2282 resultaten.
kleuren klateren met blikken klanken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
885 de wereld is het goud
waarvan je houdt als je
ooit liefde hebt gekend
door warmte bent verwend
maar kleuren klateren
met blikken klanken
kou kruipt op uit vloeren
met verrotte planken
ze jatten letters
uit de blauwe lucht
en zwarten ze om
schaduw mee te maken
ze haten licht
schrijven jaloezie dwars
door je heen, sarcasme
snijdt…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
avonden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.412 ik wil even niet vechten
ook al ben ik soldaat
elke letter werd wapen
elke droom is versleten
van goeden en slechten
van beloften en verraad…
bouwvakker
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.239 Slauerhoff
de mooie regels willen maar niet vlotten
wat letters dansen doelloos op m'n scherm
de eerst timide vloeken worden ferm
vergeet het toch, wat kan het je verrotten
maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten
die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm
vertwijfeld wachten op die ene term
de fraaie villa tussen al de krotten
'alleen in…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Angst
gedicht
3.7 met 52 stemmen
23.159 Een aantal letters, aangenaam van vorm.
Het gaat vanzelf. Er slibben regels dicht.
Ze zwijgen nog. Ze wachten op de storm.
Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
Ontstaan - geen mens die weet waaraan het ligt -
Schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.
Pas dan ontpopt zich iets als een bericht.…
Mistaanval
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.627 behoefte aan buitenlucht dwingt
me de deur uit de dichte mist in
die mij snel omringt ontelbaar
vele druppeltjes nemen letterlijk
bezit van mij mijn jas indringend
bedekt met een grijze laag vocht
die een aanval doet met speren
bewapende micromisten doorboren
mijn hoofdhuid het spierweefsel
de schedel bevolken de hersenpan
leggen het…
Klimaatconferentie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
996 de werkelijkheid levert een schijngevecht
met de verwachtingen die als een loden
last drukken op feit en vergankelijkheid
historisch perspectief is niet te rijmen
met heden en toekomst is dode letter
schrijnend geval van vertekening is lucht-
vervuilend gepraat in Buenos Aires (!)…
MIJN BROER (in herinnering)
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.389 Jouw naam staat daar in zwarte letters
je geboorte en sterfdatum erbij
pas dan besef ik weer heel even
je was toch de jongste broer van mij.
Ik heb je niet gekend als kind
alleen maar als een volwassen man
ik wou dat ik de tijd terug kon draaien
maar ik weet dat dit niet kan.…
Heengaan
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.349 daar staat mijn naam al op een graf,
dezelfde naam die men mij gaf
die van mijn opa, naamgenoot,
een maand voor mijn geboorte dood
er was in dertig, veertig jaar
haast niemand die nog omkeek naar
dit simpel graf, een steen, wat grind,
betreden door geen vrouw, geen kind
een man, een vader indertijd,
rest jou alleen vergetelheid
je letters…
Wolkengeflüster
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
988 Wirklichkeit
einander flüchtig begrüssen
gibt es manchmal eine Stille
mijn woorden zullen zoeken
naar vleugels van vertrouwen
naar vertalende verhalen
in de armen van hun schepping
Wenn Gedanken schwirren durch das Herz
fliehen Wörter wie zarten Stimmen
in einem Buch ohne Geschichten
jij zal langs mijn woorden lopen
en letters…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 witte vel tegemoet
wanneer warme woorden in
onwetendheid versluierde
blikken giftig vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken letters…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…
Schoot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
484 een licht
bijna soepel bewegen
net als een moeder
in haar eerste jaren
toen passen nog
veerkrachtig genoeg
waren om de echte wereld
buiten te houden
en terwijl het grind
krijst onder de zooltjes
van haar wit gevlochten
zomersandaaltjes
waarin roodgelakte nagels
eigenwijs vooruit
willen lopen
kijkt ze naar links
ziet bronzen letters…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…
Verliefde woorden verwoorden liefde
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.926 De toetsen liggen brak voor m'n neus
een stelletje vierkantjes
waarvan de letters weg zijn gesleten...
Bij jou horen de mooiste woorden
veel mooier dan welke omschrijving ook
woorden om nooit te vergeten
Maar...…
Als alles anders was
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.535 Als alles anders was
Dan was je nu met mij
niet met haar
Ach zo lang geleden
schreef jij al
jouw naam
met gouden letters
in mijn hart
Maar onze liefde
werd door ouders
en door de kerk verboden
Wreed uiteen gerukt
Ons kleine meisje kreeg ik
alleen, werd als bastaardje
bestempeld en ik als hoer
Jij dacht, dat er een abortus was…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken
Ik keer je langzaam in het licht
er spiegelen letters…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.
Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.
Stuiptrekkend stroomt het bloed
langs beide kanten.
Mijn ziel bezwijkt met duizend
angsten onder de grijze planken.
Het vuur raast onblusbaar.…
Over en weer .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.029 Jij weet mij steeds te raken
met een woord of een gebaar
nooit zul jij verzaken
het spel is nog niet klaar
Jij wandelt door mijn leven
raakt weer een letter aan
steelt wat ik had te geven
woordblind bij mij vandaan
Jij grote onbekende
beroert toetsen ongevraagd
waar woorden ooit verwenden
worden zinnen nu belaagd
Met simpele nonchalance…
Gekleurd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
907 Zweven op een roze wolk
geeft geen onweer in gedachten
grijs en grauw als regendruppels
schrijf jij letters in blauw glas
van een geel getinte toekomst
mistig, wazig en onbeschadigd
zul jij nooit échte liefde proeven
als zilver goud wordt en ik jou lees
voelt mijn lichaam de ijzige kou
van een beschadigd hart waar rood
door blauwe…
ONS GELUK...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.320 Mijn letters en woorden zijn een weerspiegeling van de diepste grotten van mijn geest.
Ik gebruik jouw woorden en ideeën in mijn schrijfsels.
Zij zijn het, die in de tentakels van mijn geheugen blijven hangen.
Toevallig?...wie weet ..
Ik weet, dus ik ben.
Nee, jij bent !…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinnenloos
door de zwarte letters…
Hier houdt het op
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
955 Dan voel ik dat ’t ophoudt hier,
de letters dwalen op het papier,
ik moet maar eens verder gaan,
ik heb hier allang genoeg gestaan……
Jij bent de weg
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
959 Achter alle broze woorden
herken je de letters van jezelf.
het zwijgen weegt zo zwaar,
maar toch heb je elke zin bewaard.
Jouw handen zijn zo moe,
ze omklemmen ieder gemis,
je bent in je tranen gestorven,
in de kilte van je betekenis.…
Herfstslaap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
801 De kortste nacht valt vroeg dit jaar
hij kraait en woord wordt letter
de hand een stompe vuist zo valt
alles uit elkaar
en wacht in delen ondergronds tot na de
laatste rilling om tegendeel te vinden…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Geen letter kan er bij. De zaak is rond:
het vierkant is gevuld. - M'n zondag ook.…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware,
houd de ramen dicht voordat de
noorden wind de letters…