4084 resultaten.
Ik heb geen gedicht.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
695 Want wat ik ook probeerde,
niets van mijn hand
zag meer het levenslicht:
ik klaagde steen en been
‘t kwam door de drukte eromheen
die maakte dat niets lukte:
die opgefokte, allesverstikkende gekte
die mij de das om deed, mij nekte
Ik besloot dus om niet mee te doen
aan mijn zogenaamde nationale plicht
ik lap dit alles nu aan laars en…
Als kleine clown
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
551 schilder leven
meng pigmenten
dwing de vormen op het doek
zoek de letters
voor de woorden waar je
in gedicht verhaal mee doet
hak en beitel op
de breuklijnen van steen
de ziel polijsten is er slechts voor een
geef acte de présence
als kunstenaar zonder decor
zing en declameer je teksten
maar in mijn ogen
is jouw lach en traan
als…
Nog piekt de pijn
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 je rolde weg
na jarenlang het zicht
gedomineerd te hebben
bergafwaarts
in een wolk van steen
en gruis het stof vooruit
om later naamloos
weer het dal te vullen tussen
andere tekenen des tijds
jouw tand ontbreekt
zodat de bergkam
slissend stormen preekt
nog piekt de pijn
als lage wolken poetsen
erosie kent alleen het samenzijn…
maansteen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 (die mooie glans kan alleen maar liefde zijn)
nu draag ik wat je ogen voor me vroegen
en jouw handen voor me kochten, in
een winkel vol verschil
heel zacht verwarmt mijn borst de witte steen
maar als licht haar ronding kaatst
laat lila tere bloemen bloeien, op de adem
van mijn hart
binnen smart
vol zoet herinneren kleurt ze edel…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 Een gat graaf ik in de aarde
dan kom ik tot bedaren
niet om te zijn of te beminnen
het verzet alleen mijn zinnen
de stenen keer ik om en om
leg ze op elkander zonder reden
stapel ze ergens anders weer op
om ze weer te keren,andersom.…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
je leeft nog steeds
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 - Een mens heeft maar één hart
Een ziel wel duizenden
Het maakt dat de mens
Een mens verdragen kan -
hier sta ik dan
tien jaar verder
van jouw dood
verwijderd
als zachte tikken van koper
tegen ’t mahoniehout
gaat de tijd voorbij
al wat ik hoor
is jouw stem
tussen het steen
en het mos
de kiezels bewijzen
dat jouw adem niet…
Vruchteloze devotie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Je gedachten revalideren
het onvermogen beurtelings
linksom/ rechtsom
Blindelings werp jij
de stenen tafelen van wijlen Mozes
als loden molenstenen
om je starre hals
en trekt je ruggengraat
dan weer recht, dan weer krom
“Kijk me toch aan!”…
ondervinding
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 je oude huid spreidt zich over de lakens
en met een pen trek je contouren
over continenten
jij zocht ze nimmer op
in het niemandsland staat een huis
met het licht nog aan
doch jij gaat vanavond buiten slapen
onder de nieuwe maan
op het koude steen
kijk je naar het leven ginds
de uiteindelijke stap uit je lichaam
een hemel…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
steenvrouwe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 ze gaf me Engeland en meer nog
kreeg ik paarse prikkels
in een rode lach en voelde ze
de maan
-ik bladerde-
vond warme steen -en zag
het alziend oog zomaar langs de weg
wit water zuiverde een klankschaal
tot haar schone toon
me toezong van haar elfenwoon
ze glimlacht
rond mijn kaken
in de tussenwereld woont
mijn hart en ook mijn…
Lappenpop
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
435 met messen achter prikkeldraad,
hoop op mijn steen gewet.
Uit de bundel : “Tot lappenpop gesneden”
Pama.…
Beeld, recreatie, pensioen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Beeld
Steen is ouderwetse plastic
harder en ook zwaarder
nu lopen lichtvoetig
haastig de mensen
geen indruk is bestendig
Recreatie
Fijne dag slampampen
eten op het strand
in de bossen kuieren
’s avonds futloos
humeur en afval blijven liggen
Pensioen
Vier decennia
succes of catastrofe
verplichting of plezier
hoe dan ook…
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt
- als een verweerde steen…
de laatste Mono Lisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 laat de wind stil gaan liggen
wanneer we het vlees van elkaar
afschrapen
niets meer gaat van mij naar jou
naaktheid tot op het bot
geen kracht meer
geeft
verberg regen in stenen
de verwarring van gedichten in een lichaam
dat zichzelf verdrinkt
zwalkend door verlamming
laat het stil zijn
tot in het meest argeloze woord
ik ben de…
Een doorgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Warme stenen of glad asfalt.
Opengebroken straten, verlaten.
Waardoor scheiding vervalt.
Verboden plaatsen, bedrukte emotie.
Opklaringen links als rechtsom.
Op asfalt voelt grind als een parodie.
Besproken wonderen illustreren.
Als bijzaak van de realiteit.
Eén doorgang valt niet te evalueren.…
Zoals ik in jou
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
870 Stenen bewegen
de liefde niet
die is omheind
door dikke muren.
Maar een lichte
ademhaling
overwint
de geluiden
die blokkeerden
het verhaal van genade,
overwinning en van kracht.
En een diep verlangen
roept vanuit de stilte
volkomen nieuw:
Woon in de liefde
zoals de liefde
wil wonen in jou.…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die geknakt en vertrapt zijn
ondraaglijk verdriet
maar stenen…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan
mijn steen…
Muren sleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Zo graag had ik de muren
Die ik om me heen heb opgebouwd
Nu eens voorgoed geslecht
'k Heb wel mijn best gedaan,
Maar lukken wil het niet echt -
Onmacht die te groot is,
Kracht die te gering is,
Muren die om mij heen
Zijn opgetrokken uit stenen
Van angst, het cement gemengd
Met argwaan, uitgehard tot
Onbreekbaar beton, zijn het…
De middelmaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 weer heb ik geprobeerd
mijn horizon te verticaliseren
het is mij niet gelukt
droeg stenen aan voor babel
talen spraken vloeiend hun cement
op weg naar het ultiem moment
maar woorden braakten stilte uit
wij raakten onze hoogte kwijt
in een chaos die geen hemel kent
erosie heeft de klus geklaard
ambities kennen weer hun aardse plaats…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 steeds schroeit slecht nieuws
langs kwetsbare plekken
ik heb niets om ze af te dekken
mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt…
blikken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
581 Blikken, van mensen om me heen
zien me als 'n vrouw met een gebrek
niet hoe ik als mens ook kan wezen
"heus" ik ben echt niet van steen!
Blikken, ja ik ken ze maar al te goed
dan zeggen ze ook nog fijne dingen
dat de eerste indruk vaak de beste is
nou, dat ontneemt 't bij me vaak de moed.…
Bij het afscheid van Suzy B.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 Jouw sympathie had de wolf
die jammerlijk verdronk
met stenen in zijn buik
maar de Zeven Geitjes
en Roodkapje waren gered.
Dat had ook wel wat.…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
Om er even te wonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 ik heb stenen
letters gebakken
woorden gemetseld
tot zinnen en met
strofen muren en dak
mijn gedicht lijkt af
niet iedereen weet
plaats en bestemming
het pad naar de deur
die altijd open staat
voor allen die komen
om er even te wonen
in het huis bepaalt
ieder zijn kleuren
richt kamers in naar
voorkeur en smaak
mijn thuis is dit…
Flits van bekoring.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.171 getrippel van hakken op de stenen
fraaie benen; rank en slank
even model tegen wil en dank
mooi rood gelakte nagels van haar tenen
het is de eenvoud van haar houding
zo normaal en niet overdreven
zo heerlijk vrouwelijk als ware door god gegeven
maak voor haar zowat een buiging
ze schrijdt voort tussen 't winkelend publiek
nog een keer kijkt…
In een meer
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.946 Stevige korte massieve gedaante
zag ik door het doorschijnende water
optornen tegen onzichtbare stormen,
een steen gekoesterd aan de borst.
Voorovergebogen kluizenaar
verzonken in gedachten, stap
na stap behoedzaam vorderend
op de van keien vergeven grond.…