3346 resultaten.
pfff
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
668 zacht ademgeruis
doet haar voelen
tot in haar
tot in haar diepste zijn
het is waar
die lijn
breekt nooit af
wat is
wat was
dit blijft
tot waar
de tijd gaat
gaat de pijn
wie is er te laf
wie lijdt
om te beseffen
dat sommige lessen
nooit leren
huil niet om wat was
lach
glimlach
het is gebeurd
ook in de kilte
kleurt
de zon
alles…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 En witte wolkjes aan de hemel
glimlachen ons aanmoedigend toe.
Onze harten stromen samen
en kussen alles wat leven is.
De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 Nee, ik was niet zo gecharmeerd
van die dame met haar lange haren
ze was een beetje ondoorgrondelijk
achter die zogenaamde glimlach
dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij
in kleine lijst van het Louvre te Parijs
was helemaal niet ondersteboven
met die vraagtekens in haar ogen
begon te twijfelen aan Leonardo
heeft dat mens soms een geheim…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Hier buiten vallen vlokken
ik bibber van de kou
en zit te koffie-mokken
waar is mijn glimlach nou?
Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?
Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn dierbare, een woord van jou,
missschien een glimlach…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je glimlach…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 dat het steeds minder wordt;
het kind dat zoekt naar dunne plekken
en de afbeelding van het licht, hoe het
om een glimlach weent, als vreemde, ongezien
dat het steeds meer wordt
in een beheerste vorm; grachten vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven…
lichtkoepel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
491 het strand droeg parelmoer en water…
onder een oppervlak van kou liep liefde mee
warme truien elders als een extra jas
de ganzenpas van twee
hand in hand en zijn glimlach smolt
rond wat ik kon vertellen
blij, ontvangen door een hart
dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf
dat licht verstuurde
uit haar dood
dankbaarheid was groot…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof ik er in woon, benaderbaar
door warme wind
en het glimlachen…
de liefde voorbij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 toen wij elkaar ontmoetten
sprak verbazing boekdelen
immers, herkenning
roept geen vragen op,
maar wel, waar was jij
al die tijd die plots
niet meer verloren leek
een litanie aan woorden voorbij
een oogwenk voldoet nu
een glimlach oogt bekend
en een enkel woord
schenkt vertrouwen
wij sloegen een fase over
berustend in wat niet kan zijn…
Wu Wei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
694 Een secundair reagerend persoon
Ben ik wel dat zal ik grif toegeven
In plaats van berokkenend te leven
Spreid ik een onbetrokkenheid ten toon
Als een geboren Tao-stoïcijn
Leg ik een bedachtzaamheid aan de dag
En handel bij voorkeur niet en glimlach
Tevree met mijn opportuun bewustzijn
In erkentelijkheid aan de kant
Ambigue in mijn denkraam…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
Onsterfelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Alles aan jou was gericht
op de blijdschap en
het welzijn
van wie jou lief waren
Jouw zachtaardigheid in
het spreken dat nooit kwetste
Jouw kwinkslagen waarachter
de betrekkelijkheid school
die voor even de ernst
van dagelijkse zorgen verzachtten
Maar ook de attenties
zo eigen aan jou
die onze ziel glimlachend
in bewaring nam…
Ik sta erbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 Je dartelt in haar tuintje en
vertelt de wereld
haar glimlach,
wie ben ik nog
in dit verhaal
ik zie het allemaal en hou van jou
maar pijnlijk
is de liefde nu
juist als ik het weer aandurf
merk ik je drang naar haar
vul maar in en spring
het was ook mooi bij ons,
me nog ten volle kunnen geven
kost me wat
en toch
er is iets…
In het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
bewust of onbewust
is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
dat er soms een
ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
zoveel mensen
kom ik tegen
onder een zonnedak…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.
Vechten zit gewoon in mijn bloed
Ik geloof en vertrouw, alles komt weer goed.…
JEZUS EN DUMUZI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ‘Is Pasen en de wind is krachtig
Mijn windsels liggen op de grond
Er speelt een glimlach om mijn mond
Er zijn weer vele schapen drachtig
Het is en blijft toch raadselachtig
Ik fluit mijn trouwe herdershond
Die blij is nu hij mij weer vond
Hij likt mijn wonden, het is prachtig
Ik was slechts enkele dagen dood
Het is met recht waarlijk een…
Hier wordt een moeder geboren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Vier mannen gingen haar voor,
Broers waren het van elkaar
En ook van haar die
Voor haar geboorte
De zachte tijd had uitgekozen,
De harde lijnen om de kaken
Die mannen doorgaans typeren
Werden toen zij ter wereld kwam
Vervangen door lijnen van zachtheid
En plooibaarheid met altijd een
Glimlach van oor tot oor -
Van het begin…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De vrouwen die hier nog wonen
hebben haar toen ze klein was
zien glimlachen om haar vrolijke grapjes.
De vele vissersbootjes
varen nog steeds aan en af naar de zee
bij de vervallen aanlegsteiger
waar ze dichtbij woonde
de vrouw die ik liefheb en
nu voor even is teruggekeerd…
Het oogpunt van mijn geliefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Secondes voelde als minuten in verleden tijd
tot de inspiratie van haar glimlach mij verblijdde
in woorden dat ik mij had voorgenomen.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Leer mij te houden van het leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
658 Leer mij dat tussen kennis
en emotie er nog zoveel valt
te weten zonder wetenschappelijk
gezag; dat leren lopen zonder
'kennen' leidt tot 'kunnen'
bij een moederlijke glimlach.
Moeder laat mij nog eens leren
van die eerste wankele gang,
spelenderwijs.…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Was het zijn glimlach
die zich voordeed als een verborgen gehuil?
Hij vreest het antwoord al weer lang te zijn
vergeten. Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en bij dat harde woord
- dat zelden valt -
eens glimlachen
om de tijdelijkheid ervan.
Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.…