2076 resultaten.
Ik neig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 lichte schaduw kent
zonder voor zuiverheid onder te doen,
het oorspronkelijke laat zich niet verlaten
het is als een stilte die een kamer vult
en al het aanwezige rust in hout, steen of glas
alles vertelt zo een eigen verhaal
en niet zoals overdag, te pas en te onpas
maar enkel als ik mijn blik richt
op een voor een en zo andermaal
de hond…
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 En nu, nadat je weg weer
‘k mij in herinnering baad
in hoe we met de hond liepen
sieraden ontknoopten
popjes van vuil ontblootten
dicht tegen elkaar lagen en sliepen
De morgen naar Joodse liedjes
op eieren blije gezichten verfden,
op èèn een dikke buik
waarin kindje en handen op buik
Tegelijk ontpopten dagen
vol van geluk,
‘k als…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
EEN MAANDAG VAN NIKS, NIKS AAN, NIKS GEDAAN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
347 Had er wel naar uitgekeken
een nieuwe week
maandag er lekker tegen aan
maar er was geen maan
er was geen zon
gelukkig geen regen of sneeuw
het was wel koud
van vries- tot waterkoud
snel met de hond weer naar binnen
de telefoon: van de fiets gevallen vriendin
snel met de auto ziekenhuis: foto maken
gelukkig schouder niet gebroken; mitella…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 De nacht viel
zwaar
een lage toon
hun leven klopte
door haar woon
zij vouwde stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog…
Coconut prince
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
293 Een aan lager wal gespoelde
boa constrictor
knijpt de kat fijn
uit de hoogste boom
waar kokosnoten gieren
en uit de weerklank vallen
die door geen hond gebeten
noch door bezwete mensenhanden
werd bezeten
een brainbox schoot te hulp
kwam op de proppen voor de draad
en bracht de schouw ten tonele
aan het verzamelde publiek
en de fanmailfans…
Haar pootje op mijn arm
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 Als ik soms eens een traan laat gaan
Komt mijn beste maatje er heel snel aan
Legt haar pootje op mijn arm
Drukt haar kopje dicht tegen mij aan
Dan laat ik van ontroering
Nog meer tranen gaan…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard en weer in nieuwe tooi
met aan zijn voet een bloemenpracht
als eerbetoon aan zoveel majesteit
geen vogel laat zijn stem nog horen
ik fluit mijn hond…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 dijk
Als de aanzet van een flank
Het mos snakt, de algen vergelen
De vloedlijn herken je aan de kleur
Waar slik in lichter overvloeit
In gestreepte plastic ligstoelen
Hangen badgasten te puffen
Olie sijpelt door hun wimpers binnen
Een suf oog slibt dicht
Een delvende zoon met goudkoorts
Tot de heupen in zijn valkuil
Slaat naar de hond…
Diefstal
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.819 Koopjes dit, aanbieding overal
Je hebt niet eens een hond
En je komt nog thuis met voordeelpakken Pedigree Pal
De economie zal wel trots op u zijn
Ik echter verafschuw die hebberigheid
Wat jullie zo vaak hebben genomen van deze wereld
Blijkt in de duisternis te zijn vervaagd, en zij,
is het voor altijd kwijt…
Voorvaderen, onderburen
gedicht
2.8 met 36 stemmen
17.248 Wij weten ook dat sommige honden -
dat sommige mensen gaan lijken op hun huisdier
na verloop van tijd. Soms
een grotesk gezicht, meestal blijft het onopgemerkt.
Mijn onderburen, een kinderloos stel toevallig, nemen
mijn boodschappen altijd aan en vragen mij fluisterend
of zij mij niet tot last zijn en soms ergens mee kunnen helpen.…
Zo gezegd
gedicht
3.2 met 19 stemmen
7.720 Iemand sprak
over de hond van de man in de maan,
't is van horen zeggen zou je zeggen.
Als de dichters naar elkaars pijpen dansen
en elkaar van verdichten betichten,
blauwkousen en zuurklompen,
draaikolken en windorgels.
Lok ze uit hun kelders de helden
want vandaag stappen ze mee in deze stoet.…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Ga toch werken ondankbare hond,
De kwetsende woorden vliegen in het rond.
Versuft schrik je wakker uit je afwezigheid,
De klok voor je vertelt je de tijd.
De stemming slaat om in je hoofd,
Je mag naar huis zoals beloofd.
Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof
je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat
de ladders die je achter je optrekt als toekomst
dat vertrekt in een horizon die in elkaar schuift
als vluchtende huifkarren met zwalpende kruizen
hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades
je uitgedragen stoel bewoont rondom de…
Dullenbakkers
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.292 zouden laten zien
op oud hollandse markten
tussen Hooglandse torenspitsen
lammerschansen
en rammelende viskarren
die uit het verderop gelegen Katwijk kwamen
met dat wat eens de zoute zee verspeelde
Hier zou geen broedertwist hen delen
noch een Hoekse, Kabeljauwse
zou geen landvoogd als een dwingeland
voorbij de rijen gaan
hier lag een hond…
Sik transit...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.390 Die vond ze terstond
in het hok van de hond,
want ze hoorde er sikjes die blaften.…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend en talmen
staan moeizaam op
ze scheurden de schrale akkers
bijna gebroken hun gang
Het avondlicht begeleidt
de boerenstoet naar de warme dis
paarden trillen zand en vlieg
uit dampende manen
Zwijgend langs sporen
rammelen nutteloze bekers
gedeukt en stoffig
van dorstige lippen
Een hond…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 voor Amanda
meneer Houtebeen rakelt het kind weer op
dat tussen poes en hond en vreemde eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert…
Tirolerlied
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.559 Ik vlucht mijn leger, mijn vreedzame dakje;
'k heb hond noch geweer, door de nacht loop ik heen,
Mijn boezem doorwoelt een knagende smart,
En waar ik ook vlucht, zij volgt mijne schreên.
Voor mij geen rust,
Geen hoop in 't verschiet;
Want zij die ik bemin
Bemint mij toch niet.…
Contactadvertentie
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19.498 Plots viel de hond in met een diep neerslachtig janken:
ach! van een setter stond zijn hartje zó in brand
maar zij was doodgereden; van die kranke
liefde rees hij nooit meer uit zijn mand ...
Vóór ik het wist begon m'n eigen keel te zwellen
en huilde ik mee met de beschuitbus in mijn hand.…
Doller dan ooit is 't losgebroken
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.065 Aan 't schaakbord peinzen de ingewijden;
En elke zet, na bede om Zegen,
Stormt zwaar 't onmondig mensdom tegen –
Dat, honds gehoorzaam wie 't doet lijden,
In gruwzaam onderlingen strijd
Zijn God vraagt hoe 't zich ooit bevrijdt?…
Bocht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
486 Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij
en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij,
toen zag ik even verderop een kleine boerderij,
dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei.
De boer was me ter wille.…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Honden zouden elkaar vooral kwispelend
besnuffelen.
Bij ons was er in de hal al een soort knal
maar hoe ga je daarmee om?
Je handdruk gaf krachtige genegenheid,
dan uitwisseling van blikken
in verlegenheid.
Nu wilde ik ons op een afstand bezien,
ik op een eiland, jij op een eiland,
ons bij laten schijnen door de zon.…
Wat is geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
621 Kijk naar de natuur
zie hoe mooi de bomen zijn van kleur
de bloemen in de tuin
je ruikt de speciale geur
Kijk naar de vogels in de lucht
het spinnen van een kat
het dollen van een jonge hond
dierentuinbezoek altijd leuk, beesten zat
De bakker die mij groet
een buurvrouw die praat
en iemand die vraagt hoe het met mij gaat
ongevraagd altijd…
Napoleonbol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
743 Als een dolle hond graaf ik naar je ijle bestaan,
terwijl de vleermuizen mij massaal verstikken.
Ik gris BH's van wildvreemde droogmolens, omdat
ik denk dat ze van jou zijn, kus ze, snuif ze,
duw ze in mijn mond tot ik bijna stik door jou.…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 Honden, motoren,
een boor. Ik duw zijn wagen en merk hoe hij
schift, niet meer schrikt, scheidt wat hem boeit
en wat niet. Hij verovert de woorden, hij groeit
en zit voor op mijn fiets. Hij vult zijn stad in
met herrie en troep, wil stil bij de vuilnis,
de veegwagen, roept lantaarns aan,
verstomt bij de rijzende brug, wacht verheugd.…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 ik wil je niet missen
waar de zee het strand verlaat
de duinen mij het zicht ontnemen
in de ontreddering die mij verstaat
ik zie jou nog in de golven
waar de branding mijn lippen
hebben gekust en het opspattend
schuim de liefde tussen ons verstond
toch mis ik jou, ik mis je in de nevel
terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar
tussen…
Verslaafd aan jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 Gisteren nog uren bij je gewaakt als een erg trouwe hond
Stiekem fluister ik je toe: kleine flodderkont.
Dag zonder je is dag onbeleefd
Je trouwe ogen maken dat ik vaak wenend beef.
Vanmorgen nog zalig samen gelegen in dat zonnetje
Oogcontact sprak boekdelen, bron van licht en wonnetje.…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 wenende mieren onder de straatstenen
een kwijlende hond
likt het zoete
de aanzienlijke zenden hun slaven om water
voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Ik wandel de wind in
Zo verlaat ik mijn jaloezie
Maar ook een hoop van anderen
Groeten naar de hond die ik passeerde is iets wat ik niet kon en kan
Hij is van aard zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een…