3332 resultaten.
Onsterfelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Alles aan jou was gericht
op de blijdschap en
het welzijn
van wie jou lief waren
Jouw zachtaardigheid in
het spreken dat nooit kwetste
Jouw kwinkslagen waarachter
de betrekkelijkheid school
die voor even de ernst
van dagelijkse zorgen verzachtten
Maar ook de attenties
zo eigen aan jou
die onze ziel glimlachend
in bewaring nam…
Ik sta erbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 Je dartelt in haar tuintje en
vertelt de wereld
haar glimlach,
wie ben ik nog
in dit verhaal
ik zie het allemaal en hou van jou
maar pijnlijk
is de liefde nu
juist als ik het weer aandurf
merk ik je drang naar haar
vul maar in en spring
het was ook mooi bij ons,
me nog ten volle kunnen geven
kost me wat
en toch
er is iets…
In het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
bewust of onbewust
is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
dat er soms een
ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
zoveel mensen
kom ik tegen
onder een zonnedak…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.
Vechten zit gewoon in mijn bloed
Ik geloof en vertrouw, alles komt weer goed.…
JEZUS EN DUMUZI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ‘Is Pasen en de wind is krachtig
Mijn windsels liggen op de grond
Er speelt een glimlach om mijn mond
Er zijn weer vele schapen drachtig
Het is en blijft toch raadselachtig
Ik fluit mijn trouwe herdershond
Die blij is nu hij mij weer vond
Hij likt mijn wonden, het is prachtig
Ik was slechts enkele dagen dood
Het is met recht waarlijk een…
Hier wordt een moeder geboren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Vier mannen gingen haar voor,
Broers waren het van elkaar
En ook van haar die
Voor haar geboorte
De zachte tijd had uitgekozen,
De harde lijnen om de kaken
Die mannen doorgaans typeren
Werden toen zij ter wereld kwam
Vervangen door lijnen van zachtheid
En plooibaarheid met altijd een
Glimlach van oor tot oor -
Van het begin…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
(kanker 12) Caya
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
447 ze draagt zijn glimlach op haar vingers
elke top strekt uit tot waar haar schittering beweegt
door haar haren strijkt hij zacht zijn liefdeswensen
en bij nacht verbergt haar hart zich
in het zijne
uit haar ogen veegt ze angst,
ze laat twijfel snel verdwijnen
voorzichtig leg ook ik mijn moederziel
in weggeveegde zorg
ach
haar mooie meisjes-zijn…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De vrouwen die hier nog wonen
hebben haar toen ze klein was
zien glimlachen om haar vrolijke grapjes.
De vele vissersbootjes
varen nog steeds aan en af naar de zee
bij de vervallen aanlegsteiger
waar ze dichtbij woonde
de vrouw die ik liefheb en
nu voor even is teruggekeerd…
Het oogpunt van mijn geliefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Secondes voelde als minuten in verleden tijd
tot de inspiratie van haar glimlach mij verblijdde
in woorden dat ik mij had voorgenomen.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Leer mij te houden van het leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
658 Leer mij dat tussen kennis
en emotie er nog zoveel valt
te weten zonder wetenschappelijk
gezag; dat leren lopen zonder
'kennen' leidt tot 'kunnen'
bij een moederlijke glimlach.
Moeder laat mij nog eens leren
van die eerste wankele gang,
spelenderwijs.…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Was het zijn glimlach
die zich voordeed als een verborgen gehuil?
Hij vreest het antwoord al weer lang te zijn
vergeten. Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
Alsof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Alsof zij
het kleine meisje is
die de teerlingen werpt
in een rokershol vol
gokkende en keurige
heren
Alsof zij dat zou kunnen
Jullie kennen haar niet
Alsof zij
het kleine meisje is
die de waarheid geweld
zou aandoen
en de leugen decoreert
met een glimlach
Alsof zij dat zou kunnen
Jullie kennen haar niet
Alsof zij
het kleine…
Ieder mens heeft zijn kwaliteiten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
467 Is die
glimlach die geeft als een ander
daar om vraagt.
Laten wij blij zijn om al die
verschillen. Dat kleurenpallet
in zijn diversiteit.
Dat een keuze aanreikt als wij
dat willen. Dat ons leven met
die extra mogelijkheden verrijkt.…
Ik heb verdriet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
782 mijn liefde
Om te zeggen hoeveel ik van je hou
Ik koester dat
En ik stop mijn gevoelens niet weg
Ik blijf van je houden
Zoveel zelfs dat ik je eigenlijk niet kan missen
En mijn woorden tekortschieten
Hoe mooi je bent van binnen en van buiten
Ik heb verdriet
Omdat ik je ga missen
De gesprekken tussen ons twee,
je verhalen en
je mooie glimlach…
Verboden vruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ogen ontmoeten ogen
vluchtig in ’t voorbijgaan
steeds duidelijker
zoeken jouwe de mijne
gedachten spinnen verhalen
voor rode oortjes
jouw glimlach verraadt je
de mijne doet er niets voor onder
ook al ben je met hem
vinden steeds opnieuw
jouw ogen de mijne
uitgebreid stift ik mijn lippen rood
in het voorbijgaan knipoog je
en sla…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend panorama
dat beweegt
vervoert
zichzelf voortdurend vernieuwt
In haar glimlach…
terugblikken en vooruitzien
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
672 jouw verjaardag
de link tussen jaren
achter en voor jou gelegen
is een goed moment
voor een welgemeende wens
niks minder of meer
wens ik jou
dan mooie herinneringen
de gedroomde toekomst
momenten die geluk brengen
aan jou en de jouwen
omhels ontmoetend de schatten
van wat was en komen gaat
koester wat het leven vrolijk tint
een glimlach…
Antiek en schaarste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 meubels hoogglans
de vloer was
een zonnetje
kleur en verlichting
in perfecte balans
een glimlach van
het peil art nouveaux
toch sprak
ook hier
entropie al
onverstaanbare
woorden op
waarschuwende
ondertoon
want gangbaar
blijven had zo
zijn onderhoudsprijs
waar antiek en
schaarste het
aanbod bepalen zal
de vraag nooit dalen…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Wijn met jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 laten we wijn met herfst drinken
schenk me een droom in tot de rand
van trage wandeling en samen klinken
van onlosmakelijk je hand
laten we wijn met weemoed genieten
een klein slokje op z'n tijd
dat we september strooilicht zien en
ons hart zich vult en reikt
laten we wijn met terugblik proosten
uit het rek van toen en samen
van glimlach…
Stiekem
netgedicht
4.8 met 117 stemmen
1.500 ik heb heel even naar je gekeken
een droom in vogelvlucht
toen werd ik alweer wakker
met een glimlach
en een zielsdiepe zucht…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
de schouders rechten
glimlachend door de dag
beurt medemensen op.
jlb
warme ontmoeting
kan koude herinnering
opnieuw milderen.
jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en bij dat harde woord
- dat zelden valt -
eens glimlachen
om de tijdelijkheid ervan.
Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.…
Wu Wei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
694 Een secundair reagerend persoon
Ben ik wel dat zal ik grif toegeven
In plaats van berokkenend te leven
Spreid ik een onbetrokkenheid ten toon
Als een geboren Tao-stoïcijn
Leg ik een bedachtzaamheid aan de dag
En handel bij voorkeur niet en glimlach
Tevree met mijn opportuun bewustzijn
In erkentelijkheid aan de kant
Ambigue in mijn denkraam…
JAN JACOB KREDIET
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
389 Mijn hele leven
is een kunstobject
om van niets iets te maken
van materie, maar vooral van emotie
ik heb een heel scherp timmermansoog
ondanks dat ik geen hamer kan vasthouden
laat staan 'n schroevendraaier,
boormachine of zaag
toch heb ik een 'n enorme
focus, kijk, inzicht op mogelijkheden
en zelfs een glimlach rondom
persoonlijk…
Mijn pen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
307 Waar was mijn inspiratie toch gebleven
Het was een lange tijd compleet verdwenen
Al zit het dichten toch echt in mijn genen
Het zat ver weg verstopt, ik was het eventjes verloren
En ik kon het ook niet dwingen
Het werkt niet om het er maar uit te wringen
Maar toen het plotseling, toch eindelijk weer van zich liet horen
gaf dat een grote glimlach…