3707 resultaten.
Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet
poëzie
3.1 met 9 stemmen
1.643 Dan zie 'k mijzelf alleen en ongedeerd
Der fantasieën vloed gelijk een zee
Beschrijden en geniet mijn godlijk-zijn: –
Maar als ik aanstonds langs de straten treê
Ken ik mijzelve van mijn ijd'le schijn,
Daar men toch kent met wie men veel verkeert.…
Zwakheden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 We willen aardige en goede mensen zijn
Oprecht, vriendelijk en gezeglijk
Maar meestal zijn we toch onhebbelijk
En helaas is onze goedheid soms schijn.
Wij mensen willen wel graag het goede
Maar door onze zwakheden lukt dit niet
We zijn steeds zo onzeker op dit gebied
O, God, wil ons voor het kwade behoeden.…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 Schildert een liefelijke waarheid
in de schijn van haar penselen tot
heldere stenen die ze uit de sterren
steelt, een energiebron die zij met
haar vlinders deelt, verovert de
stralende zon, de weg van het hart
naar het hoofd, van de groene weide
naar de gene zijde betovert zij het
paradijs,handleiding van haar
levensreis, tegen welke…
Galerij van wensen,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
555 Vreemde gedachten verlopen
in een goede orde en in hun
gemeten pas en tempo die
niet zinloos zijn, slechts
herinneringen die voorbij
gaan in hun intrinsieke schijn
in een vervallen aards gerief,
wanneer het oude stierf nooit
meer in z’n originele lijst te
zijn gehangen in de galerij
van onvervulde wensen.…
Telepathie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.455 Ik vang je signalen op, geween en wanhoop,
valse trots en schijn, EENZAAMHEID vooral,
ik ben je pispaal, je boksbal niet meer,
straal eerst maar eens wat echte liefde door.…
Aan Dorothy H.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.774 Maar toen de luchters weer hun schijnen spreidden
Trad ik stil met herinnring door mijn zalen,
En 't was me als hoorde ik weer uw stem die sprak.…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de maan
echter
je zult nooit weten wat het was
zwervend
tussen steen en sterren
waardoor de waan mijn ziel knakte
en jij mij aan jouw zijde riep
Gelukkig schijn…
Iemands kind geweest
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.102 veel te korte broek
lijk je te zijn weggelopen
uit een heel oud jongensboek
Je zegt nooit veel, eigenlijk niets
maakt nooit een praatje met de buren
je lijkt wel mensenschuw geworden
en blijft maar in de verte turen
Ze zeggen dat je ooit professor was
al is dat nergens aan te zien
je lijkt een schooier in je lompen
of is dat alles schijn…
TEDERE KUSJES OP JOU
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
848 O, zo vele tedere kusjes dalen
op gans je mooie lichaam neer
Komen liefde geven..en halen
en ze willen zelfs almaar meer
O zo zachte kusjes dwarrelen
rondom jouw ogen plus je oor
Willen ons nu laten scharrelen
en ‘t allerliefst zelfs uren door
O zo heerlijke kusjes dartelen
op je twee benen en op je voet
In schijn even tegenspartelen…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Het kan zijn vuurwapens alvast laden
de zon zal niet altijd stralend schijnen.…
JEUGDIG VOORNEMEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 Fakkelmeisjes brengen een schuchtere schijn
door de nachtelijke zaal van dovende geest.
Een spookslot vol schemerdonk're kamers,
waar zwevende vlammen laaien, verzinken,
schimmen openlijk vrijen bij wild krakeel.
Wachters bekloppen het gebouw met hamers,
maken daktuinen: vogelkoren klinken
tussen begroeide torens. Levend bloeikasteel!…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 De dans
De wereld heeft met kunst en kleuren
toch nog iets wat doorgaans mist
Dit leven zoekt met haar bestemming
naar de hand die leven schetst
Deze aarde circuleert
en doet of toeval schijn vertoont
Doch ergens hier bekent een ziel
dat hij bestaande hoop erkent
Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt…
ik ben niet perfect
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.360 Maar zie mij nu schijnen,
Voel de pijn die jij me heb aangedaan.
Zie mij nu met beide benen op de grond staan,
Terwijl jij langzaam ten onder zal gaan.
Nooit meer zal jij me onder de duim krijgen,
Omdat ik dan boven jou uit zal stijgen.
Ik zal vechten, ik zal volhouden.
Elke minuut, elk uur, alle dagen.
Tot mijn laatste uur heeft geslagen..…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 Lang voor 't eerste dagegloren,
lang na Venus' gouden schijn
kniel ik, uwe stem te horen
uit die weelde, uit die pijn,
uit die tuin, bedekt, bedwereld
met een bloesem van Voorheen.
Heer, behoed haar in de wereld,
doe uw mantel om ons heen!
----------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Er liggen lange strepen in de lucht
Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn;
De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn
Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht.
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht,
Als deed het machtige ademen hem pijn,
Gedoken zit het stomme vogelijn,
En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
Ik ga niet met de stroming mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Dit is mijn moment
Mijn kans
Nee, ik kom niet langs
Ik pak het moment met beide handen aan
Laat alle stress aan
Heerlijk schijnen
Eerlijk zullen mijn eigen zorgen verdwijnen
Ze noemen mij brutaal
Hoezo spreek ik niet jouw taal
Ik schrijf precies op
Wat ik wil zeggen
Nee, dat hoef ik niet uit te leggen
Opschrijven van mijn eigen gedachten…
Verstop je niet achter een wolk.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
643 Na regen komt zonneschijn;
Wacht niet te lang met schijnen;
Jouw warmte vind ik ook zo fijn.
Verstop je niet achter een wolk.…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 De zon zal schijnen,
warm op je huid.
Niets zal je kwellen
onder deze boom.
Genade is mijn hart,
koningszoon.
Als je inéén krimpt,
er brandende pijlen zijn,
schuil dan bij mij,
je bent mijn vriend.
In het land van de troosteloze,
kies ik jou,
ik heb je lief.…
ONZICHTBAAR VERDRIET
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.004 Het masker toonde een gelukkige lach
het masker toonde een verheugd gelaat
Haar ogen verraadden wat niemand zag
jawel, ze was volkomen ten einde raad
Haar masker was hoe zij zich liet zien
het masker verborg haar innerlijke pijn
Hield zij haar smart geheim, misschien
en leefde haar uiterlijk voor de schijn?…
De redactie
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.803 Ze leek bescheiden, maar dat was schijn
of toch? Zij wilde alleen verblijden!
De verdraaide redactie plaatst veelal aantal
dichtwerken en kwam mevrouw Hermans tegemoet.
Na haar eerste stappen, leerde ze weer grappen,
grollen... spelenderwijze was ze aan het dollen.
Goed, hoe groot dacht u dan te worden?…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 En dan noemt hij de wijn, die vreugde geeft -
Zijn passie - zonde, en nuchterzijn zijn deugd,
Daar hij zich dwaas dronk in een mooie droom,
En in het leven schijn zocht, die niet leeft.
Hij vleit zich met de erinn'ring zijner vreugd,
Maar durft geen appel proeven zonder schroom.…
de vier gezusters
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 en onverlet
wilde die ster slechts bij hen zijn, toen
elk haar eigen stap in zilte pijn
onzeker neerwaarts
had gezet
de één was doof en sprak geen woord
ze sliep en had de roep der anderen
nog niet gehoord
de ander schreide, stil en kalm
terwijl de derde vol getalm haar stem wist
te veranderen
maar toen de vierde, in haar jonge schijn…
De mattenklopper
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.198 Gelijk somtijds een zwerver eenzaam staart
Naar een Moors venster, sierlijk rijk van lijnen,
Zo boeit dit nietig ding betoovrend mijne
Ontroerde blik: hoe speels en toch hoe klaar 't
Riet zich verwindt en tot een steel zich paart:
Geringde palmenstam in blonde schijnen!…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt
in te krimpen
- dat is schijn…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
Van blank ivoor, met rode en gouden lijnen
Zal ik in 't wit de fabelen doen schijnen
Dat ieder zo mijn leven kan doorschouwen.…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 En de stad,
Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd,
Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen
Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel.
De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen
In duisternis, totdat opeens een fel
Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Bij avondduister schijnen felle stralen,
vloeien samen tot een mild, helder licht
op muren met streng, waakzaam aangezicht,
sterke wachters om kwetsbare zalen.…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Een afstand
die ons op de rode loper laat schrijden
tot de horizon
waar jouw silhouet duurzaam kan schijnen.
In één beeld
dans jij als de fee van de nacht
om de waakvlam
te koesteren tijdens je surveillance
Die komeet
wat explodeert in mijn universum
voel ik jouw vuur
die je deelt in mijn bonzend centrum.…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 kan het niet
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet gebeuren
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik voor jou fluister
de maan laten schijnen…