5374 resultaten.
Transparante scherpte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ik wist van glas
dat het doorzichtig was
fragiel en breekbaar
in al zijn componenten
heb je verwond
met transparante scherpte
die diepe sporen
in jouw kristal kerfde
er was geen schaduw
in doekjes voor het bloeden
voelde mijn onmacht
jou daarvoor te behoeden
dacht dat glans en glitter
zouden binden
maar de waarheid
liet zich niet…
Mijn langste uren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Als jouw schaduw mij verduistert
Dan straalt de zon mijn langste uren.
Fotografisch beeld in één oog op slag.
Dat zijn mijn langste uren in het kort.
Mijn langste ogenblik tegen het zonlicht
Jouw silhouet als model zonder gewaad.
Pronkt in jouw geloof mijn langste dag.
Dit zijn mijn langste uren in het kort.…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn
hoe mijn schaduw…
Superheld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.057 Getooid in een cape
Een masker dragend
Buitengewone krachten
Aandacht vragend
Op zoek naar erkenning
Zelden verkregen
Een vertekende schaduw
Als licht door de regen
Het goede voor ogen
Het masker evenzeer
Op zoek naar zichzelf
Niets minder niets meer
Wel kunnen vliegen
En toch onbemind
Het hebben van dromen
Hoort nu eenmaal bij…
blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 wat is dichtbij
wat is ver weg
iemand dichtbij
wordt vermoord
iemand ver weg
wordt bewonderd
als ik door de vallei loop
langs de schaduw van dood
en ik val neer
tussen distels
terwijl wolken
donker trekken
over gras
en over vogels
zal ik weer opstaan
vergeet dat ik viel
vergeet dat er wolken waren
alles is nu zo…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
Ontdekkingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 ik ontdekte als kind dat
de zomer uiteindelijk bleek
te bestaan uit langere tijd
langere tijd van schaduw
en dat de straatklinkers
langere tijd warm waren
en ik wist pertinent zeker
dat de ijsjes sneller smolten
maar daar stond dan tegenover
dat we gedurende de winters
langere tijd geen ijsjes kregen…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
Levensenergie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
631 Stop met het verbergen van je ware zelf
eindig het levenslange gevecht
kijk in de spiegel
en zie jezelf oprecht
hoor het stemmetje binnen in je
het is je innerlijk kind dat fluistert
het wil de kans om op te groeien
het wil dat jij luistert
het is je bron van leven
laat het uit de schaduw komen
en je levensenergie
zal eindelijk gaan…
Een apocalyptische strop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 het goud glanst
minder dan gedacht
de zekerheid die
altijd stralend lacht
heeft nu wat
schaduw meegebracht
nog zit het
edele in het hart
kleurt onderscheid
de exclusieve schijn
van schaarsheid in
de monetaire schrijn
maar wat standaard is
wordt onderuit gehaald
vertrouwen gefileerd
de maatschappij raakt
ingekeerd en hangt zich…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Welk weer?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
731 De schaduw-mensen hoor je niet,
't maakt hen niet uit
dat je nu een regengordijn ziet.
Kinderen spelen binnen, want
buiten worden ze nat,
voorzien van t.v. boek of ipad
hier en daar een p.c. worden ze niet nat.
Vakantie in het regenwater, gewoon
een buitje en toch:
zit iedereen verscholen
omdat het regent...…
Jouw tatoeages
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 langzaam
kleurt pijn
jouw tatoeages
met hart en
ziel gezet in
jaren overleven
waar nu
nog ruimte
zou moeten zijn
blijken vorm
en schaduw die
te hebben gevuld
jouw vooruitziende
blik heeft die vrijheid
niet willen beperken
in samen gaan
gaf diepe pijn het
onbegrensde groeien aan…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –
zaden om ons heen, zo licht
dat ze geen schaduw…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Dubbelhartig
netgedicht
4.4 met 46 stemmen
412 ik zag jou
lichtjes schrijven
met je glazen pen
kleurtjes bloeiden op
onder je handen
doofden langzaam uit
overweldigd door de
donkere schaduwen
aan de randen
nog lachte je
wendde je snel af
toen jij met je
laatste tranen de
enveloppe sloot
het kussymbool
als afsluiting liep
dubbelhartig nu
teveel in de gaten…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Ik lach om de machtigen der aarde
Ze blokkeren het zonlicht
Ze maken slechtst schaduw
Verder niets…
De naakte waarheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
676 De weg lijkt gelopen,
gesmoord de terugblik
naar het onstuimige begin
in de schaduw van haar ogen
brengt ze vermommingen aan..
maar de naakte waarheid spiegelt
haar uitgelopen masker
zonder twijfel of bedenking
de andere kant kunnen zien
kost geen enkele moeite,
wel het geluk samen..
dat uit haar geknepen ogen
valt met een traan.…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
luisteren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 ze zijn de onthutsende, hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje
lachen tegen scalpel en stethoscoop
wassen hun handen na het pissen
wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden
in de kruimels van de ochtend
spreken doen ze, luisteren naar
wat zich zwijgend opdient
geleerd tot in de…
muurschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Schaduw op de muur
rug naar het warme
iemand telt ver over honderd.
Je blijft staan.…
jij en ik?
hartenkreet
3.7 met 44 stemmen
3.651 Ik zit in jouw hoofd
Als een schaduw over je gedachten
Ik weet niet wat er in je omgaat
Ik weet niet wat ik kan verwachten.
Jij zit ook in mijn hoofd
Ik neem je overal mee naar toe
Ik wil dat het stopt
Maar ik zou niet weten hoe
Wij samen één gedachten
Zou die tijd ooit komen?
Mag ik dat wel hopen
Of mag ik er alleen van dromen?…
voorbij de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
981 Achter elke boom weet hij
een schaduw
en ziet hij bloemen
met fletse koppen
boos buigen naar
bijen die door hun
giftig sap
ter aarde storten.
Geen dienaren van de liefde
maar haar demonen
zijn het die zijn hart
bezitten
en zijn wereld bewonen.…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 Zo de donkerkoele bruisende branding
stroomt over een sneeuwwit strand
hunker ik de gloeiende zon te vloeien
tot een zwak scharlaken schemerlicht
Ik verlang de lucht zinderend
haar krekelgeluiden te mengen
met het steevast bulderen
van gepassioneerde kleurenpracht
als peluw van de nacht
zodat ik mijn schaduw kan rusten
alleen gelaten…
in een triptiek van liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.177 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
de treurwilg
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
1.998 jouw licht en je liefde schijnen
waar jij bent zal de nacht verdwijnen
ik wil komen in je nabijheid
uit de schaduwen in je heerlijkheid
je adem wekt aarzelend een toon
je ogen glanzen, je bent wonderschoon
maar waarom heb ik dan zo'n verdriet
het is omdat je me verliet
door jouw dood heb ik nu veel smart
maar ik ontdekte: je zal altijd voortleven…
de grijze lijn
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
762 soms staan woorden zomaar op
worden tonen omlaag gedreven
weerloos ondergaand door ruwe klanken
de onmacht is oud en niemand
kan horen hoe het zwijgen verstijft
zich ophangt in waterdunne schaduwen
uitgestoten en niet langer aanwezig
stroom ik over slaande rotsen wanneer
mijn hart de schaamte grijs houdt…