5957 resultaten.
Ons
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
806 Ik zou je graag dit geven, dit wat ik niet kan,
Door schemerluchten omgeven
Als de zuurgraad van mijn behang,
Door de tochtigheid van dwazen
En de vochtigheid van glazen,
Meestal na die drang
Ik zou graag met je delen, dat wat ik niet kan
De waarheid in vele facetten
Als de zoete muren van mijn gevang,
Samen verblijven in een gouden kooi…
Drijvende vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Moeders in gammele armen gevangen,
op drift door onbetaalbaar verlangen.
Het water van de zee is bitter en zilt,
door alle leed en alle tranen verspild.
Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Breinmassage
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
642 is het niet bijzonder
dat wij onderuitgaan
door schone tonen
wegebben in streling
en stroming van
innig hoge gevoelsband
onze emoties
niet meer beheersen
en laten meeslepen
door zwevende liefde
als zalig diepste wezen
van mijn zijn in verrukking
der gevoelige wetenschap
muziek en mystiek
keten mij voor eeuwig
in uw gevang…
Die langzaam uitdijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geest die vervlakt,
Zichzelf versmalt
Tot een dunne,
Stille streep
Emoties gevangen
In niet meer
Dan een levenslijn
Die slechts een tralie
Smal is -
Medicatie die voorkomen
Moet dat ik door de
Ondergrens ga,
En bewerkt dat
Waar mijn geest
Zichzelf steeds meer
Uitdunt, het lichaam
Langzaam uitdijt tot
Niet-normale…
hunker
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
713 ik ben een wolf onder de wolven
buil bronstig mee in 't koor
niets menselijks is me vreemd
ik schuw geen platitudes
ik hou nochtans
van al wat onbereikbaar is,
van duistere symbolen
tot lichtende sterren
helaas
ik ben de man die naar de zon wil lopen
maar vastzit op het kleverig asfalt:
de hunker zelf houdt me gevangen.…
Onder een horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 We worden jonger, steeds jonger…
-ze lacht om het grapje
dat ik nog maken moet-
Wat ze me zegt lees ik in haar ogen,
glansvol worden we gevangen –
een wilde vonk is het logische vervolg.…
Wie mij kende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Wie mij kende heeft mij
ongemerkt verlaten,
Is opgelost in een
dampende doolhof
Van ongekend verlangen
waar ik niet langer
Toe behoren kan,
Ik ben slechts nog
in mijzelf gevangen -
De woorden waarin ik
haar naam nog noem
Zijn in de wind
vervlogen, naam van ooit,
Naam van altijd, naam van een
eeuwig bloeiende bloem.…
Wil je even bij me zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
622 Wil je even bij me zijn
kun je dat verdragen
de angst en de onzekerheid
mag dat even vervagen
Even delen lief en leed
zo samen er voor elkaar
bevrijd en toch gevangen
het goud dat ik bewaar
Jij hoeder van mijn liefde
mijn maatje voor altijd
jouw hart zo vol van leven
houdt mij in deze tijd…
nadorst in het uurloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 ons voorbijgaan
vordert gaandeweg
pratend, sapstromend
wandelend over jeugdig gras
verderop staan bomen
haaks op gedegen aardlijnen
elke week is het
een kwartier eerder donker
voorlopig is eeuwigheid
gevangen in onsterfbaar steen
in de late schemer van
deze kortstondige dag…
Zomergasten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
471 Hoogseizoen zomert
dromende gasten
loom achterover
geleund in fauteuils
schudden onbeschaamd
veren van 't kleed
tussen intro
en retro gemangeld
etaleren hun
intimiteiten
in camera-ogen
gevangen
bekennen openlijk
familiariteiten
Freud voor miljoenen:
kijkcijferhit…
Niet aan de Muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 bij mij hangen
ze niet aan de muur
worden ze desondanks niet
weggestopt of ontkend
de binnenkant van
m’n hoofd daarentegen is er
mee vol behangen
met hen die ooit
op beeld zijn gevangen
elk willekeurig moment
kan ik ze bekijken
in elke gewenste tijd
iedere dag ieder uur
en als ik wil kan ik
ze ook ontwijken…
Een man in de woestijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Hij zit gevangen in het hier en nu.
Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt aan een rivier die stroomt.
Hij denkt aan de groene bomen.
Van gisteren wil hij niets meer weten.
Hij is te bang om de rivier over te steken.…
Maar niets
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
551 Ik ben moe maar ik kan niet slapen
Ik voel me vies maar douchen helpt niet
Heb genoeg te doen maar mijn hoofd werkt in vlagen
Ik ben ziek en beter word ik niet
Ik heb inzichten, die ik niet kan plaatsen
En mijn vrienden, die kennen me niet
Ik ben vrij, maar ik voel me gevangen
Er is ook geen vrouw, die iets in me ziet
Al mijn geluk,…
VLIEGVRIENDSCHAPJES!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Als je met elkaar vliegt, heen of terug
in 'n vliegtuig wel te verstaan, te gaan
zit je ook voor de duur van die vlucht
vast, gevangen, geketend aan een stoel
'n beetje vriendjes, vriendelijkheid
hangt dan ook in de lucht
en vliegt op grote hoogte mee
voor de duur van die vliegvriendschapjes…
Nieuwjaars-Lied
poëzie
4.1 met 63 stemmen
11.199 Gij blijft in uw' Zoon mijn Vader,
Wat verander', wat verkeer'.
Vader, onder al mijn noden,
Vader, onder heil en straf,
Vader, ook in 't rijk der doden,
Vader, ook in 't zwijgend graf.
Waar ik ooit verandring schouwe,
Gij, o God, houdt eeuwig stand.
Ook op mijn stof rust op uw trouwe,
Sluimert in uw vaderhand!…
Bij de dood van Joris de Heus
gedicht
3.9 met 367 stemmen
27.077 Hij was een Nederlander
en hielp een Engels piloot
de Gestapo nam hem gevangen
en veroordeelde hem ter dood.…
De zegen
poëzie
3.9 met 12 stemmen
2.722 De zegen van mijn Vader ... als wij keerden
Bij Moeder thuis van het Sabbathgebed
Zegende hij zijn Zonen; wat wij leerden
Van Vader heeft mijn leven niet gered.
De zegen van mijn Moeder vóór zij stierf...
Vraag niet, hoe vaak ik langs zingende wegen
Haar leer vergetend mijn leven verzwierf.…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.…
Tegemoet gaan
poëzie
2.5 met 12 stemmen
4.315 "Laat mij roeien in ons schuitje,
"Laat ons vader tegengaan!"
Moeders oog schoot vol van tranen,
Och, haar herte brak van rouw,
Als het knaapje vroeg of vader
Niet haast wederkeren zou?
't Sloeg de handjes smekend samen,
't Koortsvuur glinsterde in zijn oog,
Even als in koude nachten
De avondster aan 's hemels boog.…
TABEH MARINIER
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Walste met haar de kamer door
En floot met opzet hard en vals
De man die zich op schilderles
Afzijdig hield bij het pauzeren
Zij bracht de stille kunstenaar
Dan altijd koffie
Met verbazing zag ik
Hoe hij tijdens reünies
Kleurrijk en met open blik
Tapijten conversatie knoopte
Voor mij bleef hij gesloten boek
Batik om magerte, mijn vader…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
Vork, mes en lepel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Een voledige set
Als er een vermist raakt
Moet hij wel worden terug gezet
Dus toen jij wegliep
Zat ik huilend in mijn stapelbed
Maar toen zag ik haar
Brandend in vuur en vlam
Dat ene wat ik nodig had
Daar stond ze mijn super mam…
De hond, de dood en de glimlach!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 geplengd de laatste dagen
nu lag ze bijna languit op straat
bij Mika, mijn 3 jarige bruine labrador
'n glimlach veroverde haar gezicht
ze aaide hem en hij kwispelde met z'n staart
ik zag het aan en sprak haar aan:
"lief he" sprak ik en zij zei: "Ja heel lief"
ze vervolgde: "Dit is ook mijn eerste glimlach
sinds dagen, want mijn vader…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 een opgeruimd type
ordenen, opruimen
schoonmaken, netjes maken
zit in mijn genen
en is aangemoedigd
door wijlen mijn moeder
zij altijd in dat schort
niet uit te krijgen
soms lukte het
dan speelde ik obertje
had de afwas al gedaan
de keuken opgeruimd
en koffie met wat lekkers
op het dienblad gezet
heb ook veel van
wijlen mijn vader…
HOE GROOT IS AFSTAND
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Is het de taal van het ene of het
andere land
of is het toch die hand
van een vader die nooit naar
z’n kind heeft gereikt?
dit laatste is geloof me
de grootste afstand, niet in mijlen
woorden of wat dan ook
maar de immense grootte
ligt in het feit dat ze elkaar nooit
hebben bereikt…
IN BLIJDE ...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 ik leg mijn oor
tegen je buik
hoor ons samen
verenigd worden
in een heel klein hartje
dat ik voorzichtig
hoopvol voel slaan
dit is een gevoel zo
bijzonder en fijn waarvan
valt te hopen dat het voor
altijd vast te houden zal zijn
en nooit over zal gaan
er ontstaat een vader
ook ik ontluik…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De zon staat hoog aan de hemel
Vader stapt op zijn fiets
De velgen blinken
“Tikketikketik” klinkt het geluid van de lagers
Een trui met reclame spant rond zijn buik
Zijn kuiten kaal en glanzend
Rustig rijdt hij de straat op
Eerst links dan rechts voorovergebogen
gespt hij zijn nauwsluitende schoenen vast
Wanneer hij gaat staan
handen op…
Mijn lieve papa is er niet meer.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Mijn lieve vader is er niet meer.
Ik voel een steek in mijn hart keer op keer.
Vragen zoals waarom moest hij gaan?
Beinvloeden op dit moment mijn bestaan.
Mijn lieve papa is er niet meer.
Ik realiseer mij dit steeds meer.
En niets verandert dit gegeven
Ik weet niet hoe, maar moet door met mijn leven.
Fijne vaderdag in heaven, pap ??…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Een drone zou het, het best, het mooist vastleggen
De tientallen ouders die hun kinderen opvangen, halen
Op de kruising Hazenstraat Elandstraat, Amsterdam-Jordaan
Met fietsen vooral bakfietsen komen ze van 4 kanten aan
Moeders en vaders zijn in aantal bijna fifty, fifty
Onderling wordt er gegroet met hau, hoi of dag
De Montessori-zelfontwikkelingsschool…
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…