Alle inzendingen over sneeuw

2393 resultaten.

Sorteren op:

Spoor vooruit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 129
Achteruit kijken naar de voetstappen in de sneeuw, elk spoor keurig verklaard, elke misstap een les die pas na de val een naam kreeg. Maar de voeten staan al weer stil te trappelen, neus naar het wit dat nog niemand betrad, geen kaart, geen les, alleen kou tegen de wangen.…
Cor Koene4 augustus 2026Lees meer >

Wat ik tegenkwam 5

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
De roodgloeiende boom de morgenzon groetend een vogel zittend midden op www.vliegles.nl een vogel aan de overkant hem bekijkend witte hagelkorrels op bruin platanenblad wat dochter zou fotograferen drie nog bloeiende Teunisbloemen tegen een paaltje, de zon kwam ik tegen, hield hand boven mijn ogen want glad, liep dan stram de…
Ralameimaar21 november 2024Lees meer >

Het mooiste van al

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.863
Alles is zo mooi Hoe de wolf verslindt zijn prooi De sneeuw net voor de dooi Een broek perfect in de plooi Schoonheid is wat ik droom De warmte van een grote oude boom De trein die rijdt op stoom De lente en mijn benen voelen loom Gaat alles gewoon weer rond Jij was het die daar stond Ik, volledig en geheel verstomd Ik wist…
Tristan Ratza17 december 2002Lees meer >

Brandend avondvuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.834
brandend avondvuur hoog op en rinkelen de naalden van 'n gloeiende spar die verwoed schudt en bidt om ééntonige vrieskou Aan de overkant van 't dorpsplein glimlacht 'n klein meisje bij zo'n handverwarmend schouwspel de vlammenzee verlicht haar gezichtje blozend rood Op de noordpool echter blijft het even duister en vreet de sneeuw…

Geen luid geluid

poëzie
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.773
Maakt grond en sneeuw en harten hard En al de bomen zwart. De hutten staan zo kil en stil Alsof haar elk gesloten wil Daarbinnen dringt de koude maar, Daar uit de dodenbaar. Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef Een moeder die haar kind begroef Sluipt wanhoop d' aarden straten door en glimlacht als te voor.…

Winter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 820
Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid. Een wereld van verschil.…
Henk Banis25 januari 2006Lees meer >

ONTWAKEN

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.234
nu is er rust en een wijdheid vol nieuwe kracht; voor mijn vertwijfeling en mijn stoutmoedigste droom een onpeilbaar heelal: water, zonlicht en gletschers en ook bij nacht de kristallen der glinsterende eeuwige sneeuw.…

Het pad der rozen

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.749
de weg van haar blikken vliegen kraanvogels, sneeuwwit Vergeefs zoek je het in haar ogen Zij volgt slechts het pad der rozen, de bloemen die zij deelt met engelen Zonder de geur van jasmijn schittert haar gelaat als kristal bespeelt zij de grasharp, de snaren van het riet Ach, hoe mooi klinkt het lied van haar lach, smelt zij de sneeuw…
troebadoer8 januari 2008Lees meer >

Ode aan Mary Frye (1905-2004)

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Ik ben de stormwind voor iedere meeuw, Ik ben de diamantglitter in de sneeuw, Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan, Ik ben de milde herfstbui op de laan. Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht Ben ik de snelle plotselinge vlucht Van stille vogels in hun cirkelbaan. Ik ben het licht van sterren en de maan.…

Van de grond

gedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.228
Nog altijd gelest door een lied van de grond hingen de takken al laag in het najaar Bedruppelde webben trokken het bos door en vingen wat klein was en vleugeltjes had De idyllische dood van detail en nuance maakte weer plaats voor het egale witte geschitter van sneeuw op een winterse wolkloze windstille weide Als het maar klonk…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…

In Tegenlicht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
In tegenlicht stond ik daar In weer en wind In sneeuw en kou voor 't schoolplein motor draaiend wachtend tot zij jas half aan door de deur naarbuiten zwaaiend: Haast je! Vlug!We moeten gaan! Net tussen twee vrije uren naar muziekles in de stad Stond ik daar verregend, nat.. warmte of kou motor (fout!)…

Ikaros opnieuw

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Het gaat sneeuwen de indrukken in het wit gemaakt vullen zich met vers en zacht vlokken kosmische deeltjes Geen weg terug hemel en aarde even blank Het grote verdwijnen kan gaan beginnen Er groeien vleugels zachtaardig met donzige veertjes uit de huid De zon geeft licht en is ver weg Aarde en warmte duwen hem omhoog De zee spint haar…

gloeien

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 801
opstijgen zodat ik naar huis kan schrijven naar jou om te vertellen dat het over liefde gaat dat het altijd om ons heeft gegaan en om het lot dat wat we verwachten onze lichamen in de zon en vlinders vele kleine vlinders wanneer bomen zich strekken bereid tot overgave met wortels aan voeten eens zo wijd ook in schaduw, de strijd in sneeuw…

Eindhalte Gdomsk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
ijskoude wind roffelt op de luiken van de laatste winkel, gesloten voor alweer zeven dagen een oude vrouw lijkt met het desolate landschap te vervagen sneeuw stuift in haar marmer gelaat geen spoor van leven in de ogen het harde geknars van de trein die het einde van de wereld verlaat laat haar koud, zij weet van sterven Gdomsk verdwijnt…
Hanny23 december 2009Lees meer >

Artistieke hand

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 934
In elk sneeuw hoopje zie ik je zachte liefdevolle hand. In elke krijsende vogel in de sneeuwvlokjes zie ik je fluitende geest. ja, het zijn allemaal uitingen van jouw heerlijke artistieke schoonheid.…

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

je geeft me stilzwijgen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 593
bomen blazen winter uit het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw en het trotseren zelfs de eenzaamheid die in de onverschilligheid kerft met dit late uur binnen is het warm tweehonderd lichtjes fonkelen ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…

Kleine oorzaken, grote gevolgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Een beetje vorst en sneeuw en 't gaat verkeerd: de treinen lopen niet meer als een trein. De oorzaak lijkt een immer falend brein: NS en ProRail hebben niets geleerd. - En met de auto's gaat het weinig beter. Beschouw nu eens de wegen van ons land. Daar is het ook een grote puinhoop, want het staat er stil, achthonderd kilometer.…
Aubrey7 februari 2012Lees meer >

waar de dood schreeuwt

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 722
ik laat de stilte na als allerlaatste beeld elk oog, door zwart en wit omrand, hecht zich als een zwerver aan het spoor waarlangs zij liepen gekleed in flarden van wanhoop die bleven haken aan elkaars hand en het schrale, nog bestaande licht ik veeg gaten in de sneeuw wil met naakte voeten stemmen vinden achter de tralies van de aarde…

Stel je voor

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.687
stel je voor dat er diep binnenin je een buitenland ligt, dennen, sneeuw en barakken, land zonder bodem, je haalt het niet op stel je voor dat de tijd niet bestaat en jij wel nog, stel dat je nooit abrikozen gegeten hebt, trouwens, het woord abrikoos was verdwenen en moskou, je broer, promenade, ze waren geweken, terug naar het schuim van…

Engelen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Als donkere wolken geven zal geen voetstap in de sneeuw meer blijven staan. Maar ergens in die winternacht beginnen engelen hier beneden. Ze vliegen naar jou, ze vliegen naar jou! En ze zingen: Emmanuel, Emmanuel! Dit is de nacht, zingen ze, want iedereen heeft een droom. Dit is de nacht, zingen ze, want niets is wat het lijkt.…
Gerjo Gerrits25 december 2012Lees meer >

ijsliefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Alsjeblieft ijs kom en water ga niet onder de sneeuw liggen niksen, doe iets, bevries. We kunnen niet wachten op je onbarmhartigheid, zodat we weer kunnen schaatsen en aan vroeger denken, toen we ooit op de Westeinderplassen haar zagen en meteen met haar wilden, leukste die ze was.…

De liefde slaapt in haar hart

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.469
geen regen, geen schaduw, geen sneeuw, geen dooiende schemering die als een zwavelen zon in de rafels hangt van het weer, drijft mij terug naar het vuur van haar kamer, haar rode haard.…

Mei

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.452
Lamm'ren in sneeuw: denkbeeld'ge fabelweken, Als 't wonder reine kleuren bij elkaar Nog blanker dan het allerblankste zoekt.…

Vrolijk wil ik dichten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Schilderen wil ik al die kleuren dat rood,dat bruin, dat geel, die overdaad aan vruchten al roepend, kom en eet met mij Glijden wil ik in de winter over zachte rulle sneeuw rood en blozend van de kou en alsmaar roepend, kom en blijf bij mij. Vrolijk wil ik dichten Over al wat mooi en liefde is.…
Lisa Leyten16 februari 2015Lees meer >

Oude huizen

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 983
Het water was heel stil, een witte rand van pas gevallen sneeuw lag voor de huizen. 't Was alles broos en fijn, voor strakke lucht met sterren. De huizen stonden oud en stil....van verre kwam dof gedreun: het ruchten van de stad, dan was het, of de huizen nóg groter stilte hield omvat....…

Moeders en zonen

gedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.471
De zoon verlaat het huis, treedt als een zon naar buiten in de sneeuw van het geluk, het liefdeloze barmhartige genot, het boze, niet het broze, maar 't harde en genadeloze. En hij is vrij, vrij om te sterven, zoals een wees, een wolf, een lied dat wordt gezongen voor de sterren.…

Tijdgerijpt?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Ach die tijd, onze tijd van onder- en overgang, scheidt de dag de sneeuw die we vertrapten, in de middag al verdampt, klampt zich aan het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, die in elke seconde start en eindigen kan, in de avond ligt de overvloed met bevroren plaveisels ingelegd en in de ijspaleizen waarin we rouwden…
Pama13 december 2015Lees meer >