5142 resultaten.
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 Toen de meiden zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen…
ware liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.063 waar vind ik woorden
die vertalen
wat jij in mij
hebt losgemaakt
je blies het stof weg
in één adem
uit de verste hoeken
van mijn zijn
met nieuwe ogen
leren kijken
naar alle wonderen
om ons heen
onverwacht de vragen
zonder omweg
naakt en hard
als het antwoord
zacht zingt het lied
van het leven
je hebt het mij
in je lach teruggegeven…
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
Je blik uitdagend is
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
770 de party is nooit over
omdat jij met
vingers knipt
gelakt in rode kleuren
je blik uitdagend is
de mijne vragend
afwachtend naar
een nieuw gebeuren
je strikt mijn das
op blote bast
ik adem zacht je
meest intieme geuren
exotisch is het woord
chaotisch wat gebeurd
als jij met vingers knipt
onze party is nooit over…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
Voor mijn gedachtenvlinder.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.305 Waarmee voed je je dan, met mijn fantasieën
en wat voel je, wat denk je, wanneer ik beef
als jij met jouw woorden, mij de adem beneemt.
Hoe heb je mijn denken zo kunnen veroveren;
je plaatste een vlag op elke gedachte, die nu
als een vlinder licht en zacht wappert in de wind.…
oogkracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
830 als mijn ogen je ogen vangen
onzeker maar willend
doordring ik in het moment
laag na laag je zien
en laat me woord voor woord
je wereld influisteren
verdrinkend, bovendrijvend
adem happend en weer wegzinkend
sijpelen we zo maar wat
als bronwater rijk aan mineralen
en begrijpen ogenschijnlijk
dat kijken met twinkelkracht
de weg wijst naar…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
het gerekte leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.059 het leven bij de dag
vult zich in
van moment tot moment
hap slok hap slok
de klok tikt
men hoort ook
de eigen rikketik
van verre gekomen
nu dicht bij
te tellen in tellen
de adem gaat er in
soms te weinig uit
tussen de bedrijven door
wordt de zuurstof
in het bloed rechtgezet
zo ziet men
bewust leven
met rendement
du moment…
Toch iets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.322 Ik heb slappe benen
Mijn hoofd zit vol met snot
Mijn maag draait veertien rondjes
Mijn adem ruikt verrot
Mijn rode ogen tranen
Ik lek mijn oren leeg
Ik houd geen kruimel binnen
Ik schrik als ik me weeg
De koorts heeft mij bevangen
Nooit had ik zo’n ziek lijf
Maar wel heb ik een computer
Met een bikkelharde schijf…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Kringen in het water
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.106 het bewegen van je vingers
sierlijk laat je
schoonheid vloeien
in de zomer,
nu voorbij
het kringt in hoge twijgen
en het diep gegroefde schors
ontvangen over het water
wacht het stromen,
los in mij
langs oevers
en langs bomen,
de brug van noord
naar zuid
daar voel ik je adem…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
"Voor Michel"
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
901 Ik hoor je adem
Warme ogen
dwingen te zien
waar liefde ligt..
Ik zie je ziel
Vleiende handen
omvatten dankbaar
jouw gezicht..
Ik geef mezelf .…
Letter voor letter
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
733 gekrulde zinnen
zijn zorgvuldig gekozen
en uitgewerkt
in momenten van de dag
achteraf zijn je ze zuur opgebroken
in jaren van gezichten
spoelen golven ze op de rand
om te zuiveren
is schoonheid aanwezig
in elke vingertop die je draagt
letterlijk én figuurlijk
letter voor letter
wordt het aangetoond
in vrije geluiden van adem
uiterst…
Aphrodite
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
988 Een gang in het Concertgebouw
en jij daar, met een andere vrouw
Ik maak mij haastig uit de voeten
bevreesd voor dit mislukt ontmoeten
Mijn adem stokt - mijn oren suizen
Dat schaamteloos jij kunt verguizen
de liefde die nog gisteren stond
voor al wat onze harten bond!…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties
adem…
voor dat moment
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
686 keer op keer roep ik je op
zolang de harteklop mijn handen stuurt
met mijn muziek lukt het
je uit de winterslaap te wekken
te laten nestelen in ongesproken taal
mijn adem, maar vooral ook
het verhaal, waarvan de tekst
voor eeuwen is geschreven
je te verleiden met de klanken
intonatie, passie, dynamiek
voor luttele minuten even samen…
vergankelijkheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
868 Het is in de grond, het raakt er
het wortelt er aan de beginselen
de kus van de dood, de Maan
die geboorte gaf aan een levenloze woestenij
de Aarde, kringloop van pril geweld en liefde
op een stormen en een blussen
tot het over gaat, in een versleten seizoen
iets houdt er de adem in
op de zijlijn van een woestijn
het wervelt er in een navelstaren…
Knieval
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.014 Wij zijn elkanders raakbaren
vanaf het allereerste uur
speling uit de diepste snaren
van levenslot en de natuur
bemin het vurig wildebeest
achter de secondewijzer
kroon ons voor eeuwig jong van geest
tot trouwe keizerin en keizer
draag mijn adem door de poorten
van je gepassioneerde ziel
jij enige uit duizend soorten
voor wie ik in aanbidding…
taboe
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
724 waarom
sloop je het geluid niet uit de muren
zodat ook het verleden
stil wordt
je hoeft me dan niet meer te omarmen
of nadien, jezelf schoon te vegen
omdat het knakt
binnenin, was ik toch al
het zwakst
tel de slagen, tel de dagen
mijn borsten rusten en nauwelijks
adem
voor toekomst en dezelfde
kamer, planken tot kussens gekist…
Te huur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Ooit woonde zij in haar gedicht
waar op de eerste etage
letters licht bedrukt muren
sierden en de donkere zolder
moeders taal en tekens verborg
had zij een heerlijke stek
het is haar ingehouden adem
die het alfabet een zetje geeft
en in het donker trekt zij moederloos
de laatste sierlijke letters uit
en zet haar prachtige taal te huur…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
Geletterd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 de kleur die uit jouw pen kwam
voorspelde niet veel goeds
hij was er naar gaan staan
niet toegankelijk voor anderen
daarmee werd de toon soms
snel gezet, te snel doch vlijtig
en accuraat vlogen jouw ogen
over de letters die vraatzuchtig
alle beelden tot zich nam
deze reconstrueerde totdat
de pen stopte, men de adem
inhield op wat er komen…
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…