3063 resultaten.
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 ik zag
witte handen
waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend…
Het buitengewone
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ik heb jou de
mooiste stukjes van
mijn ziel gegeven in
de meest intrigerende
kleuren van onze
nieuwe lente
luisterend naar
buitenaardse tonen
die in universele
uitvoering ons in
hemelse odes diepte
en warmte betonen
jij hebt de rode
erupties van mijn
liefde in het nachtelijk
duister op zien spatten
in het samen voelen
van mijn…
Mislukte mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Al armpjes, beentjes, een buik
De navel een hongerend strekken
Ogen gesloten, eeuwig
Ronddrijvend in het tijdloze
Verdikte water van behoud
De flikkerende buizen, duimel
Een blinkende vloer vol waterspoel
Alles één pennestreek weg van de chaos
Een in het halflicht vertekend oog
Dat door anders brekend glas
Je duister impertinent aankijkt…
Nachtmuziek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
739 Als het leven zwaar weegt
Alleen zijn teveel ruimte neemt
De rouw te rauw
De kou te koud
De schreeuw van binnen ongehoord
De grijze nachten ongestoord
Insomnia de enige die op visite komt
Altijd laat
Als iedereen naar bed al gaat
Kondigt hij zich aan
Een duistere vriend
Met een theelichtje hoop
Opgebrand in de nacht
De ochtend…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar een schim van een liefdesaffaire
een zucht naar de werkelijkheid
door een illusie in de mist
en het duisteren…
Romantische verkenning
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Diep in de nacht schrijf ik je
als een eerste verkenning
in het duister van de tederheid
handen die naar een rivier zoeken
waar ogen langs oevers dwalen
romantische overwegingen
in dit leefgebied vol tranen
overstromingen, mensen in nood
terwijl jouw hart roept om vreugde
liefhebben tot diep in het nachtboek
tot aan natte ochtenddauw in…
Vallei van eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 iets om eenzaamheid
te verklaren, een deksel
of een brug voor de kloof
dan had ze een kans gehad
om uit de eenzame vallei
te geraken
Maar alle verse sporen
van haar ongeloof
werden vernietigd
door noodlottigheid
van de meest eenzame plek
in haar geheugen
Haar vallei van eenzaamheid
Voor niets en niemand meer bereikbaar
door het duister…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 De nacht is bij een dronken dichter
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 OMHELZEN
In witte wolken lig ik te dromen van toen
Van ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…
Dagelijks geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
316 Het leek al genot
geluk dat de wereld bracht
in die helder
schijnende ochtend
na het duister
van die zwarte nacht.
Alle bloemen in de borders
alle vogels in de eikenkruin
vissen en kikkers
in het water van de vijver
beschenen door de gouden zon
brachten ode aan de Schepper.
Zo geen enkel mens dat kon.…
Nu al wat nieuwjaarswensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
367 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.…
Verwondering
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
308 Meestal gaat het goed,
Ervaar je geen kommer noch kwel,
Blijft het licht branden,
Maar soms, heel af en toe,
Zijn verwachtingen loos,
Sta je in verwonderende verwarring,
In het duister wijl 't is licht,
Wachtend tot ’t tij keert ten goede.…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 Alleen de grond waarop ik sta
is begrensd en biedt houvast,
terwijl ik verder in duister tast.
Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereld.…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Alleen de grond waarop ik sta
is begrensd en biedt houvast,
terwijl ik verder in duister tast.
Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereldruim…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels
die het duister…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar scheen
en onbetwist
het licht
het duister…
Choreografie 3945
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.034 rechts
- en weer terug
immer de stenen blik
naar voren - nimmer omlaag
waar het vertrappen
verstard in de cadans der voeten
verplettert elk die valt
onder die stamp
harder dan ijzer
wordt aarde stof
steen gruis
blinde gesloten muren
drijven de drom in 't nauw
bijna tot stilstand
ingesloten
breekt hij dan stampend
naar het duister…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 De schaduw lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als…
Ik wil een raspaard :-)
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.398 is
bij hem voelt
iedere vrouw
zich miss
teder, ruw, rauw
soms gilt hij
ik hou van jou
hij die geboeid
luistert naar
onsamenhangende
hartstochtelijke zinnen
weet hoe een vrouw
te beminnen
ik wil een roos
vrij van doornen
zoete letters
van chocola en
room, een dag-
en nachtdroom
ik wil zwoele muziek
maar ook woeste klanken
duister…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 Haar huid glanst duister als de nacht
ogen fonkelen geslepen granaten
en sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan…
SMALLE GRACHT BIJ NACHT
gedicht
2.8 met 93 stemmen
23.679 't Is alles zo oud: de huizen dromen
- Zij worden node wakker als het daagt -
Soms zie 'k nog mensen uit een zijsteeg komen:
Zij zijn door 't duister spoedig weggevaagd.
Dan leef ik weer alléén.…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Bovenin de kamer
troont het licht nog als een fries
maar naar beneden toe
wordt het duister dieper
en werkelijk de tempel van de nacht
die hen voor elkaar bestemmen zal.
Hij bereidde het huis voor op haar komst,
veegde het venijn weg uit de hoeken
maakte ze rond en onderhorig
aan liefde die moet beginnen onder doeken.…
pontius pilatus
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.704 als toch
na het al te lange zwijgen
het mensonterende gegil begint
weet dan
dat ik hieraan onschuldig ben
mijn handen zijn te vaak gewassen
als toch
de nieuwe dag vorm gaat krijgen
en het licht het duister overwint
weet dan
dat ik elke beschuldiging ontken
dit boetekleed zal mij niet passen
als toch
schriftgeleerden mij bedreigen
en…
666
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.276 men zegt het getal van het Beest
van origine, een gevallen engel
als Lucifer, jaloers en lichtgeraakt
een brandvlek is snel gemaakt
wij verwijten elkaar de duistere nacht
terwijl juist sterrenschijn beter is te zien
verdwalen in en om en rond elkaar
wij springen touwtje tot je lacht
aarde en maan houden ons vast
laten ons vrijwillig gaan…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.102 nacht
Omlijnde ogen, wit gelaat
Een kille koude kracht
Je ligt hier stil, je ogen dicht
In dromen diep verzonken
Ik red je uit het felle licht
Mijn liefde jou geschonken
Ik proef de hartslag in jouw bloed
Zo warm en puur volmaakt
Mijn liefste, dit moment voelt goed
Je bent onsterfelijk gemaakt
Ga met mij mee door nacht en duister…
Kerstbeleving
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.376 In het hart niet in het hoofd zit de herinnering
Aan lichtjes in het duister twinkelend in de oogjes
Van kleine meisjes in zoete jurken
Ze zingen en lezen het kerstverhaal
Laten de boom schudden met de deur
En eten het jaarlijkse feestmaal
In het hart niet in het hoofd zit de gedachte
Aan de kriebels van het engelenhaar
Aan de warmte en…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 beweende doeken
draag ik de dagen naar de dood
en vlij ze stervend in zijn schoot
terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht
het sprankje dat spontaan ontspringt
aarzelend…maar toch…’t dwingt
het duister…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De weg verloren, maar zonder zorgen
Een uitweg leek een plaag
Je lijk net niet geborgen
Het verdiende nooit gekregen pak slaag
De angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij…
mijn kleine wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
971 leven verdroogd
laat mij tastend schuifelen
en wakker worden in een warme wind
soms kijk ik naar de aflopende tijd
haar ogen richten steeds op mij
waarin de rouwkaarten al geschreven staan
in een stilte waarin mijn mond niet meer tot woorden komen
maar armenfladderend licht de wind mij op
en mijn doodsboot verkoos het duister…
de Oplichter
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.128 Gedreven door mijn valse sluwheid
Schreed ik op het laagste niveau
Verminkt achterlatend verboden zones
Maar dan gleed ik uit door de herkenning
Struikelend smakte ik op het granieten geheel
Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen
Scheurde mijn schranderheid en liet los
Om meegevoerd door de frisse wind
In het duistere ravijn af te dwarrelen…