geur van angst kruipt in neuzen
chemische wapens, niets schuwt
de vijand om het licht voorgoed uit te doen
wij nietsnutten staan aan de zijlijn
kijken toe, vragen ons stilzwijgend af
wanneer de zin…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 Schrijver ben ik - was ik - ben ik
Mijn pen geworteld in Koerdistan
De uniformen pakten mij op
Rukten mijn snorharen 1 voor 1 uit
Al waren het woorden tegen hen
Sloegen en spiesden mij met stokken
om er een punt achter te zetten
Een zin kende ik niet meer
Ik schrééuwde VERWARRING uit
Nu woont mijn bewerkt lichaam
in een ver en vreemd…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als ze voor je deur staan
weet je het al, is het al
te groot om te bevatten
De hemel helpt mij niet
het hogere doel van de oorlog
begrijp ik niet, ik kan slechts hopen
op een afloop die er zin aan geeft
Zacht vruchtvlees wordt ons beloofd
maar we krijgen stenen te eten
De kansen keren, coalities wisselen
en wij schieten over, zonder…
Waarschuwende droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Ik liet hem, ook al was ik bang, begaan
Wat later kwam hij toch mijn woning in
Toen werd ik wakker, enigszins van streek
Wat als dat fiere dier alsnog bezweek
Wat was van deze nachtmerrie de zin?…
Veilig opgesloten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
379 er zijn woorden opgesloten
binnen in, geen zinnige zin
is goed genoeg voor een begin
bij het eerste woord
valt alles om, te lang gewikt, gewogen
gezwegen met mededogen
ongeremd opstandig zijn ze
het eind is zoek
vanuit elke invalshoek ongehoord
doof en veilig, geloven in heilig,
volgorde en verband
altijd resterend in gezond verstand…
Nooit gekend?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
558 De nooit ingehaalde tijd
geeft nieuwe tranen door,
als voortschrijdend inzicht,
omarmt de toekomstige
achtergrond in een teken
of in een oneindig woord,
wel of niet vermomd
vervormd zich niet door
onbetamelijkheid zonder
vooroordeel in een
zwijgend of een
ongeschreven woord en
zin, nog onbekend voor
iedereen die het horen wil…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Zin leeft zintuiglijk om ons heen.
Voel, Zie, Luister, Ruik, Proef!
Onze toekomst wordt vandaag,
in ieder van ons herboren.
In wie op geboorte wacht.
In wie gestorven zijn.
De toekomst is een wonderlijk proces.
Speelt zich voor onze eigen ogen af.
Onze toekomst leeft hier vandaag.
Niemand, werkelijk niets,
gaat hier en nu verloren.…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Van elke zin en betekenis beroofd,
Loop ik schuifelend rond in mijn hoofd
Een mist rond beelden en gedachten
Geen mens die klaarheid kan verwachten.…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
Voortgeploeterd in een onwelgevallige wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Inmiddels echt ruim een generatie geleden
Het klinkt misschien
Ongehoord, in gedachte
Heb ik hen, waar ieder
Afzonderlijk
De das omgedaan, (echt)
Vermoord
In letterlijke zin dan figuurlijk uiteraard,
(maar) duivels zijn
en blijven zij, dat staat vast
Eigen falen
Door zijn leed verbloemen
Fout met woorden te benoemen
Gelukkig beschik…